Titus Burckhardt and Religious Symbolism in Architecture

Abstract

Titus Burckhardt, was one of the most famous Traditionalist philosopher

in the last century. He devoted his life to the study and exposition of

the different aspects of Wisdom and Tradition. Burckhardt was one of the

most remarkable exponents of universal truth, in the realm of metaphysics

as well as in the realm of cosmology and of traditional art. This article

aims to explain some aspects of his approach to the architecture in general

and the Islamic architecture especially. The ‘unity’ is the principal dimension

of the Islamic architecture. According to Burckhardt, the Kaʿba is the

very primordial architecture on the earth that has an cosmologic symbolism.

It has literally central importance for its architecture. Every Muslim

faces the Kaʿba to recite the canonical prayers, and every mosque is accordingly

orientated in this direction. For Burckhardt, the non using of image

or as he says the ‘aniconism’ is also one of the most exeptional part of

Islamic art and architecture. According to him, the aniconism preserves

the primordial dignity of man, whose form, ‘made in the image of God’; on

the other hand, nothing that could possibly be an idol, may interpose itself

between man and the invisible presence of God.

Keywords

• Titus Burckhardt,Traditionalist,Islamic architecture,symbolism,aniconism

Titus Burckhardt ve Mimaride Dini Sembolizm

Abstract

Titus Burckhardt, Gelenekselci Ekole mensup en önemli filozoflardan biridir.

Araştırmalarını Hikmet ve Geleneğin metafizik boyutları ve onların

sanat ve mimarideki tezahürleri üzerinde yapan Burckhardt, düşüncelerini

İslam sanatı ve mimarisindeki çalışmalarıyla ortaya koymuştur. Makalede

Burckhardt’ın Gelenekselci sanat bakış açısına göre mimari yapılara dair

g.rüşleri ele alınmaktadır. Burckhardt’a göre, İslam mimarisinin en

önemli özelliği, ‘birlik’ yani ‘tevhid’ sembolizmi dayalı bir yapıya sahip olmasıdır.

Kabe, İslam’ın ilk mimari yapısı olması hem de sembolizmi bakımından

merkezi bir öneme sahiptir. Burckhardt, İslam dini mimarisinde

özellikle ikonalara yer verilmemesini Tanrı ile insan arasında hiçbir varlığın

yer alamayacağını ifade eden ‘anikonizm’ ya da ‘ikonasızcılık’ olarak

tanımlamaktadır

Keywords

• Titus Burckhardt,Gelenekselcilik,İslam mimarisi,sembolizm,anikonizm

References

1. Heather Elgood, Hinduism and the Religious Arts, New York 2000.
2. İsmail Taşpınar, Doğu Dinlerinde Hac İbadeti, Hinduizm ve Budizm, İstanbul, 2016.
3. Kitabı Mukaddes Eski ve Yeni Ahit, İstanbul 1996.
4. Malek Chebel, Dictionnaire des Symboles Musulmans, Rites, Mystique et Civilisation, Paris 1995.
5. Müttefekun Aleyh Hadisler, Buharî ve Müslim’in İttifak Ettikleri Hadisler, Haz.: Abdullah Feyzi Kocaer, İstanbul 2005.
6. Selçuk Mülayim, Türk Sanatında İkonografik Dönüşümler, Değişimin Tanıkları, İstanbul 2015.
7. Selçuk Mülayim, İslâm Sanatı, Ankara 2013.
8. Titus Burckhardt, L’Art de l’Islam, Langage et Signification, Paris 1985.