Sınıf Öğretmenlerinin Çevreye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Samsun İli Örneği
Öz
Bu çalışmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin çevreye
yönelik tutumlarının belirlenmesidir. Bu kapsamda sınıf öğretmenlerinin
çevresel tutumları üzerinde; üniversitede çevre ile ilgili bir ders alıp
almama, görev yaptığı okulun bulunduğu ilçenin sosyo-ekonomik gelişmişlik
düzeyi, çocukluğunun geçtiği yerleşim yeri ve cinsiyet gibi değişkenlerin
etkisinin ortaya çıkartılması hedeflenmektedir. Bu amaca ulaşmak için çalışmada
Yeni Ekolojik Paradigma Ölçeği, Samsun ilindeki ilkokullarda görev yapan sınıf
öğretmenlerine uygulanmıştır. Çalışmada Samsun ilinin örneklem olarak
seçilmesinde; konumu, sosyo-ekonomik yapısı, ulaşılabilirlik durumu, öğretmen
sayısı ve özellikleri ile kırsal ve kentsel özellik taşıyan yerleşim yerlerine sahip
olmasıyla sınıf öğretmelerinin çevresel tutumlarının incelenmesi için uygun bir
mekân olduğu kanaati etkili olmuştur. Veriler, Samsun’un 14 ilçesinde görev
yapan 515 sınıf öğretmeninden toplanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız
örneklem t-testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda
Samsun ilindeki sınıf öğretmenlerinin çevre konusunda yüksek bir tutuma sahip
oldukları görülmektedir. Bununla birlikte veriler, kadınların erkeklere oranla
daha yüksek çevresel endişe göstererek daha doğa merkezli bir tutumda
oluklarına işaret etmektedir. Ayrıca görev yapılan yerin gelişmişlik durumu
artıkça öğretmelerin daha fazla insan merkezli bir tutuma yöneldikleri
görülmektedir. Ancak öğretmenlerin üniversite eğitimleri süresince çevre eğitimi
dersi alıp almamalarıyla doğa merkezli çevresel bir tutum kazanmaları arasında
pozitif yönlü bir ilişki bulunmamaktadır. Yani çevre eğitimi, doğa merkezli
çevresel bir tutum kazanmada etkili bir argüman olmasına rağmen bu çalışmada
çevre eğitimi dersi alma, öğretmenlerin doğa merkezli bir tutum kazanmaları
üzerinde etkili olmamıştır. Üniversitelerde okutulan çevre eğitimi derslerinin
kazanımlarının teorikten çok davranış ve tutum odaklı olarak yeniden
düzenlenerek disiplinler arası bir yaklaşımla yürütülmesi yerinde olacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçay, N. O., Halmatov, M. & Ekin, S. (2017). Okul öncesi öğretmeni adaylarının ağaç ve çevreye yönelik tutumlarının incelenmesi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,13, 01-18.
- Akçay, S. & Pekel, F. O. (2017). Öğretmen adaylarının çevre bilinci ve çevre. İlköğretim Online, 16(3), 1174-1184.
- Akınoğlu, O. & Sarı, A. (2009). İlköğretim programlarında çevre eğitimi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 30, 5-29.
- Albrecht, D., Bultena, G., Hoiberg, E., & Nowak, P. (1982). Measuring environmental concern: The new environmental paradigm scale. The Journal of Environmental Education, 13(3), 39-43.
- Alım, M. (2014). The knowledge and attitudes of primary school teaching students towords environment. Doğu Coğrafya Dergisi, 19(31), 23-36.
- Alnıaçık, Ü. & Koç, F. (2009). Yeni Çevresel Paradigma Ölçeği ile Üniversite Öğrencilerinin Çevreye Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi. Bölgesel Kalkınma Kongresi, Balıkesir.
- Alnıaçık, Ü. (2010). Çevreci yönelim, çevre dostu davranış ve demografik özellikler: Üniversite öğrencileri üzerinde bir araştırma. Selçuk Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14( 20), 507-532.
- Arcury, T. A., Johnson, T. P., & Scollay, S. J. (1986). Ecological worldview and environmental knowledge: The “new environmental paradigm”. The Journal of Environmental Education, 17(4), 35-40.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Seyfullah Gül
*
0000-0002-5166-454X
Türkiye
Mücahit Aydoğmuş
0000-0002-1418-1100
Türkiye
Harun Türk
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
25 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
25 Mayıs 2018
Kabul Tarihi
14 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 37 Sayı: 2