ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ

Ayşin Kaplan Sayı; Semra Ataman; Sinem Vatanartıran

doi:10.37669/milliegitim.894226

ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı, özel yetenekli olan ve özel yetenek tanısı almamış öğrencilerin liderlik potansiyelini incelemektir. Araştırma, tarama modelindedir. Araştırmanın örneklemini, 2018-2019 eğitim öğretim yılında İstanbul ilinde öğrenim gören 105 özel yetenekli, 287 özel yetenek tanısı almamış toplamda 392 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada Liderlik Potansiyeli Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 21.0 programı kullanılmıştır. Analizler sonucunda; özel yetenekli olan öğrencilerin liderlik potansiyeli puanları özel yetenek tanısı almamış öğrencilerin liderlik potansiyeli puanlarından daha yüksek bulunmuştur. Liderlik potansiyeli puanlarının özel yetenekli olan ve özel yetenek tanısı almamış gruplarda yaşa, okul türüne ve anne eğitim durumuna göre farklılaştığı bulunurken; ailedeki çocuk sayısı, okul dışı faaliyete katılma, ekonomik durum değişkenleri açısından ise sadece özel yetenekli grupta farklılaştığı bulunmuştur. Diğer yandan liderlik potansiyeli puanlarının her iki grupta da cinsiyet değişkenine göre farklılaşmadığı bulunmuştur. Benzer araştırmalar farklı yaş grupları üzerinde ve liderlik eğitimleri verilerek etkilerini ölçmeye dönük yapılabilir. * Bu makale, birinci yazar danışmanlığında yürütülen ve ikinci yazar tarafından “Üstün zekâlı olan ve olmayan çocukların liderlik potansiyelinin incelenmesi” isimli yüksek lisans tez çalışmasından üretilmiştir.

Keywords

References

ACAR, S. (2007). Raven SPM Plus Testi ve Roets Liderlik Değerlendirme Ölçeğinin 10-11 Yaş Geçerlik, Güvenirlik, Ön Norm Çalışmalarına Göre Üstün Zekâlı Olan ve Olmayan Öğrencilerin Liderlik Özelliklerinin Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
AFAT, N. (2013). Çocuklarda Üstün Zekânın Yordayıcı Olarak Ebeveyn Tutumları.Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 155.
AKBAŞLI, S., ERÇETİN, Ş. & HARUN, Y.(2019). İlkokul Öğretmenlerinin Glokal Liderlik Davranışlarını Gösterme Düzeyleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 54-74.
AKYÜREK, M. İ. Özel Yetenekli Öğrencilerde Liderlik. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 12(2), 198-219.
ALPOĞUZ, D. U. (2014). Algılanan Ana-Baba Tutumlarının İlköğretim Öğrencilerinin Okumaya Yönelik Tutumlarına Ve Türkçe Dersi Akademik Başarılarına Etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir.
ARMUTLULU, İ. H. (2008). İşletmelerde Uygulamalı İstatistik. İstanbul: AlfaYayınları
ARSLAN, H., & USLU, B. (2013). Öğretmen Adaylarının Liderlik Yönelimlerinin İncelenmesi/ Examining The Leadership Orientations Of Pre-Service Teachers. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 42-60.
ATAMAN, A. (2011). Özel Gereksinimli Çocuklar ve Özel Eğitime Giriş. İstanbul: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.

