Yeşil Dönüşümcü Liderliğin İş Tatmini Üzerindeki Etkisinde Yeşil İnsan Kaynakları Yönetiminin Aracı Rolü
Abstract
Bu çalışma, yeşil dönüşümcü liderliğin çalışanların iş tatmini üzerindeki etkisini ve bu etkide yeşil insan kaynakları yönetiminin aracılık rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın teorik çerçevesi kapsamında dönüşümcü liderlik, yeşil liderlik anlayışı ve iş tatmini kavramları ele alınmıştır. Ayrıca, çevresel sürdürülebilirliğe katkı sağlayan yeşil insan kaynakları uygulamaları detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Araştırma Kırşehir ilinde faaliyet gösteren KOBİ’ler üzerinde gerçekleştirilmiş olup kolayda örneklemenin kullanıldığı araştırmada 411 çalışan üzerinde anket uygulaması yapılmış ve yapısal eşitlik modeliyle test edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, yeşil dönüşümcü liderliğin iş tatmini ve yeşil insan kaynakları yönetimi üzerinde pozitif bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Diğer yandan yeşil insan kaynakları yönetimi iş tatminini istatistiksel olarak artırmaktadır. Son olarak yeşil dönüşücü liderliğin iş tatmini üzerindeki etkisinde yeşil insan kaynakları yönetiminin kısmi aracı rol oynadığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, çalışanların iş tatminini geliştirmede örgütlerin çevresel duyarlılıklarını artırmaları ve sürdürülebilirlik odaklı liderlik yaklaşımlarını benimsemelerinin katkısı olacağını ortaya koymaktadır.
References
- Ahmad, S. (2015). Green human resource management: Policies and practices. Cogent Business & Management, 2(1), 1–13.
- Altıntaş, M. ve Özata, M. (2024). Yükseköğretim kurumlarında dönüşümcü ve etkileşimci liderliğin çalışan memnuniyeti üzerindeki etkisi: Örgütsel iletişim, örgütsel güven ve örgütsel bağlılığın aracılık rolü. Yükseköğretim Dergisi, 14(3), 59–78. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1319031
- Ansari, H. U. H. ve Khan, S. N. (2024). Exploring the effects of green transformational leadership on job satisfaction in Pakistan’s pharmaceutical industry: The mediating role of intention. Journal of Asian Development Studies, 13, 132–146. https://doi.org/10.62345/jads.2024.13.1.11
- Babalola, S. S. (2016). The effect of leadership style, job satisfaction and employee-supervisor relationship on job performance and organizational commitment. Journal of Applied Business Research, 32(3), 935–944.
- Baltacı, F., Kavacık, M., Şentürk, F. ve Kurar, İ. (2014). Yöneticilerin liderlik özelliklerinin çalışanların iş tatmini üzerindeki etkisi: Alanya'da bulunan 4 ve 5 yıldızlı otel çalışanları üzerine bir araştırma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 59–86.
- Bano, R., Ahmad, I. ve Ullah, M. (2022). Impact of green transformational leadership on job performance: The mediating role of psychological contract fulfillment. Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences, 16(2), 279–298.
- Bassam, K. ve Mujeeb Rahman, A. P. (2016). Green HRM – A tool of sustainable development. International Journal for Scientific Research & Development, 4(10), 2321–0613.
- Başol, O. ve Çömlekçi, M. F. (2020). İş tatmini ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(2), 16–29.
- Belias, D., Rossidis, I., Papademetriou, C. ve Mantas, C. (2022). Job satisfaction as affected by types of leadership: A case study of Greek tourism sector. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 23, 299–317. https://doi.org/10.1080/1528008X.2020.1867695
- Boehnke, K., Bontis, N., Distefeno, J. J. ve Distefeno, A. C. (2003). Transformational leadership: An examination of cross-national differences and similarities. Leadership & Organization Development Journal, 24(1), 5–15. https://doi.org/10.1108/01437730310457285
- Bruch, H. ve Walter, F. (2007). Leadership in context: Investigating hierarchical impacts on transformational leadership. Leadership & Organization Development Journal, 28(8), 710–726.
- Busari, A. H., Khan, S. N., Abdullah, S. T. ve Mughal, Y. H. (2020). Transformational leadership style, followership, and factors of employees’ reactions towards organizational change. Journal of Asia Business Studies, 14(2), 181–209.
- Byrne, B. M. (2016). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (3rd ed.). Routledge.
- Candan, H. (2013). A research towards determination of job satisfaction level of public employees: Karaman governorship sample. Journal of Human Resource Management, 1(2), 29–38.
