Araştırma Makalesi

MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI

Cilt: 21 Sayı: 52 24 Haziran 2021
PDF İndir
TR EN

MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI

Öz

Arap dilinin tarihi üzerine kafa yoran bilim insanları arasında, bu dilin tarihî dönemlerine yönelik çeşitli adlandırmalar yapılmışsa da konu üzerinde tam bir mutabakat sağlanabilmiş değildir. Bununla birlikte, günümüzde, tüm Arap ülkelerince ortak olarak kullanılan standart bir kültür / yazı dilinin varlığından söz edilebilir. Gazete, roman, öykü vb. gibi türler çoğunlukla bu dilde yazılır; genele hitap eden hatip, aydın ve muhabirler de bu dille konuşurlar. Bununla birlikte Arapçanın; konuşulmakta olduğu hemen her coğrafi bölgede, geniş halk kitleleri tarafından günlük yaşamda kullanılan, hatta bazen tiyatro vb. türde eserlere de yansıyan birçok dilsel varyasyonunun bulunduğu da bir gerçektir. Bu farklılıklar, Arapça asıllı lehçe veya Batı dillerinden alıntı diyalekt kavramlarıyla ifade edilir. Daha çok konuşmada kendisini gösteren telaffuz farklılıkları ise şive (accent / لُكْنَة) olarak nitelendirilir. Lehçe veya diyalekt, pek tabi ki aynı dile ait ama farklı özellikler sergileyen şubeleri ifade etmekte kullanılır. Bugün farklı ülkelerde veya bölgelerde konuşulmakta olan Arapça dil şubelerinin çok büyük bir kısmının hem telaffuz, hem kelime dağarcığı, hem de gramer yapıları açısından yer yer ciddi denebilecek farklılıklar göstermekte olduğunu; dolayısıyla da bu şubelerin, lehçe kavramı içerisinde değerlendirilebileceğini; bununla birlikte aynı lehçenin konuşulduğu bölgenin farklı yörelerinde de lehçe olarak değerlendirilemeyecek küçük bazı farklılıkların (ağız, aksan, şive vb.) söz konusu olabileceği rahatlıkla söyleyenebilir. Bu çalışmada günümüz Arapçasının standart olan şubesiyle bazı lehçeleri, gelecek zaman işaretleyicileri açısından değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abdel-Massih E. T. (1974) Advanced Moroccan Arabic, US: The University of Michigan.
  2. Abu Amsha D. (2016) “The Future Marker in Palestinian Arabic: An Internal Or Contact–Induced Change?”, Proceedings of the 2016 annual conference of the Canadian Linguistic Association, Kanada.
  3. Abu-Mansour M. H. (2008) “Meccan Arabic”, The Encyclopedia of Arabic Language and Linguistics, 3/179-187, Brill, Leiden.
  4. Aguadé J. (2018) “The Maghrebi dialects of Arabic”, Arabic Historical Dialectology: Linguistic and Sociolinguistic Approaches. ed. Clive Holes. Oxford University Press, US.
  5. Akdağ S. (2018) Kur’ân Dilinin Fonetik Yapısı, Lap Lambert Academic Publishing, Berlin.
  6. Birini A. (2018) “The Acquisition of Arabic as a First Language”. The Routledge Handbook of Arabic Linguistics. ed. Elabbas Benmamoun & Reem Bassiouney, Routledge, US.
  7. Aldrich M. (2016) Egyptian Arabic Diaries: Reading and Listening Practice in Authentic Spoken Arabic, Lingualism.
  8. Kalesi Y. M. (2006) Modern Iraqi Arabic.Georgetown University Press, US.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dil Çalışmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

24 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

18 Ocak 2021

Kabul Tarihi

26 Mayıs 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 21 Sayı: 52

Kaynak Göster

APA
Şen, A., & Akdağ, S. (2021). MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI. Nüsha, 21(52), 179-198. https://doi.org/10.32330/nusha.863021

Cited By

Tüm makaleler Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY-NC 4.0) lisansı altında yayınlanmaktadır.