5E ÖĞRENME MODELİ VE İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME YÖNTEMİNİN BİYOLOJİ DERSİ BAŞARISINA ETKİSİ

Öz

Bu çalışmanın amacı; biyoloji dersinde 5E öğrenme modeli ve işbirlikli öğrenme yönteminin biyoloji dersi akademik başarısına etkilerini araştırmaktır. Ankara-Çankaya Milli Piyango Anadolu Lisesi’nde 2010-2011 eğitim-öğretim yılında öğrenimlerini sürdüren 11. sınıftaki 93 fen grubu öğrencisi araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. “Kalıtım, Gen Mühendisliği ve Biyoteknoloji” ünitesi 1. deney grubunda 5E öğrenme modeli ile, 2. deney grubunda işbirlikli öğrenme yöntemi ile, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemi ile işlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kalıtım, Gen Mühendisliği ve Biyoteknoloji” ünitesi akademik başarı testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; akademik başarı açısından 5E öğrenme modeli ve işbirlikli öğrenme yöntemi ile geleneksel yöntem arasında yapılandırmacı yaklaşımlar lehinde anlamlı bir farklılık olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılandırmacı yaklaşımın iki modelini karşılaştırdığımızda ise 5E öğrenme modeli ile işlenen derslerde öğrencilerin daha başarılı olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• yapılandırmacı yaklaşım,işbirlikli öğrenme,5E modeli

Researching the Effect of the 5E Learning Model and Cooperative Learning Metod on Academic Achivement in Biology Lesson

Abstract

The aim of this study is to research the effect of the 5E learning model and cooperative learning metod on academic achivement in biology lesson. In 2010-2011 school year 93 students who were in 3nd grade science field at Ankara Çankaya Milli Piyango Anadolu High School constituted the work group of the study. “Heredity, Genetic Engineering and Biotechnology” unit were worked by 5E learning model at 1th experimental group, by cooperative learning at 2th experimental group and by traditional teaching method at control group. Achievement test have been used as data collection tool in this investigation. Data were collected by applying achievement test at the beginning and the end of the investigation. The following results were obtained from this study: It has been emphasised that there is a meaningful difference between 5E learning method and cooperative learning method with traditional learning. It has been proved that 5E learning method is the best education model in terms of academic achievements in biology lessons

Keywords

• constructivist approach,cooperative learning,5E learning model

References

1. Akdeniz, A.R. ve Saka, A. (2006). Genetik Konusunda Bilgisayar Destekli Materyal Geliştirilmesi ve 5E Modeline Göre Uygulanması. The Turkısh Journal of Educational Technology, 9, 1-14.
2. Altınay, Ö. (2009). 5E Modeline dayalı Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Genetikle İlgili DNA, Gen ve Kromozom Kavramlarını Öğrenmelerine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
3. Atılboz, N.G. (2004). Lise 1. Sınıf Öğrencilerinin Mitoz ve Mayoz Bölünme Konuları İle İlgili Anlama Düzeyleri ve Kavram Yanılgıları.Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 147-157.
4. Baird, H. J., Lazarowitz, R. & Lazarowitz, R. H. (1992). Academic Achievement and Social Gains of Differing Status Students Learning Science in Cooperative Groups. Cooperati ve Learning. 13 (1), 21-24. Bakır, O. (2013). Bilimsel
5. Araştırmalarda “Geçerlilik” ve “Güven”. tarihinde
6. education.ankara.edu.tr/aksoy/eay/obakir.doc alınmıştır. adresinden 10.06.2013
7. Bal, Ş. ve Keskin, N. (2002, 16-18 Eylül). Grup Tartışması Yoluyla Öğrencilerin Genetik Mühendisliği Uygulamaları ile İlgili Tutum ve Görüşlerinin Değerlendirilmesi. ODTÜ, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresinde sunuldu, Ankara.
8. Binbaşıoğlu, C.(1977). Öğretim Metodu ve Uygulama. Ankara: Binbaşıoğlu Yayınevi.

