Üniversite Öğrencilerinin Bakış Açısından Zaman Yönetimi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin zaman yönetimine ilişkin sahip oldukları yaklaşımları ve algıları metaforlar aracılığı ile ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomonolojik desen, çalışma grubunun belirlenmesinde ise olasılıklı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir örnekleme tekniği kullanılmıştır. Araştırmada 2020-2021 eğitim-öğretim yılında bir kamu üniversitesinde öğrenim gören 276 öğrenci yer almıştır. Üniversite öğrencilerine metafor cümlesi online olarak gönderilmiştir. Verilerin analizinde “içerik analizi” tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin zaman yönetimi kavramına yönelik oluşturmuş oldukları metaforların, akıp gitme, beceri, çabuk tükenme, değerli olma, durdurulamama, düzen, telafisi olmayan, faydalı olma, zorlu süreç, kontrol, yönlendirici, deneyim, verimli olma, amaçlar, planlama, temel ihtiyaç ve sabır kategorileri altında toplandığı görülmüştür. Zaman yönetimi kavramına yönelik temalar incelendiğinde ise kendini akıntıya bırakma (uyum ve doğal ritimler) yaklaşımı, düzenli yaşam (kendini toparla) yaklaşımı, beceri yaklaşımı, zamana sahip çıkma (savaşçı / hayatta kalma) yaklaşımı ve hedef belirleme yaklaşımı temalarının oluştuğu gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, öğrencilerin zaman yönetimi yaklaşımlarından çoğunlukla kendini akıntıya bırakma yaklaşımını, daha sonra düzen ve beceri yaklaşımlarını, çok az sayıda öğrencilerin ise savaşçı ve hedef belirleme yaklaşımlarını benimsedikleri belirlenmiştir.

Keywords

• Zaman yönetimi
• kendini akıntıya bırakma
• düzen
• beceri
• hedef belirleme

Time Management from the Perspectives of University Students

Abstract

The aim of the study is to determine what kind of approach and perception students have towards time management through metaphors. In the research, phenomenological design and easily accessible sampling technique as one of the probability sampling methods were used to determine the study group. The research included 276 students studying at a public university in the 2020-2021 academic year. The metaphor sentence was sent online to university students. In the analysis of the data, content analysis technique was used. According to the results of the research, the metaphors created by students for the concept of time management appeared to be grouped under categories including flowing, skill, being exhausted, being valuable, unstoppable, order, irreparable, usefulness, challenging process, control, guiding, experience, efficiency, goals, planning, basic need, and patience, respectively. As a result, it has been determined that the students mostly adopt the let yourself go with the flow approach, then the order and skill approaches, and very few students adopt the warrior and goal setting approaches.

Keywords

• Time management
• let yourself go with the flow
• order
• skill
• goal setting.

