A Research on the Effect of Organizational Communication Climate on Trust in The Organization

Abstract

Communication is a necessity for the regular functioning of organizational activities and consists of the sum of formal communication as well as informal communication forms. The successful establishment of communication in organizations affects many positive organizational behaviors positively. Organizational trust is one of them. Trust is an emotion associated with believing, loving and connecting. Thanks to organizational communication, the employee, who feels positive towards his institution, has confidence in his institution as a result. This study examines the effect of organizational communication climate on employees' trust in their institutions. The sample of the research consists of 331 administrative personnel working at Ondokuz Mayıs University. In the study, Organizational Communication Scale developed by Eryılmaz Ballı and Tulunay Ateş (2021), Organizational Trust Scale developed by Çalışkan (2021) and sub-dimension of Trust in the Institution were used. The data collected by the survey method were analyzed with frequency tables, factor analyses, reliability and normality tests, correlation analysis and regression analyses for testing research hypotheses. As a result of the analysis, it has been found that the organizational communication climate perceptions of the administrative staff have a positive and significant effect on the level of trust in the institution. In the comparison of organizational communication climate and demographic variables there were significant differences between the variables of gender, age, education level and professional seniority (p<0.05). In the comparison of the trust in the institution and the demographic variables; significant differences were found among the variables of age, education level and professional seniority (p<0.05).

Keywords

• Organizational
• Communication Climate
• Organizational Trust.

Örgütsel İletişim İkliminin Kuruma Duyulan Güvene Etkisi

Abstract

İletişim, örgütsel faaliyetlerin düzenli bir şekilde işlemesi için bir zorunluluktur ve formal iletişim yanında informal iletişim şekillerinin toplamından oluşmaktadır. Örgütlerde iletişimin başarılı bir şekilde kurulması birçok pozitif örgütsel davranışı olumlu etkilemektedir. Örgütsel güven de bunlardan biridir. Güven, inanmak, sevmek ve bağlanmak ile bağlantılı bir duygudur. Örgütsel iletişim sayesinde, kurumuna karşı olumlu duygular hisseden çalışan, sonuç olarak kurumuna da güven duymaktadır. Bu çalışma örgütsel iletişim ikliminin çalışanların kurumlarına duydukları güvene etkisini incelemektedir. Araştırmanın örneklemini Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nde görev yapan 331 idari personel oluşturmaktadır. Çalışmada Eryılmaz Ballı ve Tulunay Ateş (2021) tarafından geliştirilen Örgütsel İletişim Ölçeği ve Çalışkan (2021) tarafından geliştirilen Örgütsel Güven Ölçeği’nin kuruma duyulan güven ile ilgili alt boyutu kullanılmıştır. Anket yöntemiyle toplanan veriler frekans tabloları, faktör analizleri, güvenirlik ve normallik testleri, korelasyon analizi ve araştırma hipotezlerinin test edilmesine yönelik regresyon analizleri ile incelenmiştir. Analizler sonucunda, idari personelin örgütsel iletişim iklimi algılarının kuruma duyulan güven seviyeleri üzerinde pozitif ve anlamlı düzeyde bir etkisinin olduğu bulgulanmıştır. Örgütsel iletişim iklimi ile demografik değişkenlerin karşılaştırılmasında; cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi ve mesleki kıdem değişkenleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Kuruma duyulan güven ile demografik değişkenlerin karşılaştırılmasında; yaş, eğitim seviyesi ve mesleki kıdem değişkenleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05).

Keywords

• Örgüt
• İletişim İklimi
• Örgütsel Güven.

