Student Experiences in Architectural Design Education Changing with the Covid 19 Pandemic

Abstract

The Covid-19 pandemic, which has affected the whole, world has also affected education activities like many other areas of life. As a result of the rapid spread of the pandemic in our country, education was suspended in all educational institutions, and then the online education system has been introduced. However, this transition has brought some problems for the applied courses. Especially faculties such as architecture, where applied courses are more important than theoretical ones, have had difficulties adapting to this change. In all architecture faculties, 7 weeks of the spring semester of 2019-2020 and the whole 2020-2021 education term were carried out online. In the 2021-2022 education term, because of the effect of the vaccination, the impact of the pandemic has decreased, and a hybrid (mixed) education system was adopted with the decision of the Council of Higher Education. As a result of this decision, all applied courses were carried out face-to-face and theoretical courses were conducted online. In this study, it is aimed to evaluate the positive and negative effects of face-to-face education, online education and hybrid education systems applied today on design education from the perspective of students and to make determinations and suggestions about the ideal architectural education system in the future, specific to the Trakya University Department of Architecture. As a method, the phenomenological approach, one of the qualitative research methods, was used in the study and the data obtained were evaluated with the descriptive analysis method. The data obtained because of the questionnaire study, in which 17 students from Architectural Project 4-5 and Graduation Project students who have experienced all three education systems voluntarily participated, and face-to-face interviews with the students were analyzed. In the conclusion part of the study, the students' perspectives on the efficiency of the applied courses were evaluated within the scope of face-to-face, online and hybrid education models. According to research results, if architectural design education is continued online, it is necessary to provide advanced technologies and to implement the concept of virtual reality with appropriate versions. In the hybrid education system, the online continuation of the theoretical courses and the fact that they are recorded increases the success of the students in the project courses because of the time savings. The hybrid education system, in which traditional face-to-face and online education systems are used together, is thought to be the most efficient education system for the future, eliminating the disadvantages of both systems.

Keywords

• Covid-19
• Online education
• Hybrid education
• Design education
• Trakya University Department of Architecture

Covid 19 Pandemisi ile Değişen Mimari Tasarım Eğitiminde Öğrenci Deneyimleri

Abstract

Tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 pandemisi, hayatın pek çok alanı gibi eğitim faaliyetlerini de etkilemiştir. Salgının ülkemizde de hızla yayılması sonucu tüm eğitim kurumlarında eğitime ara verilmiş, sonrasında da süratle çevrim içi eğitim sistemine geçilmiştir. Ancak uygulamalı yürütülen dersler için bu geçiş beraberinde bazı sorunlar getirmiştir. Özellikle de mimarlık eğitimi gibi uygulamalı dersleri teorik derslere göre ağırlıkta olan bölümler, bu değişime adaptasyonda zorluklar yaşamışlardır. Tüm mimarlık bölümlerinde 2019-2020 yılının bahar döneminin 7 haftası ve 2020-2021 yılının tamamı çevrim içi eğitim ile sürdürülmüştür. 2021-2022 eğitim döneminde salgının etkisinin aşılanma sayesinde zayıflaması sonucu, YÖK’ün aldığı kararla hibrit (karma) eğitim sistemine geçilmiş, tüm uygulamalı dersler yüz yüze, teorik dersler çevrim içi eğitimle gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada Trakya Üniversitesi Mimarlık Bölümü özelinde, yüz yüze eğitim, çevrim içi eğitim ve günümüzde uygulanan hibrit eğitim sistemlerinin, tasarım eğitimi üzerindeki olumlu ve olumsuz etkilerini öğrenci gözünden değerlendirmek ve gelecekteki ideal mimarlık eğitim sistemi hakkında tespit ve önerilerde bulunmak amaçlanmıştır. Yöntem olarak çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik yaklaşım kullanılmış, elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Her üç eğitim sistemini de deneyimlemiş Mimari Proje 4-5 ve Diploma Projesi öğrencilerinden gönüllü olarak 17 öğrencinin katıldığı anket çalışması ve öğrencilerle gerçekleştirilen birebir yüz yüze görüşmeler neticesinde elde edilen veriler analiz edilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde de öğrencilerin yüz yüze, çevrim içi ve hibrit eğitim modelleri kapsamında, proje derslerinin verimliliğine ait bakış açıları değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; mimari tasarım eğitiminin, çevrim içi olarak sürdürülmesi halinde gelişmiş teknolojilerin sağlanması ve sanal gerçeklik kavramının uygun sürümlerle hayata geçirilmesi gereklidir. Hibrit eğitim sisteminde, teorik derslerin çevrim içi eğitimle sürdürülmesi ve kayıt altında olması öğrencinin zaman kazanımı yaşaması nedeniyle proje derslerindeki başarısını artırmaktadır. Geleneksel yüz yüze ve çevrim içi eğitimin bir arada kullanılarak uygulandığı hibrit eğitim sisteminin, her iki sistemin de avantajlarını kullanan dezavantajlarını ortadan kaldıran ve gelecek için en verimli eğitim sistemi olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Covid-19
• Çevrim içi eğitim
• Hibrit eğitim
• Tasarım eğitimi
• Trakya Üniversitesi Mimarlık Bölümü

