İnsan Kaynakları Yönetiminde Ekonomik Dinamikler: Norveç Örneğinde Ekonomik Büyüme, Çalışma Saatleri ve İşgücü Verimliliği İlişkisi

Öz

İşgücü verimliliği, ekonomik gelişmenin temel bir ölçütü olup, toplumsal refahın artırılmasında etkin rol oynamaktadır. Aynı zamanda işgücü verimliliği, insan kaynakları yönetimi ile örgüt performansı arasındaki ilişkiyi test edebilmek amacıyla kullanılan temel bir ekonomik göstergedir. Bu bağlamda işgücü verimliliği üzerinde etkisi olan ekonomik faktörlerin önemi artmaktadır. Bu doğrultuda çalışmada, Norveç için 1991-2023 yılları arasında çalışma saatleri ve ekonomik büyümedeki değişimlerin işgücü verimliliği üzerindeki etkisinin belirlenmesi amacıyla ARDL sınır testi uygulanmış ve değişkenler arasındaki nedensellik ilişkisini tespit etmek için Toda-Yamamoto yöntemi kullanılmıştır. Testin sonuçlarına göre, çalışma saatleri değişkeninin, uzun dönemde işgücü verimliliği üzerindeki etkisi istatistiki olarak anlamlı ve negatiftir. Ekonomik büyüme değişkeni ise uzun dönemde işgücü verimliliği üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkiye sahiptir. Diğer taraftan nedensellik analizi sonuçları, analize dahil edilen ekonomik değişkenlerin her ikisinin de işgücü verimliliği üzerindeki etkilerinin anlamlı olduğunu ve işgücü verimliliğine doğru tek yönlü bir nedensellik bağının mevcut olduğunu göstermektedir. Elde edilen analiz sonuçları, ülkenin ekonomik büyümesinin güçlü olması ve insan kaynaklarının stratejik şekilde yönetilmesiyle çalışma saatlerine yönelik düzenleyici politikaların işgücü verimliliği üzerinde olumlu etkiler yaratacağını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• İnsan Kaynakları Yönetimi
• Ekonomik Büyüme
• Çalışma Saatleri
• İşgücü Verimliliği

Economic Dynamics in Human Resources Management: The Relationship between Economic Growth, Working Hours and Labor Productivity in the Norway Example

Abstract

Labor productivity is a fundamental measure of economic development and plays an active role in increasing social welfare. Labor productivity is also a fundamental economic indicator used to test the relationship between human resources management and organizational performance. In this context, the importance of economic factors that affect labor productivity is increasing. In this context, the ARDL bounds test was applied in the study to determine the effect of changes in working hours and economic growth on labor productivity for Norway between 1991-2023, and the Toda-Yamamoto method was used to determine the causality between the variables. According to the test results, the effect of the working hours variable on labor productivity in the long term is statistically significant and negative. The economic growth variable has a significant and positive effect on labor productivity in the long term. On the other hand, the causality analysis results show that the effects of both economic variables included in the analysis on labor productivity are significant and that there is a one-way causality relationship towards labor productivity. The analysis results demonstrate that with the strong economic growth of the country and the strategic management of human resources, regulatory policies regarding working hours will have positive effects on labor productivity.

Keywords

• Human Resources Management
• Economic Growth
• Working Hours
• Labor Productivity

