Research Article

Yaygın Din Eğitiminin Neliği

Volume: 3 Number: 1-2 April 5, 2020
EN TR

Yaygın Din Eğitiminin Neliği

Abstract

Dinin olduğu yerde -şu veya bu şekilde- onun eğitiminin de yapıldığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Tabii olan da budur. Çünkü, bireyin olduğu kadar, toplumun da sosyal kontrolünü sağlayan vasıtaların en önemlisi dindir. Dinin vazettiği inanç sisteminin, dünya görüşünün fert ve topluma ulaştırılması eğitim vasıtasıyla mümkün olmaktadır. Din gerçeğinin inkâr edilememesindendir ki, onun eğitimine, fertlerin dinden gelen değer yargılarını öğrenmelerine ve bunları kendilerini izleyen kuşaklara aktarabilmelerine imkân sağlanması inanç ve vicdan hürriyetinin bir gereği olarak kabul edilmiştir. İslâm dini, inanç, ibadet ve ahlak esasları çerçevesinde insanların davranışlarını değiştirmeyi amaçlamıştır. Dinin devamlılığının sağlanabilmesi için eğitim önemlidir. Böyle bakıldığında İslâm dini içinde eğitim önemli yer alarak ilim öğrenmeyi ibadetlerin en üstünleri arasında göstermektedir. Sadece bilgi öğrenmek değil aynı zamanda bu bilginin zekâtı olarak bilginin paylaşılmasına da teşvik etmiştir.

Keywords

Din Eğitimi,Yaygın Din Eğitimi,Din,İlahiyat,Eğitim

References

  1. Akyüz, Yahya. Türk Eğitim Tarihi. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2004.
  2. Bulut, Mehmet. “Yaygın Din Eğitimi.” Diyanet İlmi Dergi 29/3 (1993), 3-9.
  3. Dam, Hasan. (2002). Yetişkinlerin Din Eğitimi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2002.
  4. Kara, Mustafa. “Tekke Eğitimi ve Literatürü”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 6/12 (2008), 107-138.
  5. Öcal, Mustafa. “Türkiye'de Din Eğitimi Tarihi Literatürü”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 6/12 (2008), 399-430.
  6. Tosun, Cemal. Din Eğitimi Bilimine Giriş. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2002.
  7. Yakıt, İsmail. “Çağdaş Problemler ve İnanç Buhranına Karşı Dinî Yayınlar.” I Din Şurası Tebliğ ve Müzakereleri: (1-5 Kasım 1993). 418-428. 2. Cilt, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1995.
  8. Yılmaz, Hüseyin. Din Eğitimi ve Sosyal Barış. İstanbul: İnsan Yayınları, 2003.
APA
Demircioğlu, A., & Çelik, B. (2020). Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3(1-2), 7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD
AMA
1.Demircioğlu A, Çelik B. Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 2020;3(1-2):7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD
Chicago
Demircioğlu, Aytekin, and Büşra Çelik. 2020. “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3 (1-2): 7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD.
EndNote
Demircioğlu A, Çelik B (April 1, 2020) Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3 1-2 7–23.
IEEE
[1]A. Demircioğlu and B. Çelik, “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”, Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, vol. 3, no. 1-2, pp. 7–23, Apr. 2020, [Online]. Available: https://izlik.org/JA97PE46FD
ISNAD
Demircioğlu, Aytekin - Çelik, Büşra. “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/1-2 (April 1, 2020): 7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD.
JAMA
1.Demircioğlu A, Çelik B. Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 2020;3:7–23.
MLA
Demircioğlu, Aytekin, and Büşra Çelik. “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, vol. 3, no. 1-2, Apr. 2020, pp. 7-23, https://izlik.org/JA97PE46FD.
Vancouver
1.Aytekin Demircioğlu, Büşra Çelik. Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi [Internet]. 2020 Apr. 1;3(1-2):7-23. Available from: https://izlik.org/JA97PE46FD