Towards A Dispositional Comprehension of Conservatism

Bu makale Pierre Bourdieu’nün ilişkisel sosyolojisi üzerinden, bir ideoloji ya da düşünce tarzı olarak muhafazakârlık tanımının toplumsal eleştirisini sunuyor. Muhafazakârlığın yerleşik tanımı kavramın stratejik ve eğilimsel boyutlarını gözardı ettiği için, bütünlüklü bir analiz için elverişli değildir. Buna ek olarak, siyasi söylemleri ve kültürel ürünleri tek meşru analiz birimi olarak görmesi nedeniyle, muhafazakârlığın yerleşik tanımı soyut bir özne inşa eder ve bu öznenin dünyayla kendiliğinden entellektüel bir ilişki kurduğunu varsayar. Bu çalışma, yerleşik muhafazakârlık tanımının sınırlılıkları karşısında Pierre Bourdieu sosyolojisinin sunabileceği meziyetleri sorguluyor. İlk olarak, Fransız sosyoloğun toplumsal dünyayı bir sosyal topografi olarak inşa edebilmesini mümkün kılan temel kavramsal araçlar tanıtılıyor. Ardından bu kavramsal araçlarla girişilecek nesne inşasının hem nesnel hem de öznel uğrakları tartışılıyor. Sembolik mücadelelerin toplumsal dünyanın teşkilinde oynadığı rolün altı çiziliyor. Son olarak, sosyal görme ve bölme ilkelerinin çeşitli alanlarda verilen mücadeleler neticesinde büründüğü sembolik form olarak muhafazakârlığın eğilimsel tanımı geliştiriliyor. Muhafazakârlığın kültürel değerler temelli mevcut ampirik tanımı karşısında geliştirilen eğilimsel yaklaşımın sınırlılıkları ve imkanları tartışılıyor. 

This paper presents a social critique of the conservatism as an ideology or a way of thinking through Pierre Bourdieu’s relational sociology. It is argued that the established definition of the conservatism cannot analyze the holistic reality of the concept since it does not take into account of the conservatism as a set of dispositions. In addition to that, having the political discourse and cultural products as the only legitimate unit of analysis, the established definition of conservatism constructs an abstract actor whose link with the social world is essentially intellectual. Against the limits of the commonsensical definition of conservatism, this paper interrogates the merits of Pierre Bourdieu’s sociology. It first introduces the key conceptual tools through which the French sociologist constructs the social world as a social topography. The paper explains both objectivist and subjectivist moments of research object construction. It also underlines the role of symbolic struggles in the formation of social world. Finally, this study develops a dispositional definition of conservatism as the symbolic form that the principles of vision and division gain within the struggles of various fields. The merits of the dispositional comprehension of conservatism are compared with the existing empirical definition of conservatism as a set of cultural values.