Research Article

MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI

Volume: 21 Number: 52 June 24, 2021
TR EN

MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI

Öz

Arap dilinin tarihi üzerine kafa yoran bilim insanları arasında, bu dilin tarihî dönemlerine yönelik çeşitli adlandırmalar yapılmışsa da konu üzerinde tam bir mutabakat sağlanabilmiş değildir. Bununla birlikte, günümüzde, tüm Arap ülkelerince ortak olarak kullanılan standart bir kültür / yazı dilinin varlığından söz edilebilir. Gazete, roman, öykü vb. gibi türler çoğunlukla bu dilde yazılır; genele hitap eden hatip, aydın ve muhabirler de bu dille konuşurlar. Bununla birlikte Arapçanın; konuşulmakta olduğu hemen her coğrafi bölgede, geniş halk kitleleri tarafından günlük yaşamda kullanılan, hatta bazen tiyatro vb. türde eserlere de yansıyan birçok dilsel varyasyonunun bulunduğu da bir gerçektir. Bu farklılıklar, Arapça asıllı lehçe veya Batı dillerinden alıntı diyalekt kavramlarıyla ifade edilir. Daha çok konuşmada kendisini gösteren telaffuz farklılıkları ise şive (accent / لُكْنَة) olarak nitelendirilir. Lehçe veya diyalekt, pek tabi ki aynı dile ait ama farklı özellikler sergileyen şubeleri ifade etmekte kullanılır. Bugün farklı ülkelerde veya bölgelerde konuşulmakta olan Arapça dil şubelerinin çok büyük bir kısmının hem telaffuz, hem kelime dağarcığı, hem de gramer yapıları açısından yer yer ciddi denebilecek farklılıklar göstermekte olduğunu; dolayısıyla da bu şubelerin, lehçe kavramı içerisinde değerlendirilebileceğini; bununla birlikte aynı lehçenin konuşulduğu bölgenin farklı yörelerinde de lehçe olarak değerlendirilemeyecek küçük bazı farklılıkların (ağız, aksan, şive vb.) söz konusu olabileceği rahatlıkla söyleyenebilir. Bu çalışmada günümüz Arapçasının standart olan şubesiyle bazı lehçeleri, gelecek zaman işaretleyicileri açısından değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Abdel-Massih E. T. (1974) Advanced Moroccan Arabic, US: The University of Michigan.
  2. Abu Amsha D. (2016) “The Future Marker in Palestinian Arabic: An Internal Or Contact–Induced Change?”, Proceedings of the 2016 annual conference of the Canadian Linguistic Association, Kanada.
  3. Abu-Mansour M. H. (2008) “Meccan Arabic”, The Encyclopedia of Arabic Language and Linguistics, 3/179-187, Brill, Leiden.
  4. Aguadé J. (2018) “The Maghrebi dialects of Arabic”, Arabic Historical Dialectology: Linguistic and Sociolinguistic Approaches. ed. Clive Holes. Oxford University Press, US.
  5. Akdağ S. (2018) Kur’ân Dilinin Fonetik Yapısı, Lap Lambert Academic Publishing, Berlin.
  6. Birini A. (2018) “The Acquisition of Arabic as a First Language”. The Routledge Handbook of Arabic Linguistics. ed. Elabbas Benmamoun & Reem Bassiouney, Routledge, US.
  7. Aldrich M. (2016) Egyptian Arabic Diaries: Reading and Listening Practice in Authentic Spoken Arabic, Lingualism.
  8. Kalesi Y. M. (2006) Modern Iraqi Arabic.Georgetown University Press, US.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Language Studies

Journal Section

Research Article

Authors

Publication Date

June 24, 2021

Submission Date

January 18, 2021

Acceptance Date

May 26, 2021

Published in Issue

Year 2021 Volume: 21 Number: 52

APA
Şen, A., & Akdağ, S. (2021). MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI. Nüsha, 21(52), 179-198. https://doi.org/10.32330/nusha.863021

Cited By

All articles are licensed under Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY-NC 4.0).