Abstract
Tanzimat döneminde başlayan Avrupa tarzı eğitime geçiş çalışmaları, 1923’ten önce
Osmanlı’da; 1923’ten sonra ise Türkiye Cumhuriyeti’nde kendisini pek çok deneme ile göstermiştir.
Bu denemeler içinde başarıya en çok yaklaşmış ve zamanının ötesini yakalamış olanı Köy Enstitüleri
olmuştur. Türkçe derslerinin programda önemli bir yer tuttuğu Köy Enstitülerinde, anadili eğitimine
ayrı bir önem verildiği programların incelenmesinden anlaşılmaktadır. Bu çaba ise Köy
Enstitülerinden mezun olan her 94 öğrenciden bir tanesinin profesyonelce yazarlıkla uğraşmasına;
köye ve köy okullarına kitaplıklar kurulmasına; yaşamını köylerde sürdüren ve yıllarca kültür ve
sanattan uzak kalmış insanların kitapla yani bilgiyle, sorgulama davranışıyla tanışmalarına zemin
hazırlamıştır.
Keywords
Details
| Primary Language | English |
|---|---|
| Authors | |
| Publication Date | January 16, 2014 |
| DOI | https://doi.org/10.17860/efd.51574 |
| IZ | https://izlik.org/JA67GL37CC |
| Published in Issue | Year 2008 Volume: 4 Issue: 1 |
Once articles are published in the journal, the publishing rights belong to the journal. All articles published in the journal are licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) license, which permits sharing by others.