Halk Oyunları Öğretiminde Kullanılan Bireyselleştirilmiş Öğretim Modeline İlişkin Öğrenci Deneyimleri

Abstract

Bu araştırmada halk oyunları öğretiminde kullanılan bireyselleştirilmiş öğretim modeline ilişkin öğrenci deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Bolu İli Merkez İlçede bulunan bir ortaokulun 5. sınıfında öğrenim görmekte olan 12 öğrenci oluşturmuştur. Nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseninin kullanıldığı araştırmada veriler, yarı yapılandırılmış odak grup görüşmeleri ile elde edilmiştir. Çalışmada katılımcı öğrencilere dokuz hafta boyunca bireyselleştirilmiş öğretim modeli ile halk oyunları işlenmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiş ve analizler sonucunda bireyselleştirilmiş öğretim modeli ile halk oyunu uygulamasına ilişkin “Duygular” ve “Görüşler” olmak üzere iki ana temaya ulaşılmıştır. Bu ana temaların altında ise “Bireyselleştirilmiş Öğretim Modeli, Halk Oyunları, Çalışma Kitabı ve Teknoloji Desteği” olmak üzere dört alt tema yer almıştır. Çalışmada elde edilen bulgular incelendiğinde, uygulanan modelin öğrenmede yeterli ve etkili bir model olduğu ve öğrenme sürecinde çeşitlilik oluşturma, özerklik sağlama ve tekrarlanabilirlik gibi katılımcılara pek çok avantaj sağladığı belirlenmiştir. Araştırmada öğretilen halk oyunları, öğrencilere kültürü öğrenme ve yaşatma imkânı sunarken, çalışmalar esnasında öğrencilerin eğlenmelerine, keyif almalarına ve kendilerini mutlu hissetmelerine olanak sağladığı belirlenmiştir. Araştırmada model kapsamında hazırlanan çalışma kitabı, katılımcılar tarafından oldukça etkili ve yararlı bulunmuş, öğrencilere özerklik sağladığı belirlenmiştir. Ayrıca çalışma kitabını destekleyici unsur olan teknolojik desteğin ise, öğrenmeyi kolaylaştırdığı ve öğrenme sürecine oldukça yüksek düzeyde destek sağladığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, öğrencilerin bireyselleştirilmiş öğretim modeli ile ilgili olumlu duygu ve görüşlere sahip oldukları, modelin halk oyunları öğretiminde alternatif bir model olarak kullanılabileceği söylenebilir.

Keywords

• beden eğitimi ve spor
• modelle öğretim
• bireyselleştirilmiş öğretim modeli
• halk oyunu
• deneyim

Student Experıences On The Personalızed System Of Instructıon Used In Folk Dance Educatıon

Abstract

This study aims to examine students’ experiences on the personalized system of instruction used in folk dance education. The study group of this research consists of 12 fifth-grade students attending a middle school in the Central District of Bolu during the 2023-2024 academic year. In the research, where the phenomenological design, one of the qualitative research methods, was used, the data were collected using semi-structured focus group interviews. In the study, folk dances were taught to the participating students using the personalised system of instruction for nine weeks. The data obtained from the research were analyzed by content analysis and as a result of the analysis, they were grouped under two main themes: “Emotions” and “Opinions” regarding the personalised system of instruction and folk dance application. Under these two main themes, four sub-themes were identified: "Personalized System of Instruction Model," "Folk Dances," "Workbook," and "Technology Support." When the findings obtained in the study were examined, it was determined that the system applied was an adequate and effective model in learning and provided many advantages to the participants such as creating diversity in the learning process, providing autonomy and repeatability. While the folk dances taught in the research provide students the opportunity to learn/live the culture, it was determined that the students had fun, enjoyed themselves and felt happy during the activities. In the research, the workbook prepared as a part of the system was found to be highly effective and useful by the participants, and it was determined to provide students with autonomy. Additionally, it was found out in the research that the technological support used as a supplementary element to the workbook facilitated learning and provided significant support to the learning process. In conclusion, it can be said that students have positive feelings and opinions about the personalised system of instruction, and it can be used as an alternative approach in folk dance education.

