The Effect Of Context-Based Learning Approach on Learning Products of "Sound and Its Properties" Unit

Abstract

This study aims to explore the impact of the context-based learning approach on learning outcomes in Science course. In the "Sound and Properties" unit, context-based teaching was carried out and its effect on “achievement”, “interest in science subjects and “anxiety towards science” was analysed. In the study, "quasi-experimental design with control group" was used. In the 2021-2022 academic year, students studying in the 6th grade in two branches selected from a secondary school in Patnos district of Ağrı province constitute the study group. The REACT model was used to prepare context-based learning activities for twenty students in experimental group, while sixteen students in the control group were taught using Science textbook activities. Data were collected using Aksoy and Özcan's (2020) "Sound and Properties Unit Achievement Test", "Interest Scale for Science Subjects" developed by Şimşek and Nuhoğlu (2013) and Uluçınar Sağır's (2014) "Science Anxiety Scale". Data analysis was performed with SPSS 22 statistical programme. Parametric tests were applied to normally distributed data. In the study, it was found that context-based learning had a positive effect on students' academic achievement and interest in science, but had no effect on science anxiety. Science is a course that includes topics from life. The fact that students see the examples they encounter in daily life as problems in the course increases the comprehensibility of the course and the interest in the course. Various reccomendations were put forth as a result of the study; such as examining the effect of context-based learning approach in REACT model on different grade levels and different variables.

Keywords

• Context based learning
• REACT model,
• achievement,
• interest in science
• science anxiety

Bağlam Temelli Öğrenme Yaklaşımının “Ses ve Özellikleri” Ünitesi Öğrenme Ürünlerine Etkisi

Abstract

Fen Bilimleri dersinde bağlam temelli öğrenme yaklaşımının öğrenme ürünlerine etkisini araştırmak bu çalışmanın amacıdır. “Ses ve Özellikleri” ünitesinde bağlam temeli öğretim yapılmış, başarı, “fen konularına yönelik ilgi” ve “fen kaygısına” etkisi incelenmiştir. Çalışmada “ön test- son test kontrol gruplu yarı deneysel desen” kullanılmıştır. 2021-2022 eğitim öğretim yılında Ağrı ili Patnos ilçesinde bir ortaokulun 6. sınıfında öğrenim gören öğrenciler çalışma grubunu oluşturmaktadır. Deney grubunda bulunan 20 öğrenciye REACT modeline göre hazırlanan bağlam temelli öğrenme etkinlikleri ile, kontrol grubundaki 16 öğrenciye ise ders kitabındaki etkinliklerle öğretim yapılmıştır. Aksoy ve Özcan’ın (2020) “Ses ve Özellikleri Ünitesi Başarı Testi”, Şimşek ve Nuhoğlu tarafından geliştirilen (2013) “Fen Konularına Yönelik İlgi Ölçeği” ve Uluçınar Sağır’ın (2014) “Fen Kaygı Ölçeği” veri toplamada kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 22 istatistik program ile yapılmıştır. Normal dağılım gösteren verilere parametrik testler uygulanmıştır. Araştırmada, bağlam temelli öğrenmenin; öğrencilerin başarıları ve fene yönelik ilgilerinde olumlu etkisi olduğu fakat fen kaygısına etkisi olmadığı bulunmuştur. Fen bilimleri hayatın içinden konuları içeren bir derstir. Öğrencilerin günlük hayatta karşılaştıkları örnekleri derste problemler olarak görmeleri dersin anlaşılırlığını ve derse duyulan ilgiyi artırmaktadır. Araştırma sonucunda REACT modelinde bağlam temelli öğrenme yaklaşımının farklı sınıf düzeyi ve farklı değişkenler üzerinde etkisinin incelenmesi gibi önerilerde sunulmuştur.

Keywords

• başarı
• fen konularına yönelik ilgi
• fen kaygısı
• bağlam temelli öğrenme
• REACT modeli

