-

Abstract

The general purpose of the study is to determine the level of Psychological Well-Being (PWB) of the undergraduate students and to define whether this level changes according to various demographical variables. Descriptive and correlational model was used in this study. The sample of the study was consisted of 589 students who entered the undergraduate programs of one of Aegean University in 2012-2013 academic years. The score which the 1st grade and prep school students got from the whole PWB scale corresponds to the level of “partly agree”. While the highest score the students got in the PWB sub-dimensions was “relationships with others” while the lowest one was “autonomy”. When the PWB levels of the students were compared according to various demographical variables, it was seen that they didn’t change/vary according to the students’ gender, faculties were attending in the university, fields they were being educated in (verbal, quantitative, equal weight), affiliation in a social club in the university and monthly incomes. It was found that the PWB levels of the undergraduate students who stayed with their families were higher when compared to the ones stayed in private dorms. It was found that the PWBs of the students who took parts in five or more events were higher compared to the ones who took parts in one, two and three events. It was found that there were positive significant low level correlation between monthly income and autonomy; between their scores from the exam of entering university and their goal of life

Keywords

• Psychological Well-Being, university entrance examination, undergraduate students

Lisans Öğrencilerinin Psikolojik İyilik Hallerinin YGS Puanları ve Çeşitli Değişkenler ile İlişkisi

Abstract

Araştırmanın genel amacı üniversite öğrencilerinin Psikolojik İyilik Halleri (PİH) ne düzeyde olduğunun belirlenmesi ve bu düzeyin çeşitli demografik ve sosyal faktörlere göre değişip değişmediğinin ortaya konulmasıdır. Bu araştırmada tarama (betimsel) ve ilişkisel model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ege Bölgesi’ndeki bir üniversitenin lisans programlarına 2012-2013 eğitim öğretim yılında yerleşen (1. Sınıfta veya yabancı dil hazırlık sınıflarında okumakta olan) 589 öğrenci oluşturmaktadır. Lisans birinci / hazırlık sınıfı öğrencilerinin PİH ölçeğinin tamamından aldıkları puan ‘bazen katılıyorum’ düzeyine tekabül etmektedir. Öğrencilerin PİH ölçeğinde en yüksek puanı aldıkları boyut diğerleriyle olumlu ilişkiler iken; en düşük puanı aldıkları boyutun ise özerklik olduğu ortaya çıkmıştır. Lisans öğrencilerinin PİH çeşitli demografik değişkenlere göre karşılaştırıldığında; PİH düzeylerinin cinsiyetlerine, öğrenim gördükleri fakülteye, öğrenim görmekte oldukları alanlarına (sayısal, sözel, eşit ağırlık), üniversite bünyesinde herhangi bir kulübün üyesi olup olmamalarına ve aylık gelirlerine göre farklılaşmadığı / değişmediği ortaya çıkmıştır. Bunun yanında ailesi ile birlikte ikamet eden öğrencilerin psikolojik iyilik düzeylerinin özel yurtlarda kalanlara oranla daha yüksek olduğu ortaya çıkmanın yanında, öğrencilerin katıldığı sosyal faaliyetlerin sayısının da onların PİH’ni etkilediği ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin aylık gelirleri ile özerklik alt boyutundan aldıkları puan arasında; üniversiteye giriş sınavı puanları ile yaşam amaçları arasında düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Psikolojik iyilik hali, YGS puanı, üniversite öğrencileri

References

1. Ağaoğlu, C. (2012). Cinsiyetleri farklı üniversite ikinci sınıf öğrencilerinin iyilik hali boyutlarına göre özyeterlik ve sürekli öfkelerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
2. Akın, A. Demirci, İ., Yildiz, E., Gediksiz, E., ve Eroglu, N. (2012). The short form of the scales of psychological well-being (SPWB-42): The validity and reliability of the Turkish version. Paper presented at the International Counseling and Education Conference (ICEC 2012), May, 3-5, İstanbul, Turkey.
3. Alten, S. (2014). Kendinizi iyi hissetmiyorsanız. http://www.e psikiyatri.com/kendinizi-iyi- hissetmiyorsaniz-47423 Erişim tarihi: Şubat 2014.
4. Avşaroğlu, S., Deniz, M. E. ve Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 115-129.
5. Balcı, F. (2011). Psikolojik ve öznel iyi olma hali ile dinî inançlar arasındaki ilişki üzerine bir inceleme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
6. Baymur, F. (1984). Genel psikoloji. 11. Baskı, İnkılap Kitabevi, İstanbul.
7. Can, G. (1998). Çağdaş yaşam çağdaş insan (Ünite:7 Çağdaş İnsanın Yetiştirilmesinde Aile ve Okulun Rolü), http://aop.eogrenme.anadolu.edu.tr/eKitap/SBI104U.pdf . Erişim Tarihi: 07.01.2014.
8. Cresswell, J. W. (2005). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (2nd ed.). N. J.: Pearson.

