Ferdinando Carulli’nin altı telli gitar için yazdığı metot kitaplarının belirlenmesi ve etütlerinin incelenmesi

Abstract

19. yüzyılın başlıca gitar virtüözü ve bestecileri arasında yer alan Ferdinando Carulli (1770-1841) müzik eğitimi alanında önemli çalışmalar yapmıştır. Bestecinin on bir tane gitar eğitimi kitabı ve bir solfej eğitimi kitabı vardır. Carulli’nin gitar eğitimi kitaplarının hangilerinin metot tanımına uyduğu, belirlenen metot kitaplarından hangilerinin altı telli gitar için yazıldığı çalışmanın problemini oluşturur. Bestecinin altı telli gitar için yazdığı metot kitapları; Opus 27: “Methode Complete Pour Guitare Ou Lyre”, Opus 71: “Seconde Suite A La Methode”, Opus 192: “Supplement A La Methode Ou La Premiere Année d’Etude De Guitare” ve Opus 270: “L’anti-Méthode” olarak belirlenmiştir. Belirlenen bu kitaplarda teknik çalışmalar sağ ve sol el olarak ikiye ayrılmış ve etüt numaralarına göre tablolarla görselleştirilmiştir. Böylece icracının çalışmak istediği tekniği kolaylıkla tespit etmesi amaçlanmıştır. Çalışma, Carulli’nin Opus 270, “L’anti-Méthode” adlı metot kitabının literatürdeki ilk analizine yer vermesi ve bilinen teknik sınıflandırmalara “melodi-eşlik” ve “ajilite” ek tanımlamalarının eklenmesi nedeniyle önem taşımaktadır. Çalışma, betimsel bir araştırma olup, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Yapılan değerlendirme sonucunda Carulli’nin etüt kitaplarında en çok kullanılan tekniğin arpej, melodi eşlik ve gam tekniği olması, bestecinin gitar eğitimi kadar müzikal anlatıma da önem verdiğini göstermektedir.

Keywords

• Ferdinando Carulli
• gitar eğitimi tarihi
• teknik sınıflandırma
• metot

Identification of Ferdinando Carulli’s method books for six-string guitar and examination of his studies

Abstract

Ferdinando Carulli (1770-1841), one of the leading guitar virtuosos and composers of the 19th century, made significant contributions to music education. He authored eleven guitar instructional books and one solfège education book. The study examines which of Carulli’s guitar instructional books fit the definition of a “method” and identifies which of the selected method books were written for the six-string guitar. The method books identified for the six-string guitar are; Opus 27: “Methode Complete Pour Guitare Ou Lyre”, Opus 71: “Seconde Suite A La Methode”, Opus 192: “Supplement A La Methode Ou La Premiere Année d’Etude De Guitare”, Opus 270: “L’anti-Méthode”. In this paper, technical exercises are categorized separately for the right and left hands and visualized through tables based on etude numbers, making it easier for performers to identify and practice specific techniques. The study is significant as it includes the first-ever analysis of Carulli’s Opus 270, “L’anti-Méthode” in the literature and introduces new classifications such as “melody-accompaniment” and “agility” alongside existing technical classifications. The research follows a descriptive approach, utilizing the document analysis method, one of the qualitative research techniques. The evaluation indicates that the most frequently used techniques in Carulli’s etude books are arpeggios, melody accompaniment, and scale technique, showing that the composer emphasized both guitar education and musical expression.

Keywords

• Ferdinando Carulli
• history of guitar education
• technical classification
• method

