Objective: Sürûrî is a poet who lived at the end of the 18th and the beginning of the 19th centuries and is known for the chronograms he composed. In his Hezliyat titled Mudhikât, satire is intertwined with everyday life. The aim of this study is to systematically examine the names of diseases, treatment methods, folk medicine practices, concepts of preventive medicine, and health advice included in the poet’s Hezliyat.
Method: In this text-based study, the poet's works were examined, and the function of medical concepts and their relationship with the health culture of the period were evaluated using text analysis methods. The research was conducted between May 2024 and August 2025.
Findings: The findings show that Sürûrî did not merely use satire for mockery but also reflected the medical knowledge and treatment practices of his time through poetry. Elements such as vomiting, addiction, digestive disorders, age-related functional decline, simple treatment methods, and preventive behaviors reveal the medical content embedded in the work.
Conclusion: Consequently, Sürûrî’s Hezliyat stands at the intersection of 18th-century Ottoman health culture and the tradition of satire, providing socio-cultural insight into the history of medicine. Although Sürûrî often employed medical elements for satirical purposes, his work demonstrates the continued presence of Avicennian medical models within popular culture. Beyond its literary value, the text sheds light on the interaction between 18th-century Ottoman medical culture, written medical tradition, and everyday health practices.
Amaç: Sürûrî, XVIII. yüzyıl sonu XIX. yüzyıl başlarında yaşamış, düşürdüğü tarihlerle dikkat çeken bir şairdir. Onun Mudhikât adlı hezliyatında hiciv gündelik hayatla harmanlanır. Çalışmanın amacı şairin hezliyatında yer alan hastalık adları, tedavi yöntemleri, halk hekimliği uygulamaları, koruyucu hekimlik anlayışı ve sağlık tavsiyelerini sistematik bir şekilde incelemektir.
Yöntem: Metin merkezli çalışmada şairin hezliyatı taranmış, metin çözümlemesi yöntemiyle tıbbi kavramların işlevi ve dönemin sağlık kültürüyle ilişkisi değerlendirilmiş; araştırma Mayıs 2024-Ağustos 2025 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Bulgular, Sürûrî’nin yalnızca yergi ve mizah amacıyla yazmadığını, aynı zamanda dönemin sağlık bilgisini, tedavi pratiklerini şiir aracılığıyla ortaya koyduğunu göstermektedir. Hezliyatta geçen kusma, bağımlılık, sindirim sorunları, yaşlılıkla ilgili fonksiyon kayıpları, basit tedavi yöntemleri ve koruyucu davranışlar gibi unsurlar, eserin tıbbi içerik barındırdığını ortaya koymaktadır.
Sonuç: Sonuç olarak Sürûrî’nin hezliyatı XVIII. yüzyıl Osmanlı sağlık kültürünün ve hiciv geleneğinin kesişiminde yer alan bir metin niteliğindedir, tıp tarihine sosyo-kültürel bir tanıklık sunmaktadır. Sürûrî tıbbi unsurları çoğu zaman hiciv amacıyla kullansa da İbn Sînâcı tıp modelinin halk kültüründeki yansımalarının varlığını sürdürdüğünü göstermektedir. Eser, edebî türün ötesinde XVIII. yüzyıl Osmanlı sağlık kültürünün hem yazılı tıp geleneği hem de gündelik pratiklerle kurduğu etkileşime ışık tutmaktadır.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Ottoman Culture and Art |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | November 11, 2025 |
| Acceptance Date | December 26, 2025 |
| Publication Date | January 23, 2026 |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 16 Issue: 1 |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
Periodical scientific publication of Mersin University School of Medicine. Can not be cited without reference. Responsibility of the articles belong to the authors
Ayşegül Tuğuz
from composition of İlter Uzel named “Dioscorides and his Student
Address
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıp Tarihi ve Etik Anabilim Dalı Çiftlikköy Kampüsü
Yenişehir / Mersin