ATAMAN, A. B. (2008). Üstün Yetenekli Çocuklarda Aile Ortamının Bazı Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi: İstanbul BİLSEM örneği. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
ATAMAN, S. (2019). Üstün Zekâlı Olan ve Olmayan Çocukların Liderlik Potansiyelinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bahçeşehir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
AVCI, B. (2009). Öğrencinin Liderliği, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tokat.
AYDIN, R., BOZKUŞ, T., & MURAT, K. (2016). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarındaki Öğrencilerin Liderlik Özelliklerinin Cinsiyet Değişkenine Göre İncelenmesi. International Journal Of Sport Culture And Science, 4 (Special Issue 1), 122-131.
AYDOĞDU, F., & DİLEKMEN, M. (2016). Ebeveyn tutumlarının çeşitli değişkenler değerlendirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2).
BAHÇELİEVLER ITO BİLSEM EĞİTİM PROGRAMLARI (2021).https://bahcelievlerbilsem.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/34/28/752248/dosyalar/2021_03/08120943_8_Mart_ders_programY_Yeni.pdf?CHK=c28a0fa9f0242bcae6a21949fa12b35d
BARON, R., A. VE GREENBERG, J. (1989). Behavior in Organizations: Understanding and Managing the Human Side of Work. 3th. Ed., Boston: Allyn Bacon Inc.
BAYSAL, C. VE TEKARSLAN, E. (1987). Davranış Bilimleri I-II. İstanbul: İst. Üni. İşletme Fak. Yayın No:191 Bayrak Matbaacılık.
BİLİM VE SANAT MERKEZLERİ YÖNERGESİ (2016). Milli Eğitim Bakanlığı Tebliğler Dergisi, https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_01/02031535_tebligler_dergisi.pdf adresinden erişilmiştir.
BİLİM VE TEKNOLOJİ YÜKSEK KURULU (2013). Üstün Yetenekli Bireyler Strateji Ve Uygulama Planı 2013 – 2017. https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2013_11/25034903_zelyeteneklibireylerineitimistratejiveuygulamaklavuzu.pdf
BİROL, Z. N., & YAZICI, H. Fen ve Sosyal Bilimler Lisesi Öğrencilerinde Mükemmeliyetçilik, Benlik Saygısı ve Liderlik Özellikleri. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, (12), 113-122.
BİROL, Z.H. (2005). Fen Lisesi ve Sosyal Bilimler Lisesi Öğrencilerinin Mükemmelliyetçilik, Benlik Saygısı, Liderlik Özelliklerinin İncelenmesi, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
BRONSTEİN, M.H. & ZLOTNİK, D. (2008). Parenting styles and their effects. M. M. Haith ve J.B.Benson (Ed.), Infant and Early Childhood Development ,496-509. Elsevier Inc.
BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
CANSOY, R. & TURAN, S. (2016). Gençlik Liderlik Özellikleri Ölçeği: Güvenirlik Ve Geçerlik Çalışması. Türkiye Eğitim Dergisi, 1(1), 19-39.
CANSOY, R. (2015).Türkiye’de Ortaöğretim Okullarındaki Öğrencilerin Gençlik Liderlik Özelliklerinin İncelenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
CANSOY, R., TÜRKOĞLU, M. E., & PARLAR, H. (2016). Liderlik Özellikleri: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması Ve Öğrencilere Yönelik Bir Araştırma. Milli Eğitim Dergisi, 45(212), 139-159.
CECİ S.J. (1996).On Intelligence: A Bioecological Treatise on Intellectual Development Expanded ed. Cambridge, MA; London: Harvard University Press.
CECİ, S. J., & LİKER, J. K. (1986). A Day at the Races: A Study of IQ, Expertise, And Cognitive Complexity. Journal of Experimental Psychology: General, 115(3), 255.
CELEP, C. (2004). Dönüşümsel Liderlik. Ankara: Anı Yayıncılık.
CENGİZ, R., & GÜLLÜ, S. (2018). Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Liderlik Yönelimleri ve Fiziksel Saygı Düzeylerinin İncelenmesi.Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 94-108.
CHAN, D. W. (2000). Assessing Leadership among Chinese Secondary Students in Hong Kong: The Use of The Roets Rating Scale For Leadership. Gifted Child Quarterly, 44(2), 115-122.
CLARK, B. (2008). Growing Up Gifted. (7th ed.) Upper Saddle River, NJ: Prentice.
ÇELİK, C., & SÜNBÜL, Ö. (2008). Liderlik Algılamalarında Eğitim ve Cinsiyet Faktörü: Mersin İlinde Bir Alan Araştırması. Süleyman Demirel University Journal of Faculty of Economics & Administrative Sciences, 13(3).