- Chen, Y. S. ve Chang, C. H. (2012). The determinants of green product development performance: Green dynamic capabilities, green transformational leadership, and green creativity. Journal of Business Ethics, 116, 107–119.
- Chen, Y.-S., and Chang, C.-H. (2013). The determinants of Green product development performance: Green dynamic capabilities, Green transformational leadership, and Green creativity. J. Bus. Ethics 116, 107–119. doi: 10.1007/s10551-012-1452-x
- Chopra, M. (2022). Green human resource management conceptual framework. International Journal of Innovations & Research Analysis, 2(4), 170–174.
- Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2019). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
- Coyle-Shapiro, J. A. M. ve Conway, N. (2005). Exchange relationships: Examining psychological contracts and perceived organizational support. Journal of Applied Psychology, 90(4), 774–781.
- Dumont, J., Shen, J. ve Deng, X. (2017). Effects of green HRM practices on employee workplace green behavior: The role of psychological green climate and employee green values. Human Resource Management, 56(4), 613–627. https://doi.org/10.1002/hrm.21792
- Düzgün, M. S. ve Marşap, A. (2018). Performans değerlendirme ve ücret uygulamalarına ilişkin algının iş tatmini ve örgütsel bağlılığa etkisi: Bir uygulama. Yönetim ve Ekonomi, 25(3), 787–810.
- Erbaşı, A. (2021). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları ölçeğinin Türkçeye uyarlaması. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(23), 247–262. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2021.012
- Eren, E. (2004). Stratejik yönetim. N. Timur (Ed.), T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını, No: 1491, Eskişehir.
- Froese, F. J. ve Xiao, S. (2012). Work values, job satisfaction and organizational commitment in China. The International Journal of Human Resource Management, 23(10), 2144–2162.
- Givens, R. J. (2008). Transformational leadership: The impact on organizational and personal outcomes. Emerging Leadership Journeys, 1(1), 4–24.
- Gjika, I. ve Koli, Z. (2019). Policies and practices of green human resource management. Journal of International Cooperation and Development, 2(2), 60–72.
- Gürbüz, S. (2011). Stratejik insan kaynakları yönetiminin örgütsel bağlılığa ve iş tatminine etkisi: İnsan kaynakları yöneticileri üzerinde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 397–418.
- Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2014). A primer on partial least squares structural equation modeling (1st ed.). Thousand Oaks: Sage.
- Hair, J. F., Matthews, L. M., Matthews, R. L. ve Sarstedt, M. (2017). PLS-SEM or CB-SEM: Updated guidelines on which method to use. International Journal of Multivariate Data Analysis, 1(2), 107–123.
- Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43(1), 115–135.
- Iverson, R. D. ve Deery, M. (1997). Turnover culture in the hospitality industry. Human Resource Management Journal, 7(4), 71–82.
- Jaiswal, N. R. ve Dhar, R. L. (2015). Transformational leadership, innovation climate, creative self-efficacy and employee creativity: A multilevel study. International Journal of Hospitality Management, 51, 30–41. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2015.07.002
- Jia, J., Liu, H., Chin, T. ve Hu, D. (2018). The continuous mediating effects of GHRM on employees’ green passion via transformational leadership and green creativity. Sustainability, 10, 3237.
- Judge, T. A., Locke, E. A., Durham, C. C. ve Kluger, A. N. (1998). Dispositional effects on job and life satisfaction: The role of core evaluations. Journal of Applied Psychology, 83(1), 17–26.
- Karakulle, İ. (2020). Çalışanların insan kaynakları yönetimi uygulamalarına yönelik algılarının, örgütsel bağlılık ve iş tatmini üzerine etkileri: Hizmet sektöründe bir uygulama (Yayımlanmamış doktora tezi). Karabük Üniversitesi.
- Kerse, G., Maden, Ş. ve Tartan Selçuk, E. (2021). Yeşil dönüştürücü liderlik, yeşil içsel motivasyon ve çalışanın yeşil davranışı: Ölçek uyarlama ve ilişki tespiti. İşletme Araştırmaları Dergisi, 13(2), 1574–1591.
- Kırkpınar, S. ve İşcan, Ö. F. (2018). Liderlik tarzlarının iş tatmini ve örgütsel bağlılığa etkileri. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 21(1), 1–29. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hacettepesid/issue/39659/469561
- Kim, A., Kim, Y., Han, K., Jackson, S. E. ve Ployhart, R. E. (2017). Multilevel influences on voluntary workplace green behavior: Individual differences, leader behavior, and coworker advocacy. Journal of Management, 43(5), 1335–1358.
