Abstract
Son yüzyılda, insan kaynaklı çevre üzerindeki baskı giderek artmış ve bu durum, küresel, ulusal ve yerel düzeyde yetkili resmî mekanizmaları çevreye yönelik olumsuz etkileri önlemeye ve ortadan kaldırmaya yönelik çeşitli tedbirler almaya zorlamıştır. Ancak; ülkelerin içinde bulunduğu sosyoekonomik koşullar, maddi kaynak, insan kaynağı, bilgi ve uzmanlık gerektiren politikaların uygulanmasında istenilen düzeyde başarı sağlanamamasına neden olmuştur. Gelişmiş Batı ülkeleri, bu alanda belirli ilerlemeler kaydetmişken, gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerde beklentilerin karşılanamadığı görülmektedir. Söz konusu ülkelere uluslararası kuruluşlar aracılığıyla belli oranlarda fon sağlanmış olsa da bu ülkelerde temel ihtiyaçların karşılanması öncelik hâline geldiğinden, sürdürülebilir çevre politikaları arka planda kalmıştır. Türkiye’de ise, özellikle 2000 yılından itibaren çeşitli alanlarda yeni mevzuat oluşturulmuş, bu mevzuatla çevre konusunda da düzenlemelere gidilmiştir. 5393 sayılı Belediye Kanunu ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile önemli yenilikler yapılmış ve belediyelere çevresel konular da dahil yeni sorumluluklar getirilmiştir. Buna ek olarak, merkezî idare tarafından çıkarılan çevreyle ilgili yönetmelikler de belediyelere çeşitli yükümlülükler getirmiştir. Bu gelişmeler, Türkiye'deki belediyelerin yetki ve sorumluluklarını artırmış; onları çevrenin korunması, geri dönüşüm, sıfır atık uygulamaları, yenilenebilir enerji kullanımı ve çevre eğitimi gibi alanlarda önemli bir aktör hâline getirmiştir. Bu çalışma, Türkiye’de belediyelerin sürdürülebilir çevre politikalarındaki rolünü ve kurumsal kapasini nitel araştırma yöntemiyle ele almıştır. Araştırmanın temel amacı, Türkiye’de belediyelerin sürdürülebilir çevre politikalarındaki rolü ve uygulamalarını ortaya koymaktır. Ayrıca, çalışma kapsamında belediyelerin sürdürülebilir çevre projeleri değerlendirilmiş; bu süreçte karşılaştıkları yapısal ve uygulamaya yönelik zorluklar ortaya konulmuştur. Bu yönüyle araştırma, benzer çalışmalardan farklılaşmakta ve yerel yönetimlerin çevre politikalarındaki etkinliğine dair bütüncül bir bakış açısı sunmaktadır.
Ethical Statement
Araştırma gerçekleştirilirken bilimsel araştırma etik ilkelerine uygun hareket edilmiştir.
Thanks
Başta editör olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür ederim.
References
- Akın, M., ve Akın, G. (2007). Suyun Önemi, Türkiye’de Su Potansiyeli, Su Havzaları ve Su Kirliliği. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 47(2), 105-118.
- Arslan, M. (2023). Belediyelerde Güçlü Bir İnsan Kaynağı Yaratmak Bağlamında Hizmet İçi Eğitim. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 271-282.
- Ay, H. M., ve Söylemez, A. (2023, October). Belediye hizmetleri içinde katı atık yönetiminin önemi ve Konya Büyükşehir Belediyesi örneği. Toplum, Ekonomi ve Yönetim Dergisi / Journal of Society, Economics and Management, 4(Özel Sayı), 273.
- Bilgili, M. Y. (2015). Anayasal Bir Hak Olarak Çevre Hakkı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 563-584.
- Biniş, M. (2023). Türkiye’de Çevresel Sürdürülebilirliğe Yönelik Mali Teşvikler: Geri Dönüşüm Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (77), 31-52.
- Bozlağan, R. (2010). Sürdürülebilir Gelişme Düşüncesinin Tarihsel Arka Planı. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi (50), 1011-1028.
- Cansaran, D. (2019). Gürültü Kirliliği Düzeyini Belirlemeye Yönelik Bir Çalışma: Amasya İli Örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 74(1), 89-108.
- Cirit, F. (2014). Sürdürülebilir kent içi ulaşım politikaları ve toplu taşıma sistemlerinin karşılaştırılması (Uzmanlık tezi). İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü.
- Çağlayan, M., ve Kayaer, M. (2023). Su Sorununa Karşı Belediyelerin Su Etiği İlkelerini Benimsemesi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 30(3), 531-548.
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2004). Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 25406, 18 Mart 2004).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2004). Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 25687 [Mükerrer], 31 Aralık 2004).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2008). Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 26898, 6 Haziran 2008).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2015). Atık Yönetimi Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 29314, 2 Nisan 2015).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2019). Sıfır Atık Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 30829, 12 Temmuz 2019).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2021). Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 31523, 26 Haziran 2021).
- Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2022). Çevresel Gürültü Kontrol Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 32029, 30 Kasım 2022).
- Çiğdem, E. (2020). Çevre Politikalarının Uygulanmasında Yerel Yönetimlerin Rolü. Enderun, 4(2), 76-90.
- Erdoğan, Ö. (2016). Günümüzde Belediyelerin Sürdürülebilir Kent-İçi Ulaşım (Toplu Taşımacılık) ile İlgili Görev ve Sorumlulukları. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi (44).
- Eryılmaz, B. (2018). Kamu Yönetimi. Ankara: Umuttepe Yayınları.
- Fahlquist, J. N. (2009). Moral Responsibility for Environmental Problems-Individual or Institutional? Journal of Agricultural and Environmental Ethics, 22(2), 109-124.
- Fidan, A. (2016). Kentsel yaşamda sürdürülebilirliğin ilkeleri. E. E. Dinçer & A. Can (Ed.), Kentsel yaşam ve sürdürülebilirlik (s. 51–81). Esenler Belediyesi, Şehir Düşünce Merkezi – Şehir Yayınları. (Yayın No: 11)
- İzci, R., ve Cerit Mazlum, S. (2012). Rio+ 20 Arifesinde Çevre Rejimleri ve Söylemleri. Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, 20(1), 1-5.
- Kanaat, E. E. (2022). Yenilik Perspektifinden Yerel Yönetimlerde Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları Çalışmalarının Değerlendirilmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 8 (2), 189-208.
