EBOB-EKOK KONUSUNUN GERÇEKÇİ MATEMATİK EĞİTİMİ ETKİNLİKLERİYLE ÖĞRETİMİNİN BAŞARI VE TUTUMA ETKİSİ

Abstract

Çalışmanın amacı ortaokul 8.sınıf düzeyindeki EBOB-EKOK konusunun gerçekçi matematik eğitimine dayalı etkinliklerle işlenmesinin akademik başarıya ve matematik tutumuna etkisini incelemek ve gerçekçi matematik eğitimi yaklaşımına dair görüş almaktır.  Araştırmada, deneme modellerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu 2016-2017 eğitim öğretim yılında Hatay ili Antakya ilçesindeki bir ortaokulda öğrenim gören toplam 44 öğrenciden oluşmaktadır. Deney ve kontrol gruplarını belirlemede öğrencilerin bir yıl önceki karne puanlarından yararlanılmıştır. Dersler deney grubunda gerçekçi matematik eğitimine dayalı etkinliklere göre, kontrol grubunda ise MEB’in ortaokul matematik ders kitabındaki etkinliklere göre düzenlenmiştir.

Öğrencilerin EBOB-EKOK konusuna dair akademik başarıları ‘’EBOB-EKOK Matematik Başarı Testi’’, Matematik dersine ilişkin tutumları Kabaca (2010) tarafından geliştirilen ‘’Matematik Tutum Ölçeği’’ aracılığıyla elde edilmiştir. Buna ek olarak deney grubuna araştırmacı tarafından hazırlanan görüşme anketi uygulanmıştır.

Araştırma sonuçlarına göre GME’ye dayalı etkinlikler dersi öğrenmede daha eğlenceli ve verimlidir. Ancak 8.sınıf ortaokulda gerçekçi matematik eğitimi yaklaşımıyla işlenen derslerin akademik başarı ve tutum açısından yapılandırmacı yaklaşıma göre daha etkili olmadığı görülmüştür.

Keywords

• Gerçekçi Matematik Eğitimi,EBOB-EKOK,Başarı

References

1. Akpınar, B. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenin, öğrencinin ve velinin rolü. Eğitim-Bir-Sen Dergisi, 6 (16), 16-20. Baykul, Y. (2004). İlköğretimde matematik öğretim: 1-5. sınıflar için. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Bolat, Y. ve Hali, S. (2017). İlkokul 4. sınıfta kullanılan öğrenci çalışma kitaplarının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 54, 255-272. Bolat, Y. (2016). Ters yüz edilmiş sınıflar ve eğitim bilişim ağı (EBA). Journal of Human Sciences, 13 (2), 3373-3388. doi:10.14687/jhs.v13i2.3952 Bolat, Y. (2014). Öğrenci gözüyle sınıfın örtük programı. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (18), 510-536. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. ve Çakmak, E. K. (2014) Bilimsel araştırma yöntemleri (16. Basım). Ankara: Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş. (2008). Veri analizi el kitabı (9. Basım). Ankara: Pegem Akademi. Can, A. (2014). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (2. Basım). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Gravemeijer, K. & Streefland, L. (1990). Developing realistic mathematics education. Utrecht: Freudenthal Institute. Gür, H. (2006). Matematik öğretimi. İstanbul: Lisans Yayıncılık. Hatipoğlu, N. Y. (2006). İlköğretim 5. sınıf matematik ders konularının öğretiminde drama yönteminin öğrenci başarısına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. İşçi, S. ve Öztekin, Ö. (2013). Nitel Veri Analizi. (Ed: Selahattin Turan), Nitel Araştırma Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber. Ankara: Nobel. Miles, M.B. &Huberman, A.M. (1994). Qualitative Data Analysis. (2nd Ed). Newbury Park, CA: Sage. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2005). İlköğretim matematik dersi (1-5 sınıflar) öğretim programı. Ankara: MEB Yayınları. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2011). Ortaöğretim matematik dersi (9,10,11 ve 12. sınıflar) öğretim programı. Ankara: MEB Basımevi. Web:http://ogm.meb.gov.tr/programlar.asp adresinden 22.06.2016 tarihinde alınmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2016a). Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı-PISA. 21. 07. 2016 tarihinde http://pisa.meb.gov.tr adresinden alınmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2016b). Uluslararası Matematik ve Fen Eğilimleri Araştırması-TIMSS. 21. 07. 2016 tarihinde http://timss.meb.gov.tr adresinden alınmıştır. MEB-EARGED (2005). PISA 2003 Projesi-Ulusal Nihai Rapor. Ankara: MEB Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı. Web:http://pisa.meb.gov.tr/?page_id=22 adresinden 21.08.2016 tarihinde alınmıştır. Nelissen, J. M. C. (1999). Thinking skills in realistic mathematics. In J. H. M. Hamers, J. E. H. Van Luit & B. Csapo (Eds.), Teaching and learning thinking skills (pp189-213). Lisse: The Netherlands: Swets and Zeitlinger publishers. Sakallı, A. F., Çakan, C., Borazan, A., Korkmaz, E. (2016). Lise Matematik Öğretmenlerinin Yeni Ortaöğretim Matematik Programı ile İlgili Değerlendirmeleri. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 65-81. Doi Number: http://dx.doi.org/10.16991/INESJOURNAL.239 Turner, R. C. &Carslon, L. (2003). Indexes of Item-Objective Congruence for Multidimensiona lItems. International Journal of Testing, 3(2), 163-171. Uğurel, I, ve Moralı, S. (2006). Karikatürler ve matematik öğretiminde kullanımı. Milli Eğitim Dergisi, 35 (170), 47-66. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık. Zulkardi, Z. (2002). How to design mathematics lessons based on the realistic approach? Web:http://p4mri.net/new/wp-content/uploads/2011/09/RME-Realistic-Mathematics-Education-Literature-Review.pdf