- Kura, K. M. (2016). Linking environmentally specific transformational leadership and environmental concern to green behavior at work. Global Business Review, 17(3S), 1S–14S.
- Li, W., Bhutto, T. A., Wang, X., Maitlo, Q., Zafar, A. U. ve Bhutto, N. A. (2020). Unlocking employees’ green creativity: The effects of green transformational leadership, green intrinsic and extrinsic motivation. Journal of Cleaner Production, 255, 1–10.
- Lin, M., Effendi, A. A., and Iqbal, Q. (2022). The mechanism underlying the sustainable performance of transformational leadership: organizational identification as moderator. Sustain. For. 14:15568. doi: 10.3390/su142315568
- Mathapati, C. M. (2013). Green HRM: A strategic facet. Tactful Management Research Journal, 2(2), 1–6.
- Mittal, S. ve Dhar, R. L. (2016). Effect of green transformational leadership on green creativity: A study of tourist hotels. Tourism Management, 57, 118–127.
- Mohammad, S. I. S., Al-Zeaud, H. A. ve Batayneh, A. Y. E. (2011). The relationship between transformational leadership and employees’ satisfaction at Jordanian private hospitals. Business and Economic Horizons, 5(2), 35–46. https://doi.org/10.22004/ag.econ.204195
- Ngaithe, L., K’Aol, G., Lewa, P. ve Ndwiga, M. (2016). Effect of idealized influence and inspirational motivation on staff performance in state-owned enterprises in Kenya. European Journal of Business and Management, 8(30), 6–13.
- Oktaysoy, O., Topçuoğlu, E., Özgen-Çiğdemli, A. O., Kaygın, E., Kosa, G., Turan-Torun, B., Kobanoğlu, M. S. ve Uygungil-Erdogan, S. (2025). The mediating role of job satisfaction in the effect of green transformational leadership on intention to leave the job. Frontiers in Psychology, 16, 1490203. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1490203
- Ones, D. S., and Dilchert, S. (2012). Environmental sustainability at work: a call to action. Ind. Organ. Psychol. 5, 444-466. doi: 10.1111/j.1754-9434.2012.01478.x
- Opatha, H. H. D. N. P. ve Arulrajah, A. A. (2014). Green human resource management: Simplified general reflections. International Business Research, 7(8), 104–105.
- Ozgul, B. (2022). Does Green transformational leadership develop Green absorptive capacity? The role of internal and external environmental orientation. System 10:224. doi: 10.3390/systems10060224
- Öner, M. (2021). Yeşil insan kaynakları yönetimi sistemine ilişkin kritik başarı faktörlerinin Dematel yöntemiyle analizi (Yayımlanmış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Öselmiş, M. (2020). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları; literatür taraması ve bir ölçek uyarlama çalışması (Yüksek lisans tezi). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Pham, N. T., Phan, Q. P. T., Tučková, Z., Vo, N. ve Nguyen, L. H. L. (2018). Enhancing the organizational citizenship behavior for the environment: The roles of green training and organizational culture. Management & Marketing, 13(4), 1174–1189.
- Popa, B. M. (2012). The relationship between leadership effectiveness and organizational performance. Journal of Defense Resources Management, 3(1), 123–127.
- Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2004). SPSS and SAS procedures for estimating indirect effects in simple mediation models. Behavior Research Methods, Instruments, and Computers, 36, 717–731. https://doi.org/10.3758/BF03206553
- Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40, 879–891. https://doi.org/10.3758/BRM.40.3.879
- Rhoades, L. ve Eisenberger, R. (2002). Perceived organizational support: A review of the literature. Journal of Applied Psychology, 87(4), 698–714.
- Salem, I. ve Kattara, H. (2015). Transformational leadership: Relationship to job stress and job burnout in five-star hotels. Tourism and Hospitality Research, 15(4), 1–14. https://doi.org/10.1177/1467358415581445
- Sarstedt, M., Ringle, C. M., Henseler, J. ve Hair, J. F. (2014). On the emancipation of PLS-SEM: A commentary on Rigdon (2012). Long Range Planning, 47(3), 154–160.
- Singh, S. K., Di Giudice, M., Chierici, R. ve Graziano, D. (2020). Green innovation and environmental performance: The role of green transformational leadership and green human resource management. Technological Forecasting and Social Change, 150, 1–12.
- Sobaih, A. E. E., Hasanein, A., Gharbi, H. ve Abu Elnasr, A. E. (2022). Going green together: Effects of green transformational leadership on employee green behavior and environmental performance in the Saudi food industry. Agriculture, 12(1100), 1–17.
