Opinions of primary education on the teaching of punctuation marks

Abstract

Punctuation marks are used in language teaching to ensure fluent reading and to make communication more understandable. The teaching of punctuation marks, which have an important place in the development of language skills, starts in basic education institutions. The punctuation marks that should be taught according to grade levels are determined by the achievements of the Ministry of National Education Turkish course curriculum. It is considered important to determine how primary education teachers teach punctuation marks to their students and how they follow their students' learning levels after this teaching. The aim of this study is to determine the views of primary education teachers on the teaching of punctuation marks in primary school. Case study method was used in the study based on qualitative research. In the study, 13 primary education teachers working in Malatya and Şanlıurfa provinces were interviewed using convenience sampling method. In the interview form prepared by the researcher, there are seven open-ended questions determined according to the demographic characteristics of the participants and the purpose of the research. Content analysis method was used to analyse the research data. As a result of the research, it was determined that primary education teachers mostly teach punctuation marks as they notice them in the texts covered in the Turkish lesson. According to the primary education teachers, the teaching time of a punctuation mark varies according to the learning speed of the students, the grade level of the students, and the frequency of forgetting or confusing punctuation marks in students' writings.

Keywords

• Punctuation, writing skills, Turkish teaching, primary school

Noktalama işaretlerinin öğretimine ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri

Öz

Dil öğretiminde akıcı okumayı sağlamak ve iletişimi daha anlaşılır hale getirmek için noktalama işaretleri kullanılmaktadır. Dil becerilerinin gelişiminde önemli bir yere sahip olan noktalama işaretlerinin öğretimine temel eğitim kurumlarında başlanmaktadır. Sınıf düzeylerine göre öğretilmesi gereken noktalama işaretleri Milli Eğitim Bakanlığı Türkçe dersi öğretim programı kazanımlarıyla belirlenmiştir. Sınıf öğretmenlerinin öğrencilerine noktalama işaretlerini nasıl öğrettiklerini, bu öğretim sonrası öğrencilerinin öğrenme düzeylerini nasıl takip ettiklerini belirlemek önemli görülmüştür. Bu çalışmanın amacı ilkokulda noktalama işaretlerinin öğretimine ilişkin sınıf öğretmeninin görüşlerini belirlemektir. Nitel araştırmanın esas alındığı çalışmada durum çalışması yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi kullanılarak Malatya ve Şanlıurfa ilinde çalışan 13 sınıf öğretmeni ile görüşülmüştür. Araştırmacı tarafından hazırlanan görüşme formunda katılımcıların demografik özellikleri ve araştırma amacına göre belirlenen yedi açık uçlu soru bulunmaktadır. Araştırma verilerinin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sınıf öğretmenlerinin çoğunlukla Türkçe dersinde ele alınan metinlerde fark ettikçe noktalama işaretlerini öğrettikleri tespit edilmiştir. Sınıf öğretmenlerine göre bir noktalama işaretinin öğretim süresi; öğrencilerin öğrenme hızı, öğrencilerin sınıf düzeyleri, öğrencilerin yazılarında noktalama işaretlerini unutma ya da karıştırma sıklığına göre değişmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Noktalama işareti
• yazma becerisi
• Türkçe öğretimi
• ilkokul

References

1. Acar, Ü. (2011). Özel Servergazi lisesinde 9. ve 11. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretleri ve yazım kurallarını kullanma oranlarının kıyaslanması [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
2. Arıcı, A. F. ve Ungan, S. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazılı anlatım çalışmalarının bazı yönlerden değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 317 – 328
3. Ari, G. ve Keray, B. (2012). 8th grade students’ level of using punctuation marks. Electronic Journal of Social Sciences, 11(42), 40-54.
4. Arseneau, R., Nadeau, M., Fisher, C., Giguère, M., & Lacasse, C. (2023). Improving students’ punctuation: classroom experimentation and results in texts by primary and secondary school students in Quebec. Didactique. https://doi.org/10.37571/2023.01042.
5. Ay, Y. (2023). İlkokul 4. sınıf Türkçe dersi noktalama işaretleri öğretiminde farklılaştırılmış öğretim uygulamaları: bir eylem araştırması [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.
6. Aytaçlı, B. (2012). Durum çalışmasına ayrıntılı bir bakış. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 1-9.
7. Bazarova, Z. (2020). Methodology of working on elements of syntax and punctuation in primary classes. Theoretical & Applied Science, 86, 365-367. https://doi.org/10.15863/tas.2020.06.86.69.
8. Bell, H. (2016). Teacher knowledge and beliefs about grammar: A case study of an English primary school. English in Education, 50, 148 - 163. https://doi.org/10.1111/eie.12100.