- Karabıçak, Y. ve Armağan, Y. (2004). Çevre Sorunlarının Ortaya Çıkış Süreci, Çevre Yönetiminin Temelleri ve Ekonomik Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2).
- Karaca, C. (2019). Çevre ve Kentleşme Politikası. Bursa: Ekin Yayınevi.
- Kayan, A. (2019). Çevre Sorunlarına Eğitimle Farkındalık Oluşturma. Journal of Awareness, 3(5), 481-496.
- Keleş, R., Hamamcı, C., ve Çoban, A. (2015). Çevre Politikası (8. baskı). İmge Kitabevi.
- Kılavuz, H. (2015). Çevre Krizinin Nedenleri ve Çözüm Arayışları. Mülkiye Dergisi, 39(1), 279-296.
- Konuk Sommer, B. (2020). Çevre ve İnsan Hakları İlişkisine Yeni Bir Yaklaşım: Amerikalılar Arası İnsan Hakları Mahkemesi’nin Oc-23/17 Sayılı Tavsiye Görüşü. Inonu University Law Review, 11(1): 384-393.
- Konya Büyükşehir Belediyesi. (2025). Projeler. https://www.konya.bel.tr/proje E.T 05.04.2025
- Köseoğlu, İ. (2025). Türkiye’de Belediyelerin Tarımsal Kalkınmadaki Rolü ve Etkinliği Üzerine Bir Değerlendirme. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi, 11(2), 213-226.
- Köseoğlu, D., ve Uğur, A. (2018). Belediyelerde İnsan Kaynakları Yönetimine Geçiş ve Karşılaşılan Sorunlar Üzerine Bir Değerlendirme. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi (1), 147-178.
- Önder, S., ve Gülgün, B. (2010). Gürültü Kirliliği ve Alınması Gereken Önlemler: Bitkisel Gürültü Perdeleri. Ziraat Mühendisliği (355), 54-64.
- Özbebek Tunç, A., Akdemir Ömür, G. ve Düren, A. (2013). Çevresel Farkındalık. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi (47).
- Özer, Y. E. (2017). İklim Değişikliği Yönetişimindeki Aktörlerin Analizi ve Türkiye. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(4), 833-851.
- Öztürk, M. (2007). Türkiye’de İç Göçe Katılanların Kent Yaşamına ve Kentsel Emek Piyasalarına Etkileri. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi (52), 245-264.
- Öztürk, S., & Aljbili, N. (2024). Evsel Katı Atıkta Sıfır Atık Uygulanabilirliği: Bursa Örneği. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 11(2), 343-358.
- Parlak, C., & Partigöç, N. S. (2022). İklim Değişikliği ile Mücadelede Yerel Yönetimlerin Rolü: Yetki ve Sorumluluklar Üzerinden bir İnceleme. Resilience, 6(2), 321-334.
- Pezzey, J. (1992). Sustainable development concepts: An economic analysis (World Bank Environment Paper No. 2). World Bank.
- Pop, D. S. (2013). Emerging economies and sustainable development. SEA: Practical Application of Science, 1(2), 232-241.
- Süklüm, N. (2022). Çevresel Sürdürülebilirliğin Önemli Aktörlerinden Belediyelerde Çevresel Maliyetler: Büyükşehir Belediyeleri Özelinde Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 17(1), 60-74.
- Sümer, G. Ç. (2014). Hava Kirliği Kontrolü: Türkiye’de Hava Kirliliğini Önlemeye Yönelik Yasal Düzenlemelerin ve Örgütlenmelerin İncelenmesi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi (13), 37-56.
- T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2025). Sıfır atık yolculuğu. Sıfır Atık. https://sifiratik.gov.tr/guncel/s%C4%B1f%C4%B1r-at%C4%B1k-yolculugu E.T 04.05.2025
- Turan, A. (2023). Çevre Yönetiminin Sürdürülebilmesinde Siyasetçilerin Etik Lider Özellikleri Taşımasının Önemi: Kyoto Protokolü Örneği. Urban 21 Journal, 1(1), 30-54.
- Tursun, A. (2025). Sürdürülebilir Ulaşım Sistemlerinin Geliştirilmesinde Sistem Dinamiği Yaklaşımı ve Karmaşık Etkileşimlerin İncelenmesi. Kent Akademisi, 18(3), 1195-1208.
- Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2004). Büyükşehir Belediyesi Kanunu (Kanun No. 5216, 10 Temmuz 2004). Resmî Gazete (Sayı: 25531, 23 Temmuz 2004).
- Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2005). Belediye Kanunu (Kanun No. 5393, 3 Temmuz 2005). Resmî Gazete (Sayı: 25874, 13 Temmuz 2005). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=5393&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
- Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2012). On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (Kanun No. 6360, 12 Kasım 2012). Resmî Gazete (Sayı: 28489, 6 Aralık 2012).
- Türkoğlu, İ. (2020). Sürdürülebilir Kalkınmada Kültür Mirasının Yeri ve Önemi. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 10(20), 117-143.
- Ulusoy, A., ve Tekdere, M. (2019). Türkiye’deki Belediyelerin Mali Sorunları ve Muhtemel Etkiler. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 4(2), 167-182.
- World Commission on Environment and Development (WCED). (1987). Our common future. Oxford University Press.
- Yıldırım, C. (2019). Türkiye’de Belediye Personel Sisteminin Sorunları Üzerine Bir Analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (35), 346-372.
- Yücel, C. (2020). 20. yüzyıl dünya ve Türkiye kentleşmesi üzerine bir derleme. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (50), 200-230.
Abstract
Over the last century, human-induced pressure on the environment has steadily increased, forcing authorized official mechanisms at global, national, and local levels to take various measures to prevent and eliminate negative environmental impacts. However, the socioeconomic conditions of countries have prevented the desired level of success in implementing policies requiring financial resources, human resources, knowledge, and expertise. While developed Western countries have made certain progress in this area, expectations have not been met in developing and least developed countries. Although these countries have received some funding through international organizations, meeting basic needs has become a priority, and sustainable environmental policies have been relegated to the background. In Turkey, particularly since 2000, new legislation has been created in various fields, including regulations on environmental issues. Significant innovations have been made with the Municipal Law No. 5393 and the Metropolitan Municipality Law No. 5216, and new responsibilities, including environmental issues, have been imposed on municipalities. In addition, environmental regulations issued by the central government have also imposed various obligations on municipalities. These developments have increased the authority and responsibilities of municipalities in Türkiye; This has made them important actors in areas such as environmental protection, recycling, zero-waste practices, renewable energy use, and environmental education. This study examines the role and institutional capacity of municipalities in sustainable environmental policies in Turkey using a qualitative research method. The main objective of the research is to reveal the role and practices of municipalities in sustainable environmental policies in Turkey. In addition, the sustainable environmental projects of municipalities were evaluated within the scope of the study; and the structural and practical challenges they encountered in this process were revealed. In this respect, the research differs from similar studies and offers a holistic perspective on the effectiveness of local governments in environmental policies.
