A Kent Yaşamından Memnuniyet Ölçeği’nin Geliştirilmesi ve Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi

Abstract

Bir kentte yaşayanların o kente ilişkin sosyal ve psikolojik algılarının belirlenmesi, kent yöneticilerine, kent sakinlerinin sorunlarını belirlemede yol göstermesi ve kente ilişkin farkındalık oluşturulması bağlamında katkı sağlayacaktır. Farklı kentlerin algılarının karşılaştırılabilmesi için ise nesnel ölçüm ve değerlendirmelere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu belirtilenlerin karşılaması için kente yaşayanların yaşam kalitesinin / memnuniyetinin nesnel ölçümünü yapmaya yönelik psikolojik ölçüm araçları gerekmektedir. Bu çalışmada bu doğrultuda bir ölçek geliştirilerek psikometrik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Üç farklı çalışmayla 14 farklı il ve 67 farklı ilçeden toplamda 1430 kişiye, geliştirilen ölçek uygulanmıştır. Sonuç olarak oldukça iyi psikometrik özellikler gösteren 50 maddeli ‘A Kent Yaşamından Memnuniyet Ölçeği’ geliştirilmiştir.

Keywords

• kent yaşamı,kentsel yaşam kalitesi

Development of A Urban Life Satisfaction Scale and Examination of Its Psychometric Properties

Abstract

The social and psychological perceptions of citizens about urban life will contribute to the decisions of city managers in the context of determining the problems of citizens and in creating awareness about the city. Objective measurement and assessment are needed to compare the perceptions of people in different cities. For this reason, psychological measurement devices are needed to measure the urban quality of life of the citizens. Accordingly, the aim of this study was to develop a scale and examine its psychometric characteristics. The scale was administered to a total of 1430 people from 14 different cities and 67 different towns in three different studies. As a result, ‘A Urban Life Satisfaction Scale’ with quite good psychometric properties was developed.

Keywords

• urban life,quality of urban life,urban life satisfaction

References

1. Atik, A., Taçoral, E., & Altunkasa, M. F. (2014). Kent Halkının Kentsel Yaşam Memnuniyeti Üzerinde Etkili Sosyo-Demografik Özelliklerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma: Kemaliye örneği. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 9(4), 21-33.
2. Berkowitz, L. (1989). Frustration-Aggression Hypothesis: Examination and Reformulation. Psychological Bulletin, 106(1), 59-73.
3. Bulut, Y., Atabeyoğlu, Ö., & Yeşil, P. (2008). Erzurum Kent Merkezi Donatı Elemanlarının Ergonomik Özelliklerinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Tarım Bilimleri Dergisi, 14(2), 131-138.
4. Buss, D. (2000). The Evolution of happiness. American Psychologist, 55(1), 16-23.
5. Cortina, J. M. (1993). What is coefficient alpha? An examination of theory and applications. Journal of Applied Psychology, 78(1), 98-104.
6. DeHoog, R. H., Lowery, D., & Lyons, W. E. (1990). Citizen Satisfaction with Local Governance: A test of Individual, Jurisdictional, and City-Specific Explanations. The Journal of Politics, 52(3), 807-837.
7. Diener, E., Suh, E., Lucas, R., & Smith, H. (1999). Subjective Well-Being: Three Decades of Progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.
8. Diktaş, A. (2015). Eğitim fakültesi Öğrencilerinin Şehre, Üniversiteye ve Öğrenim Gördükleri Bölümlere İlişkin Memnuniyet Durumları. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 51-77.

9. George, D., & Mallery, P. (2003), SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (4th edition) Allyn and Bacon: Boston.
10. Gülgün, B., & Türkyılmaz, B. (2001). Peyzaj Mimarlığında ve İnsan Yaşamında Ergonominin Yeri-Önemi ve Bornova Örneğinde Bir Araştırma. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 38(2), 127-134.
11. Kerimoglu, E., & Çıracı, H. (2006). İstanbul’da uluslar arası ziyaretçilerin memnuniyet düzeyleri. İtüdergisi / a Mimarlık Planlama ve Tasarım, 5(1), 35-46 .
12. Marans, R. W. (2012). Quality of Urban Life Studies: An Overview and Implications for Environment-Behaviour Research. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 35, 9-22.
13. Massam, B. H. (2002). Quality Of Life: Public Planning and Private living. Progress in Planning, 58(3), 141-227.
14. Schwirian, K. P., Nelson, A. L., & Schwirian, P. M. (1995). Modeling Urbanism: Economic, Social and Environmental-Stress in Cities. Social Indicators Research, 35(2), 201-223.
15. Tekeli, İ., Güler, Ç., Vaizoğlu, S., Algan, N., & Dündar, K. (2002), Yaşam Kalitesi Göstergeleri: Türkiye için Bir Veri Sistemi Önerisi, Türkiye Bilimler Akademisi, Ankara.
16. Tiran, J. (2016). Measuring Urban Quality of Life: Case Study of Ljubljana. Acta Geographica Slovenica, 56(1), 57-73.
17. Topal, A. K. (2004). Kavramsal Olarak Kent Nedir ve Türkiye'de Kent Neresidir? Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 276-294.
18. Topper, E. F. (2008). Job Satisfaction in Libraries: Love It or Leave It. New Library World, 109(5-6), 287-290.
19. Torlak, S. E., & Yavuzçehre, P. S. (2008). Denizli Kent Yoksullarının Yaşam Kalitesi Üzerine Bir İnceleme. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17(2), 23-44.
20. United Nations (2014). World Urbanization Prospects: The 2014 Revision, Highlights, United Nations, New York.
21. Van Kamp, I., Leidelmeijer, K., Marsman, G., & De Hollander, A. (2003). Urban Environmental Quality and Human Well-Being: Towards A Conceptual Framework and Demarcation of Concepts; A Literature Study. Landscape and Urban Planning, 65(1), 5-18.
22. Van Ryzin, G. G. (2004). Expectations, Performance, and Citizen Satisfaction with Urban Services. Journal of Policy Analysis and Management, 23(3), 433-448.
23. Zenker, S., & Rütter, N. (2014). Is Satisfaction The key? The Role of Citizen Satisfaction, Place Attachment. Cities, 38, 11-17.
24. Zenker, S., Petersen, S., & Aholt, A. (2013). The Citizen Satisfaction Index (CSI): Evidence for A Four Basic Factor Model in a German Sample. Cities, 31, 156-164.