PERSONAL VOCABULARY SKILLS AND TURKISH
LANGUAGE / LITERATURE EDUCATION
Abstract
One of the basic problem in Turkish society emerges from educational system
is the ‘one way-distorted communication.’
To have a proper communication , the parts should be in a equal vocabulary
level has not been scientifically discussed in Turkey yet.
In the curriculum the number of word concept according to educational level is
not determined. Because there is no clear objectives in educational programmes,
the teaching staff does not make any effort in this way.
Some surveys illustrate that, with regard to the developed countries Turkish
students’ vocabulary level is highly low. In this respect it is obvious that there are
basic problems in Turkish language education at the schools.
In order to compensate this deficiency , firstly the objectives related to
personal vocabulary should be determined. In the direction of the objectives some
realistic projects should be introduced and the projects should be carried out by
both universities and Ministery of National Education
In this paper , the studies related to student’s personal vocabulary are
evaluated and some recommendations are presented by relating the educational
programmes
Keywords
Türkce/Edebiyat Egitimi ve Kisisel Kelime Serveti
Abstract
Eğitim sistemimizin beslediği sorunlardan biri de toplumumuzdaki “eksik iletişim”dir. Sağlıklı bir iletişim için tarafların sahip olduğu kişisel kelime servetinin de yeterli düzeyde olması gerekir. Bu düzeyin ülkemiz açısından hangi aralıkta olması gerektiği henüz bilimsel olarak tartışılmamıştır. Eğitim programlarımızda öğrencinin bulunduğu kademeye göre bilmesi ve bilip kullanması gereken kelime / kavram sayısının sınırları belirlenmemiştir. Programlarda konuyla ilgili açık ve anlamlı hedefler olmadığı için eğitimcilerimizin bu hususta özel bir gayreti de olmamıştır Bazı araştırmalar, gelişmiş ülkelere göre her kademedeki öğrencimizin kişisel
kelime serveti bakımından çok geride kaldığını göstermektedir. Bu durum
okullarımızda Türkçe öğretiminin iyiye gitmediğini açıkça ortaya koymaktadır.
Bu sorunun çözülmesi için öncelikle kişisel kelime servetiyle ilgili hedeflerin
belirlenmesi gerekir. Bu hedefler doğrultusunda ülkemizin gerçekleri dikkate
alınarak sorunun çözümüne yönelik gerçekçi projeler üretilmelidir. Bu çalışmaları
MEB ile üniversiteler birlikte yürütmelidirler.
Bu yazıda eğitim sistemimizin çeşitli kademelerindeki öğrencilerimizin kişisel
kelime servetiyle ilgili çalışmalar değerlendirilmiş, belirlenen sorunların eğitimöğretim
programlarıyla ilişkisi dikkate alınarak çözüm önerileri sunulmuştur.
Keywords