References

1. ALAM, Abdullah, ARSHAD, M. Usman ve RAJPUT, Wasim Ullah (2013), “Relationship of Labor Productivity, Foreign Direct Investment and Economic Growth: Evidence From OECD Countries”, Journal of Business and Management Sciences, S.1(6), ss.133-138.
2. ALAM, Imam ve QUAZI, Rahim (2003), “Determinants of Capital Flight: An Econometric Case Study of Bangladesh”, International Review of Applied Economics, S.17(1), ss.85-103.
3. ANTOHI, Ionut ve MORARU, Andreea - Daniela (2017), “An Empirical Study on the Relationship between Human Resources Management Practices and Labour Productivity”, Strategii Manageriale, S.4(38), ss.475-484.
4. BOGATYREVA, Irina V., ILYUKHINA, Larisa A., SIMONOVA, Marina V. ve KOZHUKHOVA, Natalia V. (2019), “Estimation of the Efficiency of Working Time Usage as a Factor of Sustainable Increase of Labor Productivity”, SHS Web of Conferences, EDP Sciences, S.62, ss.(06002).
5. BRACHET, Tanguy, DAVID, Guy ve DRECHSLER, Andrea M. (2012), “The Effect of Shift Structure on Performance”, American Economic Journal: Applied Economics, S.4(2), ss.219-246.
6. BÜBER, İmdat (2012), “İnsan Kaynakları Yönetimi ve Dış Kaynak Kullanımı Stratejisi”, Journal of Social Policy Conferences, S.43-44, ss.105-122.
7. CETTE, Gilbert, CHANG, Samuel ve KONTE, Maty (2011), “The Decreasing Returns on Working Time: An Empirical Analysis on Panel Country Data”, Applied Economics Letters, S.18(17), ss.1677-1682.
8. CETTE, Gilbert, DRAPALA, Simon ve LOPEZ, Jimmy (2023), “The Circular Relationship between Productivity and Hours Worked: A Long-Term Analysis”, Comparative Economic Studies, S.65(4), ss.650-664.

