Environmental Attitude Levels of Primary Teachers Candidates

Abstract

The purpose of this research is to investigate the level of environmental attitudes of candidate classroom teachers. Because the positive or negative attitudes of the students towards the environment in childhood are manifested in various forms in the following years. Therefore, it is much easier and at the same time important for the students to acquire positive attitudes towards the environment in the early ages by moving from the proverb of "tree can be bend while it is fresh". The research was designed within the context of the quantitative research as relational model. The universe of research constitutes students who study in the Basic Education Department of Faculty of Education at a state university during the fall semester of 2016-2017 academic year. “New Environmental Paradigm Scale" developed by Dunlap and Van Liere (2000) was the main data collection tool of this study. According to the findings of the research, awareness level of environmental attitudes were found to be "moderate" of the candidate classroom teachers. In addition to the theoretical dimension of the courses related to environmental subjects during university education, it may be suggested to develop the practical dimension in such a way that official and state institutions will be also observed in their activities they practice in the field in order to develop their environmental attitudes agains to natural and human environment.

Keywords

• Environmental Attitudes,Candidate Classroom Teachers,Teacher Education

References

1. Akyol, B. ve Kahyaoğlu, H. (2010). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin çevre bilgi düzeyleri üzerine bir çalışma, Niğde örneği, X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 27 - 30 Haziran, Niğde.
2. Alım, M. (2006). Environment and environmental education in primary school in turkey within the process of the membership of european union. Kastamonu Education Journal,14(2), 599-616.
3. Almedia, S. C. (2015). Environmental education in a climate of reform: Understanding teacher educators’ perspectives. Environmental Education Research, 20(4), 575-576.
4. Alp, E., Ertepınar, H., Tekkaya, C. ve Yılmaz, A. (2006) A statistical analysis of children’s environmental knowledge and attitudes in Turkey, International Research in Geographical and Environmental Education, 15,(3), 210-223.
5. Aydın, F., Çepni, O. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin çevreye yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi (Karabük ili örneği), Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 189-207.
6. Bildik, G. (2011). İlköğretim 7. sınıfta verilen çevre konusunun öğrencilerin çevresel tutumu ve çevre bilgisi üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Bozyiğit, R. ve Karaaslan, T. (1998). Çevre bilgisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Dilek, C. (2010). Çevre bilinci çevre eğitimi. 3. Baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

9. DPT, (2006). Dokuzuncu kalkınma planı (2007-2013).
10. Earth Summit. (2012). The future we want: Rio + 20 outcome document. Retrieved October 28, 2012, https://sustainabledevelopment. un.org/content/documents/733FutureWeWant .pdf adresinden alınmıştır.
11. Erol, G. H., & Gezer, K. (2006). Teachers‟ Attitudes toward environment and environmental problems. International Journal of Environmental and Science Education, 1 (1), 65–77.
12. Frank, D. J., Hironaka, A. & Schofer E. (2000). The nation-state and the natural environment over the twentieth century. American Sociological Review, 65, 96 - 116.
13. Gökçe, N., Kaya, E., Aktay, S. ve Özden, M. (2007). İlköğretim öğrencilerinin çevreye yönelik tutumları. İlköğretim Online Dergisi, 6(3), 452-468.
14. İleri, R. (1998). Çevre eğitimi ve katılımın sağlanması. Ekoloji Çevre Dergisi, 7(28), 3-9.
15. Kan, A. ve Saraç, E. (2015). Öğretmen adayları için çevre konularına yönelik tutum ölçeği geliştirme geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 148.
16. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
17. Kıyıcı, F, B. “Çevre eğitimi”, (Ed. Vahdettin Sevinç), Eğitim Fakülteleri İçin Genel Çevre Bilimi. Ankara: Maya Akademi Yayınları, s.(173 - 183).
18. Malkoç, H. (2011). Sınıf Öğretmeni adaylarının çevre sorunlarına yönelik tutumlarının ve bilişsel farkındalık becerilerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Meydan, A., Doğu, S., 2008. İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin çevre sorunları hakkındaki görüşlerinin bazı değişkenlere göre değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 267-277.
20. Özgen, N.(2012).Üyelik sürecinde Türkiye’de çevre ve ilköğretimde çevre eğitimi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 599-616.
21. Sadık, F., ve Çakan, H. (2010). Biyoloji bölümü öğrencilerinin çevre bilgisi ve çevre sorunlarına yönelik tutum düzeyleri, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 19(1), 351-365.
22. Sever, R.; Yalçınkaya, E. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının çevresel tutumlarının incelenmesi, Marmara Coğrafya Dergisi 26, 1-15.
23. Tekkeşin, N. (2012). Sivil toplum örgütleri ile Çevre ve Orman Bakanlığı’nın düzenlediği çevre için halk eğitimi etkinlikleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
24. Yaşaroğlu, C. (2012). İlköğretim birinci kademe öğrencilerinin çevreye yönelik tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi.(Yayınlanmamış doktora tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
25. Yurt, Ö., Kalburan, N. C. & Kandır, A. (2010). Investigation of the environmental attitudes of the early childhood teacher candidates. Procedia Social and Behavioral Sciences 2, 4977–4984.