Cumhuriyetin 100. Yılında Kamu Güvenliğinin Dinamikleri: Katılım ve Yönetişim

Abstract

Kamu güvenliği, toplumsal katılım ve etkili yönetişim, günümüzün karmaşık ve dinamik dünyasında öne çıkan kavramlar arasında yer almaktadır. Bu kavramlar, güvenliğin sadece devletin değil, tüm toplumun ortak çabasıyla sağlanması gerektiğini vurgularken, aynı zamanda güvenlik politikalarının oluşturulmasından uygulanmasına kadar olan süreçlerde etkili bir şekilde yer almanın önemini gösterir. Cumhuriyetin 100. yılı, Türkiye'nin tarihinde önemli bir kilometre taşıdır. Bu dönemde kamu güvenliği, katılım ve yönetişim gibi konular, Türkiye'nin geleceği ve sürdürülebilir kalkınması için de kritik bir rol oynamaktadır. Buradan hareketle çalışmada, Cumhuriyetin 100. yılına özel olarak kamu güvenliğinin sağlanmasında toplumsal katılım ve etkili yönetişimin hayati rolünü ayrıntılı bir şekilde ele alarak, güvenlik politikalarının oluşturulması ve uygulanmasındaki bu iki etmenin kritik önemini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Kamu güvenliği, modern toplumların temel gereksinimlerinden biridir ve bu çalışma, güvenliği sağlamak için toplumsal katılım ve etkili yönetişimin nasıl bir araya geldiğini, burada sivil toplum kuruluşlarının rolünü incelerken, aynı zamanda bu iki unsurdan nasıl yararlanıldığına ilişkin önemli detaylar sunmaktadır. Sonuç olarak, çalışma kamu güvenliği, toplumsal katılım ve etkili yönetişim arasındaki etkileşimi anlayarak, daha güçlü, adil ve sürdürülebilir güvenlik çerçevelerinin nasıl inşa edilebileceğine dair önemli bir yol haritası sunmak amacıyla, kamu güvenliğinin, sadece devletin değil, aynı zamanda toplumun da katkısı ve iş birliği ile şekillendiği anlayışını pekiştirirken, gelecekteki araştırmaların ve uygulamaların bu temel ilkeleri gözeterek ele alınması gerektiğini önermektedir. Bu sayede, daha kapsayıcı ve sürdürülebilir güvenlik stratejilerinin oluşturulması mümkün olabilir.

Keywords

• Kamu Güvenliği
• Katılım
• Yönetişim
• Katılım ve Yönetişim

Dynamics of Public Security in the 100th Anniversary of the Republic: Participation and Governance

Abstract

Public security, social participation, and effective governance are prominent concepts in today's complex and dynamic world. These concepts emphasize that security should be ensured not only by the state but also by the collective efforts of the whole society, while at the same time demonstrating the importance of being effectively involved in the processes from the formulation of security policies to their implementation. The 100th anniversary of the Republic is an important milestone in Turkey's history. In this period, issues such as public security, participation, and governance play a critical role in Turkey's future and sustainable development. Thus, this study aims to assess the critical importance of these two factors in the formulation and implementation of security policies by elaborating on the vital role of social participation and effective governance in ensuring public security in the 100th anniversary of the Republic. Public security is one of the fundamental requirements of modern societies, and this study examines how public participation and effective governance come together to ensure security and the role of civil society organizations in this regard, while also providing important details on how these two elements are utilized. As a result, the study provides an important roadmap on how to build a stronger, fairer. and sustainable security frameworks by understanding the interplay between public security and community engagement. and effective governance, suggesting that future research and practice should be informed by these core principles while reinforcing the understanding that public security is shaped by the contribution and collaboration of not only the state but also society. In this way, more inclusive and sustainable security strategies may be possible.