ÇİL, B. (2008). İstatistik. Ankara: Detay Yayıncılık.
DAVİS, G., & RİMM, S. (2004). Education of The Gifted And Talented (5th Ed.). Needham Heights, MA: Allyn & Bacon.
DEMİRÇELİK, E., KARACABEY, A. S., & CENAN, E. D. (2017). Özel Yetenekli Öğrencilerin Liderlik Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 399-425.
DEMİRİZ, S. VE ÖĞRETİR, A. D. (2007). Alt ve Üst Sosyo-Ekonomik Düzeydeki 10 Yaş Çocuklarının Anne Tutumlarının İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 15(1), 105-122.
DENGİZ, N. A. (2014). Üstün Zekâlı ve Üstün Yetenekli Çocuklarda Algılanan Sosyal Destek Düzeyinin Benlik Saygısına Etkisinin İncelenmesi.Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
DURAN, A. (2019). Erken Çocukluk Dönemi Liderlik Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Çocukların Liderlik Özellikleri İle Dil Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
DURMUŞ, Ö. (2011). İlköğretim ve Lise Öğrencilerinde Görülen Liderlik Davranışlarının Araştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
EDMUNDS, A., & YEWCHUK, C. R. (1996). Indicators of Leadership in Gifted Grade Twelve Students. Journal of Secondary Gifted Education, 7(2), 345-355.
EMİR, S.& ACAR, S. (2007). Zekâ-Liderlik İlişkisi: Üstün Zekâlı Olan Ve Olmayan Öğrencilerin Liderlik Becerilerinin Karşılaştırılması. HAYEF Journal of Education, 4(2), 189-201.
EREN, E. (1998). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.
ERKAN, S. VE TORAN, M. (2004). Alt Sosyo-Ekonomik Düzey Annelerin Çocuklarını Kabul ve Reddetme Davranışlarının İncelenmesi (Diyarbakır İli Örneği). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 91-97.
ESENYURT BİLİM VE SANAT MERKEZİ EĞİTİM PROGRAMLARI (2021). http://esenyurtbilsem.meb.k12.tr/tema/okulumuz_hakkinda.php
ESKİCUMALI, A. VE EROĞLU, E. (2001). Ailenin Sosyo-Ekonomik ve Eğitim Düzeyleri İle Çocukların Problem Çözme Yetenekleri Arasındaki İlişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (1).
EVAN GRENIER, M. (1985). Gifted Children And Other Siblings. Gifted Child Quarterly, 29(4), 164-167.
FERTMAN, C. I., & LONG, J. A. (1990). All Students are Leaders.The School Counselor, 37(5), 391-396.
GARDNER H (2011). Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences. New York: Basic Books.
GOLEMAN D (2006). Emotional Intelligence. Bantam 10th anniversary hardcovered. New York: Bantam Books.
GÜRÜLTÜ, E., & ALCI, B. (2020). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Eğitiminde Fırsat Eşitliği Bağlamında Öğrenci ve Veli Görüşleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(24), 2413-2442.
HÉBERT, T. P. (2019). A Longitudinal Case Study of Exceptional Leadership Talent Gifted Child Quarterly, 63(1), 22-35.
HENSEL, N. H. (1991). Social leadership skills in young children. Roeper Review14(1), 4-6.
HORN, C. (2013). Why leadership? USC Times, 24(15), 1.
ILİK, Ş. Ş. (2019). Üstün Yetenekli Öğrencilerin Eğitiminde Görev Yapan Öğretmenlerin Bireyselleştirilmiş Eğitim Programları Hazırlamaya Uygulamaya Ve İzlemeye Yönelik Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal, 27(2).
İLGAR, L. (2014). Özel Okul ve Devlet Okulunda Görev Yapmış Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimindeki Farklılıklara İlişkin Görüşleri: Nitel Bir Çalışma. HAYEF Journal of Education, 11(2), 259-285.
JUDGE, T. A., COLBERT, A. E.& ILES, R. (2004). Intelligence and Leadership:A Quantative Review and Test of Theoretical Propositions. Journal of Applied Psychology, s. 89(3)542-552.
KAHRİMAN, İ. (2002). Adolesanlarda Aile Ve Arkadaşlardan Algılanan Sosyal Destek İle Benlik Saygısı Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
KAPLAN SAYI, A. (2018).Dezavantajlı Özel Yetenekli Çocuklar İçin Zenginleştirilmiş Destek Eğitim Programı Projesi Katılımcı Görüşlerinin İncelenmesi. Turkish Studies 13 (4) 749-770.
KARAKÖSE, T., & KOCABAŞ, İ. (2006). Özel ve Devlet Okullarında Öğretmenlerin Beklentilerinin İş Doyumu ve Motivasyon Üzerine Etkileri. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 2(1), 3-14.