References

1. Adair, J., ve Adair, T. (1999). Zaman yönetimi (B. Güngör, Çev.). Ankara: Öteki Yayınevi.
2. Akatay, A., ve Yelkikalan, N. (2008). Zaman yönetimi ve yönetsel zamanın etkin kullanılması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(1), 15-24.
3. Akdeniz, D., ve Seymen, O. A. (2012). Diagnosing national and organizational culture differences: A research in hotel enterprises. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 2(1), 198-217.
4. Arslan, M., ve Bayrakçı, M. (2006). Metaforik düşünme ve öğrenme yaklaşımının eğitim-öğretim açısından incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 171, 100- 108.
5. Aydın, A.H., ve Gürbüz, M. (2012). Zaman kavramı ve yönetimi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 1-20.
6. Aydoğdu, E. (2008). İlköğretim okullarındaki öğrenci ve öğretmenlerin sahip oldukları okul algıları ile ideal okul algılarının metaforlar (mecazlar) yoluyla analizi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Eskişehir, Osmangazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
7. Aytürk, N. (1999). Yönetim sanatı. Ankara: Yargı.
8. Balcı, A. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Bletzer, K. V. (2015). Visualizing the qualitative: Making sense of written comments from an evaluative satisfaction survey. Journal of Educational Evaluation for Health Professions, 12, 12.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
11. Caz, Ç. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin zaman yönetimi becerilerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
12. Cesur, S. (2018). Öğretmen adaylarının bağımsız çalışabilme ve sorumluluk alabilme yetkinliği ile mizah tarzları ve zaman yönetimi becerileri arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırşehir.
13. Covey, S. R. (2009). Önemli işlere öncelik (O. Deniztekin, Çev.). İstanbul: Varlık Yayınları.
14. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni nitel nicel ve karma yöntem yaklaşımları. S. B. Demir, (Çev. Ed.), 3. Baskı, Ankara: Eğiten Kitap.
15. Demirbilek, N. (2020). Üniversite son sınıf öğrencilerinin perspektifinden akademisyen kavramı. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(Eğitim Bilimleri Özel sayısı), 1-1.
16. Demirbilek, N. (2021). Üniversite öğrencilerinin uzaktan öğretime ilişkin metaforik algıları/Metaphoric perceptions of university students on distance education. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(1), 1-15.
17. Demirbilek, N., ve Korkmaz, C. (2021). Study concept as a metaphor from the lenses of university students. African Educational Research Journal, 9(1), 227-236. DOI: 10.30918/AERJ.91.21.028
18. Demirtaş, H., Özer, N. (2007). Öğretmen adaylarının zaman yönetimi becerileri ile akademik başarısı arasındaki ilişkisi. Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 34-47.
19. Drucker, P. F. (2007). Management challenges for the 21st century. Routledge.
20. Erdul, G. (2005). Üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
21. Erben, G. S. (2004). Toplumsal kültür aile kültürü etkileşimi bağlamında paternalizm boyutuyla işletme kültürü: Türkiye örneği, 1. Aile İşletmeleri Kongresi Bildirileri, 17-18 Nisan 2004, T. Koçel, (Ed.), İstanbul: İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları: 345-356.
22. Er Tuna, Y., ve Mazman Budak, F. (2013). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının “tarih” kavramına ilişkin algılarının mecazlar/ metaforlar yardımıyla analizi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 609-642.
23. Finley, M. (2007). Time management for leaders. University of Michigan, Sodc.
24. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., ve Hyun, H. H. (1993). How to design and evaluate research in education (Vol. 7). New York: McGraw-Hill. Fry, R. (2000). Zaman nasıl yönetilir? (F. Kurtulmuş, Çev.). İstanbul: Timaş Yayınları.
25. Girmen, P. (2007). İlköğretim öğrencilerinin konuşma yazma sürecinde metaforlardan yararlanma durumları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
26. Gözel, E. (2009). İlköğretim okulu öğretmenlerinin zaman yönetimi hakkındaki görüşleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
27. Güçlü, N. (2001). Zaman yönetimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, (25), 87-106.
28. Güveli, E., İpek, A. S., Atasoy, E., ve Güveli, H. (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının matematik kavramına yönelik metafor algıları. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 140-159.
29. Hacıoğlu, N., Gökdeniz, A., ve Dinç Y. (2003). Boş zaman ve rekreasyon. Ankara: Detay Yayıncılık.
30. Hofstede, G., Hofstede, G. J., ve Minkov, M. (2005). Cultures and organizations: Software of the mind (Vol. 2). New York: Mcgraw-hill.
31. İşcan, S. (2008). Pamukkale Üniversitesi öğrencilerinin zaman yönetimi becerilerinin akademik başarıları üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
32. Kaleli Yılmaz, G., ve Güven, B. (2015). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik algılarının metaforlar yoluyla belirlenmesi. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 6(2), 299-322.
33. Karaoğlan, A. D. (2006). Üst düzey yöneticilerinin zaman yönetimi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
34. Kılcan, B. (2017). Metafor ve eğitimde metaforik çalışmalar için bir uygulama rehberi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Kıngır, S. (2006). İşletme becerileri grup çalışması. İstanbul: Türkmen.
35. Lakoff, G. ve Johnson, M. (2015). Metaforlar: Hayat, anlam ve dil. (G. H. Demir, Çev.). İstanbul: İthaki.
36. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
37. Ortaylı, İ. (2007). Tarihin sınırlarına yolculuk. (12. Baskı). İstanbul: Timaş Yayınları.
38. Özçelik, G. (2006). Moda eğitimi veren kurumlarda etkili zaman yönetimini belirlemeye yönelik bir araştırma. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
39. Özdemir, A. (2006). Farklı örgüt kültürü olan işletmelerde zaman yönetimi üzerine ampirik bir araştırma: Bursa ili örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
40. Özer, M. (2011). 21. Yüzyılda yönetim ve yöneticiler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
41. Passig, D. (2002). The melioration as a high order cognitive skill of future intelligence. Hebrew. http://www. passig. com/pic/MelionationHeb. htm.
42. Patton, M. Q. (2014). Qualitative research and evaluation methods: Integrating theory and practice. Sage publications.
43. Saban, A. (2008). Okula ilişkin metaforlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 14(3), 459-496.
44. Sabuncuoğlu, Z. ve Paşa, M. (2002). Zaman yönetimi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
45. Sabuncuoğlu, Z., Paşa, M. ve Kaymaz, K. (2010). Zaman yönetimi. İstanbul: Beta.
46. Sargut, A. S. (2010). Kültürler arası farklılaşma ve yönetim. İstanbul: İmge Kitabevi.
47. Sayan, İ. (2005). Yönetici hemşirelerde zaman yönetimi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
48. Schram, T. H. (2003). Conceptualizing qualitative inquiry. Upper Saddle River, NJ: Merrill Prentice Hail.
49. Silahtaroğlu, F. (2004). Akademisyenlerde zaman yönetimi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tokat.
50. Smith, J. (1998). Daha iyi nasıl… zaman yönetimi (A. Çimen, Çev.). İstanbul: Timaş Yayınları.
51. Sungur, S. (2018). Özel okul öğretmenlerinin zaman yönetimi ile stres düzeyleri arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
52. Şahin, K. (2014). Lise öğretmenlerinin zaman yönetimi hakkındaki görüşleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
53. TDK. (2021). Türk Dil Kurumu. Mart 3, 2021 tarihinde http://www.tdk.gov.t. adresinden erişildi.
54. Tengilimoğlu, D., Tutar, H., Altınöz, M., Başpınar, N., ve Erdönmez, C., (2003): Zaman yönetimi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
55. Topal, N. (2009). Derste zaman yönetimi: ilköğretim 3. sınıf hayat bilgisi dersine yönelik bir inceleme. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
56. Tutar, H. (Ed). (2011). Zaman yönetimi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
57. Türe, G. (2013). Hazırlık okulu öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri ile stres yönetimi becerileri arasındaki ilişkinin araştırılması: Yeditepe Üniversitesi örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
58. Uyduran, İ. M. (2014). İlkokul yöneticilerinde zaman yönetimi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
59. Yenilmez, R. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin işteki zaman tuzakları ve baş etme yöntemleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
60. Yıldırım, A., ve Şimşek H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. 10. Baskı, Ankara: Seçkin Yayınevi.