Keman Eğitiminde Çoksesli Aranje Tekniklerinin Kullanımı

Year 2017, Volume: 13 Issue: 1 , 290 - 302 , 16.04.2017

Alper Tunga Özcan

https://doi.org/10.17860/mersinefd.305980

Cited By: 1

https://izlik.org/JA24SD22UZ

Abstract

Bu araştırma; çok sesli aranje tekniklerinin, keman eğitiminde, müzikal kazanımlar
açısından etkilerinin belirlenmesini hedeflemektedir. Araştırmanın deney ve
kontrol grubu katılımcıları, 2012-2013 eğitim-öğretim yılında İstanbul
Üniversitesi Devlet Konservatuvarı, Mimamr Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuvarı ve
Me.Ü. Devlet
Konservatuvarlarında keman eğitimi almakta olan on sekiz öğrenciden
oluşmaktadır. Araştırma için; öntest - sontest deney kontrol gruplu yarı
deneysel model kullanılmıştır. Deney grubunda (n=9) çoksesli aranje teknikleri
ile keman eğitimi, kontrol grubunda ise (n=9) eşliksiz (geleneksel) yöntemle
çalışılmıştır. Araştırmanın veri toplama aracı olarak Zdzinski ve Barnes (2002)
“Yaylı Çalgılar Performans Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları; çoksesli aranje
teknikleriyle keman eğitimi alan öğrencilerin, eşliksiz eğitim alan öğrencilere
oranla, müzikal kazanımlara ulaşmada daha etkili olduğu şeklindedir.

Keywords

Keman eğitimi , müzikal kazanım , çoksesli aranje teknikleri , etüt , eşlik , entonasyon , tonal duyum , cümle yapısı , müzikal ifade

References

• Abeles, H.F. (1973). Development and validation of a clarinet performance adjudication scale. Journal of Research in Music Education, 21, 246-255.
• Açıkgöz, K. (2003). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
• Bergee, M. J. (1987). Use of an objectively-constructed rating scale for the evaluation of brass juries: A criterion-related study. Journal of Research in Music Education, 5(5), 6-15.
• Büyüköztürk, Ş. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
• Byo, J.L. (1990). Recognition of intensity contrasts in the gestures of beginning conductors. Journal of Research in Music Education, 38(3), 157-163.
• Erkuş, A. (2011). Bilimsel araştırma süreci (3. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
• Flesch, C. (2000). The art of violin playing. New York: Carl Fischer LLC.
• Fox, D.B. (2000). Music and the Baby’s Brain: Early Experiences. Music Educators Journal, 87 (2), 23-28.
• Lee, S.A. (2005). Methods and techniques of teaching first semester cello performance majors: Four approaches by four master teachers. Published doctoral dissertation. The University of Miami.
• Özmenteş, S. (2005). Müzik eğitiminin boyutları. Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 93-97
• Schleuter, S. (1997). A sound approach to teaching instrumentalists. New York: Schirmer Books.
• Sözer, V. (1986). Müzik ve müzisyenler ansiklopedisi. C: 1. İstanbul: Remzi Kitabevi.
• Şendurur, Y. (2001). Keman eğitiminde etkili öğrenme-öğretme yaklaşımları. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 145-155.
• Uçan, A. (1996). İnsan ve müzik insan ve sanat eğitimi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları, İkinci Basım.
• Zdzinski, S.F., & Barnes G.V. (2002). Development and validation of a string performance rating scale. Journal of Research in Music Education, 50, 245.