References

1. Abdul-Rahman, A. ve Hailes, S. (2000). Supporting Trust in Virtual Communities. In Proceedings of the 33rd Annual Hawaii International Conference on System Sciences (pp. 9). 2000, January, IEEE.
2. Ahsanul, I. M. (2013). “The Role of Communication Climate in Organizational Effectiveness”. International Journal of Scientific & Engineering Research, 4(7), 155-156.
3. Akdoğdu, E. ve Uşun, S. (2017) “Sınıf Öğretmenliği Lisans Programının Öğretmen Adaylarının Görüşleri Doğrultusunda Bağlam, Girdi, Süreç ve Ürün (CIPP) Modeli ile Değerlendirilmesi”. İlköğretim Online, 16, 826-847.
4. Aksoy, H. (2006). Örgüt İkliminin Motivasyon Üzerine Etkisi. (Doctoral dissertation), Marmara Üniversitesi, Türkiye.
5. Altuntaş, S. ve Baykal, U. (2010). “Hemşirelerin Örgütsel Güven Düzeyleri ile Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Arasındaki İlişki”. Hemşirelik Bursu Dergisi, 42(2), 186-194.
6. Artuksi, E. (2009). İlköğretim Okullarında Görevli Öğretmenlerin Okulun Örgütsel Güven Düzeyine İlişkin Algıları (Malatya Örneği) (Bilim uzmanlığı tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
7. Ayık, A., Savaş, M., Çelikel, G., ve Çelikel, G. (2014). “Ortaöğretim Kurumlarında Görev Yapan Öğretmenlerin Okul İklimi ve Örgütsel Güven Algıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(27), 203-220.
8. Aytekin, H. (2018). İnsan İlişkileri ve İletişim. Ankara: Pegem.