KARASAR, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
KARTAL, S. (2009). İlköğretimde Liderlik Eğitimi. Milli Eğitim Dergisi, 39(184), 26-36.
KAYA, A., BOZASLAN, H.&GENÇ, G. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Anne-Baba Tutumlarının Problem Çözme Becerilerine, Sosyal Kaygı Düzeylerine Ve Akademik Başarılarına Etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 208-225.
KESER, S., & KOCABAŞ, İ. (2014). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Otantik Liderlik ve Psikolojik Sermaye Özelliklerinin Karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(1), 1-22.
KIM, M. (2009). The Factors Influencing Leadership Skills of Gifted And Regular Students and Its Implications for Gifted Education. KEDI Journal of Educational Policy, 6(2).
KİRİŞ, V. (2018). 11. ve 12. Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Beceri Düzeylerinin Liderlik Özelliklerine Etkisinin Spor Yapma Durumu Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
KOÇEL, T. (2001). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta Yayınevi.
KONTAŞ, H.& YAĞCI, E. (2016).BİLSEM Öğretmenlerinin Program Geliştirme İhtiyaçlarına İlişkin Geliştirilen Programın Etkililiği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 902-923.
KURU, A. (2018). Ön Ergenlik Dönemindeki Üstün Zekâlı Gençlerin Empati Algısının Benlik Saygısına Etkisinin İncelenmesi. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 58-70.
LEE, S. Y., & OLSZEWSKİ-KUBILIUS, P. (2006). The Emotional Intelligence, Moral Judgment, and Leadership of Academically Gifted Adolescents. Journal for the Education of the Gifted, 30(1), 29-67.
MAKER, C. (2005). The" Discover" Project: Improving Assessment and Curriculum for Diverse Gifted Learners. National Research Center on the Gifted and Talented. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED505483.pdf
MARLAND, S. J. (1972). Education of The Gifted and Talented - Volume 1: Report to the Congress of tne United States by the U. S. Commissioner of Edcation. Office of Education (DHEW ) Washington.
MATTHEWS, M. S. (2004). Leadership education for gifted and talented youth: A Review of the Literature. Journal for the Education of the Gifted, 28(1), 77-113.
MEB, (2020). Milli Eğitim İstatistikleri. http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_09/04144812_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2019_2020.
MEEGAN, S.P& BERG, CA (2002). Contexts, Functions, Forms, and Processes of Collaborative Everyday Problem Solving in Older Adulthood. International Journal of Behavioral Development 26(1): 6–15.
MILLIGAN, J. (2004). Leadership Skills of Gifted Students in A Rural Setting: Promising Programs For Leadership Development. Rural Special Education Quarterly 23 (1), 16.
MONETLE, D.R., T. SULLIVAN& C.R. DE JONG (1990). Applied Social Research. New York: Harcourt Broce Jovanovich, Inc.
MUAMMAR, O. M. (2015). The Differences Between Intellectually Gifted and Avera-ge Students on A Set of Leadership Competencies. Gifted Education International, 31(2), 142-153.
MURPHY, S. E., & JOHNSON, S. K. (2011). The Benefits of A Long-Lens Approach to Leader Development: Understanding the Seeds of Leadership. The Leadership Quarterly, 22(3), 459-470.
NORTHOUSE, P.G. (2016). Leadership Theory And Practice. Thousand Oaks,California: Sage Publications.
OGURLU Ü., YALIN, H., S.&YAVUZ BİRBEN, F., (2015). Üstün Yetenekli Çocukların Mükemmeliyetçilik Özelliklerinin Aile Tutumu İle İlişkisi, Turkish Studies, 10 (7). 751-764.
OGURLU, Ü. (2012). Liderlik Becerileri Geliştirme Programının Üstün Zekâlı Olan ve Olmayan Öğrencilerin Liderlik Becerilerine Etkisi, Yayımlanmamış doktora tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
ÖZDEN, Y. (2000). Eğitimde Dönüşüm: Eğitimde Yeni Değerler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
ÖZDOĞRU, A. A. (2018).Çocuk ve Ergenlerin Okul Dışı Zamanlarda Spor Aktivitelerine Katılımı. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 9(2), 86-101.
