İlköğretim Öğretmenlerinin Öğrenci Merkezli Öğretime Yönelik Algıları/Primary School Teachers' Perceptions Of Student Centered Teaching

Abstract

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim öğretmenlerinin öğrenci merkezli öğretime yönelik algılarını belirlemektir. Araştırmada betimsel nitelikte tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verilerini toplamak amacıyla araştırmacılar tarafından “Öğrenci Merkezli Öğretim(ÖMÖ) Öğretmen Algı Anketi” geliştirilmiştir. Anketin geçerliği alan uzmanlarının görüşleriyle sağlanmış, güvenirliği (Cronbach alpha) 0.92 bulunmuştur. Veriler SPSS 11.5 programıyla cinsiyet, branş, mezuniyet ve kıdem değişkenlerine göre değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonunda; öğretmenlerin ortalamanın üstünde (X: 3.41) algıya sahip olduğu, cinsiyetin öğretmen algılarında anlamlı farklılık oluşturmadığı; branş, mezuniyet ve kıdem değişkenlerinin algılar üzerinde etkili olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

Abstract

Purpose of this study is to determine the primary school teachers' perceptions of student-centered teaching. Survey method was used in this research. “Teachers' Perception Survey for Student Centered Teaching” was developed by researchers for collecting the data. Survey's validity was provided with specialists' views and survey's reliability was found 0.92. Data was analyzed with SPSS 11.5 programme with regard to variables of gender, branch, graduate, and priority. Results of the study can be summarized as follow: Teachers have a perception of student-centered teaching above the average (X: 3.41), gender is not a meaningful variable but branch, graduate, and priority are meaningful variables for teachers' perceptions.

Keywords

• Öğrenci merkezli öğretim, öğretmen algıları, yeni öğretim sistemi

References

1. Başar, H. (2009). Sınıf Yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
2. Bery, J. and Sharp, J. (1999). “Developing Student-Centered Learning In Mathematics Through Co-Operation”. Reflection and Discussion Teaching in Higher Education, 4 (1).
3. Deniz, İ. (2005). Öğrenci Merkezli Fen Bilgisi Eğitiminin Öğrenci Başarılarına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Denizli: Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
4. Dönmez, İ. (2008). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi Öğrenme Ortamlarının Öğrenci Merkezli Eğitim Açısından Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
5. Ekizoğlu, N. ve Uzunboylu, H. (2006). “Öğrenci Merkezli Öğretime Yönelik Öğretmen Görüşleri”. Cypriot Journal of Educational Sciences, 2 (2), 94-109.
6. Fleder, R. M. and Brent, R. (1996). “Navigating the Bumpy Road to Student- Centred Instruction”. College Teaching, 44(2), 43-47.
7. Güven, B. ve Sözer, M. A. (2007). “Öğretmen Adaylarının Öğretimin Bireyselleştirilmesine İlişkin Görüşleri”. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 89-99.
8. Hannafin, M., Land, M. and Oliver, K. (1997). “Grounded Practise and the Design of Constructivist Learning Environment”. Educational Technology Research and Development, 3, 101-117.

9. Hartly D. (1987). “The convergence of Learner- centered Pedagogy in primary end further end education in Scotland 1965-1985”. British Journal of Education Studies, XXXV (2) 115-128.
10. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
11. Kızılca, M. (2007). Lise 3. Sınıflarda Türk Dili ve Edebiyatı Dersinde “Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı”nın Öğrenci Merkezli Öğretim Modeliyle İşlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
12. Korkmaz, İsa (2007). “Öğrenci Merkezli Ders Uygulamalarına İlişkin Öğrenci Görüşleri”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 393-402.
13. Korkut, B. (2006). Fen Eğitiminde Öğrenci Merkezli Öğretimin 8. Sınıf “Yaşamımızı Etkileyen Manyetizma” Ünitesinde Geleneksel Yöntemle Karşılaştırılması Üzerine Bir Deneysel Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
14. Lea S., Stehanson D. and Tray J. (2003). “Higher Education Students' Attitudes to Student-centered Learning: beyond educationalbulimia”. Studies in Higher Education, 28 ( 3), 321-334.
15. MEB (2005). İlköğretim Türkçe Öğretim Programı ve Kılavuzu (1-5. Sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları Basım Müdürlüğü.
16. MEB (2006). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (6, 7. ve 8. Sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları Basım Müdürlüğü.
17. MEB EARGED. (2003). Öğrenci Merkezli Eğitim Uygulama Modeli (ÖME). http://uretim.meb.gov.tr/egitekhaber/s83/yazarlar/%C3%96%C4%9Erenc%C4%B0%20merkezl%C4%B0%20e%C4%9E%C4%B0t%C4%B0m.htm adresinden 15.03.2010 tarihinde alınmıştır.
18. Peke, G. (1993). “Issues and Problem in Implementing Student-centered Learning With Adult”. Journal of Teacher Development, 2, 46-52.
19. Sharma M. D., Millar R. and Seth S., (1999). “Workshop Tutorials: Accommodating Student Centered Learning in Large First Year University Physics Courses”. International Journal of Science Education, 21 (8) 839– 853.
20. Türk, E. (1999). Türk Eğitim Sistemi Milli Eğitim Bakanlığında Yapısal Değişmeler. Ankara: Nobel Yayıncılık.
21. Ünver, G. (2002). Öğretmen Adaylarının Öğrenci Merkezli Öğretimi Planlama, Uygulama ve Değerlendirme Becerilerini Geliştirme. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Vural, B. (2003). Öğrenci Merkezli Eğitim ve Çoklu Zeka. İstanbul: Hayat Yayıncılık.