References
- Akın, M., ve Akın, G. (2007). Suyun Önemi, Türkiye’de Su Potansiyeli, Su Havzaları ve Su Kirliliği. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 47(2), 105-118.
- Arslan, M. (2023). Belediyelerde Güçlü Bir İnsan Kaynağı Yaratmak Bağlamında Hizmet İçi Eğitim. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 271-282.
- Ay, H. M., ve Söylemez, A. (2023, October). Belediye hizmetleri içinde katı atık yönetiminin önemi ve Konya Büyükşehir Belediyesi örneği. Toplum, Ekonomi ve Yönetim Dergisi / Journal of Society, Economics and Management, 4(Özel Sayı), 273.
- Bilgili, M. Y. (2015). Anayasal Bir Hak Olarak Çevre Hakkı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 563-584.
- Biniş, M. (2023). Türkiye’de Çevresel Sürdürülebilirliğe Yönelik Mali Teşvikler: Geri Dönüşüm Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (77), 31-52.
- Bozlağan, R. (2010). Sürdürülebilir Gelişme Düşüncesinin Tarihsel Arka Planı. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi (50), 1011-1028.
- Cansaran, D. (2019). Gürültü Kirliliği Düzeyini Belirlemeye Yönelik Bir Çalışma: Amasya İli Örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 74(1), 89-108.
- Cirit, F. (2014). Sürdürülebilir kent içi ulaşım politikaları ve toplu taşıma sistemlerinin karşılaştırılması (Uzmanlık tezi). İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü.
- Çağlayan, M., ve Kayaer, M. (2023). Su Sorununa Karşı Belediyelerin Su Etiği İlkelerini Benimsemesi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 30(3), 531-548.
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2004). Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 25406, 18 Mart 2004).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2004). Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 25687 [Mükerrer], 31 Aralık 2004).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2008). Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 26898, 6 Haziran 2008).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2015). Atık Yönetimi Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 29314, 2 Nisan 2015).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2019). Sıfır Atık Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 30829, 12 Temmuz 2019).
- Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2021). Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 31523, 26 Haziran 2021).
- Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2022). Çevresel Gürültü Kontrol Yönetmeliği (Resmî Gazete Sayı: 32029, 30 Kasım 2022).
- Çiğdem, E. (2020). Çevre Politikalarının Uygulanmasında Yerel Yönetimlerin Rolü. Enderun, 4(2), 76-90.
- Erdoğan, Ö. (2016). Günümüzde Belediyelerin Sürdürülebilir Kent-İçi Ulaşım (Toplu Taşımacılık) ile İlgili Görev ve Sorumlulukları. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi (44).
- Eryılmaz, B. (2018). Kamu Yönetimi. Ankara: Umuttepe Yayınları.
- Fahlquist, J. N. (2009). Moral Responsibility for Environmental Problems-Individual or Institutional? Journal of Agricultural and Environmental Ethics, 22(2), 109-124.
- Fidan, A. (2016). Kentsel yaşamda sürdürülebilirliğin ilkeleri. E. E. Dinçer & A. Can (Ed.), Kentsel yaşam ve sürdürülebilirlik (s. 51–81). Esenler Belediyesi, Şehir Düşünce Merkezi – Şehir Yayınları. (Yayın No: 11)
- İzci, R., ve Cerit Mazlum, S. (2012). Rio+ 20 Arifesinde Çevre Rejimleri ve Söylemleri. Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, 20(1), 1-5.
- Kanaat, E. E. (2022). Yenilik Perspektifinden Yerel Yönetimlerde Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları Çalışmalarının Değerlendirilmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 8 (2), 189-208.
- Karabıçak, Y. ve Armağan, Y. (2004). Çevre Sorunlarının Ortaya Çıkış Süreci, Çevre Yönetiminin Temelleri ve Ekonomik Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2).
- Karaca, C. (2019). Çevre ve Kentleşme Politikası. Bursa: Ekin Yayınevi.
- Kayan, A. (2019). Çevre Sorunlarına Eğitimle Farkındalık Oluşturma. Journal of Awareness, 3(5), 481-496.
- Keleş, R., Hamamcı, C., ve Çoban, A. (2015). Çevre Politikası (8. baskı). İmge Kitabevi.
- Kılavuz, H. (2015). Çevre Krizinin Nedenleri ve Çözüm Arayışları. Mülkiye Dergisi, 39(1), 279-296.
- Konuk Sommer, B. (2020). Çevre ve İnsan Hakları İlişkisine Yeni Bir Yaklaşım: Amerikalılar Arası İnsan Hakları Mahkemesi’nin Oc-23/17 Sayılı Tavsiye Görüşü. Inonu University Law Review, 11(1): 384-393.
- Konya Büyükşehir Belediyesi. (2025). Projeler. https://www.konya.bel.tr/proje E.T 05.04.2025
- Köseoğlu, İ. (2025). Türkiye’de Belediyelerin Tarımsal Kalkınmadaki Rolü ve Etkinliği Üzerine Bir Değerlendirme. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi, 11(2), 213-226.
- Köseoğlu, D., ve Uğur, A. (2018). Belediyelerde İnsan Kaynakları Yönetimine Geçiş ve Karşılaşılan Sorunlar Üzerine Bir Değerlendirme. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi (1), 147-178.
- Önder, S., ve Gülgün, B. (2010). Gürültü Kirliliği ve Alınması Gereken Önlemler: Bitkisel Gürültü Perdeleri. Ziraat Mühendisliği (355), 54-64.
- Özbebek Tunç, A., Akdemir Ömür, G. ve Düren, A. (2013). Çevresel Farkındalık. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi (47).
- Özer, Y. E. (2017). İklim Değişikliği Yönetişimindeki Aktörlerin Analizi ve Türkiye. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(4), 833-851.