Keywords

• physical education and sport
• teaching with the model
• personalised system of instruction
• folk dance
• experience

References

1. Agusni, Z. D., Adha, S. R., & Dedi, K. (2018). Mastering basic motions of basketball using personalize system of instruction (psi) model based on electronic modules (E-Module). Journal Sampurasun: Interdisciplinary Studies for Cultural Heritage, 4(2), 95-107. http://dx.doi.org/10.23969/sampurasun.v4i02.1160.
2. Akkoyun, C. N. (2023). Beden eğitimi ve spor öğretiminde öğretim yöntemleri. S. Akın ve M. S. Erzeybek (Eds.) Küreselleşen Dünyada Spor Bilimleri II. Duvar Yayınları.
3. Allen, C. (2015). Personalized system of instruction and student performance in high school weight training courses (Doctor of education). Liberty University, Lynchburg, VA.
4. Arastaman, G., Öztürk Fidan, İ. ve Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlilik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. YYu Journal of Education Faculty, 15(1), 37-75. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2018.61
5. Aydın, A. (2015). 7-11 yaş grubu çocuklarda halk oyunları eğitiminin depresyon düzeylerine etkisi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi.
6. Biber, K. (2016). The effects of folk dance training on 5-6 years children’s physical and social development. Journal of Education and Training Studies, 4(11), 213-226. http://dx.doi.org/10.11114/jets.v4i11.1820
7. Casey, A., & Jones, B. (2011). Using digital technology to enhance student engagement in physical education. Asia-Pacific Journal of Health, Sport and Physical Education, 2(2), 51–66. https://doi.org/10.1080/18377122.2011.9730351
8. Cengiz, C., Erduran, M. and Bozkus, T. (2023). Investigation of the relationship between dance self-efficacy and self-confidence of folk dancers. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 8(21), 89-110. http://dx.doi.org/10.35826/ijetsar.575