- Suliman, M. A., Abdou, A. H., Ibrahim, M. F., Al-Khaldy, D. A. W., Anas, A. M., Alrefae, W. M. M., et al. (2023). Impact of Green transformational leadership on employees’ environmental performance in the hotel industry context: does Green work engagement matter? Sustain. For. 15:2690. doi: 10.3390/su15032690
- Tekin, Y. (2007). Modern bir liderlik yaklaşımı vizyoner liderlik: Antalya’da faaliyette bulunan 5 yıldızlı konaklama işletmelerinde bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Antalya Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Türkiye İş Kurumu. (2024). İşgücü piyasası araştırması Kırşehir ili 2023 yılı sonuç raporu. https://media.iskur.gov.tr/88128/kirsehir.pdf
- Uygungil-Erdogan, S., Şahin, Y., Sökmen-Alaca, A. İ., Oktaysoy, O., Altıntaş, M. ve Topçuoğlu, V. (2025). Assessing the effect of artificial intelligence anxiety on turnover intention: The mediating role of quiet quitting in Turkish small and medium enterprises. Behavioral Sciences, 15, 249. https://doi.org/10.3390/bs15030249
- Wahba, S. A., Mahmoud, M. A., Mohammed, A. ve Ismail, M. (2024). Green dynamic capabilities and green creativity in hospitality and tourism industry: The moderating role of green transformational leadership. Journal of Association of Arab Universities for Tourism and Hospitality, 26(1), 71–88.
- Yang, Z., Ye, L. ve Guo, M. (2019). Effect of workplace status on green creativity: An empirical study. Applied Ecology and Environmental Research, 17(4), 8763–8774.
- Yazıcıoğlu, İ. (2010). Örgütlerde iş tatmini ve işgören performansı ilişkisi: Türkiye ve Kazakistan karşılaştırması. Bilig, 55(1), 243–264.
- Yıldız, E. (2021). SmartPLS ile yapısal eşitlik modellemesi: Reflektif ve formatif yapılar. Ankara: Seçkin Yayınları.
- Yorke, J. D., Croot, D., Leslie, M., Lloyd, S. ve Bennett, J. (2004). Integrated web-based support for the lifelong learner. In Proceedings of the IASTED International Conference on Web-Based Education, Innsbruck.
The Mediating Role of Green Human Resource Management in the Effect of Green Transformational Leadership on Job Satisfaction
Abstract
This study aims to examine the effect of green transformational leadership on employee job satisfaction and the mediating role of green human resource management in this effect. Within the theoretical framework of the study, the concepts of transformational leadership, green leadership, and job satisfaction are discussed. In addition, green human resource practices that contribute to environmental sustainability are explained in detail. The research was conducted on SMEs operating in the province of Kırşehir. Using convenience sampling, a survey was administered to 411 employees and tested using a structural equation model. The findings from the research show that green transformational leadership has a positive effect on job satisfaction and green human resource management. On the other hand, green human resource management statistically increases job satisfaction. Finally, it was determined that green human resource management plays a partial mediating role in the effect of green transformational leadership on job satisfaction. The findings reveal that increasing organizations' environmental awareness and adopting sustainability-focused leadership approaches will contribute to improving employee job satisfaction.
References
- Ahmad, S. (2015). Green human resource management: Policies and practices. Cogent Business & Management, 2(1), 1–13.
- Altıntaş, M. ve Özata, M. (2024). Yükseköğretim kurumlarında dönüşümcü ve etkileşimci liderliğin çalışan memnuniyeti üzerindeki etkisi: Örgütsel iletişim, örgütsel güven ve örgütsel bağlılığın aracılık rolü. Yükseköğretim Dergisi, 14(3), 59–78. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1319031
- Ansari, H. U. H. ve Khan, S. N. (2024). Exploring the effects of green transformational leadership on job satisfaction in Pakistan’s pharmaceutical industry: The mediating role of intention. Journal of Asian Development Studies, 13, 132–146. https://doi.org/10.62345/jads.2024.13.1.11
- Babalola, S. S. (2016). The effect of leadership style, job satisfaction and employee-supervisor relationship on job performance and organizational commitment. Journal of Applied Business Research, 32(3), 935–944.
- Baltacı, F., Kavacık, M., Şentürk, F. ve Kurar, İ. (2014). Yöneticilerin liderlik özelliklerinin çalışanların iş tatmini üzerindeki etkisi: Alanya'da bulunan 4 ve 5 yıldızlı otel çalışanları üzerine bir araştırma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 59–86.
