ORTAOKUL MATEMATİK ÖĞRETMEN ADAYLARININ SENARYO TEMELLİ ÖĞRENME HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı ortaokul matematik öğretmeni adaylarının senaryo temelli öğrenme (STÖ) hakkındaki görüşlerini belirlemektir. Bu çalışma nitel bir çalışma olarak tasarlanmış ve katılımcıları da 2018-2019 eğitim-öğretim yılının güz döneminde, bir devlet üniversitesinin ilköğretim matematik öğretmenliği bölümünde son sınıfta öğrenim gören beş matematik öğretmen adayıdır. Araştırmaya on iki katılımcı ile başlanmış, süreç sonunda senaryoların uygulanması için uygun şartlara sahip beş öğretmen adayı ile araştırma tamamlanmıştır. Araştırma sürecinde öğretmen adayları ile toplu ve bireysel oturumlar gerçekleştirilmiştir. Öğretmen adayları ile süreç öncesinde görüşülmüş, daha sonra STÖ hakkında bilgilendirme semineri verilmiştir. Senaryo yazma sürecinden geçen adaylarla uygulama öncesinde ve sonrasında görüşmeler yapılmıştır. Yapılandırılmış ve yarı yapılandırılmış görüşme protokolleri ile adayların görüşleri yazılı ve sözlü olarak alınmış, sözlü görüşmeler ses ise kaydı ile muhafaza edilmiştir. Toplanan bu veriler içerik analiziyle analiz edilmiş ve bu yapılırken informal gözlemlerden de yararlanılmıştır. Analiz sonucunda süreç başında öğretmen adaylarının STÖ hakkında herhangi bir bilgiye sahip olmadığı, fakat ‘senaryo’ ve ‘öğrenme’ kelimelerinden yola çıkarak yorumda bulunabildikleri görülmüştür. Ayrıca katılımcılar STÖ’de kullanılacak senaryoların; kazanıma uygun olma, kavram yanılgısına neden olmama, öğrenci seviyesine uygun olma, anlaşılır bir dile sahip olma, eğlenceli olma, günlük yaşamla ilişkili olma, öğrencinin dikkatini çekme, vb. gibi özelliklere sahip olması gerektiğini belirtmişlerdir. Ancak, uygulama esnasında sınıfı yönetmede ve hedeflere ulaşmada sorunlar yaşadıklarını belirtmişlerdir. Öğretmen adaylarının çoğunluğunun; öğrencilerin anlamalarını kolaylaştırma, empati yeteneğini kazandırma, matematik dersini günlük yaşamla ilişkilendirme, konuşma yeteneklerini geliştirme, sorumluluk kazanma, ve kavramları somutlaştırma beklentilerinin karşılanmamasına karşın, hepsi meslek hayatlarında STÖ uygulamaları kullanmak istediklerini ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Matematik Eğitimi,
• ortaokul,
• senaryo temelli öğrenme,
• senaryo,

References

1. Açıkgöz, K. Ü. (2007). Aktif öğrenme. İzmir: Biliş Yayınları.
2. Aktaş, M. C. (2013). Yeni Matematik Öğretim Programları İle İlgili Araştırmalar İçin 5N-1K: Lisansüstü Tezler. Milli Eğitim Dergisi, 209-227.
3. Altun, M., Arslan, Ç., & Yazgan, Y. (2004). Lise Matematik Ders Kitaplarının Kullanım Şekli ve Sıklığı Üzerine Bir Çalışma. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Derğisi, 131-147. Avcı, D. E., & Bayrak, E. B. (2013). Investigating Teacher Candidates’ Opinions Related to Scenario-Based Learning: An Action Research. Elementary Education Online, 12(2), 528‐549. Bakaç, E. (2014). Senaryo tabanlı öğretim yönteminin matematik dersindeki öğrenci başarısına etkisi. Eğitim ve insanı bilimler dergisi: Teori ve Uygulama 5(9), 3–17.
4. Bayrak, E. B. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının senaryo temelli öğrenmeye ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Bir eylem araştırması. Burdur: Yayınlanmamış yüksek lisans tezi Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi. Bayrak, E. B. (2010). Fen Bilgisi öğretmen adaylarının senaryo temelli öğrenmeye ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Bir eylem araştırması. Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
5. Beattie, S. (2006). Points of view in the “justice dilemma”: A learning scenario in law and justice studies. Journal of Interactive Drama, 1(1), 1-14.
6. Bell, S., & Page, R. (2003). Paper to Program: Developing a computerbased-based learning program for SBL. E.Errington içinde, DevelopingScenario-based Learning: Practical insights for tertiary educators. New Zealand: Dunmore Press.
7. Brock, S. (2003). Creating scenarios using a reflective cycle and “PIA PRISM. E. In Errington içinde, Developing scenario-based learning: Practical insights for tertiary educators (s. 19-30). Palmerston North, New Zealand: Dunmore Press.
8. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. ,., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: pegem akademi.

