An Examination of the Emotional Intelligence of Students Learning Turkish as a Foreign Language in Terms of Values and Certain Variables

Abstract

Since language learning is a multifaceted and complex process, individual differences in the learning process have become a significant interest to researchers in recent years. The importance of the emotional characteristics of foreign language learners is also pointed out in the Common European Framework of Reference for Languages (CEFR). The purpose of the current study is to determine the extent to which the values of students learning Turkish as a foreign language predict their emotional intelligence and to examine their emotional intelligence and values according to the language family to which their mother tongue belongs. The study group consists of 395 students who are learning Turkish at language teaching centers in higher education institutions in Türkiye (TÖMER, DİLMER) and at Yunus Emre Institute centers abroad. The students were selected by the simple random sampling method and 34.7% of them were male and 65.3% of them were female. In the study, correlational and causal-comparative designs were used within the scope of a quantitative design. The Values Scale developed by Dilmaç, Arıcak, and Cesur (2014) was used to measure the values of the students. The scale consists of 39 value statements and 9 sub-dimensions. The Schutte Self-Report Emotional Intelligence Test (SSEIT) was used to determine their emotional intelligence. In addition, a personal information form was used to determine the demographic characteristics of the participants. The study results show a significant positive correlation between the emotional intelligence scores of the students and the scores from the sub-dimensions of Social Values, Career Values, Intellectual Values, Spiritual Values, Human Honour, Romantic Values, Freedom, and Futuwwa. The mean scores of emotional intelligence varied significantly depending on the language family of their mother tongue belongs to.

Keywords

• Teaching Turkish as a foreign language
• Emotional intelligence
• Values

Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Öğrencilerin Duygusal Zekâlarının Değerler ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Dil öğrenme çok yönlü ve karmaşık bir süreç olduğundan öğrenme sürecindeki bireysel farklılıklar son yıllarda araştırmacıların ilgi gösterdiği çalışma konularından biri olmuştur. Türkçe öğretimi sürecinde, belirli ölçütler ve dil yeterlilik düzeyleri ile bir kılavuz niteliği taşıyan Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metni’nde (CEFR) de yabancı dil öğrenenlerin duygusal özelliklerinin önemine işaret edilmiştir. Öncelikle dil öğrenenler, toplumun bir parçası olan sosyal aktörler olarak ifade edilmiş ve onların sadece dil yeteneklerini değil bilişsel ve duygusal özellikleri ile sahip oldukları bütün yetenekleri kapsadığı vurgulanmıştır. Bu araştırmanın amacı, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin değerlerinin duygusal zekâlarını yordama gücünü belirlemek ve ana dili gruplarına göre duygusal zekâ ve değerlerini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye’de yükseköğretim kurumlarına ait dil öğretim merkezlerinde (Tömer, Dilmer) ve yurt dışında Yunus Emre Enstitüsü merkezlerinde Türkçe öğrenmekte olan 395 öğrenci oluşturmaktadır. Basit rastgele örnekleme yönetimi ile belirlenen öğrencilerin %34,7’si erkek, %65,3’ü ise kadındır. Araştırmada nicel desen kapsamında korelasyonel ve nedensel-karşılaştırma modellerinden yararlanılmıştır. Öğrencilerin değerlerini ölçmek için Dilmaç, Arıcak ve Cesur (2014) tarafından geliştirilen Değerler Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek 39 değer ifadesi ve 9 alt boyuttan oluşmaktadır. Bunlar; “Toplumsal”, “Kariyer”, “Entelektüel”, “Maneviyat”, “Materyalistik”, “İnsan Onuru”, “Romantik”, “Özgürlük” ve “Fütüvvet” olarak isimlendirilmiştir. Duygusal zekâlarının belirlenmesinde ise Schutte vd. (1998) tarafından geliştirilen ve Tatar vd. (2017) tarafından Türk kültürüne uyarlanan Schutte Duygusal Zekâ Testi (SDZT-33) ölçeği uygulanmıştır. Bunların yanı sıra katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek için de kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin duygusal zekâ puanları ile değerlerinin Toplumsal, Kariyer, Entelektüel, Maneviyat, İnsan onuru, Romantik, Özgürlük ve Fütüvvet boyutlarının puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bireylerin ana dili türü değişkenine göre de duygusal zekâ puan ortalamalarının anlamlı bir şekilde farklılaştığı saptanmıştır.