9. Belogortseva, M.A., & Tkacheva, S.A. (2024) Formation of punctuation literacy of students by means of expressive reading. Вестник Иссык-Кульского университета. https://doi.org/10.69722/1694-8211-2024-59-68-74.
10. Busch, F. (2021). The interactional principle in digital punctuation. Discourse, Context & Media, 40, 1-10. https://doi.org/10.1016/J.DCM.2021.100481.
11. Caferoğlu, A. (1970). Türk dili tarihi. İstanbul: Enderun Yayınları.
12. Calkins, L. M. (1979). When children want to punctuate: Basic skills belong in context. Language Arts, 57(5), 567-573. cover&dq=hitchcock+hughes&hl=tr&cd=1#v=onepage&q=&f=false adresinden erişilmiştir.
13. Çetinkaya, G. ve Yolcusoy, Ö. (2023). Dilbilgisi öğretiminde eğitim bilimsel yaklaşım. A. Pehlivan ve İ. Ş. Aydın (Ed.), Dilbilgisi öğretimi içinde (s. 105-136). Ankara: Pegema Yayıncılık.
14. Dawkins, J. (1995). Teaching punctuation as a rhetorical tool. College Composition and Communication, 46(4), 533- 548.
15. Drukteinis, A. (2024). Directions and results of punctuation management. Lietuvių kalba. 297–325. https://doi.org/10.15388/lk.2023.11.
16. Eker, S. (2006). Çağdaş Türk dili. Ankara: Grafiker Yayınları.
17. Erdem, H. (2007). Dokuzuncu sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarına ulaşma düzeyi [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi.
18. Ergin, S. (2009). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma becerileri [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. Gazi üniversitesi.
19. Ferreiro, E., & Pontecorvo, C. (1999). Managing the written text: the beginning of punctuation in children's writing. Learning and Instruction, 9, 543-564. https://doi.org/10.1016/S0959-4752(99)00006-7.
20. Gentry, L.A. (1981). Punctuation instruction in elementary school textbooks.'Southwest Regional Laboratory for Educational Research and Development, Los.Alamitos, California. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED199757.pdf
21. Grix, J. (2001). Demystifying postgraduate research. University of Birmingham University Press.
22. Hill, R.H., & Murray, W.S. (2000). Commas and spaces: Effects of punctuation on eye movements and sentence parsing. Reading as a Perceptual Process, 565-589.
23. Hitchcock, G., & Hughes D. (1995). Research and the teacher: A qualitative introduction to school-based research. http://books.google.com/books?id=qRuNQ6_KLSsC&printsec=front
24. Jawad, N.A.M.M (2020). English punctuation marks. International Journal of Science and Research, 9(3), 149-167.
25. Kalfa, M. (2000). Noktalama işaretlerinin Türkçenin öğretimindeki yeri ve önemi [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi.
26. Kaplan, I. (2016). İlkokul 4. Sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanmadaki yeterlilikleri üzerine araştırma [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. İstanbul Aydın Üniversitesi.
27. Karabuğa, G. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım çalışmalarında noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını kullanabilme düzeyleri [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. Abant izzet Baysal Üniversitesi.
28. Kaya, E. (2016). Samsun ilindeki ortaokul öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma düzeyleri (Çarşamba örneği) [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
29. Kırbaş, B. (2010). Yeni Türkçe ders programına göre ilköğretim yedinci sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma çalışmalarının yazım noktalama ve planlama açısından değerlendirilmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Atatürk Üniversitesi.
30. Kurudayıoğlu, M., ve Dölek, O. (2018). Noktalama işaretlerinin öğretimine ilişkin öğretmen görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 372-385. https://doi.org/10.17860/mersinefd.371047
31. MEB (2019) Türkçe Dersi Öğretim Programı 20195716392253-02-Türkçe Öğretim Programı 2019.pdf
32. Metin, G. (2012). Göç yaşamış 6. sınıf öğrencilerinin yazım kurallarını ve noktalama işaretlerini uygulama düzeylerinin toplum dilbilim değişkenleri açısından incelenmesi. (Körfez Örneği) [YayımlanmamışYüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
33. Mikhailovskaia, E., & Sapunova, O. (2021). Contemporary methodology of teaching English punctuation: problems and new vistas. Vestnik of Samara University. History, pedagogics, philology, 27, 95-102. https://doi.org/10.18287/2542-0445-2021-27-1-95-102.