- Öztürk, M. (2007). Türkiye’de İç Göçe Katılanların Kent Yaşamına ve Kentsel Emek Piyasalarına Etkileri. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi (52), 245-264.
- Öztürk, S., & Aljbili, N. (2024). Evsel Katı Atıkta Sıfır Atık Uygulanabilirliği: Bursa Örneği. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 11(2), 343-358.
- Parlak, C., & Partigöç, N. S. (2022). İklim Değişikliği ile Mücadelede Yerel Yönetimlerin Rolü: Yetki ve Sorumluluklar Üzerinden bir İnceleme. Resilience, 6(2), 321-334.
- Pezzey, J. (1992). Sustainable development concepts: An economic analysis (World Bank Environment Paper No. 2). World Bank.
- Pop, D. S. (2013). Emerging economies and sustainable development. SEA: Practical Application of Science, 1(2), 232-241.
- Süklüm, N. (2022). Çevresel Sürdürülebilirliğin Önemli Aktörlerinden Belediyelerde Çevresel Maliyetler: Büyükşehir Belediyeleri Özelinde Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 17(1), 60-74.
- Sümer, G. Ç. (2014). Hava Kirliği Kontrolü: Türkiye’de Hava Kirliliğini Önlemeye Yönelik Yasal Düzenlemelerin ve Örgütlenmelerin İncelenmesi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi (13), 37-56.
- T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2025). Sıfır atık yolculuğu. Sıfır Atık. https://sifiratik.gov.tr/guncel/s%C4%B1f%C4%B1r-at%C4%B1k-yolculugu E.T 04.05.2025
- Turan, A. (2023). Çevre Yönetiminin Sürdürülebilmesinde Siyasetçilerin Etik Lider Özellikleri Taşımasının Önemi: Kyoto Protokolü Örneği. Urban 21 Journal, 1(1), 30-54.
- Tursun, A. (2025). Sürdürülebilir Ulaşım Sistemlerinin Geliştirilmesinde Sistem Dinamiği Yaklaşımı ve Karmaşık Etkileşimlerin İncelenmesi. Kent Akademisi, 18(3), 1195-1208.
- Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2004). Büyükşehir Belediyesi Kanunu (Kanun No. 5216, 10 Temmuz 2004). Resmî Gazete (Sayı: 25531, 23 Temmuz 2004).
- Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2005). Belediye Kanunu (Kanun No. 5393, 3 Temmuz 2005). Resmî Gazete (Sayı: 25874, 13 Temmuz 2005). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=5393&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
- Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2012). On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (Kanun No. 6360, 12 Kasım 2012). Resmî Gazete (Sayı: 28489, 6 Aralık 2012).
- Türkoğlu, İ. (2020). Sürdürülebilir Kalkınmada Kültür Mirasının Yeri ve Önemi. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 10(20), 117-143.
- Ulusoy, A., ve Tekdere, M. (2019). Türkiye’deki Belediyelerin Mali Sorunları ve Muhtemel Etkiler. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 4(2), 167-182.
- World Commission on Environment and Development (WCED). (1987). Our common future. Oxford University Press.
- Yıldırım, C. (2019). Türkiye’de Belediye Personel Sisteminin Sorunları Üzerine Bir Analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (35), 346-372.
- Yücel, C. (2020). 20. yüzyıl dünya ve Türkiye kentleşmesi üzerine bir derleme. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (50), 200-230.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Local Administrations |
| Journal Section | Review |
| Authors | |
| Submission Date | June 5, 2025 |
| Acceptance Date | January 19, 2026 |
| Publication Date | January 22, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.35674/kent.1715160 |
| IZ | https://izlik.org/JA29AA64RX |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 19 Issue: 1 |
Aim & Scope
Kent Akademisi Dergisi, nüfusun %80'ini oluşturan dünya kentlerinde, 'kentin akademisi' sıfatıyla çok disiplinli, disiplinler arası ve disiplinler üstü çalışmaları ön plana çıkarmaktadır. Kentlere dair mimari, yönetimsel, ekonomik, çevresel, mühendislik konuları ve kentlerin dili ile kültürü bağlamında edebiyata ilişkin bütünleşik çalışmalar yayımlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmalar, tek bir bilim alanına sığamayacak geniş bir perspektif sunarak, Türk ve dünya kentlerinin daha bayındır ve daha yaşanabilir hale gelmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Kent Akademisi, yayın periyodunu, yılda dört sayı yapma kararı alarak, kentsel alanlardaki bilimsel üretimlerin önünü açmayı ve kentlerimizin gelişmesi ve kurumsallaşmasına daha hızlı katkıda bulunmayı, dünya medeniyetine daha hacimli katma değerler sağlayabilmeyi amaçlamıştır.
Bu bağlamda;
- Kent Akademisi Dergisi, çok disiplinli (multidisipliner), disiplinlerarası (interdisipliner) ve disiplinler ötesi (transdisipliner) çalışmaları önemsemekte ve bu tür araştırmaları teşvik etmektedir.
- Kentlerin kültürel ve etnografik kimliklerini dünya mirasının bir parçası olarak kabul etmekte ve bu bilincin toplumda yerleşmesine katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
- İnsanlığın kent kültürü bağlamında dünya mirasına vereceği önemin artırılmasını ve bu kavramın sağlamlaştırılmasını hedeflemektedir.
- Anadolu Coğrafyası gibi medeniyetlerin kesişim noktası olan bölgelerde, dünya kentlerinin kültürel çeşitliliğini vurgulamayı; tarih öncesi kalıntıların korunmasına ve tanıtılmasına öncülük etmeyi amaçlamaktadır.
Kent Akademisi Dergisi, yılda altı sayı yayımlanan, uluslararası ve çift yönlü kör hakemli (her makalenin en az üç hakem tarafından değerlendirilmesi sağlanan) elektronik bir dergi olarak hizmet vermektedir.
KALİTE STANDARTLARI AÇISINDAN ÖNERİLER:
- Kent ve Kentleşme gibi multidisipliner, interdisipliner ve transdisipliner bir alanda çalışan araştırmacıların, çalışmalarında ISO 37120 göstergelerini esas almaları ve bu uluslararası standardı araştırmalarında uygulamaları önerilmektedir.