References

1. Ahmad, L., Sosa, M., & Musfy, K. (2020). Interior design teaching methodology during the global COVID-19 pandemic. Interiority, 3(2): 163-184.doi: 10.7454/in.v3i2.100
2. Arat, T., & Bakan, Ö. (2011). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 14(1-2), 363-374. ,Retrived from http://dergipark.org.tr/tr/pub/selcuksbmyd/issue/11302/135148
3. Bodur, A., & Koşan, N. S. (2021). Acil durum uzaktan öğretimin öğrenciler üzerindeki etkisi: bir mimarlık bölümü dersi örneği . Tasarım Mimarlık ve Mühendislik Dergisi, 1 (3), 233-246. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/dae/issue/65809/1024386
4. Buluk, B., & Eşitti, B. (2020). Koronavirüs (Covid-19) sürecinde uzaktan eğitimin turizm lisans öğrencileri tarafından değerlendirilmesi. Journal of Awareness, 5 (3), 285-298. doi: 10.26809/joa.5.021
5. Chaney, D., Chaney, E., & Eddy, J. (2010). The context of distance learning programs in higher education: Five Enabling Assumptions. Online Journal of Distance Learning Administration, 13(4), 18.04.2016 tarihinde http://www.uncg.edu/oao/PDF/5%20Assumptons%20OJDLA.pdf adresinden alınmıştır
6. Çavuşoğlu., H. Ç. (2013). Mimarlık eğitim programında uzaktan eğitim yöntemi, Yüksek Lisans Tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı.
7. Dreamson, N. (2020). Online design education: Meta-Connective Pedagogy. iJADE 39 (3),483. Retrieved from https://doi.org/10.1111/jade.12314
8. Düzakın, D., & Yalçınkaya.,S. (2008). Web tabanlı uzaktan eğitim sistemi ve Çukurova üniversitesi öğretim elemanlarının yatkınlıkları. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (1), 225-244. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/cusosbil/issue/4378/60019

