Üniversite Öğrencilerinin Ayrışma Bireyleşme ve Kimlik Algılarının Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi
Öz
Çocuğun ilk sosyal çevresi anne, babası ya da bakım veren kişiden oluşmaktadır. Çocuğun ilgisinin ikinci yaşın bitimiyle anneden dış dünyaya yönelmesi ilk ayrışma bireyleşme denemeleri olarak tanımlanabilir. İkinci ayrışma bireyleşme döneminin başladığı ergenlik döneminde ise ergen birey, ebeveynlerinin içselleştirilmiş bağlarından ayrışarak, kimlik geliştirmeye çalışır. Üniversiteye gitmek için evden ve aileden ayrılan, son ergenlik döneminde bulunan, geç ergenin ebeveynlerinden ayrışarak sağlıklı bir kimlik kazanması, hâlihazırda ve gelecekteki hayatı için önem kazanmaktadır. Yapılan çalışmalar, ikinci ayrışma bireyleşme döneminde olan ergenlerin evden ayrılma süreçlerinde çeşitli uyum ve kimlik problemleri yaşadıklarını göstermektedir. Bu nedenle, bu çalışmada üniversite öğrencilerinin ayrışma bireyleşme düzeyleri ile kimlik algıları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını ve çeşitli bağımsız değişkenlere göre ayrışma bireyleşme düzeyleri ile kimlik algıları arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma 2016-2017 eğitim öğretim yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesinin çeşitli fakültelerinde öğrenim gören toplam 763 üniversite öğrencisi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin 533’ü (%69.9) kız, 230’u (%30.1) erkektir. Ergenlerin ayrışma bireyleşme ve kimlik algılarını ölçmek amacıyla “Ergenlerde Ayrışma Bireyleşme Ölçeği” ve “Kimlik Algısı Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, kısıtlanma kaygısı ve olumsuz kimlik algısı arasında düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki (r=.340), olduğu, ayrılık kaygısı ve olumsuz kimlik algısı arasında orta düzeyde (r=.438) pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Reddedilme beklentisi ve olumsuz kimlik algısı arasında ise, yüksek düzeyde pozitif yönde (r= .618) anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Bağımsız değişkenler açısından, cinsiyet, fakülte ve aile tutumuna göre, ayrışma bireyleşme ve kimlik algısı puanları farklılık göstermiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arslan, E. (2008). Bağlanma stilleri açısından ergenlerde erikson'un psikososyal gelişim dönemleri ve ego kimlik süreçlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya
- Aslan, S. (2013). The prediction of separation-ındividuation in turkish late adolescent through five factor personality dimensions. Eurasian Journal of Educational Research, 51, 7-28.
- Aslan, S., & Gelbal, S. (2016). Separation-individuation of late adolescents: A longitudinal study. Educational Research and Reviews, 11(1), 1-15.
- Aslan, S., & Güven, M. (2010). Bağlanma ve kişisel uyum arasındaki ilişkide ayrışma bireyleşmenin aracılığı. Education and Science, 35(157), 181-191.
- Aslan, S., & Güven, M. (2015). Benlik gelişimi sürecinde ayrışma bireyleşme. Ankara: Anı Yayıncılık.
- Aslan, S., & Güven, M. (2009). Ergen ayrışma bireyleşme ölçeği'nin uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 16(3), 123-128.
- Bacanlı, H. (2007). Eğitim psikolojisi. Ankara: PegemA Yayıncılık.
- Balkaya, A. (2005). Lise öğrencilerinin kimlik duygusu kazanım düzeylerinin bazı kişisel-sosyal ve ailesel nitelikler ile suç davranışı düzeyi bakımından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Alan Eğitimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
28 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
20 Eylül 2018
Kabul Tarihi
20 Mayıs 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 38 Sayı: 1