- ISO 37120 standartlarına göre araştırmaların belirtilen 17 kategoride veriye dayalı ve sistematik şekilde yürütülmesi beklenmektedir: (1) Ekonomi, (2) Eğitim, (3) Enerji, (4) Çevre, (5) Finans, (6) Yangın ve Acil Durum Yönetimi, (7) Yönetişim, (8) Sağlık, (9) Dinlenme, (10) Güvenlik, (11) Barınma, (12) Katı Atık Yönetimi, (13) Telekomünikasyon ve Yenilik, (14) Ulaşım, (15) Kentsel Planlama, (16) Atık Su Yönetimi, (17) Su ve Sanitasyon.
Kent Akademisi Dergisi, kentleşme ve kentsel gelişimle ilgili geniş bir yelpazede, çok disiplinli (multidisipliner) bilim ve uğraş alanlarında makaleleri kabul etmektedir. Bu alanlar arasında şunlar yer almaktadır:
• Siyasal ve Yönetsel Bilimler: Kamu yönetimi, yerel yönetimler, siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, kent sosyolojisi, Hemşehri hukuku, Kent suçları, Toplumsal cinsiyet, sosyal psikoloji, Yapı denetimi, Afet ve acil durum yönetimi, Alan yönetimi, Göç yönetimi, Toplum mühendisliği
• Çevre Bilimleri: Çevre yönetimi ve sistemleri, Çevre politikaları, ÇED, Sürdürülebilirlik ve döngüsellik, Çevre sorunları, İklim değişikliği, çevre ekonomisi, yenilenebilir enerji
• Kent Planlama ve Tasarım: Kent mimarlığı, Kentsel tasarım, Bölge planlama, şehir planlama, Kentsel dönüşüm, Kentsel koruma ve yenileme, Peyzaj planlama ve tasarım, akıllı şehirler, Dirençli kentler, Çoğrafi bilgi sistemleri, Arazi kullanımı ve yönetimi, Kentsel coğrafya, Psiko coğrafya, kent bilgi sistemleri, kentsel ulaşım, Kentsel morfoloji, İmar hukuku, Yerleşimler tarihi ve kent arkeolojisi, Kültürel miras ve doğa koruma
• Mimarlık ve Tasarım: Yapı, Yapı fiziği, Malzeme ve yapım teknolojisi, Yapı biyolojisi, Tasarım, Evrensel tasarım, Rölöve, Restorasyon, Mimarlık tarihi, İç mimarlık, endüstriyel tasarım, akıllı yapılar, Bina yapı modelleme sistemleri, Bina yapım yönetimi, Yeniden işlevlendirme, Dijital tasarım, Sanal ortamlar-Yapay zeka ve mimarî
• Mühendislik: Ulaştırma ve trafik Mühendisliği, Kıyı mühendisliği, Çevre mühendisliği,, Akıllı ulaştırma sistemleri, Harita mühendisliği, Geoteknik, Jeoloji, Afet, Dirençlilik
• Ulaştırma ve Lojistik: Ulaştırma ve yönetimi, Kentsel lojistik, Afet lojistiği, Denizcilik, Uluslararası ticaret
• Tarih ve Toplum: Uygarlık tarihi, Siyasi tarih, Sanat tarihi, Arkeoloji, Etimoloji, Etnografi, Göç, Savaş
• Ekonomi ve İşletme: Kent ve bölge ekonomisi, İletişim teknikleri, Gayrimenkul değerleme yönetim, insan kaynakları yönetimi, Örgüt psikolojisi, Yönetişim, Kalite yönetim sistemleri, Yerel yönetimler maliyesi, Makro ekonomik ilişkiler, Kamu bütçesi, Savaş ekonomisi
• Sağlık ve Güvenlik: Halk sağlığı, Hastane yönetimi, Savunma, Sivil savunma, Güvenlik, Afet Yönetimi
• Turizm ve Gastronomi: Turizm işletmeciliği, Gastronomi, Rekreasyon yönetimi, Turizm politikaları, Sağlık turizmi, İnanç turizmi
Bu disiplinler arasındaki etkileşimle, kentlerin gelişimi ve sürdürülebilirliği üzerine kapsamlı araştırmalar ve makaleler dergimizde yayımlanmaktadır.
Author Guidelines
KENT AKADEMİSİ YAYIN İLKELERİ
1. Hak ve Sorumluluklar
- Bu elektronik dergide yayımlanan yazıların tüm hukuki ve içerik sorumluluğu yazarlarına aittir.
- Kent Akademisi Dergisi, eserin yalnızca ilk yayın hakkını devralır. Dergiye gönderilen makale veya incelemelerin, yayınlanmasına karar verilmesi durumunda yazarın yayın hakkını tümden devretme zorunluluğu yoktur.
- Dergide yayımlanan tüm yazıların/makalelerin telif hakları yazarların kendisine aittir. Bu nedenle, makale içeriklerine ilişkin tüm hukuki sorumluluk makale sahiplerine aittir.
- Telif hakları yazarlarına ait olmakla birlikte, eser Kent Akademisi Dergisi’nde yayımlandıktan sonra, kâğıt basılı yayınlarda olduğu gibi yazarların makalelerini yayından kaldırma veya silme talepleri kabul edilmez.
- Dergide yayımlanan makalelerden, kaynak gösterilmeksizin kısmen ya da tamamen alıntı yapılamaz.
- Çalışmaların daha önce herhangi bir yerde yayınlanmış olması durumunda makale yayınlanmaz.
- Yayımlanmak istenen çeviri makalelerde, orijinal eserin detayları (yayın adı, cilt, sayı, sayfa, yazar ve ülke) açıkça belirtilmelidir.
- Editör veya Yayın Kurulu, eserin içerik ve biçim açısından düzeltilmesini talep etme hakkına sahiptir.
- Yayınlanan makaleler ileride ücretli hale gelse bile, yazarlara ücretsiz üyelik hakkı tanınır.
- Bu elektronik dergide yayımlanmak üzere gönderilen yazıların yayınlanıp yayınlanmamasına ve dergide nasıl yer alacağına Dergi Yayın Kurulu karar verir.
- Kent Akademisi Dergisi, tüm ziyaretçilere açıktır. Ancak ilerleyen süreçte makalelerin okunması üyelik sistemine bağlanabilir. Şu an için üyelik ve makalelerden yararlanma amacıyla herhangi bir ücret talep edilmemektedir.