ÖZMUTLU, İ. (2008). Beden Eğitimi Ve Spor Yüksek Okullarında Öğrenim Gören Öğrencilerin Liderlik ve Yaratıcılık Özelliklerinin Karşılaştırılması (Gazi Üniversitesi Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
ÖZTÜRK, M., & ZEMBAT, R. (2015). Okul Öncesi Yöneticilerinin Yaratıcı Liderlik Özellikleri İle Okul İklimi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies,31,455-467.
PAPADOPOULOS, D. (2016). Psycho-pedagogical and Educational Aspects of Gifted Students, Starting From The Preschool Age; How Can Their Needs Be Best Met. J Psychol Abnorm, 5(153), 2.
PATRICK, J.H AND STROUGH, J. (2004). Everyday Problem Solving: Experience, Strategies, and Behavioral Intentions.Journal of Adult Development 11(1): 9–18.
PHILLIPS, N., & LINDSAY, G. (2006). Motivation in Gifted Students. High Ability Studies, 17(1), 57-73.
PIECHOWSKI, M., & MILLER, N. B. (1995). Assessing Developmental Potential in Gifted Children: A Comparison Of Methods. Roeper Review, 17(3), 176-180.
PORTER, L.(2005) Gifted Young Chidren: A Guide For Teachers and Parents. Sydney, Allen and Unwin.
RENZULLI, J. S., & REIS, S. M. (1985). The Schoolwide Enrichment Model: A Comprehensive Plan for Educational Excellence. Creative Learning Press.
RENZULLI, J.S.,&REIS, S, M. (1985). The Schoolwide Enrichment Model:A Comprehensive Plan For Educational Excellence. Mansfield Center, CT: Creative Learning Press.
RINN, A.N., REYNOLDS, M.J.&MCQUEEN, K.S. (2011). Perceived Social Support and the Selfconcepts of Gifted Adolescents. Journal for the Education of the Gifted, 34, 367-396.
SAYI, A. K., & IÇEN, M. (2019). Examining the Relationship between Parental Attitudes and the Study Habits of Gifted Children. International Journal of Progressive Education, 15(6), 17-32.
SILVERMAN, K. L. (1993). Social Development, Leadership And Gender Issues. Counceling the Gifted and Talentad . Denver: CO: Love Publishing.
SMITH, D. L., SMİTH, L., & BARNETTE, J. (1991). Exploring the Development of Leadership Giftedness. Roeper Review, 14(1), 7-12.
STERNBERG R.J. &WAGNER R.K.(1986).Practical Intelligence: Nature and Origins Competence in the Everyday World. Cambridge; New York: Cambridge University Press.
STERNBERG, R. J.(2005). The Theory of Successful Intelligence. Revista Interamericana de Psicología/Interamerican Journal of Psychology, 39(2), 189-202.
STOGDILL, R. (1974). Handbook of Leadership. New York: The Free Press.
SUBOTNİK, R. F., OLSZEWSKİ-KUBILIUS, P., & WORRELL, F. C. (2012). A Proposed Direction Forward for Gifted Education Based on Psychological Science. Gifted Child Quarterly, 56, 176–188. http://doi.org/10.1177/0016986212456079
TANNENBAUM, A.J. (1983). Gifted Children: Psychological and Educational Perspectives. New York: Macmillan.
TERMAN, L.M. (1926) Genetic Studies of Genius: Mental And Physical Traits Of A Thousand Gifted Children. Stanford, CA: Stanford University Press. TÖREMEN, F., & YASAN, T. (2010). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Dönüşümcü Liderlik Özellikleri (Malatya İli Örneği). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 27-39.
TUZGÖL DOST, M. (2020). Okul Psikolojik Danışmanlarına Göre İlkokullardaki Rehberlik Ve Psikolojik Danışma Hizmetlerinin Durumu Ve Sorunları. Electronic Journal of Social Sciences, 19(76).
WALLANCE, B. VE MAKER, C. J. (2009). Discover/Tasc:An Approach to Teaching and Learning That is Inclusive Yet Opportunities For Differentation According To Pupils Needs. L. V. Shavinina (Eds.), Giftedness, International Handbook (s. 1114). Springer Science Bussiness Media.
WANG, B., LI, M., LI, G., WEI, M., & LI, Z. (2012). An Investigation and Analysis of High School Student Leadership in Central China. International Journal Of Psychology, 47, 1-2.
YAPRAK, B. (2007). İlköğretim Öğrencilerinin Algıladıkları Anne-Baba Tutumunun Diskriminant Analiziyle Belirlenmesi ve Benlik Saygısı İle Olan İlişkisinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
YASEMİN KARAKAYA BİLSEM EĞİTİM PROGRAMLARI (2021). http://ykbilsem.meb.k12.tr/icerikler/yasemin-karakaya-bilsem-hizmet-standartlari_8441707.html