References

1. Akbulut, Ö. E. (2013). Dokuzuncu sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik bilgisayar destekli bağlam temelli öğretim etkinliklerinin incelenmesi. (Doktora tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 380260).
2. Akpınar, M. (2012). Bağlam temelli yaklaşımla yapılan fizik eğitiminde kavramsal değişim metinlerinin öğrenci erişisine etkisi. (Doktora tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 317132).
3. Aksoy, Ş. ve Özcan, H. (2020). Altıncı sınıf öğrencilerinin ses ve özellikleri ünitesi ile ilgili başarılarını ölçmeye yönelik bir test geliştirme çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 16(2), 193-214. doi: 10.17244/eku.787792
4. Anagün, Ş. S. (2008). İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinde yapılandırmacı öğrenme yoluyla fen okuryazarlığının geliştirilmesi: Bir eylem araştırması. (Doktora Tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 229235).
5. Ayvacı H. Ş ve Devecioğlu Y (2008). İlköğretim öğrencilerinin fizik kavramlarını günlük yaşamla ilişkilendirme düzeyleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 69-79.
6. Bacanak, A. (2002). Fen Bilgisi öğretmen adaylarının fen okuryazarlıkları ile fen- teknoloji-toplum dersinin uygulanışını değerlendirmeye yönelik bir çalışma. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 127493).
7. Barker, V. & Millar, R. (2000). Students’ reasoning about basic chemical thermodynamics and chemical bonding: What changes occur during a context-based post-16 chemistry course. International Journal of Science Education, 22, 1171- 1200.
8. Barman, C. R. & Miller, J. A. (1996). Two teaching methods and students’ understanding of sound. School Science and Mathematics, 2, 63-67. Beasley, W. (2009). From context to concept: the implications for teaching chemistry. Unpublished manuscript, School of Education.