2. Makale Kabul ve Yayın Süreci
- Gönderilen makaleler, editör incelemesine tabi tutulur ve yayınlanma zorunluluğu yoktur. Editör incelemesi sonucunda uygun görülmeyen makaleler sistemden silinebilir.
- Çevrimiçi arayüzde taslak modunda bir yıldan fazla kalan makalelere, veri tabanından silinmeme garantisi verilmez.
- Yayımlanan makaleler, hukuki zorunluluklar dışında herhangi bir gerekçeyle yayından kaldırılamaz. Yazarlar, mahkeme kararı olmaksızın makalelerini kaldırmayı talep edemezler.
3. Derginin Yapısı ve Yayın Alanı
- Kent Akademisi Dergisi, iki ayda bir çevrimiçi olarak yayımlanır. Makale yükleme, değerlendirme ve yayın süreci TÜBİTAK DergiPark sistemi üzerinden yürütülmektedir (https://dergipark.org.tr/tr/pub/kent). Derginin haber portaline, https://www.kentakademisi.com/ adresinden erişilebilir.
Kent Akademisi Dergisi, kentleşme, kamu yönetimi, siyaset bilimi, yerel yönetimler, hukuk, şehircilik, mimarlık, çevre mühendisliği, coğrafya, dijital sanatlar, ulaşım, lojistik, yenilenebilir enerji, kamu sağlığı gibi çok disiplinli alanlarda kenti konu edinen özgün bilimsel çalışmaları kabul eder. Derginin kapsadığı alanların tamamı, amaç ve kapsam bölümünde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.
4. Makale Formatı ve Teknik Gereklilikler
- Dosya Formatı ve Gönderim:
Makaleler Microsoft Word (.doc veya .docx) formatında hazırlanmalı ve DergiPark sistemi üzerinden gönderilmelidir. - Şablon Kullanımı:
Makalelerin hızlı ve sorunsuz yayımlanabilmesi için dergi şablonuna uygun şekilde hazırlanması zorunludur. İki farklı şablon bulunaktadır.
o İlk Yükleme Şablonu
o Yayın Sürümü Şablonu
Bu şablonlara ve makale yükleme süreçleriyle ilgili ayrıntılı bilgilere "Dokümanlar" menüsünden ulaşılabilir.
- Dil ve Dil Yapısı:
o Makaleler Türkçe veya İngilizce dillerinde yazılabilir.
o Her makalede başlık (title), öz (abstract) ve anahtar kelimeler (keywords) hem Türkçe hem de İngilizce olarak sunulmalıdır.
o Öz bölümü, makalenin amacını, yöntemi ve temel bulgularını içermeli ve en fazla 150-300 kelime olmalıdır.
- Anahtar Kelimeler:
o Makalenin içeriğini ve kapsamını yansıtan en az 5 anahtar kelime sunulmalıdır.
o Anahtar kelimeler, akademik literatürde çalışmanın erişilebilirliğini artıracak şekilde özenle seçilmelidir.
- o Makale Yazım Kuralları:
Aşağıdaki teknik format gerekliliklerine dikkat edilmelidir:
- Sayfa Düzeni: A4 boyutunda, tek sütunlu format.
- Yazı Tipi: Calibri, 11 punto.
- Paragraf Aralığı: Önce 0 sonra 8 nk
- Paragraf Başı Girintisi: 0 (sıfır).
- Satır Aralığı: Kat 1.08 nk
- Bölüm Başlıkları:
o Koyu harflerle belirtilmeli ve 1., 1.1., 1.2. şeklinde numaralandırılmalıdır.
o Giriş ve Sonuç bölümleri numaralandırılmamalıdır.
- Bölüm Yapısı:
Bilimsel makalelerde aşağıdaki bölümlerin bulunmasına dikkat edilmelidir:
o Giriş: Araştırmanın amacı, kapsamı ve önemi açıklanmalıdır.
o Literatür Taraması: Konuyla ilgili mevcut çalışmalar özetlenmeli ve çalışmanın literatürdeki yeri belirtilmelidir.
o Yöntem ve Metot: Araştırmanın yöntemi, veri toplama teknikleri ve analiz yöntemleri detaylıca açıklanmalıdır.
o Bulgular: Araştırma sonucunda elde edilen veriler açık, net ve sistematik bir şekilde sunulmalıdır.
o Tartışma: Bulgular literatürle karşılaştırılmalı, sonuçlar yorumlanmalı ve analiz edilmelidir.
o Sonuç ve Öneriler: Araştırmanın ana bulguları özetlenmeli, öneriler sunulmalı ve araştırmanın sınırlılıklarına değinilmelidir.
- Dosya Güvenliği:
Elektronik ortamda dosyaların kaybolması durumunda dergi sorumluluk kabul etmemektedir. Herhangi bir ihtilaf durumunda, DergiPark sistemindeki veriler esas alınır.
- Klasik makale uzunluğu:
o Fen bilimleri (SCI, AHCI): 3000-5000 kelime
o Sosyal bilimler (SSCI): 5000-8000 kelime
o Disiplinler arası çalışmalar: 5000-6000 kelime
5. Atıf ve Kaynakça Düzeni
- Metin içi atıf ve kaynakça düzenlemeleri, APA 7.0 alıntılama sistemine uygun olarak yapılmalıdır.
- Makalelerde, çizimler, resimler, fotoğraflar ve şekiller, içerikte sistematik olarak numaralandırılmalı ve APA 7.0 formatına göre düzenlenmelidir.
6. Benzerlik Oranları
- Gönderilen makalelere, iThenticate, Turnitin veya intihal.net gibi programlardan alınmış benzerlik raporu eklenmelidir.
- Kabul edilen maksimum benzerlik oranı:
o 2019’dan itibaren toplamda %20
o Her bir atıf için en fazla %1
o Tezlerden üretilen makalelerde bu oran %3’ü geçemez.
o Hukuksal düzenlemelerden yapılan alıntılarda her bir atıfta oran %10’u aşamaz.
- Tam metin üzerinden alıntı raporunda, derginin şablonundaki üst ve alt bilgilerden kaynaklanan oranlar hariç tutulur.
- Benzerlik raporu, hakemlik sürecinin kabul yönünde ilerlemesi durumunda, alan editörleri tarafından son sürüm üzerinden ikinci kez alınır. Benzerlik oranlarının yayın kriterlerine uygun olması durumunda, rapor süreç dosyalarına eklenir.