Keywords

• Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi
• Duygusal zekâ
• Değerler

Ethical Statement

Araştırmaya başlamadan önce Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırmalar Etik Kurulundan onay alınmıştır (10/03/2023, Karar No: 2023/124).

References

1. Avdeev, E. A. & Vorob’ev, S. M. (2022). Value basis of social identity in the consciousness of youth from multiethnic regions: The case of the North Caucasus. Journal of Siberian Federal University, 15(9), 1230–1242. DOI: 10.17516/1997-1370-0924
2. Bar-On, R. (2006). The Bar-On model of emotional-social intelligence. Psicothema, 18, 13-25.
3. Biçer, N. (2016). A qualitative study of the affective characteristics of students who learn Turkish as a foreign language. International Online Journal of Educational Sciences, 8(4), 133-147.
4. Bilgin, N. (1995). Sosyal psikolojide yöntem ve pratik çalışmalar. Sistem Yayıncılık.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri (14. baskı). Pegem Akademi.
6. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni (Demir, S. B. Çev. Ed.). Eğiten Kitap.
7. Çakıcı, D. (2017). Duygusal zekâ ve yabancı dil başarısı arasındaki ilişki üzerine bir çalışma. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(2), 94-104, 10.18298/ijlet.1754.
8. Çalışkan, H., & Yıldırım, Y. (2023). Türk dünyasında değerler eğitimine genel bir bakış. Şahin, K. ve Kol, S. (Ed.), Bağımsızlığın 30. Yılında Türk Dünyası Analizleri içinde (s. 145-191). Sakarya Üniversitesi Yayınları.