References

1. Aktüze, İ. (2003). Müziği anlamak: Ansiklopedik müzik sözlüğü. Pan Yayıncılık.
2. Allorto, E. (1990). La Chitarra (R. Chiesa, Ed.). https://books.google.com.tr/books?id=fLmiVT-ddi4C
3. Andrade, K. J. (1996). Single-string scale technique and the classic guitar (Yayın No. 1382546) [Yüksek lisans tezi, San Jose State University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
4. Beers, H. L. (2023). A historical analysis of 100 years of heterogeneous string method books (Yayın No. 30424813) [Doktora tezi, Indiana University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
5. Carulli, F. (1809). Méthode complète pour guitare ou lyre (2. édition revue, corrigée et augmentée par l’auteur op. 27) Gallica: Bibliothèque nationale de France. 4 Temmuz 2024 tarihinde https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b100704044 adresinden erişildi.
6. Carulli, F. (1810). Seconde suite à la méthode de guitare ou lyre, ou exercices en arpèges modulés, tierces etc... suivis d’un grand caprice. op. 71, 4 Temmuz 2024 tarihinde https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10070407g.r=op.%2071%20op.%2071?rk=107296;4 adresinden erişildi.
7. Carulli, F. (1822). Supplément à la méthode ou la première année d’étude de Guitare, ouvrage élémentaire qui fait suite à tout ce que contient la méthode avec les explications, op. 192, 4 Temmuz 2024 tarihinde https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10070421m.r=192%20192?rk=21459;2 adresinden erişildi.
8. Carulli, F. (1825). L’anti-Methode, op.270. Paris: Petit.

9. Castillo Cardona, A. M. ve Lerma Arregocés, D. (2019). Análisis musical del primer movimiento del Petit concierto en mi menor op. 140 para guitarra y piano como reducción de orquesta adaptado por Friedemann Riehle del compositor Ferdinando Carulli [Lisans tezi, Universidad Tecnológica de Pereira].
10. Dilman, E. (2016). Müzik eğitimi lisans programında yer alan bireysel çalgı I-II (Flüt) dersine yönelik metot önerisi (Tez No. 423070) [Yüksek lisans tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
11. Fourie-Gouws, J. (2017). The solo classical guitar concerto: A soloist’s preparatory guide to selected works (Yayın No. 30709270) [Yüksek lisans tezi, University of Pretoria]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
12. Kahraman, V. (2018). Gitar lisans hazırlık sınıf müfredatında kullanılan etütlerin amacına ve içeriğine göre sınıflandırılması üzerine bir araştırma (Tez No. 520108) [Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
13. Käppel, H. (2016). The Bible of classical guitar technique: A detailed compendium of the fundamentals and playing techniques of 21st century classical guitar including comprehensive, progressively structured exercises throughout. AMA Verlag.
14. Madriguera, E. F. (1993). The hispanization of the guitar: From the guitarra latina to the guitarra Espanola. University of Texas at Dallas.
15. Moolman, J. L. (2010). Key factors that contributed to the guitar developing into a solo instrument in the early 19th century (Yayın No. 30704759) [Doktora tezi, University of Pretoria]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
16. Morris, S. (2005). A study of the solo guitar répertoire of the early nineteenth century (Yayın No. 3151461) [Doktora tezi, The Claremont Graduate University]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
17. Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Öneren Şendil, Ç. ve Nas, E. (2021). Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 227-256. https://doi.org/10.33400/kuje.843306
18. Saydam, A. (1998). 1. Müzik kongresi bildirileri. Kültür Bakanlığı.
19. Sun, M. (1969). Türkiye’nin kültür, müzik, tiyatro, sorunları. Ajans Türk Kültür Yayınları.
20. Şahin, C. (2020). Güzel sanatlar lisesi çalgı eğitimi gitar ders kitaplarındaki klasik dönem etüt ve eserlerin incelenmesi (Tez No. 640007) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Okan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
21. Tennant, S. (2005). Pumping nylon: The classical guitarist’s technique handbook. Alfred Publishing Company.
22. Torta, M. (2001). Carulli, Ferdinando. Grove Music Online. 2 Eylül 2024 tarihinde https://www-oxfordmusiconline-com.offcampus.anadolu.edu.tr/grovemusic/view/10.1093/gmo/9781561592630.001.0001/omo-9781561592630-e-0000005038 adresinden erişildi.
23. Uluocak, S. (2014a). Klasik Gitar Tarihi II / Barok Dönemde Gitar (1600-1750). Doruk Yayınları.
24. Uluocak, S. (2014b). Klasik Gitar Tarihi III / Klasik ve Romantik Dönemde Gitar (1750-1900). Doruk Yayınları.
25. Valenzuela, C. R. S. (2017). The cadenzas of the first modern guitar concertos (Yayın No. 10628868) [Doktora tezi, University of Kentucky]. ProQuest Dissertations & Theses Global.