Keywords

• Public Security
• Participation
• Governance
• Participation and Governance

References

1. (2022). Crime Prevention Strategies in Tennessee State, Usa. Journal of Public Policy & Governance, 3(6), 23-30. https://doi.org/10.53819/81018102t5137
2. Acar, H. (2018). Kamu Güvenliğinin Sağlanmasında Weberyen Bürokrasi ve Hiyerarşi Kavramı. International Journal of Management Economics & Business, 14(3), 667-684.
3. Agarin, T. (2011). Civil Society Versus Nationalizing State? Advocacy Of Minority Rights in The Post-Socialist Baltic States. Nationalities Papers, 39(2), 181-203. https://doi.org/10.1080/00905992.2010.549471
4. Almog-Bar, M. and Ajzenstadt, M. (2010). Women, Welfare and Civil Society Organizations: Creating An Alternative Women's Welfare Sphere in İsrael. Social Policy and Administration, 44(6), 673-688. https://doi.org/10.1111/j.1467-9515.2010.00737
5. Ayhan, E. (2019). Trb1 Bölgesindeki Gençlik Stk’larının Finansal Durumlarına Yönelik Ampirik Bir Çalışma. Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(3), 39-72. https://doi.org/10.33399/biibfad.642839
6. Bäckstrand, K. (2003). Civic Science for Sustainability: Reframing the Role of Experts, Policy-makers and Citizens in Environmental Governance. Global Environmental Politics, 4(3), 24-41. https://doi.org/10.1162/152638003322757916
7. Ball, K., Esposti, S., Dibb, S., Pavone, V., & Santiago-Gómez, E. (2018). Institutional trustworthiness and national security governance: evidence from six european countries. Governance, 32(1), 103-121. https://doi.org/10.1111/gove.12353
8. Bayraktar, F. (2017). Neo-liberalleşme, Sivil Toplum Kuruluşları ve ’Projecilik’: Eleştirel Bir Bakış. Amme İdaresi Dergisi, 50(2), 105-42.