9. CHUANG, Yih-Chyi (2000), “Human Capital, Exports, and Economic Growth: A Causality Analysis for Taiwan, 1952–1995”, Review of International Economics, S.8(4), ss.712-720.
10. COLLEWET, Marion ve SAUERMANN, Jan (2017), “Working Hours and Productivity”, Labour Economics, S.47, ss.96-106.
11. DIZON, Ricardo L. (2019), “Determining the Effects of Sectoral Labour Productivity Using Divisia Decomposition Method on Economic Growth of Selected ASEAN Economies”, Economic and Social Development: Book of Proceedings, VADEA Publishers, Varazdin (Croatia), ss.203-215.
12. FIRAT, Zerrin (2008), “İnsan Kaynakları Yönetiminin İş Güvenliğine Yaklaşımı”, Paradoks Ekonomi Sosyoloji ve Politika Dergisi, S.4(1), ss.1-6.
13. GÜLMEZ, Ahmet (2015), “Türkiye'de Dış Finansman Kaynakları Ekonomik Büyüme İlişkisi: ARDL Sınır Testi Yaklaşımı”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S.11(2), ss.139-152.
14. ICHINOWSKI, Casey, SHAW, Kathryn ve PRENNUSHI, Giovanna (1997), “The Effects of Human Resource Management Practices on Productivity: A Study of Steel Finishing Lines”, American Economic Review, S.87(3), ss.291-313.
15. IVIC, Mladen M. (2015), “Economic Growth and Development”, Journal of Process Management – New Technologies, International, S.3(1), ss.55-62.
16. JUNGBLUT, Jean Marie ve STORRIE, Donald (2012), HRM Practices and Establishment Performance: An Analysis Using the European Company Survey 2009, Related Publications, Eurofoun (Ireland).
17. KALKAVAN, Hakan, YÜKSEL, Serhat ve DİNÇER, Hasan (2021), Identifying the Relationship between Labor Productivity and Economic Development for Turkey, Emerald Publishing Limited, Bingley.
18. KARA, Oğuz ve KURUTKAN, M. Nurullah (2014), “Relatıonshıp between Labor Productıvıty and Manufacturıng Industry Growth Rate”, Route Educational and Social Science Journal, S.1(2), ss.11-25.
19. KAUFMAN, Bruce E. (2002), “The Role of Economics and Industrial Relations in the Development of the Field of Personnel/Human Resource Management”, Management Decision, S.40(10), ss.962-979.
20. KORKMAZ, Suna ve KORKMAZ, Oya (2017), “The Relationship between Labor Productivity and Economic Growth in OECD Countries”, International Journal of Economics and Finance, S.9(5), ss.71-76.
21. KÜÇÜKOĞLU, Mahmut ve ERCAN, Hüseyin. (2019), “Norveç’te Refah Devletinin Ortaya Çıkışı ve Gelişimi”, OPUS International Journal of Society Researches, S.11(18), ss.2275-2308.
22. MAHMUD, Muhammad ve RASHID, Abdul (2006), “Labor Productivity and Ecconomic Growth, What Causes What: An Empircal Analysis”, Journal of Management and Social Sciences, S.2(1), ss.69-81.
23. MERCİN, Levent (2005), “İnsan Kaynakları Yönetiminin Eğitim Kurumları Açısından Gerekliliği ve Geliştirme Etkinliği”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, S.4(14), ss.128-144.
24. MOALLA, Maya (2023), “Labor Productivity and Economic Growth in Selected Latin American Countries”, International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), S.10(98), ss.2155-2159.
25. NARAYAN, Paresh Kumar (2005), “The Saving and Investment Nexus For China: Evidence From Cointegration Tests”, Applied Economics, S.37(17), ss.1979-1990.
26. OECD (2024), OECD Compendium of Productivity Indicators 2024, OECD Publisher, Paris, https://www.oecd.org/en/publications/oecd-compendium-of-productivity-indicators-2024_b96cd88a-en.html (Erişim Tarihi: 04.01.2025).
27. ÖĞÜT, Adem, AKGEMCİ, Tahir ve DEMİRSEL, M. Tahir (2004), “Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Bağlamında Örgütlerde İşgören Motivasyonu Süreci”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.12, ss.277-290.
28. ÖZDEMİR, Dilek ve DUMAN, Çağla Nur (2024), “İşgücü Verimliliğinin İnsani Gelişmişlik Endeksi İle İlişkisi: OECD Örneği”, Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.19, ss.42-58.
29. ÖZTÜRK, Ayhan, KALAYCI, Salih ve KORKMAZ, Nuri (2017), “Türkiye’de Eğitim Harcamalarının İktisadi Büyümeye Etkisi: Ekonometrik Bir Analiz”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, S.5(7), ss.17-29.
30. ÖZTÜRK, Nevin (2007), “Türk Basın İşletmelerinde Avrupa Birliği Kriterlerine Uygun İnsan Kaynakları Yönetimi Metodolojisi”, Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
31. PESARAN, M. Hashem, SHIN, Yongcheol ve SMITH, Richard J. (2001), “Bounds Testing Approaches to the Analysis of Level Relationships”, Journal of Applied Econometrics, S.16(3), ss.289-326.
32. SABUNCUOĞLU, Zeyyat (2000), İnsan Kaynakları Yönetimi, Ezgi Kitapevi, Bursa.
33. SEYHAN AKYOL, Ebru ve ULU METİN, Gözde (2021), “Türkiye’de İmalat Sanayinde İşgücü Verimliliği ve Ekonomik Büyüme İlişkisi”, Verimlilik Dergisi, S.1, ss.35-47.
34. T.C. TİCARET BAKANLIĞI (2024), “Norveç Ülke Profili”, Ticaret Bakanlığı Kurumsal Web Sayfası, https://ticaret.gov.tr/data/5f3b9de913b876ea88e4ca85/Norvec%20%C3%BClke%20profili_2024.pdf (Erişim Tarihi: 13.11.2024).
35. TODA, Hiro Y. ve YAMAMOTO, Taku (1995), “Statistical Inference in Vector Autoregressions with Possibly Integrated Processes”, Journal of Econometrics, S.66(1-2), ss.225-250.
36. ÜNSAL, Mehmet Emre (2020), “Ekonomik Büyümenin Kaynağı Olarak İşgücü Verimliliği, Sermaye Verimliliği ve Toplam Faktör Verimliliği: Gelişmiş ve Gelişmekte Olan Ülkelerden Yeni Kanıtlar”, Verimlilik Dergisi, S.3, ss.7-23.
37. YENİSU, Ersin (2019), “BRICS-T Ülkelerinde İşgücü Verimliliği ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Panel Veri Analizi”, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.9(1), ss.35-60.
38. YILMAZER, Mine ve KARABİBER, Batuhan (2022), “Türkiye'de İhracat, Doğrudan Yabancı Yatırımlar, Ekonomik Büyüme ve Karbon Emisyonu İlişkisi”, Business and Economics Research Journal, S.13(2), ss.199-220.