34. Oliveira, M., & Amorim, N. (2021). A pontuação na escrita de alunos do sexto ano do ensino fundamental. Revista Estudos Linguisticos, 50, 298-317. https://doi.org/10.21165/EL.V50I1.3019.
35. Onan, B. (2006). Ses olgusunun denetlenebilirliği bağlamında dil becerilerinin geliştirilmesinde etkili olduğu düşünülen fonolojik yönlendiriciler: Noktalama işaretleri. Türklük Bilimi Araştırmaları, 20, 141-163.
36. Palykhata, E. (2023). Traditional and interactive methodology of vectorization of learning syntax and punctuation standards in comprehensive school. The Scientific Issues of Ternopil Volodymyr Hnatiuk National Pedagogical University. Series: pedagogy. https://doi.org/10.25128/2415-3605.22.2.8.
37. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods. SAGE Publishing.
38. Rodríguez-Álvarez, A. (2010). Teaching Punctuation in Early Modern England. Studia Anglica Posnaniensia, 46 (1), 35 - 49. https://doi.org/10.2478/v10121-009-0027-0.
39. Rus, M. (2019). On punctuation marks and the importance of adequate teaching. Acta Marisiensis. Philologia, 1, 1 - 4. https://doi.org/10.2478/amph-2022-0004.
40. Safford, K. (2016). Teaching grammar and testing grammar in the English primary school: The impact on teachers and their teaching of the grammar element of the statutory test in spelling, punctuation and grammar (SPaG). Changing English, 23 (1), 3-21.https://doi.org/10.1080/1358684X.2015.1133766.
41. Schumaker, J., Fisher, J., & Walsh, L. (2019). Effects of Computerized Instruction on the Use of Punctuation Strategies by Students with LD. Learning Disabilities Research & Practice, 34, 158- 170. https://doi.org/10.1111/ldrp.12203.
42. Sever, S. (1998). Dil ve iletişim (etkili yazılı ve sözlü anlatım). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 31(1), 51-66.
43. Sigal, K. (2022). The origins of the psycholinguistic approach to punctuation. Bulletin of Udmurt University. Series History and Philology, 32(3), 529-536. https://doi.org/10.35634/2412-9534-2022-32-3-529-536.
44. Talat, T. (2000). Orhon Türkçesi grameri. Ankara: Şafak Matbaacılık
45. Tan, E.T. (2003). Fonetik alfabenin bulunuşundan matbaanın icadına kadar olan süreçte elyazısı (cursıves) gelişimi ve çağdaş tipografiye katkıları. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 305-313.
46. TDK (2024) https://sozluk.tdk.gov.tr/?v=1.0.18
47. Tekin, A. ve Büyükikiz, K. K. (2022). Noktalama işaretlerinin biçim ve işlevlerinin görünümleri ve sezdirimler yoluyla öğretimi: Tekir noktalama işaretlerini öğretiyor örneği. Çocuk Edebiyatı ve Dil Eğitimi Dergisi, 5 (1), 1-33.
48. Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı (2024),İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programı - Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli. https://tymm.meb.gov.tr/ogretim-programlari/ilkokul-turkce-dersi
49. Ulaş, A. (2010). How can we teach the mother tongue without creating a competitive environment? A comparative study on teaching of punctuation marks using the jigsaw technique. Educational Research Review, 5, 618-623.
50. Uludağ, E. (2002). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama beceri düzeyleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 97-114.
51. Uludağ, E. ve Yıldırım, D. (2016). Ortaokul öğrencilerinin bazı noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını uygulayabilme düzeyleri (İstanbul örneği). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 319-342. https://doi.org/10.17556/jef.72765
52. Waugh, D., Warner, C., & Waugh, R. (2019). Teaching grammar, punctuation and spelling in primary schools. (3rd ed.). Transforming primary QTS series, SAGE Publications.
53. Yaman, E. (2010). Kalabalık sınıfların etkileri: Öğrenciler ne düşünüyor? Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 403-414.
54. Yeşilyurt, E. (2020). Öğretmenin pusulası: genel öğretim ilkeleri. EKEV Akademi Dergisi, 83, 263-288.
55. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
56. Yiğit, A. (2018). Şarkılaştırılmış noktalama işareti etkinliklerinin 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma başarılarına etkisi. Yüksek lisans tezi, Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kütahya.
57. Yin, R. K. (2003). Case Study Research Design and Methods (3. Baskı). London: Sage Publications.
58. Younas, M. (2018). The effectiveness of scaffolding in learning punctuation for primary level efl students: action research in Pakistan. Oregon of University. (PDF) The Effectiveness of Scaffolding in Learning Punctuation for Primary Level EFL Students: Action Research in Pakistan