Academia as a Gendered Institution: The Construction of Masculinity through “Otherness” of Male Academics

Abstract

This study investigates whether the gender based masculinity discourses of male academics, who are socialized through the values and norms of the society in which they are born, have been transformed after they take place in academia; and hence whether the academia is a gendered institution.  In this context, the sample is drawn by using snowball technique and the semi-structured interviews were conducted upon 11 male academics, from Ege University Faculty of Letters, who are either PhD candidate-research assistants or faculty members who have already been holding PhD degree at various academic ranks. The qualitative data gathered through interviews were analysed through “gendered institution” theory of Joan Acker who argued that all institutions are organized by gender, within an interpretative perspective. The findings revealed that even in a research field which is assumed to have working democracy at higher degrees, there exist subtle forms of gendered principles.

Keywords

• Men Studies,Hegemonic Masculinity,Gendered Institution,Male Academics

Cinsiyetlendirilmiş Kurum Olarak Akademi: Erkek Akademisyenlerin “Öteki” Üzerinden Erkeklik İnşaları

Öz

Çalışmanın konusu, içine doğduğu toplumun değer ve normlarıyla sosyalize olmuş erkek akademisyenler özelinde, “eşitlikçi” akademiye geçtikten sonra toplumsal cinsiyete yönelik erkeklik söylemlerinde herhangi bir dönüşüm olup olmadığıdır. Bu bağlamda, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde doktora yapmakta olan araştırma görevlileri ile doktora derecesini almış diğer akademik seviyelerdeki öğretim üyelerinden oluşan ve kartopu örnekleme tekniğiyle ulaşılan 11 erkek akademisyenle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen nitel veri, her kurumun aslında toplumsal cinsiyet temelinde örgütlendiğini iddia eden Joan Acker’ın (1990) “toplumsal cinsiyetlendirilmiş kurum” (gendered institution) kuramının sunduğu kuramsal çerçeve dâhilinde yorumsamacı bir yaklaşımla çözümlemeye tabi tutulmuştur. Görüşmelerden elde edilen bulgularla, fakülte içi çalışma demokrasisinin yüksek düzeyde olduğu varsayılan ve eğitim seviyesi yüksek bir araştırma alanında dahi toplumsal cinsiyetlendirilmiş pek çok öğenin örtük biçimlerde de olsa var olduğunu gösterilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Erkeklik Çalışmaları,Hegemonik Erkeklik,Toplumsal Cinsiyetlendirilmiş Kurum,Erkek Akademisyenler

References

1. Acker, J. (1992). From sex roles to gendered institutions. Contemporary Sociology , 21 (5), s. 565-569.
2. Acker, J. (1990). Hierarchies, jobs, bodies: a theory of gendered organizations. Gender and Society , 4 (2), s. 139-158.
3. Acker, J., & Houten, D. R. (1974). Differential recruitment and control: the sex structuring of organizations. Administrative Science Quarterly , 19 (2), s. 152-163.
4. Alkan, A. (2017). Giriş: cinsiyet dinamiklerinin peşinden mekanın izini sürmek. A. Alkan (Dü.) içinde, Cins cins mekan (s. 7-35). İstanbul: Varlık Yayınları.
5. Alkan, A. (1999). Özel alan-kamusal alan ayrımının feminist eleştirisi çerçevesinde kentsel mekan. Tartışma Metinleri , 1-27.
6. Altınoluk, D. (2017). Hegemonik erkeklik alanı kamusal alanda kadının konumlanışı. II. Uluslararası Felsefe, Eğitim, Sanat ve Bilim Tarihi Sempozyumu (s. 653-660). Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
7. Aslan, A. (2016, Ocak). Bir ömür düşünmek. (D. Özkan, & B. Kalkan, Röportajı Yapanlar) Ankara: Ekşi Kitaplar.
8. Badinter, E. (1992). Biri ötekidir, kadınla erkek arasındaki yeni ilişki ya da androjin devrim. İstanbul: Afa Yayıncılık.