9. CEFR (2013) Common European Framework of Reference for Languages – CEFR, Council of Europe, TELC GmbH, Frankfurt/Main, Almanya.
10. Çimen, F., & Dilmaç, B. (2022). Üniversite öğrencilerinin değerleri ile internet bağımlılıkları ve gelecek beklentileri arasında yordayıcı ilişkiler. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 72-83. DOI: 10.51119/ereegf.2022.23
11. Decety, J. (2012). Why is empathy so important? Bench to bedside (pp.vii-ix). MIT Press.
12. Demirhan İşcan, C. (2007). İlköğretim düzeyinde değerler eğitimi programının etkiliği (Tez No. 229089) [Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
13. Deniz, K., & Karagöl, E. (2018). Değerler eğitimi açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 244-255.
14. Dereli, E. & Aypay, A. (2012). The prediction of empathetic tendency and characteristic trait of collaboration on human values in secondary education students and the examining to those characteristics. Educational Science Theory and Practice, 12(2), 1262-1270.
15. Dereli, İ. E. (2014). Değerler eğitimi programının 5-6 yaş çocukların sosyal gelişimine etkisi: Sosyal beceri, psiko-sosyal gelişim ve sosyal problem çözme becerisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 249-268.
16. Dilmaç, B., & Ekşi, H. (2007). Değerler eğitimi: Temel tartışmalar ve yaklaşımlar. İlköğretmen Dergisi, 14, 21–29.
17. Dilmaç, B. (2007). Bir grup fen lisesi öğrencisine verilen insani değerler eğitiminin insani değerler ölçeği ile sınanması (Tez No. 211415) [Yayımlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
18. Dilmaç, B., Arıcak, O.T., & Cesur, S. (2014). A validity and reliability study on the development of the values scale in Turkey. Educational Sciences: Theory & Practice, 14(5), 1661-1671.
19. Dilmaç, B., Deniz, M., & Deniz, M. E. (2009). Üniversite öğrencilerinin öz-anlayışları ile değer tercihlerinin incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 7(18), 9-24.
20. Doğanay, A. (2009). Değerler eğitimi. C. Öztürk (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi: demokratik vatandaşlık eğitimi içinde (s. 225-256). Pegem Yayıncılık.
21. Doğanay, A, Seggı̇e, F. N., & Caner, H. A. (2012). Değerler eğitiminde örnek bir proje: Avrupa Değerler Eğitimi Projesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 2(3), 73-86.
22. Ekinci Vural, D. (2006). Okulöncesi eğitim programlarındaki duyuşsal ve sosyal becerilere yönelik hedeflere uygun olarak hazırlanan aile katılımlı sosyal beceri programının çocuklarda sosyal becerinin gelişimine etkisi (Tez No. 189793) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
23. Erdem, A. R. (2003). Üniversite Kültüründe Önemli Bir Unsur: Değerler. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(4), 55-72.
24. Fichter, J. H. (2019). Sosyoloji nedir? (4. Basım). (N. Çelebi, Çev. Ed.). Anı Yayıncılık.
25. Goleman, D. (1995). Emotional intelligence. Basic Books.
26. Goleman, D. (2000). Leadership that gets results. Harvard Business Review, 78(2), 78-90.
27. Gökçek, B. S. (2007). 5–6 yaş çocukları için hazırlanan karakter eğitimi programının etkisinin incelenmesi (Tez No. 210279) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
28. Göz, K. (2014). Toplumsal değerler bağlamında yaşama hürriyeti. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1, 85-101.
29. Gunkel, M., Schlägel, C., Engle & R. L. (2014). Culture's ınfluence on emotional ıntelligence: An empirical study of nine countries. Journal of International Management, 2(2), 256-274. https://doi.org/10.1016/j.intman.2013.10.002
30. Haigh, M. (2009). Fostering cross-cultural empathy with non-western curricular structures. Journal of Studies in International Education, 13, 271-284.
31. Higgs, M., & Lichtenstein, S. (2011). Is there a relationship between emotional ıntelligence and ındividual values? An Exploratory Study. Journal of General Management, 37(1), 65-79.
32. Hoffman, M. L. (1987). Empathy and moral development: implications for caring and justice. Cambridge University Press.
33. İbrahimoğlu, Z., & Şan, S. (2018). Azerbaycan öğretim programlarının vatandaşlık eğitimi açısından incelenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 37, 70-78.
34. İmamoğlu, S. Z., İnce, H., Ayar Şentürk, A., & Keleş, A. (2019). The relationship among cultural values, emotional ıntelligence and job outcomes. The European Proceedings of Social & Behavioural Sciences, 54, 349-363 https://dx.doi.org/10.15405/epsbs.2019.01.02.31
35. İpek, E. (2014). Beş yaş çocuklarına verilen değeler eğitimi programının sosyal duygusal uyum düzeylerine etkisinin belirlenmesi (Tez No. 414485) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
36. Kagan, M., Shabden M.B., & Bulatbayeva A.A. (2019). Comparison of value orientations of university students in Kazakhstan and Turkey. Педагогикалық ғылымдар сериясы, 3(60), 41-50. https://doi.org/10.26577/JES-2019-3-p4
37. Kitayama, S. E. & Markus, H. R. E. (1994). Emotion and culture: Empirical studies of mutual influence. American Psychological Association.
38. Kulaksızoğlu, A., & Dilmaç, B. (2000). İnsani değerler eğitimi programı. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 12, 199-208.
39. Little, S. G., Swangler, J., & Akin-Little, A. (2017). Defining social skills. In J. L. Matson (Ed.), Handbook of social behavior and skills in children (pp. 9-17). Springer.