9. Demirci, İ. (2012). Öğretmen adaylarının öz bilgi ve psikolojik iyi olma düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi., Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
10. Demirkol, A.Y. (2012). Öğretmen adaylarının psikolojik özellikleri üzerine bir araştırma. Turkish Studies, International Periodical For The Languages, Literature And History of Turkish or Turkic, 7 (4),1441-1451.
11. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575.
12. Diener, E., ve Diener, C. (1996). Most people are happy. Psychological Science, 7, 181-185.
13. Diener, E., ve Biswas-Diener, R. (2002). Will money increase subjective well-being? Social Indicators Research, 57, 119–169.
14. Doğan, T. (2004). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin incelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
15. Doğan, T. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi (H.U. Journal of Education), 30, 120-129.
16. Eryılmaz, A. (2013). Pozitif psikolojinin psikolojik danışmanlık ve rehberlik alanında gelişimsel ve önleyici hizmetler bağlamında kullanılması. The Journal of Happiness & Well- Being, 1(1),1-19.
17. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2009). How to design and evaluate research in education (7th ed.). PA: McGraw-Hill.
18. Gediksiz, E. (2013). Alçakgönüllülük ile psikolojik iyi olma arasındaki ilişkinin çeşitlideğişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
19. Göcen, G. (2013). Pozitif psikoloji düzleminde psikolojik iyi olma ve dini yönelim ilişkisi: yetişkinler üzerine bir araştırma. Toplum Bilimleri, 7 (13). 97-130.
20. Güven, İ. G. S. (2008). Fen ve genel lise öğrencilerinin cinsiyet ve sosyometrik statülerine göre öznel iyi oluş düzeyleri, genel sağlık örüntüleri ve psikolojik belirti türleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
21. İlhan, T. ve Özbay, Y. (2010). Yasam amaçlarının ve psikolojik ihtiyaç doyumunun öznel iyi olus uሷzerindeki yordayıcı rolü. Türk Psikolojik Danısma ve Rehberlik Dergisi, 4 (32), 109-118.
22. Kaner, S. (2004). Engelli çocukları olan ana babaların algıladıkları stres, sosyal destek ve yaşam doyumlarının incelenmesi (Bilimsel Araştırma Projesi Kesin Raporu). Ankara Üniversitesi, Proje No: 2001-0901-007, Ankara.
23. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
24. Katja, R., Paiva, A.K., Marja-Terttu, T., & Pekka, L. (2002). Relationships among adolescent subjective well-being, health behavior and school satisfaction. Journal of School Healht, 72 (6), 243-249.
25. Kermen, U. (2013). Üniversite öğrencilerinin ihtiyaç doyumu ve öznel iyi oluş düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmes. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
26. Kuyumcu, B. (2012). Üniversite öğrencilerinin duygularını fark etmeleri ve ifade etmeleri ile psikolojik iyi oluşları: kültürlerarası bir karşılaştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Kuzucu, Y. (2006). Duyguları fark etmeye ve ifade etmeye yönelik bir psiko-eğitim programının, üniversite öğrencilerinin duygusal farkındalık düzeylerine, duyguları ifade etme eğilimlerine, psikolojik ve öznel iyi oluşlarına etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
28. Lyubommirsky, S. (2001). Why are some people happier than others: The role of cognitive and motivational processes in wellbeing. American Psychologist, 56, 239-249.
29. Maslow, A. (1982). Toward a psycholohy of being. New York: Van Nostrand Reinhold.
30. MEB (2012). Ruh sağlığı ve hastalıklarına giriş.Ankara: MEB Yayınları. Erişim Adresi: http://megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller_pdf/Ruh%20Sa%C4%9Fl%C4 %B1%C4%9F%C4%B1%20Ve%20Hastal%C4%B1klar%C4%B1na%20Giri%C5%9F. pdf.
31. Morsünbül, Ü. (2011). Ergenlikte özerkliğin ve kimlik biçimlenmesinin öznel iyi oluş üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
32. Murray, H. A. (1938). Explorations in personality. New York: Oxford University Press.
33. Musaoğlu, Z. (2008). Trakya üniversitesi öğretim elemanlarının sağlıkla ilintili yaşam kalitesi Uzmanlık Tezi, Trakya Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Edirne.
34. Osmanoğlu, D.E. ve Kaya, H.İ. (2013). Öğretmen adaylarının yükseköğretime dair memnuniyet durumları ile öznel iyi oluş durumlarının değerlendirilmesi: kafkas üniversitesi örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 45-70
35. Owen K. F. ve Öğretmen T. ( 2013). Beş faktörlü iyilik hali ölçeği-ergen formu: Türk ergenler. İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1), 53-73
36. Özdemir, Y. (2009). Ergenlik döneminde benlik kurgusu gelişiminin kültür ve aile bağlamında incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. Özü, Ö. (2010). Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı stresle başa çıkma becerileri eğitim programının işgörenlerin stres, kaygı ve iyilik hali düzeylerine etkisi: Karşıyaka vergi dairesi örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
38. Ryan, R. M., & Lynch, J. (1989). Emotional autonomy versus detachment: Revising the vicissitudes of adolescence and young adulthood. Child Development, 60, 340-356.
39. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: Classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54-67.
40. Sarıcaoğlu, H. ve Arslan, C. (2013). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olma düzeylerinin kişilik özellikleri ve öz-anlayış açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13 (4), 2087-2104.
41. Saygın, Y. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek, benlik saygısı ve öznel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
42. Şahin, M. (2013). Affedicilik ile psikolojik iyi olma arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
43. Timur, M. S. (2008). Boşanma sürecinde olan ve olmayan evli bireylerin psikolojik iyi oluş düzeylerini etkileyen faktörlerin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
44. Yapıcı, M. (2011). Etkili öğretmenlik stratejileri ( Editör: İbrahim Yıldırım), Eğitim Psikolojisi, (3. Baskı), Ankara: Anı Yayıncılık
45. Yılmaz, M. F. (2013). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluşlarının problemli internet kullanımı ve bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.