The journey of ceramics in human life began in the Neolithic period and, over nearly nine thousand years, evolved into an essential material not only for daily needs but also for medical and pharmaceutical practices. The first settled communities used earthenware vessels for grinding, drying, and storing herbal and mineral-based medicinal substances due to their durability, plasticity, and resistance to chemical reactions. These vessels also protected their contents from moisture, light, and environmental effects. Mesopotamian tablets and Egyptian papyri not only record the medical prescriptions of their time but also provide information on the types of containers used in preparing and storing medicines, thereby clearly documenting the early use of ceramic vessels in the history of medicine. In the Medieval Islamic world, ceramic medicine containers developed both technically and aesthetically, with various forms emerging among them, the albarello became particularly distinctive. Its cylindrical body with a slightly concave waist and broad mouth facilitated the safe storage of different drugs, while its decorative motifs endowed it with visual identity. Transferred from the Islamic world to Europe, this form was reinterpreted in fifteenth-century Italy through the majolica technique, becoming a symbolic object of European pharmacy. During the same period, spouted jars and bottles were also produced to meet specific pharmaceutical needs.
In the Ottoman period, the diversity of medicine containers increased; drugs were stored in wooden drawers, while ointments and syrups were often preserved in ceramic or porcelain jars. From the nineteenth century onward, porcelain containers imported from Europe became widespread, followed by local production at the Yıldız Porcelain Factory.
This study aims to examine the historical development of ceramic medicine vessels in terms of their technical, typological and cultural aspects, to reveal the place of these material cultural assets, which are now almost forgotten, in the history of medicine and to establish an interdisciplinary bridge between ceramics and medical history.
Ceramics Ceramic Pharmaceutical Containers History of Pharmacy Albarello Material Culture Porcelain
There is no ethical statement.
Seramiğin insan yaşamındaki serüveni Neolitik dönemle başlamış ve yaklaşık dokuz bin yıllık süreç boyunca yalnızca günlük ihtiyaçlarda değil, sağlıkla ilgili uygulamalarda da temel bir malzeme olmuş, tıp tarihinin maddi kültür öğeleri arasında kalıcı bir yer edinmiştir. İlk yerleşik topluluklar, bitkisel ve mineral kökenli ilaç hammaddelerini ezme, kurutma ve saklama aşamalarında, dayanıklılığı, şekil verilebilirliği ve kimyasal tepkilere karşı direnci nedeniyle pişmiş toprak kaplardan yararlanmıştır. Bu kaplar aynı zamanda içeriklerin nem, ışık ve çevresel etkenlerden korunmasına da katkı sağlamıştır. Mezopotamya tabletleri ve Mısır papirüsleri, yalnızca döneminin reçetelerini değil, ilaçların hangi kaplarda hazırlandığı ve nasıl saklandığına dair bilgileri de içererek seramik kapların tıp tarihindeki erken kullanımını açık biçimde belgelemektedir.
Ortaçağ İslam dünyasında teknik ve estetik açıdan gelişen ilaç kapları farklı tiplerde üretilmiş, özellikle albarello formu öne çıkmıştır. Silindirik gövdeli ve dar göbekli bu kap, hem drogların güvenli şekilde muhafazasını kolaylaştırmış hem de bezemeleriyle görsel bir kimlik kazanmıştır. İslam coğrafyasından Avrupa’ya geçen bu form, XV. yüzyılda İtalya’da majolika tekniğiyle yeniden yorumlanmış ve Avrupa eczacılığında sembolik bir nesneye dönüşmüştür. Aynı dönemde emzikli ibrikler ve şişeler de farklı farmasötik ihtiyaçlara cevap vermiştir.
Osmanlı döneminde eczanelerde kullanılan kap çeşitliliği giderek artmış; droglar çekmecelerde, merhem ve şuruplar ise çoğunlukla seramik ya da porselen kaplarda muhafaza edilmiştir. XIX. yüzyıldan itibaren Avrupa’dan ithal edilen porselen kavanozlar yaygınlaşmış, ardından Yıldız Porselen Fabrikası’nda yerli üretim örnekleri gerçekleştirilmiştir.
Bu çalışma, seramik ilaç kaplarının tarihsel gelişimini; teknik, tipolojik ve kültürel yönleriyle inceleyerek, günümüzde unutulmaya yüz tutmuş bu maddi kültür varlıklarının tıp tarihindeki yerini ortaya koymayı ve seramik-tıp tarihi arasında disiplinlerarası bir köprü kurmayı amaçlamaktadır.
Yoktur.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Ceramics in Archeology |
| Journal Section | Review |
| Authors | |
| Submission Date | November 3, 2025 |
| Acceptance Date | December 18, 2025 |
| Publication Date | January 23, 2026 |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 16 Issue: 1 |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Periodical scientific publication of Mersin University School of Medicine. Can not be cited without reference. Responsibility of the articles belong to the authors
Ayşegül Tuğuz
from composition of İlter Uzel named “Dioscorides and his Student
Address
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıp Tarihi ve Etik Anabilim Dalı Çiftlikköy Kampüsü
Yenişehir / Mersin