- Kriterlere uygun olmaması durumunda %22 den fazla ise reddedilir, %22'nin altında ise, özgünleştirme için yazara tekrar gönderilir. Bu durumda benzerlik raporu 3. kez çıkarılıp sisteme yüklenir.
7. Genişletilmiş Özet
- Türkçe makaleler için İngilizce genişletilmiş özet zorunludur. Genişletilmiş özet formatı, makale şablonlarında yer almaktadır.
8. Yazar Bilgileri
- Makale, ilk yükleme aşamasında yazar bilgileri olmadan yüklenmelidir.
- Makale kabul edildikten sonra, son sürüm yükleme şablonu kullanılmalı ve aşağıdaki bilgiler yer almalıdır:
o Çalışmanın başlığı ve kısa bir özeti (öz ve abstract)
o Yazar adı, soyadı, unvanı, bağlı olduğu kurum ve iletişim bilgileri
9. İletişim
- Teknik sorun yaşayan yazarlar, editor@kentakademisi.com adresine e-posta ile ulaşabilirler.
Ethical Principles and Publication Policy
Kent Akademisinde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Dergimiz, yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşıması beklenmektedir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar oluşturulurken açık erişim olarak Committee on Publication Ethics(COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
COPE Etik İlkeleri ve BASIN ETİK İLKELERİ haricinde, ayrıntılı konularda, dergimizin yayıncı üst kuruluşu ICAM NETWORK ETİK KURULU nihai yetkilidir.
A- Yazarların Etik Görev ve Sorumlulukları
Dergimize te'lif eser gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
1- Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir. Paraphrase vb. yöntemler dergimiz açısından etik ihlali sayılır.
2- Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
3- Te'lif eserlerde esere en çok katmadeğeri olan eser sahibinin adı birinci ad olarak yazılmalı, akademik camiada yeterli katmadeğeri sağlamasa bile akademik unvanı üstün olan yazar 1. yazar olarak tanımlanmamalıdır.
4- Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
5- Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
6- Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır. Dergimiz bunu talep etmemiş olsa bile, bu belgelerin alınmış 'hazır) olması gerekmektedir.
7- Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
8- Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma tarafımıza gönderilemez.
9- Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (Yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez. Ne var ki bu talep DERGİPARK süreç yönetiminde eserin 1. veya sorumlu yazarı (corresponding author) tarafından editöre süreç içinde diğer yazarların imzalı taleplerine ilişkin dosya yüklemesi durumunda bunu KENT AKADEMİSİ dikkate alır.
B- Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
Kent Akademisi editör ve alan editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelinesfor Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for JournalEditors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
1- Editörler, dergide yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
2- Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba içinde olma,
3- Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama ve derginin büyümesi ve kalkınmasına yönelik düşünme,
4- Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçlerde beklemeden rol üstlenme,
5- Düşünce özgürlüğünü destekleme, özgün ve yabancı dilde eserlerin makaleye kazandırılmasında gayretli olma,
6- Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
7- Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
8- Alan Editörlerinin yönlendirilmesinde destekleyici olmak, onlara dijital ortamda ve sesli görüşmeler yapmak suretiyle katkıda bulunma.
9- Okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
10- Yayın kapsamına uygun olan çalışmaların ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
11- Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
12- Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
13- Alan editörlerinin kör hakemlik sürecini yürütmelerinde dikkatli davranmaları için yardımcı olmalı, kör hakemliği ihlal edecek hususlarda onları bilgilendirmeli, gerektiğinde uyarmalı.
14- Yayın Süreçlerinden Sorumlu Editörlerin, Hakemlik ve Editöryal süreçlerin etkin ve verimli kullanılması konusunda müteyakkız olmalı,
15- Hakem havuzunun geliştirilmesinde Alan Editörlerini teşvik etmeli.
16- Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
17- Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
18- Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
19- Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
20- Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
21- Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır..
C- Alan (Branş) Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1- Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
2- Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
3- Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek bu konuda proaktif olmak durumundadır.
4- Kör hakemlik sistemine göre hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmasında özen göstermeli, hakem değerlendirme formunda içerikte ad soyad ve kimlik açıklayıcı ibarelerin olup olmamasına dikkat etmeli.
5- Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik edici yöntemler kullanmalı.
6- Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir. Hakemlere teşvik ve motive edici ifadeler kullanmalı, hakemlerle içerik tartışmasına girmemelidir.
7- Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
8- Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
9- İki hakemden de olumsuz cevap gelmesi durumunda makale KENT AKADEMİSİ için ve bilim camiası için çok faydalı olarak görülüyorsa gerekirse 3. ve 4. hakemlere gönderme inisiyatifinde bulunabilmeli.
10- Süreç yürütümünde düzenli olarak yazarla diyalogunu devam ettirmeli,
11- Reddedilen makalelerde yazarla olan diyaloglarda mümkün olduğunca nezaketli cevap vermeli ve red gerekçelerini mutlak surette maddeler halinde ifade etmelidir.
D- Hakemlerin Etik Görev ve Sorumlulukları:
1- KENT AKADEMİSİ değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda dergimiz için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
2- uzmanlık alanı ile ilgili değerlendirmeyi kabul etmelidir.
3- Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
4- Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, alan dergi editörünü bilgilendirmelidir.
5- Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
6- Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
7- Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
8- Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
9- Kent Akademisi, yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
10- Akademik yayıncılığa ilişkin her türlü bilimsel suiistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
E- Yayın Kurulunun Etik Görev ve Sorumlulukları:
Kent Akademisi Yayın Kurulu, dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
1- Baş Editör, Editörler ve Teknik Editörler ile Yabancı Dil Editörlerinden oluşan Yayın kurulu üyeleri, derginin genelinden sorumludur.
2- Derginin içerik, teknik ve görsel bakımdan eksik ve aksaklıklarına karşı kayıtsız kalmamalı, hangi alanda ve yerde sorun varsa öncelikle konunun ilgilisine durumu iletmelidir.
3- Yayın kurulu sanal toplantılarda mutlak surette görüşünü ifade etmelidir.
4- Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
5- Yayıncı veya yayıncı temsilcisi, yayın içeriğine müdahale edemez, süreçlerin yürütülüş insicamının bozulacağı şeklide müdahale bulunamaz.
6- Yayın Kurulu, dergiye gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir..
F- Kişisel Verilerin Korunması:
1- KENT AKADEMİSİ, değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddedebilir.
2- Kent Akademisi, alan editörleri, hakemler, yazarlar ve okuyucuların bireysel verilerini korumakla yükümlüdür.