9. Çilenti, K. ve Özçelik D. A. (1991). Biyoloji Öğretimi.Eskişehir:Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi, Yayın No: 182.
10. Demirci, M.P.(2003). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Isı ve Sıcaklık Konusundaki Kavram Yanılgıları ve Yanılgıların İyileştirilmesinde Yapısalcı Kuramın Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Ekici, G. (1996). Biyoloji Öğretmenlerinin Öğretimde Kullandıkları Yöntemler ve Karşılaştıkları Sorunlar. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
12. Ekici, G. (2001). Biyoloji Öğretmenlerinin Öğretim Yöntemleri Konusundaki Teorik Bilgi Yeterliliklerinin İncelenmesi.Çağdaş Eğitim Dergisi, 274, 40-46.
13. Ekici, F. (2007). Yapılandırmacı Yaklaşıma Uygun 5E Öğrenme Döngüsüne Göre Hazırlanan Ders Materyalinin Lise 3. Sınıf Öğrencilerini Yükseltgenme-İndirgenme Tepkimeleri ve Elektrokimya Konularını Anlamalarına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Enrique, B. & Enrique, A. (2000). Teaching genetics at secondary school: a strategy for teaching about the location of inheritance information. ScienceEducation, 84, 3, 313- 352.
15. Ercan, İ. ve Kan, İ.(2004). Ölçeklerde Güvenirlik ve Geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30 (3) 211-216.
16. Ercan, S. (2009). Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımı 5E Öğretim Modelinin Madde Döngüleri Konusunun Öğretilmesine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
17. Gokhale, A. A. (1995). Collaborative Learning Enhances Critical Thinking. Journal of Technology Education, 7,1.
18. Gök, T. ve Sılay, İ. (2008). Fizik Eğitiminde İşbirlikli Öğrenme Gruplarında Problem Çözme Stratejilerinin Öğrenci Başarısı Üzerindeki Etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34,116-126.
19. Heller, P., Keith, R. & Anderson, S. (1992). Teaching Problem Solving Through Cooperative Grouping. Part 1: Group versus Individual Problem Solving. American Journal of Physics, 60, 627-636.
20. Hırça, N. (2008). 5E Modeline Göre ”İş, Güç ve Enerji” Ünitesiyle İlgili Geliştirilen Materyallerin Kavramsal Değişime Etkisinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
21. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Kasap, H. (1996). İşbirlikli Öğrenme, Fen Başarısı, Hatırda Tutma, Öğrenci Yüklemeleri ve İşbirlikli Öğrenme Gruplarındaki Etkileşim. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
23. Lampe, J. R. & Rooze, G. E. (1996). Effects of Cooperative Learning, Among Hispanic Students in Elemantary Social Students. Journal of Educational Research, 89(3), 187- 201.
24. Lewis, J. & Robinson, C.W. (2000). Genes, chromosomes, cell division and unheritance do students see any relationship? International Journal of Science Education, 22(2), 177-195.
25. Lord, T. (1999). A Comparison Between Traditional and Constructivist Teaching in Environmental Science. The Journal of EnvironmentalEducation,30(3), 22-28.
26. Nakipoğlu, C. (2001). Maddenin Yapısı Ünitesinin İşbirlikli Öğrenme Yöntemi Kullanılarak Kimya Öğretmen Adaylarına Öğretilmesinin Öğrenci başarısına Etkisi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 131-143.
27. Newby, D. E. (2004). Using Inquiry to Connect Young Learners to Science, Natioal Charter Schools Institute.
28. Web:http://www.nationalcharterschools.org/uploads/pdf/resource_20040617125804_Us ing%20Inquiry.pdf adresinden 26 Eylül 2007 ‘de alınmıştır.
