Kültür Endüstrisinin Yeniden Üretiminde Kitle İletişim Araçlarının Görevleri: Theodor W. Adorno Değerlendirmesi

The most important mainstay of Adorno's anti-system response is the cultural industry analysis. According to Adorno, culture is not only a reflection of class interests, but a phenomenon that affects all components that make up society (economy, politics, art, morality, religion, etc.). The culture industry, on the other hand, explains the buying and selling of all cultural components in social life and eventually the commercialization of individuals. The thinker considers that human, society and native culture are exploited in the culture industry. Commercialized individuals are transformed into commercial commodities by the system, categorized and uniformized and harmonized with the capitalist system.Adorno does not take a negative attitude towards technology and mass media. What Adorno criticizes is the system that holds the technique and technology. Mass media, which propagate culture monopolies, act as catalysts for the system. The thinker thought that the culture industry creates injustice in the social structure and this injustice is constantly spreading by mass media. Mass media distributing the culture industry isolates people away from face-to-face communication and subordinates the codes of the system. According to Adorno, the love of the individual and the society for the culture industry by ignoring the evil done to them has even exceeded the cunning of the system. The capitalist system no longer needs sovereignty while reification of people. Because in the world of hegemony where voluntary slavery is experienced, individuals are eager to adapt to the system.

Adorno’nun sistem karşıtı tepkisinin en önemli ayağı geliştirmiş olduğu kültür endüstrisi analizidir. Adorno’ya göre kültür, sadece sınıf çıkarlarının bir yansıması değil toplumu meydana getiren bütün bileşenleri (ekonomi, politika, sanat, ahlak, din vb) etkileyen olgudur. Kültür endüstrisi ise toplumsal yaşam içerisindeki bütün kültür bileşenlerinin alınıp satılması ve nihayetinde bireylerin ticarileşmesini açıklamaktadır. Düşünür kültür endüstrisinde insanın, toplumun ve özge kültürün sömürüldüğünü iddia etmektedir. Ticarileşen bireyler hem sistem tarafından ticari metaya dönüştürülmekte hem de kategorize edilerek tek tipleştirilmekte ve kapitalist dizgeye uyumlu hale getirilmektedir.Adorno teknolojiye ve kitle iletişim araçlarına karşı olumsuz bir tavır takınmamaktadır. Adorno’nun eleştirisini yaptığı şey tekniği ve teknolojiyi elinde tutan sistemdir. Kültür tekellerinin propagandasını yapan kitle iletişim araçları sistem için katalizör görevindedir. Düşünüre göre kültür endüstrisi toplumsal yapıda adaletsizlik meydana getirmekte ve bu adaletsizlik kitle iletişim araçlarıyla sürekli yayılmaktadır. Kültür endüstrisinin dağıtımını yapan kitle iletişim araçları kişileri tecrit ederek yüz yüze iletişimden uzaklaştırmakta ve sistemin kodlarına tabi kılmaktadır. Adorno’ya göre bireyin ve toplumun kendilerine yapılan kötülükleri görmezden gelerek kültür endüstrisine karşı besledikleri sevgi, sistemin kurnazlığını bile aşmıştır. Kapitalist sistem kişileri şeyleştirirken artık egemenliğe ihtiyaç duymamaktadır. Çünkü gönüllü köleliklerin yaşandığı hegemonya dünyasında bireyler sisteme uyum sağlayabilmek için can atmaktadır.