Antrenörlerde Duygusal Emek Ve Tükenmişlik İlişkisinin İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı
antrenörlerin duygusal emek ile
tükenmişlik arasındaki ilişki düzeyini incelemektedir. Araştırma tekniği olarak
nicel araştırma yöntemlerinden betimsel ve ilişkisel tarama tekniği
kullanılmıştır. Çalışma grubunu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden
kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen farklı illerin Gençlik ve Spor İl
Müdürlüğünde görev yapan 89’u kadın, 271’i erkek toplam 360 olimpik spor branş antrenörü
oluşturmaktadır. Katılımcılara demografik bilgiler sorulmuştur. Ayrıca,
bulgulara ulaşmak için Duygusal Emek Ölçeği ile Tükenmişlik Ölçeği kullanılmıştır.
Yüzde, frekans, t-testi, Korelasyon Analizi yapılmıştır. Bulgulardan elde
edilen sonuçlara göre; antrenörler en çok doğal duygular ile hareket etmekte,
bunu derinden rol yapma izlemektedir. Sonuncu sırada ise yüzeysel davranış yer
almaktadır. Tükenmişlik alt boyutları incelendiğinde duyarsızlaşma alt boyutu
en düşük ortalamaya sahiptir, bunu duygusal tükenme ile kişisel başarıda düşme
alt boyutlarının izlemektedir. Derinden rol yapma davranışı tükenmişlik ile
ilişkili değildir; yüzeysel rol yapma davranışı düşük düzeyde de olsa
duyarsızlaşma alt boyutu ile pozitif yönde ilişkilidir. Medeni durum
değişkeninin derinden rol yapma ve doğal duygular üzerinde anlamlı fark
yarattığı, farklılığın ise evli katılımcılar lehine olduğu görülmektedir. Sonuç
olarak duygusal emek ve tükenmişlik arasında ilişki olduğu görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
References
- Akdu, U., ve Akdu, S. (2016). Duygusal emek ve iş stresinin tükenmişlik üzerindeki etkileri: Profesyonel turist rehberleri üzerinde bir araştırma. Journal of International Social Research, 9(47), 1142-1153.
- Ashforth, B.E., Humprey, R.H. (1993). Emotional labor in service roles: The influence of identity. Academy and management journal, 18, 88-115.
- Basım, H. N., ve Beğenirbaş, M. (2012). Çalışma yaşamında duygusal emek: Bir ölçek uyarlama çalışması. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 77-90.
- Bayram, N., Aytac, S., ve Dursun, S. (2012). Emotional labor and burnout at work: a study from Turkey. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 65, 300-305.
- Begenirbaş, M., ve Çalışkan, A. (2014). Duygusal emeğin iş performansı ve işten ayrılma niyetine etkisinde kişilerarası çarpıklığın aracılık rolü. Business and Economics Research Journal, 5(2), 109-127.
- Begenirbaş, M., ve Turgut, E. (2014). İş performansının sağlanmasında çalışanın duygusal emeğinin ve örgütte güven algısının etkileri. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resour-ces, 16(3), 131-149.
- Begenirbaş, M., ve Yalçın, R. C. (2012). Öğretmenlerin kişilik özelliklerinin duygusal emek gösterimlerine etkileri. Cag University Journal of Social Sciences, 9(1), 47-66.
- Bolat, O. İ. (2011). Lider-üye etkileşimi ve tükenmişlik ilişkisi.“İş Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi,. 13(2), 63-80.
- Brotheridge, C. M., Grandey, A. A. (2002). Emotional labor and burnout: comparing two perspectives of ‘People Work’. Journal of Vocational Behavior, 60, 17-39.
- Diefendorff, J.M., Croyle, M.H., Ve R.H. Grosserand. (2005). The dimensionality and antecedents of emotinal labor strategies. Journal of Vocational Behavior, 66, 339-357