- Bano, R., Ahmad, I. ve Ullah, M. (2022). Impact of green transformational leadership on job performance: The mediating role of psychological contract fulfillment. Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences, 16(2), 279–298.
- Bassam, K. ve Mujeeb Rahman, A. P. (2016). Green HRM – A tool of sustainable development. International Journal for Scientific Research & Development, 4(10), 2321–0613.
- Başol, O. ve Çömlekçi, M. F. (2020). İş tatmini ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(2), 16–29.
- Belias, D., Rossidis, I., Papademetriou, C. ve Mantas, C. (2022). Job satisfaction as affected by types of leadership: A case study of Greek tourism sector. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 23, 299–317. https://doi.org/10.1080/1528008X.2020.1867695
- Boehnke, K., Bontis, N., Distefeno, J. J. ve Distefeno, A. C. (2003). Transformational leadership: An examination of cross-national differences and similarities. Leadership & Organization Development Journal, 24(1), 5–15. https://doi.org/10.1108/01437730310457285
- Bruch, H. ve Walter, F. (2007). Leadership in context: Investigating hierarchical impacts on transformational leadership. Leadership & Organization Development Journal, 28(8), 710–726.
- Busari, A. H., Khan, S. N., Abdullah, S. T. ve Mughal, Y. H. (2020). Transformational leadership style, followership, and factors of employees’ reactions towards organizational change. Journal of Asia Business Studies, 14(2), 181–209.
- Byrne, B. M. (2016). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (3rd ed.). Routledge.
- Candan, H. (2013). A research towards determination of job satisfaction level of public employees: Karaman governorship sample. Journal of Human Resource Management, 1(2), 29–38.
- Chen, Y. S. ve Chang, C. H. (2012). The determinants of green product development performance: Green dynamic capabilities, green transformational leadership, and green creativity. Journal of Business Ethics, 116, 107–119.
- Chen, Y.-S., and Chang, C.-H. (2013). The determinants of Green product development performance: Green dynamic capabilities, Green transformational leadership, and Green creativity. J. Bus. Ethics 116, 107–119. doi: 10.1007/s10551-012-1452-x
- Chopra, M. (2022). Green human resource management conceptual framework. International Journal of Innovations & Research Analysis, 2(4), 170–174.
- Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2019). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
- Coyle-Shapiro, J. A. M. ve Conway, N. (2005). Exchange relationships: Examining psychological contracts and perceived organizational support. Journal of Applied Psychology, 90(4), 774–781.
- Dumont, J., Shen, J. ve Deng, X. (2017). Effects of green HRM practices on employee workplace green behavior: The role of psychological green climate and employee green values. Human Resource Management, 56(4), 613–627. https://doi.org/10.1002/hrm.21792
- Düzgün, M. S. ve Marşap, A. (2018). Performans değerlendirme ve ücret uygulamalarına ilişkin algının iş tatmini ve örgütsel bağlılığa etkisi: Bir uygulama. Yönetim ve Ekonomi, 25(3), 787–810.
- Erbaşı, A. (2021). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları ölçeğinin Türkçeye uyarlaması. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(23), 247–262. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2021.012
- Eren, E. (2004). Stratejik yönetim. N. Timur (Ed.), T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını, No: 1491, Eskişehir.
- Froese, F. J. ve Xiao, S. (2012). Work values, job satisfaction and organizational commitment in China. The International Journal of Human Resource Management, 23(10), 2144–2162.
- Givens, R. J. (2008). Transformational leadership: The impact on organizational and personal outcomes. Emerging Leadership Journeys, 1(1), 4–24.
- Gjika, I. ve Koli, Z. (2019). Policies and practices of green human resource management. Journal of International Cooperation and Development, 2(2), 60–72.
- Gürbüz, S. (2011). Stratejik insan kaynakları yönetiminin örgütsel bağlılığa ve iş tatminine etkisi: İnsan kaynakları yöneticileri üzerinde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 397–418.
- Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2014). A primer on partial least squares structural equation modeling (1st ed.). Thousand Oaks: Sage.
- Hair, J. F., Matthews, L. M., Matthews, R. L. ve Sarstedt, M. (2017). PLS-SEM or CB-SEM: Updated guidelines on which method to use. International Journal of Multivariate Data Analysis, 1(2), 107–123.
- Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43(1), 115–135.
- Iverson, R. D. ve Deery, M. (1997). Turnover culture in the hospitality industry. Human Resource Management Journal, 7(4), 71–82.
