Review

Uluslararası Çalışma Örgütü ve Eğitim

Volume: 18 Number: Yönetim ve Organizasyon Özel Sayısı July 10, 2021
EN TR

Uluslararası Çalışma Örgütü ve Eğitim

Öz

Bu çalışmada, Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve bu örgütün eğitim hizmet alanına yönelik yürütmüş olduğu faaliyetler ele alınmıştır. ILO, gerek örgütsel düzeyde gerekse diğer uluslararası örgütlerle iş birliği halinde eğitim hizmet alanına yönelik birtakım faali-yetler yürütmektedir. Çocuk işçiliğini önlemeye yönelik etkin bir mücadele sergileyen ILO, eğitimde cinsiyet eşitliğine ve erken çocukluk eğitimine ilişkin faaliyetlerde bulunmaktadır. Örgüt, eğitim emekçilerinin toplu pazarlık, istihdam koşulları ve mesleki haklarının iyileştirilmesiyle ilgili birtakım tavsiye niteliğinde kararlar almaktadır. Bu bağlamda, bu tavsiye kararlarının üye ülkeler tarafından eğitim politikalarına ne düzeyde yansıtıldığını izlemekte ve raporlaştırmaktadır. ILO özellikle yoksul ülke ve bölgelerde; çocukların, gençlerin ve mültecilerin eğitime erişim sorunlara yönelik çalışmalara yer vermektedir. Örgütün yaptığı bu çalışmalar her ne kadar insani bir boyut taşıyor olsa da örgüt ve örgüt yapısını uzun vadede kapitalist liberal ekonominin insana bakış açısıyla yakından ilişkilidir. ILO ve Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü’nün (UNESCO) tavsiye kararlarının kamu kesimini temsil eden hükümetler, özel kesimi temsil eden işverenler ile sendikalarca eğitim ve eğitim emekçileriyle ilgili politikaların belirlenmesinde hangi düzeyde yol gösterici olduğunun ortaya konulmasına yönelik araştırmaların yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Eğitim , Uluslararası Çalışma Örgütü , Eğitim hizmet alanı

References

  1. Ateş, D. (2014). Uluslararası örgütler, devletlerin örgütlenme mantığı. Bursa: Dora Basım-Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
  2. Bennett, A.L. and Oliver, J. K. (2015). Uluslararası örgütler (N. Uslu, Çev.). Ankara: Bigbang Yayınları.
  3. Bernal, J.L. (2013). Eğitimde kamu hizmetlerinin özelleştirilmesi sonucunda: aile seçimi, sosyal sınıf ve piyasa güçleri (H. Yolcu, Çev.). Eleştirel Pedagoji Dergisi, 5(25), 48-57.
  4. Bingöl, D. (1998). İnsan kaynakları yönetimi (4. bs). İstanbul: Beta Yayınları.
  5. Gürsel, İ. (2016). Çalışan çocuk ve gençlerin korunması. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 74 (Prof. Dr. Fevzi Şahlanan’na Armağan Sayısı), 415-464.
  6. Hasgüler, M. ve Uludağ, M. B. (2014). Devletlerarası ve hükümetler dışı uluslararası örgütler. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
  7. Interantional Labor Organization. (2020ö). Issue paper on COVID-19 and fundamental principles and rights at work. 18 Ekim 20120 tarihinde https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@ipec/documents/publication/wcms_757247.pdf adresinden erişildi.
  8. International Labor Organization and United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2003). Report, eighth session, joint ILO/UNESCO committee of experts on the application of the recommendations concerning teaching Personnel. Paris: UNESCO.
  9. International Labor Organization and United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2007). Report, ninth session, joint ILO/UNESCO committee of experts on the application of the recommendations concerning teaching personnel. Geneva: International Labour Office.
  10. International Labor Organization and United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2018). Final report, thirteenth session, joint ILO–UNESCO committee of experts on the application of the recommendations concerning teaching personnel. Geneva: PRODOC.
APA
Yolcu, H., & Alaca, E. (2021). Uluslararası Çalışma Örgütü ve Eğitim. OPUS International Journal of Society Researches, 18(Yönetim ve Organizasyon Özel Sayısı), 1943-1973. https://doi.org/10.26466/opus.906780