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Ayşin Kaplan Sayı ^*
0000-0002-8186-4593
Türkiye

Semra Ataman This is me
0000-0002-7418-1399
Türkiye

Sinem Vatanartıran This is me
0000-0001-7265-5979
United States

Publication Date

August 15, 2022

Submission Date

March 11, 2021

Acceptance Date

May 2, 2021

Published in Issue

Year 2022 Volume: 51 Number: 235

DOI

https://doi.org/10.37669/milliegitim.894226

IZ

https://izlik.org/JA78KW36TX

Cite

RIS / Bibtex

APA

Kaplan Sayı, A., Ataman, S., & Vatanartıran, S. (2022). ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ. Milli Eğitim Dergisi, 51(235), 1877-1900. https://doi.org/10.37669/milliegitim.894226

AMA

1.Kaplan Sayı A, Ataman S, Vatanartıran S. ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ. Milli Eğitim Dergisi. 2022;51(235):1877-1900. doi:10.37669/milliegitim.894226

Chicago

Kaplan Sayı, Ayşin, Semra Ataman, and Sinem Vatanartıran. 2022. “ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ”. Milli Eğitim Dergisi 51 (235): 1877-1900. https://doi.org/10.37669/milliegitim.894226.

EndNote

Kaplan Sayı A, Ataman S, Vatanartıran S (August 1, 2022) ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ. Milli Eğitim Dergisi 51 235 1877–1900.

IEEE

[1]A. Kaplan Sayı, S. Ataman, and S. Vatanartıran, “ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ”, Milli Eğitim Dergisi, vol. 51, no. 235, pp. 1877–1900, Aug. 2022, doi: 10.37669/milliegitim.894226.

ISNAD

Kaplan Sayı, Ayşin - Ataman, Semra - Vatanartıran, Sinem. “ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ”. Milli Eğitim Dergisi 51/235 (August 1, 2022): 1877-1900. https://doi.org/10.37669/milliegitim.894226.

JAMA

1.Kaplan Sayı A, Ataman S, Vatanartıran S. ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ. Milli Eğitim Dergisi. 2022;51:1877–1900.

MLA

Kaplan Sayı, Ayşin, et al. “ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ”. Milli Eğitim Dergisi, vol. 51, no. 235, Aug. 2022, pp. 1877-00, doi:10.37669/milliegitim.894226.

Vancouver

1.Ayşin Kaplan Sayı, Semra Ataman, Sinem Vatanartıran. ÖZEL YETENEKLİ OLAN VE ÖZEL YETENEK TANISI ALMAMIŞ ÖĞRENCİLERİN LİDERLİK POTANSİYELİNİN İNCELENMESİ. Milli Eğitim Dergisi. 2022 Aug. 1;51(235):1877-900. doi:10.37669/milliegitim.894226