- Jaiswal, N. R. ve Dhar, R. L. (2015). Transformational leadership, innovation climate, creative self-efficacy and employee creativity: A multilevel study. International Journal of Hospitality Management, 51, 30–41. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2015.07.002
- Jia, J., Liu, H., Chin, T. ve Hu, D. (2018). The continuous mediating effects of GHRM on employees’ green passion via transformational leadership and green creativity. Sustainability, 10, 3237.
- Judge, T. A., Locke, E. A., Durham, C. C. ve Kluger, A. N. (1998). Dispositional effects on job and life satisfaction: The role of core evaluations. Journal of Applied Psychology, 83(1), 17–26.
- Karakulle, İ. (2020). Çalışanların insan kaynakları yönetimi uygulamalarına yönelik algılarının, örgütsel bağlılık ve iş tatmini üzerine etkileri: Hizmet sektöründe bir uygulama (Yayımlanmamış doktora tezi). Karabük Üniversitesi.
- Kerse, G., Maden, Ş. ve Tartan Selçuk, E. (2021). Yeşil dönüştürücü liderlik, yeşil içsel motivasyon ve çalışanın yeşil davranışı: Ölçek uyarlama ve ilişki tespiti. İşletme Araştırmaları Dergisi, 13(2), 1574–1591.
- Kırkpınar, S. ve İşcan, Ö. F. (2018). Liderlik tarzlarının iş tatmini ve örgütsel bağlılığa etkileri. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 21(1), 1–29. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hacettepesid/issue/39659/469561
- Kim, A., Kim, Y., Han, K., Jackson, S. E. ve Ployhart, R. E. (2017). Multilevel influences on voluntary workplace green behavior: Individual differences, leader behavior, and coworker advocacy. Journal of Management, 43(5), 1335–1358.
- Kura, K. M. (2016). Linking environmentally specific transformational leadership and environmental concern to green behavior at work. Global Business Review, 17(3S), 1S–14S.
- Li, W., Bhutto, T. A., Wang, X., Maitlo, Q., Zafar, A. U. ve Bhutto, N. A. (2020). Unlocking employees’ green creativity: The effects of green transformational leadership, green intrinsic and extrinsic motivation. Journal of Cleaner Production, 255, 1–10.
- Lin, M., Effendi, A. A., and Iqbal, Q. (2022). The mechanism underlying the sustainable performance of transformational leadership: organizational identification as moderator. Sustain. For. 14:15568. doi: 10.3390/su142315568
- Mathapati, C. M. (2013). Green HRM: A strategic facet. Tactful Management Research Journal, 2(2), 1–6.
- Mittal, S. ve Dhar, R. L. (2016). Effect of green transformational leadership on green creativity: A study of tourist hotels. Tourism Management, 57, 118–127.
- Mohammad, S. I. S., Al-Zeaud, H. A. ve Batayneh, A. Y. E. (2011). The relationship between transformational leadership and employees’ satisfaction at Jordanian private hospitals. Business and Economic Horizons, 5(2), 35–46. https://doi.org/10.22004/ag.econ.204195
- Ngaithe, L., K’Aol, G., Lewa, P. ve Ndwiga, M. (2016). Effect of idealized influence and inspirational motivation on staff performance in state-owned enterprises in Kenya. European Journal of Business and Management, 8(30), 6–13.
- Oktaysoy, O., Topçuoğlu, E., Özgen-Çiğdemli, A. O., Kaygın, E., Kosa, G., Turan-Torun, B., Kobanoğlu, M. S. ve Uygungil-Erdogan, S. (2025). The mediating role of job satisfaction in the effect of green transformational leadership on intention to leave the job. Frontiers in Psychology, 16, 1490203. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1490203
- Ones, D. S., and Dilchert, S. (2012). Environmental sustainability at work: a call to action. Ind. Organ. Psychol. 5, 444-466. doi: 10.1111/j.1754-9434.2012.01478.x
- Opatha, H. H. D. N. P. ve Arulrajah, A. A. (2014). Green human resource management: Simplified general reflections. International Business Research, 7(8), 104–105.
- Ozgul, B. (2022). Does Green transformational leadership develop Green absorptive capacity? The role of internal and external environmental orientation. System 10:224. doi: 10.3390/systems10060224
- Öner, M. (2021). Yeşil insan kaynakları yönetimi sistemine ilişkin kritik başarı faktörlerinin Dematel yöntemiyle analizi (Yayımlanmış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Öselmiş, M. (2020). Yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları; literatür taraması ve bir ölçek uyarlama çalışması (Yüksek lisans tezi). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Pham, N. T., Phan, Q. P. T., Tučková, Z., Vo, N. ve Nguyen, L. H. L. (2018). Enhancing the organizational citizenship behavior for the environment: The roles of green training and organizational culture. Management & Marketing, 13(4), 1174–1189.
