A Field Research on Virtual Religious Communication: Sivas Cumhuriyet University Students

Abstract

The spread of internet use since the 2000s has brought about a differentiation in religious attitudes, communication, technology, economy and social structure. This has led to a change in the ways of communication, shopping, information, education, learning and research. Internet now offers virtual services to meet almost all the needs of people today which has led to the emergence of new motivations in internet usage. Especially in Turkey, the young population and high rates of internet use made it necessary to investigate virtual religious communication. This research was carried out in a quantitative pattern in order to determine the motivations of virtual religious communication of the students of the Faculty of Theology at Sivas Cumhuriyet University. The motivations of the 278 students were collected in 5 factors (knowledge acquisition, religious education, virtual worship, trust, convenience), they spared their daily average X == 102 minutes to internet use, but there was no significant relationship between time spent online and motivations for virtual religious communication.

Sanal Dini İletişim Motivasyonları Üzerine Bir Alan Araştırması: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Öğrencileri

Öz

2000’lerden itibaren internet kullanımının yaygınlaşması din tutumları, iletişim, teknoloji, ekonomi ve sosyal yapı üzerinde farklılaşma ortaya çıkartmıştır. Bu durum iletişim kurma, alış-veriş yapma, bilgilenme, eğitim, öğrenme ve araştırma biçimlerinin de değişmesine neden olmuştur. İnternet artık günümüzde kişilerin neredeyse bütün ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde sanal olarak hizmet sunmaktadır. İşte bu durum internet kullanımlarında yeni motivasyonların ortaya çıkmasını sağlamıştır. Özellikle ülkemizde nüfusun genç ve internet kullanım oranlarının yüksek olması sanal dini iletişimin araştırılmasını gerekli kılmıştır. Bu araştırma, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin sanal dini iletişim motivasyonlarını saptamak amacı ile nicel desende ele alınmıştır. Örnekleme alınan 278 öğrencinin motivasyonlarının 5 faktörde toplandığı (bilgi edinme, dini eğitim, sanal ibadet, güven, kolaylık), günlük ortalama X = 102 dakikalarını internet kullanımına ayırdıkları fakat internet kullanım süreleri ile sanal dini iletişim motivasyonları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İnternet Kullanımı,Sanal Dini İletişim,Motivasyon,Din,İletişim

References

1. Almagor, R. C. (2011). İnternet History, International Journal of Technoethics, 2, 45-54.
2. Atalay, R. (2014). Lise Öğrencilerinin Sosyal Medyaya İlişkin Tutumları ile Algıladıkları Sosyal Destek Düzeyleri Arasındaki İlişkisi (Bahçelievler İlçesi Örneği), Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
3. Campbell, H. (2013). Internet and Religion, New Media & Society 15/5, 680-694.
4. Castells, M. (2016). İletişim Gücü. çev. Ebru Kılıç. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
5. Certel, H. (2008). Din- İletişim İlişkisi ve Dini İletişim Engelleri, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 21/2, 127-158.
6. Cerf, V. G., Roberts, L., Kleinrock, L. & Wolff, S. (1997). The Past and Future History of The İnternet, Communıcatıons of The ACM, 40/2, 102-108.
7. Çakır, H & Topçu, H. (2015). Bir İletişim Dili Olarak İnternet, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19/2, 71-96.
8. Paunile, H. C. (2006). Religion and The Internet: Understanding Digital Religion, Social Media and Culture (G. Laderman & L. Leon Eds.) California: ABC-CLIO.