9. Bektaş, O. ve Karaca, M. (2022). Bağlam temelli öğrenme yaklaşımı. Ş. Uluçınar Sağır ve F. Öner Armağan (Edt). Etkinlik Örnekleriyle Fen Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar, içinde Nobel Yayıncılık.
10. Belt, S. T., Leisvik, M. J., Hyde, A. J. and Overton, T. L. (2005). Using a context-based approach to undergraduate chemistry teaching–a case study for introductory physical chemistry. Chemistry Educatio n Research and Practice, 6(3), 166-179.
11. Bennett, J. and Lubben, F. (2006). Context based chemistry: The salters approach. International Journal of Science Education, 28(9), 999-1015.
12. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd edt. Lawrence Erlbaum Associates.
13. Cohen, L., Manion, L. and Morrison, K. (2007). Research methods in education. Routledge.
14. Coştu, S. (2009). Matematik öğretiminde bağlamsal öğrenme ve öğretme yaklaşımına göre tasarlanan öğrenme ortamlarında öğretmen deneyimleri. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 244644).
15. Crawford, M. L. (2001). Teaching contextually: Research, rationale, and techniques for ımproving student motivation and achievement in mathematics and science. CCI Publishing.
16. Çam, F. (2008). Biyoloji derslerinde yaşam temelli öğrenme yaklaşımının etkileri. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 232820).
17. Çekiç Toroslu, S. (2011). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımı ile desteklenen 7E öğrenme modelinin öğrencilerin enerji konusundaki başarı, kavram yanılgısı ve bilimsel süreç becerilerin etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 515676).
18. Çelebi, E. (2021). 8. sınıf basınç ünitesi öğretiminde uygulanan bağlam temelli öğrenme yaklaşımının öğrencilerin bilgilerini güncel yaşamla ilişkilendirebilme düzeylerine ve akademik başarılarına etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No.638294).
19. Çelik, B. (2021). Fen bilimleri öğretmen adaylarının madde ve ısı ünitesinde hazırlanan bağlam temelli öğrenme etkinlikleri hakkındaki görüşleri. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 665552).
20. Çepni, S., Özmen, H. & Ayvacı, H. Ş. (2016). Yaşam (bağlam) temelli ve beyin temelli Öğrenme kuramları ve fen bilimleri öğretimindeki uygulamaları. S. Çepni (Ed.). Kuramdan Uygulamaya Fen ve Teknoloji Öğretimi İçinde. Pegem Akademi Yayınları
21. De Jong, O. (2008). Context-based chemical education: how to improve it. Chemical Education International, 8(1), 1-7.
22. Demirci, N. ve Efe, S. (2007). Öğrencilerin ses konusundaki kavram yanılgılarının belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 23-56.
23. Demircioğlu, H. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarına yönelik maddenin hâlleri konusuyla ilgili bağlam temelli materyal geliştirilmesi ve etkililiğinin araştırılması. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 213882).
24. Derman, A. ve Badeli, Ö. (2017). İlkokul 4. sınıf “Saf madde ve karışım” konusunun öğretiminde 5E modeli ile desteklenen bağlam temelli öğretim yönteminin öğrencilerin kavramsal anlamalarına ve fene yönelik tutumlarına etkisinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(4), 1860- 1881.
25. Deveci, İ., & Karteri, İ. (2020). Context-based learning supported by environmental measurement devices in science teacher education: a mixed method research. Journal of Biological Education. 56(5), 487-512.
26. Duran, E. ve Bitir, T. (2017). Bağlam temelli kelime öğretim yönteminin kelime kazanımına katkısı. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(11), 70-94.
27. Ekinci, M. (2010). Bağlam temelli öğretim yönteminin lise 1. sınıf öğrencilerine kimyasal bağlar konusunun öğretilmesine etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 278060).
28. Elmas, R. (2012). Bağlam temelli yaklaşımın 9. sınıf oğrencilerinin temizlik maddeleri konusunu anlamalarına ve çevreye karşı tutumlarına etkisinin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 318941).
29. Hoffman, D. & Demuth, R. (2007). Chemie in kontext in der hauptschule-geht den das. Der Mathematische und Naturwissenschaftliche, 60(5), 299- 303.
30. Hoffmann, L, Häußler, P. & Lehrke, M. (1998). Die IPN-Interseenstudie Physik. Kiel: IPN. Holman, J. & Pilling, G. (2004). Thermodynamics in context: A case study of contextualized teaching for undergraduates. Journal of Chemical Education, 81(3), 373.
31. İçöz, Ö. F. (2016). Bağlam temelli öğretimin 10. sınıf öğrencilerinin fosil yakıtlar ve temiz enerji kaynakları konusunu anlamalarına ve çevreye yönelik tutumlarına etkisinin araştırılması. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 442210).
32. İlhan, N. (2010). Kimyasal denge konusunun öğrenilmesinde yaşam temelli (context based) öğretim yaklaşımının etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 270726).
33. Kara, F. (2016). 5. Sınıf “maddenin değişimi” ünitesinde kullanılan bağlam temelli öğrenmenin öğrencilerin bilgilerini günlük yaşamla ilişkilendirme düzeyleri, akademik başarıları ve fene yönelik tutumlarına etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 419310).
34. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (27. Baskı). Nobel Yayınevi.
35. King D. (2012). New perspectives on context-based chemistry education: using a dialectical sociocultural approach to view teaching and learning. Studies in Science Education, 48 (1), 51-87.
36. Kirman Bilgin, A. (2015). “Maddenin yapısı ve özellikleri” ünitesi kapsamında react stratejisine yönelik tasarlanan öğretim materyallerinin etkililiğinin değerlendirilmesi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 423169).
37. Kistak, Ö. (2014). İlköğretim 8. sınıf fen ve teknoloji dersi ses ünitesinin yaşam temelli yaklaşımla öğretimi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 352047).
38. Kuhn, J., & Müller, A. (2014). Context-based science education by newspaper story problems: A study on motivation and learning effects. Perspectives in Science, 2(1-4), 5-21.
39. Linder, C. J. (1993). University physics students’conceptualizations of factors affecting the speed of sound propagation” International Journal of Science Education, 15(6), 655 – 666.