9. Coknaz, D., Mirzeoglu, A. D., Atasoy, H. I., Alkoy, S., Coknaz, H., & Goral, K. (2019). A digital movement in the world of inactive children: favourable outcomes of playing active video games in a pilot randomized trial. European Journal of Pediatrics, 178,1567-1576. https://doi.org/10.1007/s00431-019-03457-x
10. Creswell, J. W. (1998). Qualitative inquiry and research design. Sage Publications.
11. Day, J. M., Way, D. L., Chen, K. J., Lau, W. K., & Hsu, S. C. (2018). A study on the virtual reality of folk dance and print art-taking white crane dance for example. In Distributed, Ambient and Pervasive Interactions: Understanding Humans: 6th International Conference, DAPI 2018, Held as Part of HCI International 2018, Las Vegas, NV, USA, July 15–20, 2018, Proceedings, Part I 6 (pp. 347-358). Springer International Publishing.
12. Demirsel, M. T. (2024). İş dünyasında z kuşağı. Eğitim Yayınevi.
13. Doğan, P. K., ve Azmi Yetim, A. (2011). Halk oyunlarının sosyal bütünleşmeye etkisi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(3), 27-48.
14. Durukan, E., Göktepe, M. ve Bozkuş, T. (2018). İlköğretim ve ortaöğretim öğrencilerinin sosyalleşmeleri ve iletişim becerini geliştirmelerinde Türk halk oyunlarının rolü. 33. Uluslararası Avrasya Spor Eğitim ve Toplum Kongresi Tam Metin Kitabı, 404.
15. Ektirici, A. (2023). Bireyselleştirilmiş öğretim modeli ve akış teorisi. Akademisyen Kitabevi.
16. Eroğlu, T. (1999). Halk oyunları el kitabı. Mars Yayınları.
17. Eroğlu, F. (1999), Küreselleşme süreci ve kimlik krizi, Türk Yurdu, Mart- Mayıs, C. 19, S. 139-141, s. 147-151.
18. Esen-Akkaya, E., Güneş, B. ve Mirzeoğlu, A. D. (2022). Bireyselleştirilmiş öğretim modeli temelli uzaktan eğitimin akademik öğrenme zamanı üzerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 47 (211). http://dx.doi.org/10.15390/EB.2022.11194
19. Esen, E. ve Mirzeoğlu, A. D. (2019). Bireyselleştirilmiş öğretim modelinin sağlıkla ilgili fiziksel uygunluk bilgisi ve ögeleri üzerine etkisi. 17. International Sport Sciences Congress. Lara, Antalya: November, 13-16.
20. Esen, E. ve Mirzeoğlu, A. D. (2016). Beden eğitimi ve spor derslerinde kullanılan fiziksel etkinlik kartlarının akademik öğrenme zamanına etkisi. Kastamonu Education Journal, 26(4), 1091-1100.
21. Evans, J. (2013). Physical education as porn! Physical Education and Sport Pedagogy, 18(1), 75-89.
22. Evans, J., & Penney, D. (2008). Levels on the playing field: The social construction of physical ‘ability’ in the physical education curriculum. Physical Education and Sport Pedagogy, 13(1), 31-47.
23. Friskawati, G. F., Ilmawati, H., & Suherman, A. (2017). Effect of personalized system for instructions (psi) on physical fitness of senior high school nursing’s student. In IOP Conference Series: Materials Science and Engineering 180(1), 012262.https://doi.org/10.1088/1757-899X/180/1/012262
24. Hannon, J. C., Holt, B. J., & Hatten, J. D. (2008). Personalized Systems of Instruction Model: Teaching Health-Related Fitness Content in High School Physical Education. Journal of Curriculumand Instruction, 2(2), 20-33. https://doi.org/10.3776/joci.2008.v2n2p20-33
25. Ginanjar, A. (2019). The effects of personalized system for ınstruction learning model on vocational school students’ motivation. Jurnal Pendidikan Jasmani Dan Olahraga, 4(1), 32-36.
26. Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş (3. Basım). A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu (Çev. Edt.). Anı Yayıncılık.
27. Güneş, B., & Mirzeoğlu, A. D. (2022). Application of volleyball teaching through distance education utilizing a personalized system of instruction. A Journal for Physical and Sport Educators 35(4), 23-31. https://doi.org/10.1080/08924562.2022.2069623
28. Jochum, E., Egholm, D., Oliveira, A. S., & Jacobsen, S. L. (2024). The effects of folk-dance in schools on physical and mental health for at-risk adolescents: A pilot ıntervention study. Frontiers in Sports and Active Living.
29. Juditya, S., Suherman, A., Ma’Mun, A., & Rusdiana, A. (2019). Personalized system of instruction (psi) model: using audio visual on basket ball learning. In 3rd International Conference on Sport Science, Health, and Physical Education (ICSSHPE 2018) (pp. 313-315). Atlantis Press.
30. Juditya, S., Zakaria, D. A., Hardi, V. J., & Rusmana, R. (2021). Personalized system of instruction models using “pojok” digital module based toward basket ball learning outcome. Jurnal Pendidikan Jasmani Kesehatan dan Rekreasi, 11(2), 160-168.
31. Karabulut, E. O. ve Ekiz, M. A. (2024). Halk oyuncuların öz yeterliklerinin ve problem çözme becerilerinin incelenmesi. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 8-19.
32. Karabacak, E., Kangalgil, M. ve Kaya, M. (2021). Halk oyunları eğitiminin 9-16 yaş grubu öğrencilerin özgüven düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 6(1), 12-22.
33. Kico, I., Zelnicek, D., & Liarokapis, F. (2020). Assessing the learning of folk dance movements using immersive virtual reality. In 2020 24th International Conference Information Visualisation (IV) (pp. 587-592). IEEE.
34. Kirk, D. (2010). Physical Education Futures, New York: Routledge.
35. Kouli, O., Bebetsos, E., Kamperis, I., & Papaioannou, A. (2010). The relationship between emotions and confidence among greek athletes from different competitive sports. Kinesiology, 42(2), 194-200