9. Fleischmann, K. (2015). The democratisation of design and design learning: How Do We Educate the Nextgeneration Designer. International Journal of Arts & Sciences, 08(06), 101-108.
10. Fleischmann, K. (2020). Hands-on versus virtual: Reshaping the Design Classroom with Blended Learning. Arts and Humanities in Higher Education, 0(0): 1–26. Retrieved from https://journals.sage pub.com/home/ahh/doi:10.11771474022220906393
11. Gee, L., & Miller, H. (2006). Human-centered design guidelines. In: Oblinger DG (ed) Learning Spaces.Washington, USA: Educause, (pp. 10.11–10.13).
12. Giorgi, A. (1997). The theory, practice, and evaluation of the phenomenological method as a qualitative research procedure. Journal of Phemomenological Psychology, 28(2), 235-260. https://doi.org/10.1163/156916297X00103
13. Geyyas, G. F. L., & Şenyiğit, Ö. (2021). Covid-19 salgını sürecinde mimarlık eğitiminin çevrimiçi/uzaktan sürdürülmesine farklı yaklaşımlar.399-406.Retrived from https://www.researchgate.net/publication/35705423
14. Gewin, V. (2020). Five tips for moving teaching online as COVID-19 takes hold. Nature, 580(7802), 295-296.3.doi no:101038/d41586-020-00896-7
15. Gökdaş, İ., & Kayri, M. (2005). E-öğrenme ve Türkiye açısından sorunlar, çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Elektronik Eğitim Dergisi, 2(2). https://dergipark.org.tr/tr/pub/yyuefd/issue/13720/166071 adresinden alınmıştır.
16. Gökmen, H., & Süer, D. (2003). Mimarlık eğitiminde tasarım stüdyolarına farklı yaklaşımlar, Ege Mimarlık, 3(47),4-7.
17. Hart, J., Zamenopoulos, T., & Garner, S. (2011). The Learningscape of a Virtual Design Atelier. Compass: The Journal of Learning and Teaching at the University of Greenwich, 2(3), 1-15.doi:10.21100compass.v213.45
18. Hertz, M. B. (2015). The Flipped Classroom: Pro and con. Edutopia. Retrived from https://www.edutopia.org/blog/flipped-classroom-pro-and-con-mary-beth-hertz adresinden erişilmiştir.
19. Ioannou, O. (2015). Architectural education online and in-class synergies: reshaping the course and the learner, the creativity game theory and practice of spatial planning, 148.30-37.doi:10.1529214-CG201503030-037
20. Işık, N. (2021). COVID-19 Pandemi döneminde uzaktan (çevrimiçi) eğitim sürecinin öğrenciler üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi: Dicle Üniversitesi Mimarlık Fakültesi örneği, Türk Coğrafya Dergisi 79 (2021) 25-40.doi: 10.17211/tcd.1024286
21. Kılınç, C., Balçık, S., Karaoğlu, G. & Yamaçlı, R. (2021). Mimarlık stüdyo eğitiminde COVID-19 süreci: ‘temassız deneyimler’. Modular Journal, 4 (1), 62-70. Retrieved from http://modular.gedik.edu.tr/tr/pub/issue/62687/883152
22. Lau, J., Yang, B., & Dasgupta, R. (2020, Mart 12). Will the coro¬navirus make online education go viral?timeshighereducation.com. Retrieved from https://www.timeshighere-ducation.com/features/will-coronavirus-make-online-e¬ducation-go-viral
23. Moore, M. G., & Kearsley, G. (2012). Distance education: a systems view of online learning. Wadsworth Publishing: Boston.
24. Newby, T.J., Stepich, D.A., Lehman, J.D., & Russell, J.D. (2006). Educational technology for teaching and learning. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Merrill Prentice Hall.
25. Osguthorpe, R. T., Graham, C. R., (2003). Blended Learning En- vironments: Definitions and Directions. Quarterly Review of Distance Education, 4(3): 227-233.
26. Özbek, D. (2011). Mimarlığın enformel eğitim alanı olarak çevresel yaklaşım konulu yarışmalar: Ekopavyon proje yarışması örneği. GreenAge Symposium,1-9.https://www.researchgate.net/publication/317746447 adresinden alınmıştır.
27. Öztürk, A. (2016). Tasarım stüdyosuna teknolojinin entegrasyonu: sanal tasarım stüdyosu, (Jret) Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 255-262.
28. Persada, S. F., Miraja, B. A., & Nadlifatin, R. (2019). Understanding the generation z behavior on D-learning: A Unified Theory of Acceptance and Use of Technology (UTAUT) approach. International Journal of Emerging Technologies in Learning, 14(5), 20–33. https://doi.org/10.3991/ijet.v14i05.9993
29. Rose, P., Beeby, J., & Parker, D. (1995). Academic rigour in the lived experience of researchers using phenomenological methods in nursing. Journal of Advanced Nursing. 21(6), 1123-1129. https://doi.org/10.1046/j.1365- 2648.1995.21061123.x
30. Saghafi, F., Franz, J., & Crowther, P. (2012). A holistic model for blended learning.Journal of Interactive Learning Research. 25 (4),531-549.
31. Sandbach, K. (2011). Graphic Design and The Aesthetics of Place. Iridescent-Icograda Journal of Design Research 1(2): 148-159.https://di.org/10.1080/19235003.2011.11782253
32. Şahin, A. (2013). Mimarlık eğitiminde bir stüdyo yöntemi: Tasarla-Yap Stüdyosu, İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, s. 193.
33. Şekerci, Y., Danacı, M. H., & Kaynakcı, Z. K. E. (2021). Uzaktan eğitimin uygulamalı derslerde sürdürülebilirliği: mimarlık bölümleri örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 12(1), 54-68. https://doi.org/10.29048/makufebed.874055
34. Türkyılmaz, C. Ç. (2010). Mimari tasarım eğitiminde erken tasarım evresinde bilginin dönüşümünün irdelenmesi ve bir model önerisi, YTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, s. 244.
35. Us, F. (2021). Mimarlıkta uzaktan eğitim: mimari tasarım stüdyosunda acil durum uzaktan eğitimi ve bir örnek üzerinden değerlendirilmesi. Turkish Online Journal of Design Art and Communicator, 11 (3), 886-897. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tojdac/issue/62647/912980
36. Uygur, S. (2020, Aralık 9). Paradigma kayması”na (da) karşı bir mimarlık okulu. https://www.youtube.com/watch?v=947NNc-GKHY adresinden alınmıştır.
37. Ünlüer, A. A., Cemelelioğlu, N., Yıldırım, Y., Öçal, B., &, Eden A. (2021). Pandemi koşullarında Türkiye genelindeki üniversitelerin sanat, tasarım ve mimarlık bölümlerindeki uygulamalı dersler için çevrimiçi eğitimde yaşanan problemler ve gereksinimlere yönelik ihtiyaç analizi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (AKSOS),(10),87-104.
38. Yalçınkaya, S. (2006). Web tabanlı uzaktan eğitim sistemi ve Çukurova Üniversitesi öğretim elemanlarının yatkınlıkları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
39. Yıldırım., Özenbaş., & İnan, N. (2008). Uzaktan mimari tasarım eğitiminde internet teknolojilerimin kullanımı, Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1 (2), 44.
40. YÖK. (2020, Kasım 11). Üniversitelerde dijital ortamda gerçekleştirilebilecek sınavların temel ilkeleri. https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/universitelerde-dijitalsinavlarintemel-ilkeleri.aspx dan alındı.
41. Yurtsever, B., & Polatoğlu, Ç. (2020). Mimari tasarım eğitiminde “Aktif Stüdyo” deneyimleri. Megaron. 412-429. doi. 10.14744/Megaron.2020.57614
42. URL-1. https://sozluk.gov.tr/ (25.08.2020)
43. URL-2. https://dictionary.cambridge.org/tr/s%C3%B6zl%C3%BCk/ingilizce/distance-learning (25.08.2020)