3- Kent Akademisi, değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
G- Olası Suistimal ve Görevi Kötüye Kullanmaya Karşı Önlem
Kent Akademisi; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür.
Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
H-Araştırma ve Yayın Etiği
Araştırma etiği, bireylerin sağlığı, esenliği ve haklarının göz ardı edilme endişesini ortadan kaldırmayı hedefler. Bilimsel araştırmaların, yüksek etik ve bilimsel standartlara uygun bir şekilde yapılmasını sağlar. Araştırma etiği, araştırmaların gerçekçi ve ihtiyaçlara uygun şekilde tasarlanmasını, katılımcıların bütünlüğünün korunarak yürütülmesini, araştırmanın uygun bir şekilde sonlandırılmasını ve sonuçların dürüst bir şekilde yayınlanmasını kapsar. Günümüzde bu gereklilikler, temel etik ilkeler üzerine inşa edilmiştir. Özerklik, zarar vermeme, yarar sağlama ve adalet gibi ilkeler, araştırma süreçlerinin etik standartlara uygunluğunu güvence altına alan sağlam bir çerçeve sunar.Dergimizde yayımlanan makalelerde, editöryal süreçlerden başlayarak makale yayını ve sonrasında yazarların üçüncü taraflarla yaşayabileceği çıkar çatışmaları dahil olmak üzere ortaya çıkabilecek etik sorunlar, sorunsallar ve uyuşmazlıklar, uluslararası evrensel hukuk kuralları, etik ilkeler ve Türkiye'deki genel etik mevzuat çerçevesinde değerlendirilmekte ve ICAM Network Etik Kurulu tarafından nihai olarak karara bağlanmaktadır.
I- Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşılması
Dergimizde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşılması halinde durum, bilgi@kentakademisi.com e-posta adresine bildirilmelidir. Bu eposta adresine gelen talepler, ICAM NETWORK ETİK KURULU'nda kesin hükme bağlanır.
Price Policy
1. Dergimiz açık erişimli, editöryal yayın ücreti yazardan karşılanan bir dergidir.
I. YAZARDAN ALINAN ÜCRETLER
a. Yazarın ödeyeceği yayın ücreti makale yükleme öncesinde talep edilmektedir.
b. Pursuant to Decision No. 3 of the Publication Board meeting dated 13/05/2025 and numbered S:121/2025/4/1, "Publication fees shall be set at 10,000 TL for local authors from 15/06/2025 until 31/12/2025, and 275 USD for foreign authors.
c. Dergimize yayın için gönderilen makalelerden talep edilen bedel hiç bir şekilde Kabul / Ret şartına bağlı değildir. Bu şart Yüksek Öğretim Kurulu’nun 30 Aralık 2021 tarih ve 2021.18 nolu oturumunda Yağmacı/Şaibeli Dergiler hakkında alınan 2021.18.643 sayılı karar gereğince yürütülmektedir.
d. Ücret ödeme şartı bütün yazarlar için geçerlidir. Ödemeler, her yazara eşit uygulanacağı şekilde, şeffaf ve denetlenebilir bir yapıdadır. buna ilişkin raporlar dergimizde her yıl sonunda yayınlanmaktadır. Ücret yazarlar tarafından kendi aralarında müştereken (ortaklaşa) eşit oranlarda hesaplanır. Ödeme, yetkili yazar hesabından yapılır.
e. Dergimizde, bir yılda en az üç alan editörlüğü süreci yürütüp tamamlayan alan editörlerinin yayın ücretinde % 50 indirim uygulanmaktadır. Bu indirim, çok yazarlı makalelerde her bir yazarın kendi payı için geçerlidir.
f. Yayın ücretleri, sekreterya, yayına hazırlık işlemleri ve dergi akreditasyon maliyetleri için kullanılmaktadır.
g. Ücret ödemeleri, dergimizin yayıncı kuruluşu olan Karadeniz Şairler ve Yazarlar Derneği TL ve USD hesapları üzerinden yapılabilecektir.
h. Ön kontrol aşamasında (hakemlik süreci öncesi) reddedilen makalelerin yükleme ücretlerinin yarısı iade edilir.
ı. Dergi ücretleri, dergimizin bilimsel yayıncılıkta daha kaliteli yayıncılık yapabilmesi için, editöryal süreçler, dil editörleri, grafiker ve mizanpaj işlemleri, hosting, domain ve çevrimiçi sistem abonelikleri için kullanılmaktadır.
II. OKURLARDAN ve / veya ABONELİK SİSTEMLERİNDEN ALINAN ÜCRETLER
a. Kent Akademisi Dergisinin, okurlardan herhangi bir ücret talebi bulunmamaktadır.
b. Kent Akademisi Dergisi’nin kütüphane ve özel dizinler konusunda talep edeceği hükümler saklıdır.
Karadeniz Şairler ve Yazarlar Derneği İBAN HESAPLARI:
IBAN NUMARASI (TL) TR: 070001500158007316964344
IBAN NUMARASI (USD) TR: 530001500158048021390124
Ayrıntılı Kent Akademisi Ücret Politikasına aşağıdaki linkten veya Dokumanlar menümüzdeki D-2 numaralı dosyadan erişim sağlanabilir:
https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/26111
Indexes
Citation Indexes
Other Indexes
Journal Boards
Yayıncı (ICAM Network)
Başeditör
Baş Editör Yardımcıları
Yazı İşleri Müdürü
Çevre Mühendisi
Editörler
Yayın Kurulu
Siyasal ve Yönetsel Bilimler
Kent Planlama ve Çevre Sorunları
Mimarlık ve Tasarım
Ulaştırma ve Lojistik Bilimleri
Tarih, Kültür ve Turizm
Turizm ve İletişim
İstatistik Editörleri
Icam Network | Etik Kurulu
Bilim Danışma Kurulu
International Refereed and Indexed Journal of Urban Culture and Management | Kent Kültürü ve Yönetimi Uluslararası Hakemli İndeksli Dergi
Information, Communication, Culture, Art and Media Services (ICAM Network) | www.icamnetwork.net
Address: Ahmet Emin Fidan Culture and Research Center, Evkaf Neigh. No: 34 Fatsa Ordu
Tel: +90452 310 20 30 Faks: +90452 310 20 30 | E-Mail: (int): info@icamnetwork.net | (TR) bilgi@icamnetwork.net