36. Köktan, D. ve Adıgüzel, Ö. (2024). Dans, drama ve eylem: Türk halk danslarının öğretiminde yaratıcı drama yöntemi. Yaratıcı Drama Dergisi, 19(1), 59-88.
37. Lee, A. M., & Poto, C. (1988). Instructional time research in physical education: Contribution and currentissues. Quest, 40(1), 63-73. https://doi.org/10.1080/00336297.1988.10483888.
38. Limanskaya, O. V., Kriventsova, I. V., Podrigalo, L. V., Yefimova, O. V., & Jagiello, M. (2020). The influence of professional training disciplines on the physical fitness level of the folk dance department students. Pedagogy of Physical Culture and Sports, 24 (5), 248-254. https://doi.org/10.15561/26649837.2020.0505
39. Llupar, M. L., Malones, L. J. L., Sombria, A. J. F., & Calixtro, V. L. (2022). Development of folk-dance videos for e-learning. Indonesian Journal of Teaching in Science, 2(1), 1-6.
40. Lowry, W. H., & Thornburg, M. S. (1988). A Working Bibliography on The Keller Plan. PSI, Logan, UT: Author.
41. Lundvall, S., & Meckbach, J. (2008). Mind the gap: Physical education and health and framework factor theory as a tool for analysing educational settings. Physical Education and Sport. Pedagogy, 13(4), 345–364. https://doi.org/10.1080/17408980802353362
42. Mabrouk, R. M. (2021). The effective of folk dance movements program on depression and optimism in the corona pandemic. The Scientific Journal of Sport Science and Arts, 66(066), 322-345. https://doi.org/10.21608/İJSSAA.2021.76974.1705
43. Macauley, D. (1994). Fiziksel aktivite, sağlık ve tıp tarihi. Kraliyet tıp derneği dergisi, 87 (1), 32-35.
44. Masadis, G., Filippou, F., Derri, V., Mavridis, G., & Rokka, S. (2019). Traditional dances as a means of teaching social skills to elementary school students. International Journal of Instruction, 12(1), 511-520.
45. Mattsson, T., and Lundvall, S. (2013). The position of dance in physical education. Sport, Education and Society, 18, 37-41.
46. Mc Collum, S. (2002). Reflection: A key for effective teaching. Teaching Elementary Physical Education, 6- 7.
47. MEB (2013). Beden eğitimi ve spor dersi öğretim programı. https://tegm.meb.gov.tr/dosya/ortaokul-kılavuz-10.10.2013.pdf Erişim Tarihi ve Saati: 19.08.2023, 12:33.
48. MEB (2018). Beden eğitimi ve spor dersi öğretim programı. https://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/2018120201950145BEDEN%20EGITIMI%20VE%20SPOR%20OGRETIM%20PROGRAM%202018.pdf Erişim Tarihi ve Saati: 19.08.2023, 12:33.
49. Metzler, M. (2017). Instructional models in physical education. Birleşik Krallık: Taylor and Francis. https://doi.org/10.4324/9781315213521
50. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
51. Miller, S. (2003). Analysis of phenomenological data generated with children as research participants. Nurse Research, 10(4), 68-82. https://doi.org/10.7748/nr2003.07.10.4.68.c5908. PMID: 12838820.
52. Mijic, Z., & Mesaros-Zivkov, A. (2017). Influence of folk dance on the development of coordınatıon ın preschool-aged chıldren.
53. Mosston, M., and Ashworth, S. (1986). Teaching physical education.
54. Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z. Razak, ve Özdinçler, A. (2018). Dijital teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Addicta: The Turkish Journal on Addiction, 5, 227–247. http://dx.doi.org/10.15805/addicta.2018.5.2.0051
55. Özbek, E. (2022). Halk oyunları oynayan lise öğrencilerinin sporda sosyal bütünleşme durumlarının incelenmesi. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 40-50.
56. Palao, J. M., Hastie, P. A., Cruz, P. G., & Ortega, E. (2013). The impact of video technology on student performance in physical education. Technology, Pedagogy and Education, 24(1), 51–63. https://doi.org/10.1080/1475939X.2013.813404
57. Patton, M. Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods. New York: Sage Publications.
58. Pavlović, B., Cicovic-Sarajlic, D., & Kovac, A. (2021). The role of traditional folk songs and dances in the development of intercultural communication among elementary school children. Culture and Education, 33(1), 189-212. https://doi.org/10.1080/11356405.2020.1859734
59. Penix, Kellie O. (2014). Effects of a weight training personalized system of ınstruction course on self-efficacy, behavioral ıntent, fitness levels and knowledge. ElectronicThesesandDissertations.1125.https://digitalcommons.georgiasouthern.edu/etd/1125
60. Prewitt, S. L. (2014). The personalized system of instruction: Fidelity and effect on health-realted fitness knowledge and in-class physical activity. The University of Utah.
61. Prewitt, S., Hannon, J., Colquitt, G. T., Brusseau, T. A., Newton, M., & Shaw, J. (2015). Implementation of a personal fitness unit using the Personalized System of Instruction (PSI).
62. Pritchard, T., Penix, K., Colquitt, G., & McCollum, S. (2012). Effects of a weight training personalized system of instruction course on fitness levels and knowledge. Physical Educator, 69(4), 342-359.
63. Rara, S. M. P., Mumar, M. G. R., Sarayan, A. C. N., & Bulilawa, R. Y. (2023). Perceived effectiveness of online learning in the teaching of folk dance. International Journal of Research Publications 137(1), 8-8. https://doi.org/10.47119/IJRP10013711120235688
