Evaluation of cases followed and treated due to valproic acid intoxication in child emergency polyclinic between 2010 and 2016

Abstract

Aim: The aim was to determine prognostic factors effecting clinical course of the patients referring to the Child Emergency Service in our hospital with valproic acid (VPA) poisoning.

Method: Patients who had VPA poisoning diagnoses between 2010 and 2016 in our Child Emergency Service were retrospectively examined. Demographical characteristics, clinical findings, laboratory results, treatment methods and effective factors for prognosis were evaluated for the patients.

Findings: 114 patients were included in the study. Average age of the patients was 9.91±4.69 years. Sixty-six of the patients were female and forty-eight were male. The most common reason for inclusion was overdosing (100 patients, 87.72%). Fourteen patients (12.28%) had pure VPA poisoning. VPA serum level median value was 141.80 µ/mL  (min-max; 102.20 – 640.38 µ/mL). Central nervous system depression was the most common clinical finding (six patients, 5.2%). Thrombocytopenia was detected in sixteen patients (14.0%) and hyperammoniemia in eighteen patients (15.8%). Average follow-up duration for the patients was 16.14 hours. L-carnitine treatment was applied for six patients (5.3%).

Result: In long-term VPA usage, the importance of thrombocytopenia and ammonia level on prognosis shouldn't be forgotten. Supportive treatment still maintains its importance in VPA intoxication and intensive care follow-up and treatment was necessary for two patients in our study and L carnitine was started for patients with suitable indications and preserves its importance in treatment.

Keywords

• Valproic acid,poisoning,child emergency

Çocuk Acil Polikliniğinde 2010–2016 Yılları Arasında Valproik Asit İntoksikasyonu Nedeniyle Takip Ve Tedavi Edilen Olguların Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Çocuk Acil Servisimize valproik asit(VPA) zehirlenmesi tanısı ile başvuran hastaların klinik seyrini etkileyen prognostik faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Çocuk Acil Servisimize 2010-2016 yılları arasında VPA zehirlenme tanısı alan hastalar geriye dönük incelendi. Hastaların, demografik özellikleri, klinik bulguları, laboratuar sonuçları, tedavi yöntemleri ve prognozda etkili faktörler değerlendirildi.

Bulgular: Çalışmaya 114 hasta dahil edildi. Hastaların yaş ortalaması 9,91±4,69 yıl idi. Hastaların 66’sı kız ve 48’i erkekti. Alım nedenleri arasında en sık neden doz aşımı (100 hasta, %87,72) idi. 14 hasta (%12,28) ise suisidal saf VPA zehirlenmesi idi. VPA serum düzeyi ortanca değeri 141,80 µ/mL  (min-max; 102,20 – 640,38 µ/mL) idi. En sık klinik bulgu (6 hasta, %5,2) santral sinir sistemi depresyonu mevcuttu. On altı hastada (%14,0) trombostopeni ve 18 hastada (%15,8) hiperamonyemi tespit edildi. Hastaların ortalama takip süresi 16,14 saat idi. Altı hastaya (% 5,3) L-karnitin tedavisi uygulandı.

Sonuç: Uzun dönem VPA kullanımında trombositopeni ve amonyak seviyesininde prognozdaki yeri unutulmamalıdır. VPA intoksikasyonunda destekleyici tedavi halen önemini korumakta olup çalışmamızda 2 hastamızda yoğun bakım takip ve tedavisi gerekmiş olup, L carnitin  uygun endikasyonlu hastalara başlandı ve tedavide yerini korumaktadır.

Keywords

• Valproik asit,zehirlenme,çocuk acil

References

1. 1. Özayar E, Değerli S, Güleç H, Şahin Ş, Dereli N. Yoğun bakıma kabul edilen zehirlenme olgularının retrospektif analizi. Yoğun Bakım Derg 2011; 3: 59-62.
2. 2. Sümer V, Güler E, Karanfil R, Dalkıran T, Gürsoy H, Garipardıç M, Davutoğlu M. Çocuk acil servisine başvuran zehirlenme olgularının geriye dönük olarak değerlendirilmesi. Turk Arch Ped 2011; 46: 234-240.
3. 3. Kondolot M, Akyıldız B, Görözen F, Kurtoğlu S, Patıroğlu T. Çocuk Acil Servisine getirilen zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2009; 52: 68-74.
4. 4. Türkmenoğlu Y, Gümüşoğlu Akşahin B, Sarıtaş Ü, Yılmaz B, Arat C, Şafak E, Sazak S, Kaçar A, Adal SE. Çocukluk Çağı Zehirlenmelerine Yeniden Bakış Okmeydanı Tıp Dergisi 2015: 31(2):82-91.
5. 5. Deniz T, Kandiş H, Saygun M, Büyükkoçak Ü, Ülger H, Karakuş A. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine Başvuran Zehirlenme Olgularının Analizi. Düzce Tıp Dergisi 2009;11(2):15-20.
6. 6. Ayaz T, Bilir Ö.Ersunan G, Şahin OZ, Yavaşi Ö, Rakıcı H.İntihar Amaçlı İlaç Zehirlenmelerinin Değerlendirilmesi. Konuralp Tıp Dergisi 2015;7(1):53-56.
7. 7. Chang R, Chou MC, Hung LY, Wang ME, Hsu MC, Chiu CH. Study of Valproic Acid-Enhanced Hepatocyte Steatosis. BioMed Research International Volume 2016 (2016), Article ID 9576503, 11 pages http://dx.doi.org/10.1155/2016/9576503.
8. 8. Lheureux PE, Hantson P. Carnitine in the treatment of valproic acid-induced toxicity.Clin Toxicol (Phila) 2009; 47:101–11 .

9. 9. Shadnia S, Amiri H, Hassanian-Moghaddam H, Rezai M, Vasei Z, Ghodrati N, Zamani N. Favorable results after conservative management of 316 valproate intoxicated patients.. J Res Med Sci. 2015 Jul; 20(7): 656–661.doi: 10.4103/1735-1995.166211
10. 10. Uluca Ü, Şen V, Karabel D, Güneş A, Bozkurt F, Şahin C, Sabaz MN, Haspolat YK. Yoğun Bakıma Yatış Endikasyonlarının Önemli Bir Nedeni: Çocuk ve Adolesan Akut Zehirlenmeleri. Konuralp Tıp Dergisi 2016;8(1):1-4.