Okul Öncesi Dönemde Çocukların Oyun Davranışları Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Pre-school stage is a critical period for socio-emotional development of children. Children gain a variety of competences like respect, social share, labor division, individual rights and responsibilities, social environment during pre-school; therefore, it’s a preparation process children go through for adult life. This study aims to identify the current situation of pre-school children’s play behaviors (silent play, solitary-passive play, solitary-active play, social play and reticent play behaviors). Also, it is identified in this study whether pre-school children’s play behaviors differ depending on various variables. Descriptive method -one of the quantitative research methods- has been used as a research method. Study sample includes 200 children selected randomly whose ages range from 60 months to 72 months and study in private and public pre-schools in Mersin.

Teachers have been asked to observe each child and then fill “play behaviors scale”. As a result of analysis, it is seen that pre-school children obtain highest scores in subscales of social play, then moderate scores in subscales of solitary-active play and silent play, then the lowest scores in reticent play and solitary-passive play. In terms of sibling variable, it comes out that children with no sibling show higher degree of reticent play behaviors compared with children with one or two siblings. Within context of this research, it is found out that pre-school children who go to a private school show higher degree of solitary-active play behaviors compared with children who go to a public school

Okul öncesi dönem çocukların sosyo-duygusal becerilerinin gelişimi açısından oldukça kritik bir dönemdir. Okul öncesi dönem çocukların saygı, sosyal paylaşım, iş bölümü, bireysel hak ve sorumluluklar, sosyal çevre gibi pek çok yeterlilikleri kazandığı ve bireyi yetişkin hayatına hazırlayan önemli dönemlerden biridir. Bu çalışmada okul öncesi dönemi çocuklarının sessiz oyun, yalnız-pasif oyun, yalnız-aktif oyun, sosyal oyun ve itiş-kakış oyun davranışları belirlenmiş ve çeşitli değişkenler bağlamında incelenmiştir. Araştırma yöntemi olarak nicel yöntemlerden betimsel yöntem kullanılmıştır. Çalışma grubunu Mersin İlinde seçkisiz olarak belirlenen özel ve devlet okul öncesi eğitim kurumlarında öğrenim gören 60-72 aylık 200 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmacılar kurumlarda görev yapan öğretmenlerle görüşerek, öğretmenlerden oyun davranışı ölçeğini her çocuk için gözlemlerine dayanarak doldurmalarını istemiştir. Analiz sonucunda, okul öncesi dönemi çocuklarının oyun davranışları olarak en yüksek puanı sosyal oyun davranışlarından aldıkları, daha sonra orta düzeyde yalnız-aktif oyun ve sessiz oyun davranışlarına sahip oldukları, en düşük puanları ise itiş-kakış oyun ve yalnız-pasif oyun alt ölçeklerinden aldıkları görülmüştür. Çocukların oyun davranışlarının kardeş değişkenine göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakıldığında, kardeşi olmayan çocukların bir ya da iki kardeşi olanlara kıyasla daha düşük itiş-kakış oyun oynadıkları görülmüştür. Bu çalışma kapsamında, çocukların oyun davranışlarının eğitim aldıkları kurum türüne göre farklılaşıp farklılaşmadığına bakıldığında ise özel kurumda öğrenim gören okul öncesi dönemi çocuklarının yalnız-aktif oyun davranışlarının devlet kurumlarında öğrenim görenlere kıyasla daha yüksek olduğu görülmüştür.