40. Maboçoğlu, F. (2006). Duygusal zekâ ve duygusal zekânın gelişimine katkıda bulunan etkenler (Tez No. 186900) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
41. Mergen, F. (2015). Yabancı dilde duygusal dil algısı, ifade edilmesi ve dil eğitimindeki önemi. IJLET, 3(3), 214-223. doi: 10.18298/ijlet.511.
42. Mete, F., & Akpınar, K. D. (2013). Dil öğretimi ve duygusal zekâ. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 2(5), 73-85.
43. Nassar, Y. H., Alharballeh, S., & Dodeen, H. (2023). A cross national study of the emotional intelligence of young adults in the middle East. Journal of Applied Research in Higher Education, 2050-7003. DOI 10.1108/JARHE-02-2023-0059
44. Neslitürk, S. (2013). Anne değerler eğitimi programının 5–6 yaş çocuklarının sosyal beceri düzeyine etkisi (Tez No. 331765) [Yayımlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
45. Oz, H., Demirezen, M., & Pourfeiz, J. (2015). Emotional intelligence and attitudes towards foreign language learning: Pursuit of relevance and implications. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 186, 416-423.
46. Özdemir Beceren, B. (2019). 60-72 aylık çocuklara uygulanan değerler eğitimi etkinliklerinin çocukların sosyal duygusal gelişimleri üzerine etkisinin incelenmesi. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 27, 682-701. Doi: 10.29329/mjer.2019.185.33
47. Öztürk, S. (2019). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri ile değer yönelimleri arasındaki ilişki (Tez No. 583555) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Bülent Ecevit Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
48. Pargament, K. I. (1997). The psychology of religion and coping: Theory. Research Practice. The Guilford Press.
49. Pekbay, M., Karasu, O. & Tunaboylu, O. (2021) Emotional intelligence and language teaching. Journal of Language Research (JLR), 5(1),17-30, DOI: 10.51726/jlr.1034535
50. Pishgadam, R. (2009). A quantitative analysis of the relationship between emotional intelligence and foreign language learning. Electronic Journal of Foreign Language Teaching, 6(1), 31-41.
51. Polat, E. B., & Özbey, S. (2021). Okul öncesinde Sosyal Değerler Eğitimi Programının öz düzenleme, sosyal beceri ve problem davranışlar üzerindeki etkisi. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 18, 287-316.
52. Rudolfova, T. (2015). Emotional intelligence in foreign language acquisition, CASALC Review,
53. Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185- 211.
54. Salovey, P., & Pizarro, D. A. (2003). The value of emotional intelligence. In R. J. Sternberg, J. Lautrey, & T. I. Lubart (Eds.), Models of intelligence: International perspectives (pp. 263–278). American Psychological Association.
55. Sapsağlam, Ö. (2015). Anasınıfına devam eden çocuklara uygulanan sosyal değerler eğitimi programının sosyal beceri kazanımına etkisinin incelenmesi (Tez No. 397373) [Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
56. Sucaromana, U. (2012). Contribution to language teaching and learning: A review of emotional intelligence. English Language Teaching, 5(9), 54-58.
57. Tatar, A., Tok, S., Tekin Bender, M., & Saltukoğlu, G. (2017). Asıl Form Schutte Duygusal Zekâ Testinin Türkçeye çevirisi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Anatolian Journal of Psychiatry, 18(2), 139-146.
58. TDK (2018). Türkçe Sözlük. TDK Yayınları.
59. Topal, Y. (2019). Değerler eğitimi ve on kök değer. Mavi Atlas, 7(1), 245-254.
60. Topchubaev, K. (2021). Kırgızistan’da manevi ve kültürel değerler eğitimi olarak ‘Adep Sabagı’. Dini Araştırmalar, 24(61), 325-352. https://doi.org/10.15745/da.1005885
61. Ulusoy, K., & Arslan A. (2016). Değerli bir kavram olarak değer ve değerler eğitimi. Refik Turan ve Kadir Ulusoy (Ed.). Farklı yanlarıyla değerler eğitimi içinde (s. 2-13). Pegem Akademi.
62. Uzan, M., & Kana, F. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin duygusal algı becerilerinin değerlendirilmesi. Journal of History Culture and Art Research, 7(1), 609-627. http://dx.doi.org/10.7596/taksad.v7i1.1430
63. Uzunkol, E. (2014). Hayat bilgisi öğretiminde uygulanan değerler eğitimi programının öğrencilerin özsaygı düzeyleri, sosyal problem çözme becerileri ve empati düzeylerine etkisi (Tez No. 354658) [Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
64. Webster-Stratton, C., Reid, M. J., & Hammond, M. (2004). Treating children with early-onset conduct problems: Intervention outcomes for parent, child, and teacher training. Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 33, 105–124.
65. Wechsler, D. (2014). Wechsler intelligence scale for children (5th ed.). Pearson.
66. Yeşilyaprak, B. (2001). Duygusal zekâ ve eğitim açısından doğurguları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 25, 139-146.
67. Yılmaz-Yüksel, A. (2003). Empati eğitim programının ilköğretim öğrencilerinin empatik becerilerine etkisi (Tez No. 127623) [Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
68. Yılmaz, E. (2009). Öğretmenlerin değer tercihlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 7(17), 109-128.
69. Yılmaz, E., & Ismayılov, Ü. (2019). Üniversite öğrencilerinin duygusal zekalarının bazı değişkenleri açısından incelenmesi. Language and Literature, 1(109), 340-344.