29. Odom, A.L. & Kelly, P. V. (2001). Integrating concept mapping and the learning cycle to diffusion and osmosis concepts to high school biology students.Science Teacher Education, 85(6), 615-635.
30. Özden, Y. (2005). Öğrenme ve Öğretme (7. Baskı). Ankara: Pegema Yayıncılık.
31. Özgiresun, A. (2005). İşbirliğine Dayalı Öğrenmenin, İlköğretim İkinci Kademe Fen Bilgisi Dersindeki Öğrencilerin Başarılarına, Sosyal Etkileşimlerine ve Derse Karşı Tutumlarına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
32. Özsevgeç, T. (2006). Kuvvet ve Hareket Ünitesine Yönelik 5E Modeline Göre Geliştirilen Öğrenci Rehber Materyalinin Etkililiğinin Değerlendirilmesi.Türk Fen Eğitimi Dergisi, 2 (12), 36-48.
33. Özsevgeç, T. (2007). İlköğretim 5. Sınıf Kuvvet ve Hareket Ünitesine Yönelik 5E Modeline Göre Geliştirilen Rehber Materyallerin Etkililiklerinin Belirlenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
34. Saka, A. ve Akdeniz, A.R. (2006). Genetik Konusunda Bilgisayar Destekli Materyal Geliştirilmesi ve 5E Modeline Göre Uygulaması. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 5 (1). http://www.tojet.net/ Web adresinden 8 Nisan 2007 tarihinde edinilmiştir.
35. Smith, Mark E., Hinckley, C. C. & Volk G. L. (1991). Cooperative Learning in the Undergraduate Laboratory. Journal of Chemical Education. 68,413-415.
36. Şenol, H., Bal, Ş. ve Yıldırım, H. İ. (2007). İlköğretim 6. Sınıf Fen Bilgisi Dersinde Duyu Organları Konusunun İşlenmesinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısı ve Tutumu Üzerinde Etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 211-220.
37. Tekkaya, C., Çapa, Y. ve Yılmaz, Ö. (2000). Biyoloji Öğretmen Adaylarının Genel Biyoloji Konularındaki Kavram Yanılgıları. Hacettepe üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 140-147.
38. Temelli, A. (2006). Lise Öğrencilerinin Genetikle İlgili Konulardaki Kavram Yanılgılarının Saptanması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 73-82.
39. Timur, S. (2006). İlköğretim 7. Sınıf Fen Bilgisi Dersinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, 18 Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
40. Tiryaki, S. (2009). Yapılandırmacı Yaklaşıma Dayalı 5e Öğrenme Modeli ve İşbirlikli Öğrenme Yönteminin 8. Sınıf “Ses” Ünitesinin İşlenmesinde Başarıya ve Tutuma Etkisinin Araştırılması. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
41. Topsakal, Ü. U. (2010). 8. Sınıf Canlılar İçin Madde ve Enerji Ünitesi Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına ve Tutumuna Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1),91-104.
42. Yaman, M. ve Soran, H. (2000). Türkiye’de Ortaöğretim Kurumlarında Biyoloji Öğretiminin Değerlendirilmesi.Hacettepe Üniversitesi Eğitim FakültesiDergisi, 18, 229-237.
43. Yıldırım, K. (2006). Çoklu Zeka Kuramı Destekli Kubaşık Öğrenme Yönteminin İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Matematik Dersindeki Akademik Başarı, Benlik Saygısı ve Kalıcılığa Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Adana.
44. Yıldırım, B. (2011). İlköğretim 8. Sınıf Fen Bilgisi Dersinde Kalıtım Ünitesinin İşlenmesinde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına ve Kalıcılığına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
45. YÖK/ Dünya Bankası (1997). İlköğretimde Fen Öğretimi, Milli Eğitimi Geliştirme Projesi.
46. http://egitek.meb.gov.tr/dersdesmer/son_deney/deneyler/deney20.htmadresinden 15 Mart 2005 ‘de alınmıştır.