Araştırma Makalesi

Yaygın Din Eğitiminin Neliği

Cilt: 3 Sayı: 1-2 5 Nisan 2020
PDF İndir
EN TR

Yaygın Din Eğitiminin Neliği

Öz

Dinin olduğu yerde -şu veya bu şekilde- onun eğitiminin de yapıldığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Tabii olan da budur. Çünkü, bireyin olduğu kadar, toplumun da sosyal kontrolünü sağlayan vasıtaların en önemlisi dindir. Dinin vazettiği inanç sisteminin, dünya görüşünün fert ve topluma ulaştırılması eğitim vasıtasıyla mümkün olmaktadır. Din gerçeğinin inkâr edilememesindendir ki, onun eğitimine, fertlerin dinden gelen değer yargılarını öğrenmelerine ve bunları kendilerini izleyen kuşaklara aktarabilmelerine imkân sağlanması inanç ve vicdan hürriyetinin bir gereği olarak kabul edilmiştir. İslâm dini, inanç, ibadet ve ahlak esasları çerçevesinde insanların davranışlarını değiştirmeyi amaçlamıştır. Dinin devamlılığının sağlanabilmesi için eğitim önemlidir. Böyle bakıldığında İslâm dini içinde eğitim önemli yer alarak ilim öğrenmeyi ibadetlerin en üstünleri arasında göstermektedir. Sadece bilgi öğrenmek değil aynı zamanda bu bilginin zekâtı olarak bilginin paylaşılmasına da teşvik etmiştir.

Anahtar Kelimeler

Din Eğitimi,Yaygın Din Eğitimi,Din,İlahiyat,Eğitim

Kaynakça

  1. Akyüz, Yahya. Türk Eğitim Tarihi. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2004.
  2. Bulut, Mehmet. “Yaygın Din Eğitimi.” Diyanet İlmi Dergi 29/3 (1993), 3-9.
  3. Dam, Hasan. (2002). Yetişkinlerin Din Eğitimi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2002.
  4. Kara, Mustafa. “Tekke Eğitimi ve Literatürü”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 6/12 (2008), 107-138.
  5. Öcal, Mustafa. “Türkiye'de Din Eğitimi Tarihi Literatürü”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 6/12 (2008), 399-430.
  6. Tosun, Cemal. Din Eğitimi Bilimine Giriş. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2002.
  7. Yakıt, İsmail. “Çağdaş Problemler ve İnanç Buhranına Karşı Dinî Yayınlar.” I Din Şurası Tebliğ ve Müzakereleri: (1-5 Kasım 1993). 418-428. 2. Cilt, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1995.
  8. Yılmaz, Hüseyin. Din Eğitimi ve Sosyal Barış. İstanbul: İnsan Yayınları, 2003.

Kaynak Göster

APA
Demircioğlu, A., & Çelik, B. (2020). Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3(1-2), 7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD
AMA
1.Demircioğlu A, Çelik B. Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 2020;3(1-2):7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD
Chicago
Demircioğlu, Aytekin, ve Büşra Çelik. 2020. “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3 (1-2): 7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD.
EndNote
Demircioğlu A, Çelik B (01 Nisan 2020) Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3 1-2 7–23.
IEEE
[1]A. Demircioğlu ve B. Çelik, “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”, Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. 3, sy 1-2, ss. 7–23, Nis. 2020, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA97PE46FD
ISNAD
Demircioğlu, Aytekin - Çelik, Büşra. “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/1-2 (01 Nisan 2020): 7-23. https://izlik.org/JA97PE46FD.
JAMA
1.Demircioğlu A, Çelik B. Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 2020;3:7–23.
MLA
Demircioğlu, Aytekin, ve Büşra Çelik. “Yaygın Din Eğitiminin Neliği”. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. 3, sy 1-2, Nisan 2020, ss. 7-23, https://izlik.org/JA97PE46FD.
Vancouver
1.Aytekin Demircioğlu, Büşra Çelik. Yaygın Din Eğitiminin Neliği. Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi [Internet]. 01 Nisan 2020;3(1-2):7-23. Erişim adresi: https://izlik.org/JA97PE46FD