Başarısızlıkla Sonuçlanan Bitişik Yazı Eğitimi Sürecinde İlkokulda Yazı Örnekleri Toplanan Öğrencilerin Lisedeki Durumu
Abstract
2010-2011 Öğretim yılında başlayan, uzun süreli, gözleme dayalı ve kademeli bir saha araştırması olarak tasarlanan ve ikinci aşamasını oluşturan bu çalışmanın amacı; İlkokuma-Yazma Öğretimine doğrudan bitişik yazı ile başlayan ve lise 11. Sınıfa gelen öğrencilerin bitişik yazı örnekleriyle, bitişik yazı hakkındaki görüşlerinden yola çıkarak, gelinen düzeyleri ve başarısızlıkta paylarının olup olmadığını ortaya koyabilmektir. Bitişik yazı eğitiminin başarı ya da başarısızlığına etki edebilecek paydaşlara bakıldığında bunları; Milli Eğitim Bakanlığının ilgili birimleri, Eğitim Denetçileri ve Okul Yöneticileri, Öğretmen Yetiştiren Kurumların alanla ilgili ders programları ile yazı eğitimini veren Öğretim Elemanları, Sınıf ve diğer Branş Öğretmenleri, Öğrenciler ve Öğrenci Velileri olarak tasnif etmek mümkündür. Çalışmada öğrenciler dışındaki diğer bileşenlerin genel değerlendirmesi yapılarak, bitişik yazı eğitimi ile ilgili öğrencilerden elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Sonuçta; İlkokulda bitişik yazıyı öğrenen öğrencilerin, daha çok öğretmenlerinin etkisiyle 6. Sınıftan itibaren küçük temel harflerle yazmaya başlayarak yazılarını değiştirdikleri, 11. Sınıfa geldiklerinde ise bitişik yazıyı tamamen terkettikleri görülmüştür. İlkokuldaki bitişik yazı örneklerine göre Lise 11. Sınıfta yazdıkları örnekler, süreç içinde olumlu bir ilerleme göstermesine karşılık, kabul edilebilir bir düzeyde değildir. Okunaklılık, doğruluk ve güzellik kriterleri açısından 5. Sınıf ve 11. Sınıflar arasında önemli bir farklılık olmadığı anlaşılmıştır.
Keywords
References
- Akkaya, A.ve Kara. Ö.T. (2012). 6. Sınıf Öğrencilerinin bitişik eğik yazıda yaşadıkları sorunların nedenleri üzerine görüşleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 14(2),313-336.
- Akman, E. H. (1927). Usul-i Tedris, Sivas Vilayet Matbaası, Sivas.
- Artut, K. Demir, H. (2004) Güzel Yazı Teknikleri ve Öğretimi, Anı Yayıncılık, Ankara,
- Arslan, A. (2006). “Ses Temelli Cümle Yöntemi ve Uygulanması”, İlköğretmen Eğitimci Dergisi, S.4, ss.25-31.
- Çoşkun, E. ve Çoşkun, H. (2014). İlkokul ve Ortaokullardaki Bitişik Eğik Yazı Uygulamalarına İlişkin Öğretmen,Öğrenci ve Veli Görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 11(26), 209-223
- Çelenk, S. (2002). İlk Okuma Yazma Öğretiminde Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Öğretmen Görüşleri. İlköğretim Online, 1(2) 40-47. http://ilkogretim-online.org.tr
- Duran, E. Bitir, T. (2015). Lise Öğrencilerinin Bitişik Eğik Yazıyı Kullanım Durumları, The Journal of Academic Social Science Studies International Journal of Social Science Doi number:http://dx.doi.org/10.9761/JASSS3047 Number: 38 , p. 49-59
- Dursunoğlu, H. (2003). Cumhuriyet Döneminde İlköğretime Öğretmen Yetiştirmenin Tarihi Gelişimi, Milli Eğitim Dergisi, Sayı:160.
- MEB. (2005). İlköğretim Türkçe Öğretim Programı Ve Kılavuzu, Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi, Ankara.
- MEB. (2017). Dik Temel Harflerle Eğitim-Öğretimin Detayları Belli Oldu. Erişim Tarihi: 2 Nisan 2017. http://meb.gov.tr/