9. Carney, J., Schilling, L., Frank, S., Biddinger, P. D., Bertsch, T., Grace, C. J., & Finkelstein, J. A. (2011). Planning and incorporating public health preparedness into the medical curriculum. American Journal of Preventive Medicine 41(4S3), 193-199.
10. Cautreels, P. (2003). A personal reflection on scenario writing as a powerful tool to become a more pofessional teacher educator. European Journal of Teacher Education, 26(1),, 175-180.
11. Çenberci, S. ,. (2019). Senaryo Tabanlı Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Matematik Öz Yeterlik Algısı, Tutum ve Kaygılarına Etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (4) , 149-159.
12. Dayak, E. (1998). İlköğretim 5. Sınıf Matematik Ders Kitaplarının Eğitim-Öğretime Uygun luğunun Değerlendirilmesi. İstanbul : Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
13. Demirel, Ş., & Çetinkaya, S. (2016). Senaryo tabanlı öğrenme etkinliğinin dil bilgisi konularının (kelime bilgisi) öğretimine katkısı. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 11(19), 267-282.
14. Errington, E. (2005). Creating learning scenarios: practical insights for tertiary educators. . Palmerston North, N.Z.: Dunmore Press. 9-20.
15. Hafler, J. P. (1997). Case Writing: Case Writers' Perspectives. D. Boud, & G. I. Feletti içinde, The Challenge of Problem-Based Learning, 2nd Edition (s. 151-15). London: Kogan Page.
16. Haynes, S. R., Spence, L., & Lenze, L. (2009). Scenario-based assessment of learning experiences. Paper presented at the 39th ASEE/IEEE Frontiers in Education Conference.
17. Hursen, C., & Fasli, F. G. (2017). Investigating the Efficiency of Scenario Based Learning and Reflective Learning Approaches in Teacher Education. European Journal of Contemporary Education 6(2), 264-279.
18. Karaçanta, H. (2014). Senaryo temelli öğrenme. S. B. Filiz(Ed.) içinde, Öğrenme ve Öğretme Kuram ve Yaklaşımları (s. 372-389). Ankara: Pegem Akademi.
19. Karakoç, G., & Alaçacı, C. (2012). Lise matematik derslerinde gerçek hayat bağlantılarının kullanımı konusunda uzman görüşleri. Ulusal Fen ve Matematik Eğitimi Kongresi 27-30 Haziran. Niğde: Pegem.
20. Kemiksiz, C. (2016). 6.Sınıf fen bilimleri dersinde senaryo temelli öğrenme yönteminin akademik başarı tutum ve kalıcılığa etkisi. Bolu: Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, . Mariappan, J., Shih, A., & G., S. P. (2004). Use of scenario-based learning approach in teaching statics. Paper presented at the American Society for Engineering Education Annual Conference and Exposition.
21. MEB. (2018). Ortaöğretim Matematik Dersi Öğretim Programı, Ankara. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Talim Ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
22. Örnek, S. (2007). Trigonometrik Kavramların Canlandırma Yöntemiyle öğrenilmesinin Öğrencilerin Matematik Başarısına Etkisi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
23. Özsevgeç, L. C., & Kocadağ, Y. (2013). Senaryo tabanlı öğrenme yönteminin genetik konusundaki kavram yanılgılarının giderilmesi üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 28(3), 83-96, 83-96.
24. Özsoy, N., Koçak, Z. E., & Engin, A. (2007). Özel üçgenler. IX. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri (s. 361-364). Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi.
25. Pourgharib, B. (2019). The Challenge of Scenario-Based Teaching Using Drama Scripts. Iranian Journal of English for Academic Purposes, 67-76.
26. Silverman, D. (2009). Interpreting Qualitative Data: Methods for Analysing Talk, Text and Interaction. London: Sage.
27. Sullivan, K. M. (2000). Pre-service secondary mathematic teachers’ attitudes about the history of mathematics. Londra: Unpublished Master’s Thesis. Nevada University.
28. Temur, D., & Turan, H. (2018). Senaryo tabalı öğrenme yaklaşımının ilkokul 3.sınıf öğrencilerinin dört işlem problemleri çözme ve kurma becerilerine etkisi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi 1(2), 72-84.
29. Titiz, T. (1999). Ezbersiz eğitim “Yol haritası”. Ankara: Beyaz Yayınları.
30. Tol, H. Y., & Çenberci, S. (2019). Matematik konularının tarihsel gelişimlerinin senaryo tabanlı öğrenme yöntemi ile anlatılmasının öğrenciler üzerindeki etkileri. Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7(4) , 149–159.
31. Veznedaroğlu, H. (2005). Senaryo temelli öğrenmenin öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ve özyeterlik algısına etkisi. Ankara: Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
32. Yan, S. (2006). Improvement of EFL learners’ speaking and writing throuexploringgh reflective scenario-based learning. Sino-US English Teaching 3(5).
33. Yeniceli, E. (2016). Senaryo temelli öğretimin den bilimleri dersindeki başarıya ve derse yönelik tutuma etkisi. Yayımlanmamış . Ankara: Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, .