İl Genel ve Belediye Meclis Üyelerinin Yerel Yönetimler Konusunda Avrupa Birliğine İlişkin Yaklaşımları: Hatay Örneği/Approaches of The Councıl Members of Provıncıal And Munıcıpal About Local Government Under European Unıon Polıcıes: Sample of Hatay

Abstract

Bu çalışma belediye meclis üyeleri ve il genel meclis üyelerinin Avrupa Birliğini ve Türkiye'nin AB'ye katılım sürecini nasıl algıladıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla belediye meclis üyelerine ve il genel meclisi üyelerine Türkiye'nin AB üyelik süreci ile ilgili üyeliğe verdikleri destek, üyelik sürecinin sonuçları, üyelik için gerekli reformlar, AB açısından Türkiye'de yerel yönetimlerin durumu ve yerel özerklik gibi konularda sorular sorulmuştur.

İki Bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümü kavramsal çerçeve ve süreçle ilgilidir. İkinci bölüm, Hatay'daki belediye ve il genel meclis üyelerinin AB algılamalarına ilişkin görüş ve yaklaşımları ortaya konmaktadır. Sonuçta ise teorik bilgilerle anketlerden elde edilen analizlerin bir değerlendirmesi yapılarak bazı önerilerde ve yorumlarda bulunulacaktır.

Anahtar Kelimeler: Avrupa Birliği, Yerel Yönetim, Yerel Özerklik, Hizmette Yerellik

Abstract

This study  aims to present the perceptions of provincial and municipial council members about the European Union and Turkey's accession to the EU. To this purpose, provincial and municipal council members were asked to answer questions about Turkey's accession process such as their support for Turkey's membership, the results of the Turkish membership, the reforms needed for full membership, the condition of local government in Turkey in light of EU policies  and local autonomy.  

The first part of this study  consists of conceptual framework and the history of Turkish accession process. The second part discusses  the results of a survey which contains views and tendencies of municipal and provincial council members in Hatay. In the concluding section, the data are analyzed using  theoretical approaches and some recommendations and remarks have been made. 

Keywords: European Union, Local Government, Local Autonomy, Subsidiartiy

Keywords

• Avrupa Birliği, Yerel Yönetim, Yerel Özerklik, Hizmette Yerellik

References

1. Akdemir, T. ve Ulusoy, A. (2005). Mahalli İdareler Teori-Uygulama-Maliye. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
2. Akın, C. (1997). “Türkiye'de Yerel Özerkliğin Anlamı”. Türk İdare Dergisi. 69 (414).
3. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Kentleşme Şurası. (2009). Yerel Yönetimler Katılımcılık ve Kentsel Yönetim Komisyonu Raporu.
4. Bulut, Y ve Tanıyıcı, Ş. (2007). “Türkiye'de Belediye Meclis Üyelerinin Temsil Ediciliği: Erzincan Örneği”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 21. s. 171-194.
5. Çitci, O. (1996). “Temsil, Katılma ve Yerel Demokrasi”. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 5 (6).
6. Çukurçayır, M. A. (2002). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi Küreselleşme Sürecinde Yurttaş, Yönetim, Siyaset. Konya: Çizgi Kitabevi.
7. Çukurçayır, M.A. (2006). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi. s. 284.
8. Emini, F.T. (2009). “Türkiye'de Yerel Yönetimler Reformunun İç ve Dış Dinamikleri”. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Celal Bayar Üniversitesi İİBF Manisa. 16 (2). s. 31-48.

9. Eryılmaz, B. (1995). “Küreselleşen Dünyada Yerel Yönetimlerin Yeri”. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 4 (2).
10. Eryılmaz, B. (2007). Kamu Yönetimi, İstanbul: Kodlab Yayın Dağıtım. s. 338.
11. Hoffschulte, H. (1994). Yerel Yönetimlerde Yeniden Yapılanma, Uluslararası Yerel Yönetim Semineri. Ankara: Türk Belediyecilik Derneği Yayını. s. 246.
12. Gözübüyük, A. Ş. (2005). T.C. 1982 Anayasası. Ankara: Turhan Yayınları.
13. İnanç, H. ve Ünal, F. (2007). “Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'de Belediyeler”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 17. http://sbe.dumlupinar.edu.tr/17/1-24.pdf (Erişim Tarihi:10.10.2011)
14. Kazancı, M. (2007). Kamuda ve Özel Kesimde Halkla İlişkiler. Ankara: Turhan Kitabevi.
15. Keleş, R. (2000). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi. s. 481.
16. Keleş, R. (2006). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi. s. 559.
17. Koçak, S.Y. ve Ekşi, A. (2010). "Katılımcılık ve Demokrasi Perspektifinden Türkiye'de Yerel Yönetimler". Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 21. s. 295-307.
18. Ortaylı, İ. (1985). Tanzimat'tan Cumhuriyete Yerel Yönetim Geleneği. İstanbul: Hil Yayınları.
19. Ökmen, M. ve Parlak, B. (2008). Kuramdan Uygulamaya Yerel Yönetimler İlkeler Yaklaşım ve Mevzuat. İstanbul: Alfa Aktüel Yayınları. s. 641.
20. Özer, M. A. (2000). “Yerel Demokrasi, Demokratik Yerel Yönetimler ve Yerel Yönetimlerin Demokratikleşmesi Kavramlarının Tahlili Üzerine”. Türk İdare Dergisi, 72 (426).
21. Pustu, Y. (2005). “Yerel Yönetimler ve Demokrasi”. Sayıstay. 57 s. 121-134.
22. Şan, G. (2007). “AB ve Yerel Yönetimler Bağlamında Subsidiarite (Yerindelik) İlkesi”. http://www.yerelsiyaset.com/pdf/temmuz2007/11.pdf (Erişim Tarihi:09.04.2011)
23. Taşdelen, D. (1995). “Özerk Demokratik Yerel Yönetim”. Yeni Türkiye Dergisi, 1 (4).
24. Tortop, N. (1992). “Yeni Demokratik Yapılanmada Göz Önünde Tutulması Gereken İlkeler”. Amme İdaresi Dergisi, 25 (2).
25. Tortop, N. vd. (2006). Mahalli İdareler. Ankara: Nobel Yayınları. s. 514.
26. Tosun, E. K. (2007). “Avrupa Birliği'ne Üyelik Sürecinde Türkiye'de Yerel Yönetimler ve Sivil Toplum Kuruluşları”. Paradoks, Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi. 3 (2). http://www.paradoks.org/makale/yil3_sayi2/ekarakurt32.pdf (Erişim Tarihi:26.08.2010)
27. Yıldırım, S. (1993). Yerel Yönetim ve Demokrasi. İstanbul: IULA-EMME Yayınları.
28. Yılmaz, A. ve Ökmen, M. (2004). Kamu Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi. s. 292.