9. Boyd, K., & Roper, M. (1989). Men, masculinity and social theory. History Workshop (27), 222-224.
10. Connell, R. (2016). Toplumsal cinsiyet ve iktidar-toplum kişi ve cinsel politika. 2. Baskı. (C. Soydemir, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları
11. Connell, R. W. (2001). Studying men and masculinity. Resources for Feminist Research , 43 (14).
12. Demir, O. Ö. (2014). Nitel araştırma yöntemleri. K. Böke (Dü.) içinde, Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (s. 286-318). İstanbul: Alfa Yayınları.
13. Ecevit, Y. (2010). Kentsel üretim sürecinde kadın emeğinin konumu ve değişen biçimleri. Ş. Tekeli (Dü.) içinde, 1980'ler Türkiye'sinde kadın bakış açısından kadınlar (s. 105-114). İstanbul: İletişim.
14. Hearn, J., & Parkin, W. (1983). Gender and organizations: a selective review and a critique of a neglected area. 4 (3), 219-242.
15. Hearn, J., & Parkin, W. (1988). Reviewed work(s): `sex' at `work': the power and paradox of organisation sexuality. 33 (1), 162-165.
16. Husu, L. (2005). Women's work and family related discrimination an support in academia. Gender Realities: Local and Global Adcances in Gender Research (9), 1-40.
17. İnce-Güney, Y. (2017). Konutta mekansal organizasyon ve toplumsal cinsiyet: yirminci yüzyıl ankara apartmanları. A. Alkan (Dü.) içinde, Cins cins mekan (s. 102-135). İstanbul: Varlık Yayınları.
18. Kancı, T. (2008). Cumhuriyetin ilk yıllarından bugünlere ders kitaplarında kadınlık ve erkeklik kurguları. N. Mutluer (Dü.) içinde, Cinsiyet halleri Türkiye'de toplumsal cinsiyetin kesişim sınırları (s. 88-102). İstanbul: Varlık Yayınları.
19. Kimmel, M. (1995). Manhood in America: a cultural history. New York: Free Press.
20. Koray, M. (2011). Avrupa Birliği ve Türkiye’de “cinsiyet” eşitliği politikaları: sol feminist eleştiri. Çalışma ve Toplum (2), 13-54.
21. Kundakçı, F. S. (2007). İktidar, ataerkillik ve erkeklik: ankara örneğinde erkek akademisyenler üzerine bir çalışma. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi: Ankara.
22. Kümbetoğlu, B. (2015). Sosyolojide ve antropolojide niteliksel yöntem ve araştırma. İstanbul: Bağlam Yayınları.
23. Newman, D., & Grauerholz, E. (2002). Sociology of families. D. Newman, & L. Grauerholz (Dü). içinde London: Sage Publications.
24. Özkanlı, Ö., & Korkmaz, A. (2000). Kadın akademisyenler. Ankara: A. Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayını.
25. Payne, L. (2002). ‘Gendered Jobs’ and ‘Gendered Workers’: Barriers to Gender Equality in Gendered Organizations .
26. Reed, E. (2003). Bilim ve cinsiyet ayrımı. (Ş. Yeğin, Çev.) İstanbul: Payel Yayınları.
27. Sancar, S. (2013). Erkeklik: imkansız iktidar "ailede, piyasada ve sokakta erkekler". 4. Baskı. İstanbul: Metis Yayınları.
28. Sancar, S. (2003). Üniversitede feminizm? bağlam, gündem ve olanaklar. Toplum ve Bilim (94), 164-182.
29. Segal, L. (1992). Ağır Çekim, Değişen Erkeklikler ve Erkekler. (V. Ersoy, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
30. Seidler, V. J. (1997). Man Enough: Embodying Masculinities. Londra: Sage Publication.
31. Şentürk, B. (2015). Çokuz ama yokuz: Türkiye’deki Akademisyen Kadınlar Üzerine Bir Analiz. ViraVerita E-Dergi (2), 1-22.
32. Şevik, S. (2016). MYO’ların teknik bilimler alanlarında kadın akademisyen istihdamının problematik bir yaklaşım ille değerlendirilmesi. Uluslararası Yükseköğretimde Mesleki Eğitim ve Öğretim Sempozyumu (s. 173-184). Çorum: Hitit Üniversitesi.
33. Williams, C. L., Muller, C., & Kilanski, K. (2012). Gendered organizations in the new economy. Gender and Society , 26 (4), s. 549-573.
34. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (1999). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.