TR
EN
Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları
Öz
Mersin’ de 2008-2010 yılları arasında yaklaşık 150 lokalitede çeşme ve anıt ağaç araştırması yapılmış ve şunlar saptanmıştır: Mersin’ de saptanan çeşmeler içinde Osmanlı ya da Roma yapımı olsun, aslı gibi korunan çeşmeleri izleyebi- leceğimiz en güzel ilçe Gülnar’ dır. Çeşmeleri bugüne taşıyabilmiş ilçeler sıralamasında Mut ve Erdemli, Silifke ve Tarsus’ da ardı sıra gelirler. Mersin’ de XIV. ile XX. yüzyıllar arasındaki süreçte yapılan ve bugüne gelen han, hamam, camii gibi tarihi eser- lerin civarındaki çeşmeler, mesire yerlerinde halen kullanılanları dışında bakımsız veya onarım görmüş olanları ise fayansla kaplanmış ve özgün şekli bozulmuştur. Kitabeleri genelde kaybolmuştur. Silifke: Mukaddem Dede dışında türbe civarlarında çeşme bulunmamaktadır. Bazıları, üzerinden karayolu geçmesiyle kaybolmuş ya da toprağa gömülü durumda bulunmaktadırlar. 1950’li yıllara ilişkin çeşmeler, kısmen Osmanlı çeşme mimarisini andırmaktadırlar ve sık kullanım gören bazıları oldukça bakımsızdır ve onları bütünleyen ağaçları kesilmiştir. Mersin’deki tarihi eserlerin yakınında yaşayan ağaçlar ise, bulunma sıklık sırasıyla çınar, Platanus orientalis (Soğucak; Fındıkpınarı, Aslanköy; Mut, Karaekşi; Erdemli, Müğlü, Doğu Sandal; Silifke, Demircili; Gülnar, Zeyne ve Pınarbaşı gibi), meşe türleri (Quercus infectoria, Q. robur, Q. petrae, Q. cerris, Q. coccifera; Aladağ; Çamlı- yayla; Erdemli, Öküzlü; Sarıkoyak gibi ), ceviz, Juglans regia (Gülek; Dağpazarı), selvi, Cupressus sempervirens (Tarsus; Zeyne), zeytin, Olea europea (Mut; Tarsus), harnup, Ceratonia siliqua (Çiftlikköy, Erdemli) ve sakız, Pistacia terebinthus olup yüksek kesimlerde ise ardıçtır (Juniperus excelsa, Silifke, Pelitpınarı). Nehir kenarla- rında okaliptus, Eucalptus camaldulensis (Tarsus), söğüt, Salix (Yanpar; Sarıaydın) ile kızılağaç, Alnus glutinosa (Sıraç; Çamlıyayla; Kızılgeçit) ve kanyonlarda kızılçam, Pinus brutia (Mut, Yerköprü), harabe ev kalıntıları ara- sında arıkovan, Ailanthus altitissima (Silifke) ve zamzalak, Melia azaderach (Erdemli, Ayaş) bulunmaktadır. Bu ağaçlar genellikle 1-3 metre gövde çaplıdır
Anahtar Kelimeler
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
1 Eylül 2011
Gönderilme Tarihi
-
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2011
APA
Everest, A., & Merzeci, A. M. (2011). Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi, 39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE
AMA
1.Everest A, Merzeci AM. Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi. Published online 01 Eylül 2011:39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE
Chicago
Everest, Ayşe, ve Ali Murat Merzeci. 2011. “Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları”. Lokman Hekim Dergisi, Eylül 1, 39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE.
EndNote
Everest A, Merzeci AM (01 Eylül 2011) Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi 39–39.
IEEE
[1]A. Everest ve A. M. Merzeci, “Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları”, Lokman Hekim Dergisi, ss. 39–39, Eyl. 2011, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA72FG29LE
ISNAD
Everest, Ayşe - Merzeci, Ali Murat. “Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları”. Lokman Hekim Dergisi. 01 Eylül 2011. 39-39. https://izlik.org/JA72FG29LE.
JAMA
1.Everest A, Merzeci AM. Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi. 2011;:39–39.
MLA
Everest, Ayşe, ve Ali Murat Merzeci. “Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları”. Lokman Hekim Dergisi, Eylül 2011, ss. 39-39, https://izlik.org/JA72FG29LE.
Vancouver
1.Ayşe Everest, Ali Murat Merzeci. Mersin’in Çeşmeleri ve Anıt Ağaçları. Lokman Hekim Dergisi [Internet]. 01 Eylül 2011;39-. Erişim adresi: https://izlik.org/JA72FG29LE