- Popa, B. M. (2012). The relationship between leadership effectiveness and organizational performance. Journal of Defense Resources Management, 3(1), 123–127.
- Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2004). SPSS and SAS procedures for estimating indirect effects in simple mediation models. Behavior Research Methods, Instruments, and Computers, 36, 717–731. https://doi.org/10.3758/BF03206553
- Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40, 879–891. https://doi.org/10.3758/BRM.40.3.879
- Rhoades, L. ve Eisenberger, R. (2002). Perceived organizational support: A review of the literature. Journal of Applied Psychology, 87(4), 698–714.
- Salem, I. ve Kattara, H. (2015). Transformational leadership: Relationship to job stress and job burnout in five-star hotels. Tourism and Hospitality Research, 15(4), 1–14. https://doi.org/10.1177/1467358415581445
- Sarstedt, M., Ringle, C. M., Henseler, J. ve Hair, J. F. (2014). On the emancipation of PLS-SEM: A commentary on Rigdon (2012). Long Range Planning, 47(3), 154–160.
- Singh, S. K., Di Giudice, M., Chierici, R. ve Graziano, D. (2020). Green innovation and environmental performance: The role of green transformational leadership and green human resource management. Technological Forecasting and Social Change, 150, 1–12.
- Sobaih, A. E. E., Hasanein, A., Gharbi, H. ve Abu Elnasr, A. E. (2022). Going green together: Effects of green transformational leadership on employee green behavior and environmental performance in the Saudi food industry. Agriculture, 12(1100), 1–17.
- Suliman, M. A., Abdou, A. H., Ibrahim, M. F., Al-Khaldy, D. A. W., Anas, A. M., Alrefae, W. M. M., et al. (2023). Impact of Green transformational leadership on employees’ environmental performance in the hotel industry context: does Green work engagement matter? Sustain. For. 15:2690. doi: 10.3390/su15032690
- Tekin, Y. (2007). Modern bir liderlik yaklaşımı vizyoner liderlik: Antalya’da faaliyette bulunan 5 yıldızlı konaklama işletmelerinde bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Antalya Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Türkiye İş Kurumu. (2024). İşgücü piyasası araştırması Kırşehir ili 2023 yılı sonuç raporu. https://media.iskur.gov.tr/88128/kirsehir.pdf
- Uygungil-Erdogan, S., Şahin, Y., Sökmen-Alaca, A. İ., Oktaysoy, O., Altıntaş, M. ve Topçuoğlu, V. (2025). Assessing the effect of artificial intelligence anxiety on turnover intention: The mediating role of quiet quitting in Turkish small and medium enterprises. Behavioral Sciences, 15, 249. https://doi.org/10.3390/bs15030249
- Wahba, S. A., Mahmoud, M. A., Mohammed, A. ve Ismail, M. (2024). Green dynamic capabilities and green creativity in hospitality and tourism industry: The moderating role of green transformational leadership. Journal of Association of Arab Universities for Tourism and Hospitality, 26(1), 71–88.
- Yang, Z., Ye, L. ve Guo, M. (2019). Effect of workplace status on green creativity: An empirical study. Applied Ecology and Environmental Research, 17(4), 8763–8774.
- Yazıcıoğlu, İ. (2010). Örgütlerde iş tatmini ve işgören performansı ilişkisi: Türkiye ve Kazakistan karşılaştırması. Bilig, 55(1), 243–264.
- Yıldız, E. (2021). SmartPLS ile yapısal eşitlik modellemesi: Reflektif ve formatif yapılar. Ankara: Seçkin Yayınları.
- Yorke, J. D., Croot, D., Leslie, M., Lloyd, S. ve Bennett, J. (2004). Integrated web-based support for the lifelong learner. In Proceedings of the IASTED International Conference on Web-Based Education, Innsbruck.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Human Resources and Industrial Relations (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | July 3, 2025 |
| Acceptance Date | March 30, 2026 |
| Publication Date | March 30, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1734473 |
| IZ | https://izlik.org/JA53GT87CE |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: 19 |
Aim & Scope
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) 2008 yılında yayın hayatına başlamış, sosyal bilimler alanında özgün araştırma makaleleri yayınlayan bir dergidir. Uluslararası bilimsel hakemli olan dergimiz süreli yayın formatında bilimsel çalışmaları yayınlamaktadır. Yayınlanmak üzere gönderilen eserlerin başka bir yerde yayınlanmamış veya yayınlanmak üzere gönderilmemiş olması gerekmektedir.