9. Bidarian, S. ve Jafari, P. (2012). “The Relationship between Organizational Justice and Organizational Trust”. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 47, 1622-1626.
10. Blomqvist, K. ve Stahle, P. (2000, September). Building Organizational Trust. In 16th Annual IMP Conference, Bath, UK (pp. 7-9).
11. Büte, M. (2011). “Etik İklim, Örgütsel Güven ve Bireysel Performans Arasındaki İlişki”. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(1), 171-192.
12. Cho, J. H., Chan, K. ve Adali, S. (2015). “A Survey on Trust Modeling”. ACM Computing Surveys (CSUR), 48(2), 1-40.
13. Çalışkan, A. (2021). “Örgütsel Güven: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması”. Antalya Bilim Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 42-59.
14. Çekmecelioğlu, H. G. (2005). “Örgüt İkliminin İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma”. CÜ İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 23-39.
15. Çetinel, E. (2008). Örgütsel Güven ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma (Master's thesis), Sakarya Üniversitesi.
16. Demircan, N. ve Ceylan, A. (2003). “Örgütsel Güven Kavramı: Nedenleri ve Sonuçları”. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 139-150.
17. Demirel, Y. (2008). “Örgütsel Güvenin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Tekstil Sektörü Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma”. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 179-194.
18. Dinç, S. (2007). Örgütsel Güven Yaratmada Örgüt Kültürünün Rolü (Doctoral dissertation), Marmara Üniversitesi, Türkiye.
19. Erbay, Ş. ve Beydoğan, H. Ö. (2017). “Eğitimcilerin Eğitim Araştırmalarına Yönelik Tutumları”. KEFAD, 18(3): 246-260.
20. Eryılmaz-Ballı, F. ve Tulunay Ateş, Ö. (2021). “Organizational Communication Climate: Scale Development Study”. Çukurova University Faculty of Education Journal, 50(1), 400-433.
21. Fard, P. G. ve Karimi, F. (2015). “The Relationship between Organizational Trust and Organizational Silence with Job Satisfaction and Organizational Commitment of the Employees of University”. International Education Studies, 8(11), 219-227.
22. George, D. ve Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step. A Simple Guide and Reference, 17.0 update (10th ed.). Boston.
23. Goldhaber, G. M. (1993), Organizational Communication: Dubuque: Brown and Benchmark.
24. Gök, S. (2009). “Örgüt İkliminin Çalışanların Motivasyonuna Etkisi Üzerine Bir Araştırma”. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(2), 587-605.
25. Guzley, R. M. (1992). “Organizational Climate and Communication Climate: Predictors of Commitment to The Organization”. Management Communication Quarterly, 5(4), 379-402.
26. Gün, İ. ve Söyük, S. (2017). “Sağlık Kuruluşlarında Örgüt İklimi ve Örgütsel Güven Arasındaki İlişki”. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (1), 40-48.
27. Harris, A. Z. (2006). Interorganizational Trust. O. Shenkar and J. Reuer (eds), 169-197.
28. Jøsang, A., Ismail, R. ve Boyd, C. (2007). “A Survey of Trust and Reputation Systems for Online Service Provision”. Decision Support Systems, 43(2), 618-644.
29. Kıyılıoğlu E., Özgenel M. (2020). “ Okullardaki İletişim Ortamı İle Örgütsel Güven Arasındaki İlişki”. Sosyal Bilimler Dergisi/The Journal of Social Sciences, 48, 400- 421.
30. Mishra, A. (1996). Organizational responses to crisis: the centrality of trust. In R. Kramer, & T. Tyler Trust in organizations: Frontiers of theory and research (ss. 261-287). SAGE Publications, (ss. 114-139). Thousand Oaks, CA: Sage Publishers.
31. Mayer, R. C., Davis, J. H. ve Schoorman, F. D. (1995). “An Integrative Model of Organizational Trust”. Academy of Management Review, 20, 709-734.
32. McKnight, D. H. ve Chervany, N. L. (1996). The Meanings of Trust, Technical Report MISRC Working Paper Series 96- 04, University of Minnesota, Management Information Systems Research Center.
33. Ng, T. W. (2015). “The Incremental Validity of Organizational Commitment, Organizational Trust, and Organizational Identification”. Journal of Vocational Behavior, 88, 154-163.
34. Nordin, S. M., Sivapalan, S., Bhattacharyya, E., Ahmad, H. H. W. F. W. ve Abdullah, A. (2014). “Organizational Communication Climate and Conflict Management: Communications Management in an Oil and Gas Company”. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 109, 1046-1058.
35. Özdamar, K. (1999). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi 1, Kaan Kitabevi, 2. Baskı, Eskişehir.
36. Parlak, F. (2018). Okul Yöneticilerinin İletişim Becerileri İle Örgütsel Güven Arasındaki İlişki (Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi.
37. Prasetyo, I., Aliyyah, N., Rusdiyanto, R., Utari, W., Suprapti, S., Winarko, R., ... ve Kalbuana, N. (2021). “Effects of Organizational Communication Climate and Employee Retention toward Employee Performance”. Journal of Legal, Ethical and Regulatory Issues, 24(1), 1-11.
38. Sağbaş, N. Ö. (2013). İletişim, Örgütsel İletişim ve Okul Yönetimi (Yüksek Lisans Tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
39. Sevinç, S. Y. (2013). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Yeterliliklerine İlişkin Öğretmen Görüşleri İle Öğretmenlerin Örgütsel Güven Düzeyleri Arasındaki İlişki (Uşak İli Örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Uşak Üniversitesi, Uşak.
40. Shockley-Zalabak, P., Ellis, K. ve Winograd, G. (2000). “Organizational trust: What it means, why it matters”. Organization Development Journal, 18(4), 35.
41. Singh, U. ve Srivastava, K. B. (2016). “Organizational trust and organizational citizenship behaviour”. Global Business Review, 17(3), 594-609.
42. Smidts, A., Pruyn, H. ve Riel, C. B. M. (2001). “The Impact of Employee Communication and Perceived External Prestige on Organizational Identification”. Academy of Management Journal, 49(5), 1051-1062.
43. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th ed.). Boston: Pearson.
44. Taşkın, F. ve Dilek, R. (2010). “Örgütsel Güven ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Bir Alan Araştırması”. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(1), 37-46.
45. Topaloğlu, Işıl G. (2010), İşgörenlerin Adalet ve Etik Algıları Açısından Örgütsel Güven İle Örgütsel Bağlılık İlişkisi, Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
46. Verma, P. (2013). “Relationship between Organizational Communication Flow and Communication Climate”. International Journal of Pharmaceutical Sciences and Business Management, 1(1), 63-71.
47. Yüceler, A. (2009). “Örgütsel Bağlılık ve Örgüt İklimi İlişkisi: Teorik ve Uygulamalı Bir Çalışma”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 445-458.
48. Zaheer, A., McEvily, B. ve Perrone, V. (1998). “Does Trust Matter? Exploring the Effects of Interorganizational and Interpersonal Trust on Performance”. Organization Science, 9(2), 141-159.