40. Lye, H., Fry, M. & Hart, C. (2001). What does it mean to teach physics ‘in context’: A first case study. Australian Science Teachers Journal, 48(1). 16-22.
41. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB, 2005). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi (6, 7 ve 8. Sınıflar) Öğretim Programı.
42. Merino, M. J. (1998). Some difficulties in teaching the properties of sounds. Physics Education, 33(2) 101-104.
43. Mete, P. ve Yıldırım, A. (2016). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının kimya derslerindeki uygulamaları hakkında öğretim elemanlarının görüşleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 100-116.
44. Millar, R., Osborne, J. & Nott, S. (1998). Science education for the future. School Science Rewiev, 80, 291, 19-24.
45. O’Connor, C. & Hayden, H. (2008). Contextualising nanotechnology in chemistry education. Chemistry Education Research and Practice, 9(1), 35-42.
46. Özay Köse E. ve Gül Ş. (2016). Sınıf öğretmeni adaylarının biyoloji bilgilerini günlük yaşamla ilişkilendirme düzeyleri, Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 84-103.
47. Özdemir, O. (2010). Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının fen okuryazarlığının durumu. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7(3), 42-56.
48. Özmen, H. ve Karamustafaoğlu, O. (2019). Eğitimde araştırma yöntemleri (1.baskı). Pegem Akademi.
49. Panprueksa K., (2012). Development of science instructional model emphasizing contextual approach to enhance analytical thinking and application of knowledge for lower preparatory school students. Unpublished Doctoral Thesis, Srinakharinwirot University, Bangkok.
50. Pekdağ B., Azizoğlu N., Topal F., Ağalar A. ve Oran E. (2013). Kimya bilgilerini günlük yaşamla ilişkilendirme düzeyine akademik başarının etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(4 Özel Sayı), 1275-1286.
51. Potter, N. M., & Overton, T. L. (2006). Chemistry in sport: Context-based e-learning in chemistry. Chemistry Education Research and Practice, 7, 195-202.
52. Putica, K. B., & Ralević, L. R. (2022). Improving elementary school pupils’ chemical literacy using context-based approach in teaching the Unit Alkanes 2. Teaching Innovations, 35(1), 91-100.
53. Rayner, A. (2005). Reflections on context-based science teaching: a case study of physics for students of physiotherapy. Univerce Science Blended Learning Symposium Proceedings. Poster Presentation.
54. Rioseco, M. (1995). Context related curriculum planning for science teaching: A proposal to teach science around ozone problem, Science Educatin International. 6(4) 10-16.
55. Sarı Ay, O. (2017). Yaşam temeli fen eğitiminin öğrenci başarısına ve çevre bilinci üzerine etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 484109).
56. Stanisavljević, J. D., Pejčić, M. G & Stanisavljević, L. Ž. (2016). The application of context-based teaching in the realization of the program content “the decline of pollinators”. Journal of Subject Didactics, 1(1), 51-63. https://doi.org/10.5281/zenodo.55476
57. Stolk, M. J., Bulte, A. M., De Jong, O., & Pilot, A. (2009). Towards a framework for a professional development programme: empowering teachers for context-based chemistry education. Chemistry Education Research and Practice, 10(2), 164-175.
58. Şensoy, Ö. ve Gökçe, B. (2017). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının öğrencilerin başarı ve motivasyonları üzerine etkisi. The Journal of Academic Social Science Studies, 56, 37-52.
59. Şimşek, C. ve Nuhoğlu, H. (2009). Fen konularına yönelik geçerli ve güvenilir bir ilgi ölçeği geliştirme. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 8-41.
60. Tulum, G. (2019). Fen bilimleri dersi ışık konusuna yönelik geliştirilen bağlam temelli materyalin akademik başarı üzerine etkisi. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 232820).
61. Tütüncü, G. (2016). Lise 10. sınıf gazlar konusu ile ilgili bağlam temelli yaklaşıma dayalı hikayelerle destekli bir öğretim materyalinin geliştirilmesi ve uygulanması. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 448312).
62. Uluçınar Sağır, Ş. (2014). İlköğretim öğrencilerine yönelik fen kaygı ölçeği. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 1-20.
63. Ültay, E. (2014). İtme, momentum ve çarpışmalar konusuyla ilgili bağlam temelli öğrenme yaklaşımına dayalı açıklama destekli REACT stratejisine göre geliştirilen etkinliklerin etkisinin araştırılması. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/’nden erişilmiştir (Tez No. 381081).
64. Vaino, K., Holbrook, J., & Rannikmäe, M. (2012). Stimulating students' intrinsic motivation for learning chemistry through the use of context-based learning modules. Chemistry Education Research and Practice, 13(4), 410-419.
65. Wilkinson, J. W. (1999). The contextual approach to teaching physics. Austraîian Science Teachers Journal, 45(4), 43-50.
66. Wieringa, N. Janssen, F.J.J. M., & Van Driel, J. H. (2011). Biology teachers designing context-based lessons for their classroom practice- The importance of rules of thumb. International Journal of Science Education, 33(17), 2437-2462.
67. Wu, H. K. (2003). Linking the microscopic view of chemistry to real‐life experiences: Intertextuality in a high‐school science classroom. Science Education, 87(6), 868- 891.
68. Yaman, M. (2009). Solunum ve enerji kazanımı konusunda öğrencilerin ilgisini çeken bağlam ve yöntemler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 215-228.
69. Yıldırım, H. İ. ve Dağıstanlı, F. (2020). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımı ile destekli çevre eğitiminin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin çevreye yönelik tutum, davranış ve başarı düzeylerine etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 54(1), 106-132.
70. Yuberti, Y., Sri Latifah, S. L., Adyt, A., & Saregar, A. (2019). Approaching problem-solving skills of momentum and impulse phenomena using context and problem-based learning. European Journal of Educational Research, 8(4), 1217-1227.