Örgütsel Stres, Örgütsel Bağlılık ve Öğrenilmiş Güçlülük İlişkisi Üzerine Bir Araştırma
Öz
Bireyler örgütlerde
yaşanan eşitsizlik, rol belirsizliği, zaman baskısı, iş yükünün fazla olması
gibi nedenlerden dolayı strese maruz kalabilmektedirler. Örgütlerde yaşanan
stres; yöneticiler, çalışanlar ve örgütün çıkarları açısından oldukça önem
taşımaktadır. Çünkü makul seviyede stres olumlu etkiler ortaya çıkarmasına
rağmen örgütsel stres motivasyon, performans, iş tatmini, iletişim ve örgütsel
bağlılık gibi örgütsel konularda çoğu kez olumsuzluklara neden olabilmektedir. Bu
bağlamda çalışmanın temel amacı; örgütsel stres, örgütsel bağlılık ve
öğrenilmiş güçlülük arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç çerçevesinde kamu
üniversitelerinde çalışan 226 öğretim elemanı üzerinde anket çalışması
gerçekleştirilmiştir. Toplanan veriler SPSS 23.0 programı ile analiz edilmiştir.
Elde edilen verilere faktör, korelasyon ve regresyon analizleleri uygulanarak
hipotezler test edilmiştir. Analizler sonucunda; örgütsel stresin örgütsel
bağlılığı azalttığı görülmüştür. Ayrıca öğrenilmiş güçlülüğün örgütsel stresi
önleme noktasında etkisinin olduğu bulunmuştur. Son olarak öğrenilmiş
güçlülüğün örgütsel bağlılığı arttırıcı bir etkiye sahip olduğu da tespit
edilmiştir. Çalışma örgütsel bağlılık, örgütsel stres ve öğrenilmiş güçlülük
kavramlarını birlikte ele alması açısından yazına katkıda bulumayı
hedeflemektedir
Anahtar Kelimeler
References
- Ağıralioğlu, N. (2012). Türkiye’de üniversitelerin kalitesini belirlemek için bir yaklaşım. Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 2(3), 147-165.
- Akgün, S. ve Ciarrochi, J. (2003). Learned resourcefulness moderates the relationship between academic stress and academic performance. Educational Psychology, 23(3), 287-294.
- Aktaş, A. M. (2001). Bir kamu kuruluşunun üst düzey yöneticilerinin iş stresi ve kişilik özellikleri. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(4), 25-42.
- Alkan, R. M., Suiçmez, M., Aydınkal, M. ve Şahin, M. (2014). Meslek yüksekokullarındaki mevcut durum: Sorunlar ve bazı çözüm önerileri. Journal of Higher Education and Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 4(3), 133-140.
- Allen N. J. ve Meyer, J. P. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review.1(1), 61-89.
- Allen, N. J. ve Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to organizations. Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18.
- Aydın, İ. (2012). Örgütsel stres kaynakları ve yönetimi: Yozgat Emniyet Müdürlüğü bünyesinde bir uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Bozok Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yozgat.
- Bakioğlu, A., ve Yaman, E. (2004). Araştırma görevlilerinin kariyer gelişimleri: Engeller ve çözümler. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 20, 1-20
- Bateman, T. S. ve S. Strasser (1984), A longitudinal of the antecedents of organizational commitment. Academy of Management Journal, 27(1), 95–112.
- Bhatti, M. H., Bhatti, M. H., Akram, M. U., Hashim, M. ve Akram, Z. (2016). Relationship between Job Stress and organizational commitment: An empirical study of banking sector. E3 Journal of Business Management and Economics, 7(1), 29-37.