Derginin yayın dili Türkçe ve İngilizcedir. Dergide yayınlanacak eserlerin her türlü sorumluluğu yazar veya yazarlara aittir. Dergimize gönderilecek eserlerin DergiPark sistemi (https://dergipark.org.tr/ohuiibf) üzerinden gönderilmesi gerekmektedir.
Author Guidelines
Gönderilen Makalelerde aşağıdaki yazım kuralları aranır.
Yazım kuralları için 📄 lütfen tıklayınız. Örnek gönderi dosyasına göre çalışmanızı hazırlayabilirsiniz. Örnek dosya için📝 lütfen tıklayınız.
Öncelikle Microsoft Office Word formatında yazılmalı ve kaydedilmelidir. Aksi takdirde makaleler kabul edilmeyecektir.
1. Yayınlanmak üzere dergiye gönderilen yazılar daha önce yayınlanmamış ya da yayınlanmak üzere başka bir yere gönderilmemiş olmalıdır. Bunun için bir copyright dilekçesi yazıp ana metinden ayrı olarak imzalanmış olarak yüklemeniz istenmektedir.
2. Dergimizde Türkçe ve İngilizce dillerinden herhangi biri ile yazılmış yazılar yayınlanmaktadır.
Ethical Principles and Publication Policy
Yayın Etiği
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir. Etik denetimi ve etik dışı girişimlerin önlenmesi için iThenticate ya da Turnitin kullanılabilir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Yazarların Etik Sorumlulukları
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
- Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
- Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
- Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
- Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir; böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
- Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
-Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
- Yazar(lar) aynı yıl içerisinde sadece bir çalışmada yazar olarak yer alabilirler, aynı yazarın kabul almış diğer çalışmaları bir sonraki yıl (cilt) için yayın sürecine dahil edilir. Yazarlar, aynı yıl içerisinde ikinci çalışmaları için, kabul edilseler dahi yayımlanma talebinde bulunamazlar.
- Yazar(lar) çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne gönderilemez.
- Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.
Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
Genel görev ve sorumluluklar
Editörler, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarfetme,
Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
Düşünce özgürlüğünü destekleme,
Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
Okuyucu ile ilişkiler
Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel literatüre katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
Yazarlar ile ilişkiler
Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
Editörler, yayın kapsamına uygun olan çalışmaları ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
"Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir.
Editörler, yazarlar tarafından kendilerinden beklenecek her konuyu ayrıntılı olarak içeren bir "Yazar Rehberi" yayınlamalıdır. Bu rehberler belirli zaman aralıklarında güncellenmelidir.
Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.
Hakemler ile ilişkiler
Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.
Yayın kurulu ile ilişkiler
Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Yeni yayın kurulu üyelerini yayın politikaları konusunda eğitmeli, ihtiyaç duydukları bilgileri sağlamalıdır.
Ayrıca editörler;
Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
Dergi sahibi ve yayıncı ile ilişkiler
Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editöryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır.
Editöryal ve kör hakemlik süreçleri
Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
Kalite güvencesi
Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
Kişisel verilerin korunması
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.
Etik kurul, insan ve hayvan hakları
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
Olası suistimal ve görevi kötüye kullanmaya karşı önlem
Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
Akademik yayın bütünlüğünü sağlamak
Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.
Fikri mülkiyet haklarının korunması
Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
Yapıcılık ve tartışmaya açıklık
Editörler;
Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.
Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
Politik ve Ticari kaygılar
Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
Çıkar çatışmaları
Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
-Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmelidir.
-Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
-Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, dergi editörünü bilgilendirmelidir.
-Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
-Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
-Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
-Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
Yayıncının Etik Sorumlukları
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) yayıncısı olan Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, kâr amacı gütmeyen bir devlet üniversitesidir. Bu bağlamda Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD) ile ilgili aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:
Editörler, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'ne gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUİİBFD)'nde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen ohuiibfdergisi@gmail.com adresine e-posta yoluyla bildiriniz.
Price Policy
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUIIBFD), makale sunumlarını memnuniyetle karşılamakta ve bir yayın ücreti talep etmemektedir.
Indexes
Citation Indexes
Journal Boards
Baş Editör
Editör
Sekreterya
Ömer Halisdemir Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakültesi Dergisi (OHUIIBF) is licensed under the Creative Commons Attribution-Noncommercial-Pseudonymity License 4.0 international license.