9. Johnson, G. (2006). Internet Use and Cognitive Development: A Theoretical Framework, e–Learning, 3/4, 567.
10. Gezginci, G. & Işıklı, Ş. (2018). Dindar Facebook Etkisi: Türk Kullanıcılar Üzerine Bir Analiz, Medya ve Din Araştırmaları Dergisi, 1/1, 111-133.
11. Gülnar, B. (2016). Turkish University Students Loneliness Degree and Internet Using, 2 Nd Internatıonal Conference On The Changıng World and Socıal Research, (Barcelona, Spain), 136-153.
12. Güreşçi, M. (2000). Yakın Geleceğin Etkili Reklam Ortamı: İnternet (Türkiye Örneği), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. Haberli, M. (2015). İslam ve İnternet Dijitalleşen Din. çev. Mete Çamdereli, Dijitalleşen Din, 45-68. İstanbul: Köprü Yayınları.
13. İğrek, A. Ş. (2009). Yeni Bir Sosyal Ağ Oluşumu: İnternetin İnsan İlişkileri Üzerindeki Etkileri, Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Bursa. Jeffrey, H & Dougles, C. (2000). Relıgıon On The Internet: Research Prospects and Promıses, Relıgıon and The Socıal Order, 8, 25-54.
14. Kalendar, M. E. (2016). Fen Lisesi ve Sosyal Bilimler Lisesi Öğrencilerinin Sosyal Medya Kullanım Alışkanlıklarının İncelenmesi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Afyon.
15. Kalmus, V., Siibak, A., & Reola, A. (2011). Motıves for Internet Use and Theır Relatıonshıps wıth Personalıty Traıts and Socıo-Demographıc Factors, Trames, 15 (65/60) 4, 385–403. Keefer, A. & Baiget, T. (2001). How İt All Began: A Brief History of The Internet, Vıne, 31/3, 90.
16. Ko, H., Hoan, C. & Marilyn, S. R. (2005). Internet Uses and Gratıfıcatıons: A Structural Equation Model of Interactive Advertising, Journal of Advertising, 34/2, 57-70.
17. Kur’ân-ı Kerîm Meâli. (2009). Çev. Halil Altuntaş -Muzaffer Şahin, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları. Kök, S. & Tekerek, M. (2012). Sokak Siyasetinden Sosyal Ağlara Yeni Aktivizm: Arap Baharı Deneyimi, II. Bölgesel Sorunlar ve Türkiye Sempozyumu, (Kahramanmaraş), 59- 65.
18. Menekşe, Ö. (2015). Dinin Dijitalleşmesi ve Mobil Uygulamalar, çev. Mete Çamdereli, Dijitalleşen Din, 175- 222, İstanbul: Köprü Yayınları.
19. Oyman, N. (2016). Sosyal Medya Dindarlığı, KSÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, 28, 125- 167.
20. Parent, I. & Cruickshank, N. (2009). The Growth of The Internet and Knowledge Networks and Their Impact in The Developing World, Information Development Sage Publications, 2/25, 91.
21. Parlak, A. (2018). Esbâb-I Nüzûl Bağlamında Elestü Bi Rabbiküm Kâlû Belâ Mîsâkının Keyfiyet Analizi, Universal Journal Of Theology, 3/2, 109-132. Patterson, N. (1999). Making Connections: Hypertext and Research in a Middle School Classroom, English Journal, 89/1, 69-73.
22. Pew Research Center. (2000). CyberFaith: How Americans Pursue Religion Online, Erişim adresi: https://www.pewresearch.org/internet/2001/12/23/part-1-defining-the-religion-surfers/ Rosalind, H. (2006). Religion and The İnternet, Diogenes, 211, 67–76.
23. Şahin, M. & Gülnar, B. (2016). İletişim Korkusu ve İnternet Kullanımı İlişkisi: Türkiye’deki Üniversite Öğrencileri Arasında Bir Alan Araştırması, Selçuk İletişim Dergisi, 9 (2), 5-26. Thompson, T. (2011). Demographic and Motivation Variables Associated with Internet Usage Activities, Internet Research: Electronic Networking Applications and Polic 11/2,125- 137.
24. Vardi, R. (2012). İnternet ve İslam: Din Sosyolojisi Açısından Dini Siteler Üzerine Bir Araştırma, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
25. Vardi, R. (2012). İnternet Kullanıcılarının Dini İçerikli Kullanım Alışkanlıkları, Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17/28 (2012), 101-138.
26. Walker, C. S. (2020). Din, Akıllı Telefonlar ve Sosyal Medya ile Nasıl Değişiyor?. BBC Future Erişim 22 Şubat 2020. https://www.bbc.com/future/article/20170222-how-smartphones-and-social-media-are-changing-religion
27. Wahid, F. & Furuholt, B. (2006). Internet for Development? Patterns of Use Among Internet Café Customers in Indonesia, Information Development, 22/4, 278-291.
28. We Are Social (2019). Dijital in 2019/Turkey, Erişim adresi: https://wearesocial.com/global-digital-report-2019.
29. We Are Social (2020). Dijital in 2020/Turkey, Erişim adresi: https://wearesocial.com/digital-2020.