9. Brunet, G., Girona, A., Fajardo, G., Iragola, V., Machín, L., Bove, I., & Ares, G. (2021). The Contributions of Civil Society to Food Security in The Context Of COVID-19: A Qualitative Exploration in Uruguay. Public Health Nutrition, 24(16), 5524-5533.
10. Cheah, C., Kiang, L., & Tahseen, M. (2020). Exploring Daily Mediating Pathways of Religious Identity in the Associations Between Maternal Religious Socialization and Muslim American Adolescents’ Civic Engagement. Developmental Psychology, 8(56), 1446-1457. https://doi.org/10.1037/dev0000856
11. Coleman, J. (1988). Social Capital in the Creation of Human Capital. American Journal of Sociology, (94), S95-S120. https://doi.org/10.1086/228943
12. Costa, A. (2018). Public Security and Policy Networks in Brazil. International Journal of Criminology and Sociology, 7, 149-158. https://doi.org/10.6000/1929-4409.2018.07.10
13. Fang, L. (2021). The Realistic Dilemma of Citizen Rights Derogation and the Theoretical Response of Administrative Law from the Perspective of Public Health Emergency. In 6th International Conference on Economics, Management, Law and Education (EMLE 2020), 631-638. Atlantis Press.
14. Gao, L., Yan, A., & Yin, Q. (2022). An Evolutionary Game Study of Environmental Regulation Strategies for Marine Ecological Governance in China. Frontiers in Marine Science, (9), 1-17. https://doi.org/10.3389/fmars.2022.1048034
15. Garofalo, C. (2015). Where Should We Draw the Line?: Governance, Public Values, And Outsourcing National Security. Public Integrity, 2(17), 189-202. https://doi.org/10.1080/10999922.2015.1007782
16. Gaventa, J., & Barrett, G. (2010). So What Difference Does It Make? Mapping the Outcomes of Citizen Engagement. Ids Working Papers, 347(2010), 01-72. https://doi.org/10.1111/j.2040-0209.2010.00347_2.x
17. Gedikkaya, F. G. (2022). Yönetişim İçin Bir Fırsat Penceresi: Covid 19 Salgını ile Mücadele Süreci. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(43), 745-761.
18. Güneş, V. (2023). Ulusal Bütçe Sürecine Vatandaş Katılımı ve Araçlarının Değerlendirilmesi. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 9(1), 111-131.
19. Hao, C., Hao, C., & Hongo, D. (2021). The Role of Public Participation in Governance Towards Achieving Sustainable Development. Part 1. Rudn Journal of Public Administration, 4(8), 395-404. https://doi.org/10.22363/2312-8313-2021-8-4-395-404
20. İmamoğlu, İ. K., ve Özdemir, D. (2023). Yönetişim, İnovasyon ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkiler: Gelişmiş ve Gelişmekte Olan Ülke Örnekleri. Külliye, 4(1), 100-136.
21. İrdem, İ., & Başak, S. (2023). Güvenlik Sorunu Olarak Yönetişim Zafiyeti: Özbekistan Örneği. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(2), 589-616. https://doi.org/10.26745/ahbvuibfd.1255521
22. Jackson, J., Bradford, B., Hough, M., Myhill, A., Quinton, P., & Tyler, T. (2012). Why Do People Comply With the Law? Legitimacy and The Influence of Legal Institutions. The British Journal of Criminology, 6(52), 1051-1071. https://doi.org/10.1093/bjc/azs032
23. Jutra, A. and Zupancic, T. (2015). Influencing Urban Mobility Through Public Engagement Process: Traditional and Digital Methods For Public Participation İn Urban Design. Open Urban Studies and Demography Journal, 1(Suppl 1-M6), 52-61. https://doi.org/10.2174/2352631901401010052
24. Liao, D. (2012). Security Governance: An Alternative Paradigm?. International Journal of Social Science and Humanity, 17-23. https://doi.org/10.7763/ijssh.2012.v2.62
25. Marchuk, V., Pavlova, L., Ahafonova, H., Vonsovych, S., & Simonian, A. (2021). Communication Opportunities of Civil Society Institutions in Countering the Challenges of Post-pandemic Postmodernity. Postmodern Openings, 1Sup1(12), 335-345. https://doi.org/10.18662/po/12.1sup1/289 Mazerolle, L., Bennett, S., Davis, J., Sargeant, E., & Manning, M. (2013). Legitimacy In Policing: A Systematic Review. Campbell Systematic Reviews, 1(9). https://doi.org/10.4073/csr.2013.1
26. Middaugh, E., Clark, L., & Ballard, P. (2017). Digital Media, Participatory Politics, and Positive Youth Development. Pediatrics, 140(Supplement_2), S127-S131. https://doi.org/10.1542/peds.2016-1758q
27. Mlambo, V., Zubane, S., & Mlambo, D. (2019). Promoting Good Governance in Africa: The Role of The Civil Society as A Watchdog. Journal of Public Affairs, 1(20), 1-8. https://doi.org/10.1002/pa.1989
28. Nabatchi, T. (2014). Deliberative Civic Engagement in Public Administration and Policy. Journal of Deliberative Democracy, 1(10). https://doi.org/10.16997/jdd.195
29. Parlak, B. (2016). Yönetim Bilimi ve Çağdaş Yönetim Teknikleri. Beta Basım Yayın.
30. Roggeband, C. and Krizsán, A. (2021). The Selective Closure of Civic Space. Global Policy, 12(S5), 23-33. https://doi.org/10.1111/1758-5899.12973
31. Sampson, R. & Raudenbush, S. (1999). Systematic Social Observation of Public Spaces: A New Look at Disorder in Urban Neighborhoods. American Journal of Sociology, 3(105), 603-651. https://doi.org/10.1086/210356
32. Sampson, R., Raudenbush, S., & Earls, F. (1997). Neighborhoods and Violent Crime: A Multilevel Study of Collective Efficacy. Science, 5328(277), 918-924. https://doi.org/10.1126/science.277.5328.918
33. Sun, M., Gao, X., Li, J., & Jing, X. (2022). Research On Evolutionary Game of Water Environment Governance Behavior from the Perspective of Public Participation. International Journal of Environmental Research and Public Health, 22(19), 14732, 1-17. https://doi.org/10.3390/ijerph192214732
34. Sunshine, J. & Tyler, T. (2003). The Role of Procedural Justice and Legitimacy in Shaping Public Support for Policing. Law & Society Review, 3(37), 513-548. https://doi.org/10.1111/1540-5893.3703002
35. Suphattanakul, O. (2018). Public Participation in Decision-making Processes: Concepts and Tools. Journal of Business and Social Review in Emerging Economies, 2(4), 221-230. https://doi.org/10.26710/jbsee.v4i2.213
36. Vitiello, D. and Acolin, A. (2016). Institutional ecosystems of housing support in chinese, southeast asian, and african philadelphia. Journal of Planning Education and Research, 37(2), 195-206. https://doi.org/10.1177/0739456x16651928
37. World Bank. (1992). Governance and Development. Washington, D.C.: The World Bank. https://documents1.worldbank.org/curated/en/604951468739447676/pdf/multi-page.pdf