64. Rink, J. E. (1996). Effective instruction in physical education. S. J. Silverman ve C. D. Ennis (Ed.), Student learning in physical education: Applying research to enhance instruction (s. 171-198). Champaign IL: Human Kinetics.
65. Rustad, H. (2012).Dance in physical education: experiences in dance as described byphysical education student teachers. Research Paper, 3,0003.
66. Salici, O. ve Çimen, A. G. M. (2022). Halk oyunlarında öğretim yöntemleri. Sportif Yönleriyle Türk Halk Oyunları, 235.
67. Sanderson, P. (1996). Dance within the national curriculum for physical education of England and Wales. European Physical Education Review, 2(1), 54–63. https://doi.org/10.1177/1356336X9600200106
68. Saygılı, M. S. (2019). 8 haftalık halk oyunları çalışmalarının üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri üzerine etkisi (Namık Kemal Üniversitesi örneği)[Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Namık Kemal Üniversitesi.
69. Simon, C. L. C., Galvez, C. A. T., Dalisay, T. L. D., Solomon, J. D., Isip, C. L. M., Tolentino, J. C. G., & Miranda, J. P. P. (2024). İsayaw: Revolutionizing philippine folk dance education through mobile learning. Integrating Cutting-Edge Technology Into the Classroom, 203-239. http://dx.doi.org/10.4018/979-8-3693-3124-8.ch011
70. Somyürek, S. (2014). Öğrenme sürecinde z kuşağının dikkatini çekme: Artırılmış gerçeklik. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama,4 (1), 63-80. https://doi.org/10.17943/etku.88319
71. Soykan, Ö. ve Mirzeoğlu, A. D. (2020). Halk oyunlarının üniversite öğrencilerinin sosyal beceri ve öz güven düzeylerine etkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 136-156. https://dx.doi.org/10.1007/s00431-019-03457-x
72. Sönmez, H. O. ve Mirzeoğlu, A. D. (2021). Bireyselleştirilmiş öğretim modelinin yüzmede serbest stil ve track çıkış becerilerinin öğrenimine etkisi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(2), 384-400. https://doi.org/10.25307/jssr.962741
73. Stivaktaki, C., Mountakis, C., & Bournelli, P. (2010). The effect of a cross‐curricular study programme in physical education on the attitudes and perceptions of Greek children towards traditional (folk) dance in the first year of secondary school. Research in Dance Education, 11(3), 193-211. https://doi.org/10.1080/14647893.2010.532868
74. Şenel S. (1992). Tiyatro, dans ve kalk oyunlarının sanatsal etkileşimi. V. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi Bildirileri, Kültür Bakanlığı Halk Halk Kültürünü Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları, 166 III. Cilt, Repromat Matbaası, 283.
75. Şiraz, M. (2008). Türk halk oyunlarıyla ilgilenen bireylerin halk oyunlarına yönelme sebepleri (Konya ili örneği).
76. Temel, Ş. (1998). Orta öğretimimizdeki halk oyunları etkinlikleri üzerine gözlem ve öneriler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Teknik Üniversitesi.
77. Top, E., Kıbrıs, A., & Kargı, M. (2020). Effects of Turkey’s folk dance on the manual and body coordination among children of 6–7 years of age. Research in Dance Education, 21(1), 34-42.
78. Uğraş, S. (2018). Beden eğitimi öğretmenleri kendilerini hangi konularda yetersiz hissediyor? Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-16.
79. Uluç, E. A. (2023). Halk oyuncuların halk oyununa yönelme sebeplerinin incelenmesi. Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 113-123.
80. Ünlü, H. ve Aydos, L. (2007). Öğretmen görüşlerine göre; beden eğitimi derslerinde öğretmenlerin ve öğrencilerin tercih ettikleri öğretim yöntemleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 71-81.
81. Weir, T., & Connor, S. (2009). The use of digital video in physical education. Technology, Pedagogy and Education, 18(2), 155–171. https://doi.org/10.1080/14759390902992642
82. Xu, Y. (2014). On Chinese folk dance teaching innovation. In 2014 International Conference on Education, Management and Computing Technology (ICEMCT-14) (pp. 228-231). Atlantis Press.
83. Yenibertiz, S. ve Mirzeoğlu, A. D. (2021). Bireyselleştirilmiş öğretim modelinin voleybol becerilerinin öğrenilmesine ve tutuma etkisi: Deneysel çalışma. Türkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 13(3), 386. https://doi.org/10.5336/sportsci.2021-84631
84. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
85. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
86. Yılmaz, E. B., Akşit, S. ve Dalkıran, O. (2022). Beden eğitimi derslerinde teknoloji kullanımı ile ilgili yapılmış çalışmaların sistematik derlemesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(4), 1153-1170. https://doi.org/10.38021asbid.1213987
87. Zachos, D., and Idzig, S. (2022). Dynamic countertransference. Body, Movement and Dance in Psychotherapy, 17(4), 266-279.
88. Zakaria, D. A., Adha, S. R., & Dedi, K. (2018). The basic movement of basketball movement through applicatıon of model personalized system of instructıon (psı) based on electronic module (e-modul). Journal Sampurasun: Interdisciplinary Studies for Cultural Heritage, 4(2), 95-107.
89. Zhang, N. (2022). 3D digital model of folk dance based on few‐shot learning and gesture recognition. Computational Intelligence and Neuroscience, 2022(1), 3682261. https://doi.org/10.1155/2022/3682261