Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları

September 1, 2011
TR EN

Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları

Abstract

Mersin’ de 2008-2010 yılları arasında yaklaşık 150 lokalitede çeşme ve anıt ağaç araştırması yapılmış ve şunlar saptanmıştır: Mersin’ de saptanan çeşmeler içinde Osmanlı ya da Roma yapımı olsun, aslı gibi korunan çeşmeleri izleyebi- leceğimiz en güzel ilçe Gülnar’ dır. Çeşmeleri bugüne taşıyabilmiş ilçeler sıralamasında Mut ve Erdemli, Silifke ve Tarsus’ da ardı sıra gelirler. Mersin’ de XIV. ile XX. yüzyıllar arasındaki süreçte yapılan ve bugüne gelen han, hamam, camii gibi tarihi eser- lerin civarındaki çeşmeler, mesire yerlerinde halen kullanılanları dışında bakımsız veya onarım görmüş olanları ise fayansla kaplanmış ve özgün şekli bozulmuştur. Kitabeleri genelde kaybolmuştur. Silifke: Mukaddem Dede dışında türbe civarlarında çeşme bulunmamaktadır. Bazıları, üzerinden karayolu geçmesiyle kaybolmuş ya da toprağa gömülü durumda bulunmaktadırlar. 1950’li yıllara ilişkin çeşmeler, kısmen Osmanlı çeşme mimarisini andırmaktadırlar ve sık kullanım gören bazıları oldukça bakımsızdır ve onları bütünleyen ağaçları kesilmiştir. Mersin’deki tarihi eserlerin yakınında yaşayan ağaçlar ise, bulunma sıklık sırasıyla çınar, Platanus orientalis (Soğucak; Fındıkpınarı, Aslanköy; Mut, Karaekşi; Erdemli, Müğlü, Doğu Sandal; Silifke, Demircili; Gülnar, Zeyne ve Pınarbaşı gibi), meşe türleri (Quercus infectoria, Q. robur, Q. petrae, Q. cerris, Q. coccifera; Aladağ; Çamlı- yayla; Erdemli, Öküzlü; Sarıkoyak gibi ), ceviz, Juglans regia (Gülek; Dağpazarı), selvi, Cupressus sempervirens (Tarsus; Zeyne), zeytin, Olea europea (Mut; Tarsus), harnup, Ceratonia siliqua (Çiftlikköy, Erdemli) ve sakız, Pistacia terebinthus olup yüksek kesimlerde ise ardıçtır (Juniperus excelsa, Silifke, Pelitpınarı). Nehir kenarla- rında okaliptus, Eucalptus camaldulensis (Tarsus), söğüt, Salix (Yanpar; Sarıaydın) ile kızılağaç, Alnus glutinosa (Sıraç; Çamlıyayla; Kızılgeçit) ve kanyonlarda kızılçam, Pinus brutia (Mut, Yerköprü), harabe ev kalıntıları ara- sında arıkovan, Ailanthus altitissima (Silifke) ve zamzalak, Melia azaderach (Erdemli, Ayaş) bulunmaktadır. Bu ağaçlar genellikle 1-3 metre gövde çaplıdır

Keywords

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Ali Murat Merzeci This is me

Publication Date

September 1, 2011

Submission Date

-

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2011

APA
Everest, A., & Merzeci, A. M. (2011). Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi, 39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE
AMA
1.Everest A, Merzeci AM. Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi. Published online September 1, 2011:39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE
Chicago
Everest, Ayşe, and Ali Murat Merzeci. 2011. “Mersin’in Çeşmeleri Ve Anıt Ağaçları”. Lokman Hekim Dergisi, September 1, 39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE.
EndNote
Everest A, Merzeci AM (September 1, 2011) Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi 39–39.
IEEE
[1]A. Everest and A. M. Merzeci, “Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları”, Lokman Hekim Dergisi, pp. 39–39, Sept. 2011, [Online]. Available: https://izlik.org/JA72FG29LE
ISNAD
Everest, Ayşe - Merzeci, Ali Murat. “Mersin’in Çeşmeleri Ve Anıt Ağaçları”. Lokman Hekim Dergisi. September 1, 2011. 39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE.
JAMA
1.Everest A, Merzeci AM. Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi. 2011;:39–39.
MLA
Everest, Ayşe, and Ali Murat Merzeci. “Mersin’in Çeşmeleri Ve Anıt Ağaçları”. Lokman Hekim Dergisi, Sept. 2011, pp. 39-39, https://izlik.org/JA72FG29LE.
Vancouver
1.Ayşe Everest, Ali Murat Merzeci. Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi [Internet]. 2011 Sep. 1;39-. Available from: https://izlik.org/JA72FG29LE

                                                                                                                                  Creative Commons Lisansı                        
                                                                  This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

  

                                    Periodical scientific publication of Mersin University School of Medicine. Can not be cited without referenceResponsibility of the articles belong to the authors

  Cover

Ayşegül Tuğuz

from composition of İlter Uzel named Dioscorides and his Student

Address

Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıp Tarihi ve Etik Anabilim Dalı Çiftlikköy Kampüsü

Yenişehir / Mersin