Klinik Hemşirelerinin Öğrenci Hemşirelerin Eğitimine Katılımındaki Engellerin Belirlenmesi

Objective: Nursing education is a process carried out in class, skills lab and clinical environment. Clinical practice covers at least half of the nursing education and allows the theoretical knowledge taught in the class to be put into practice and patient care. Clinical practice in health care environment is the basis of nursing education. Determining the obstacles of clinical nurses in participating in the education of students and finding solutions to these obstacles are very important in terms of the effectiveness of the nursing education process. In this research, it was aimed to determine the hinders for the participation of nurses working in a state hospital to the education of student nurses. Methods: The research was carried out in a descriptive manner to determine the hinders to participation of clinical nurses in the training of nursing students. The sample of the study consisted of 150 nurses working at a State Hospital. The data were collected by a survey form designed to identify the nurse's descriptive characteristics and the hinders to participation in the training of the nursing students. The data were evaluated in SPSS 22.0 program with numbers and percentage values. Results: According to the results of the study, 46.7% of the nurses stated as a hinder to participation to training of nursing students that the students did not make effort to learn the subjects and skills that should be learned in the clinic from the clinical nurse, 60.7% of the nurses stated the higher number of students as a hinder to participation to training of nursing students , 42.2% of the nurses stated absence of some instructors in the clinic as a hinder to participation to training of nursing students and 36.0% of the nurses stated that the inadequate physical environment of the hospital was an hinder to participation in student training. Conclusion: It was determined that the nurse-originated hinders were less than student-originated hinders in nurses' participation in the training of the nursing students.

Amaç: Hemşirelik eğitimi, sınıfta, beceri laboratuvarında ve klinik ortamda gerçekleştirilen bir süreçtir. Klinik uygulama hemşirelik eğitiminin en az yarısını kapsar ve sınıfta öğretilen teorik bilgilerin uygulamaya, hasta bakımına geçirilmesine olanak sağlar. Sağlık bakım ortamlarında klinik uygulama hemşirelik eğitiminin temelidir. Klinik hemşirelerinin, öğrencilerin eğitimine katılımdaki engellerinin belirlenmesi ve bu engellere çözüm üretilmesi hemşirelik eğitim sürecinin etkinliği bakımından oldukça önemlidir. Bu araştırmada, bir devlet hastanesinde çalışan hemşirelerin öğrenci hemşirelerin eğitimine katılımına engel olan durumların belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma klinik hemşirelerinin, öğrenci hemşirelerinin eğitimine katılımlarındaki engellerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı tipte yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Nevşehir Devlet Hastanesi’nde çalışan 150 hemşire oluşturmuştur. Veriler hemşirelerin tanıtıcı özellikleri ve öğrenci hemşirelerinin eğitimine katılımlarındaki engellerin belirlenmesi amacıyla hazırlanan anket formu ile toplanmıştır. Veriler SPSS 22.0 programında sayı ve yüzde olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırma sonucuna göre, hemşirelerin %46.7’si öğrencinin klinikte öğrenmesi gereken konu ve becerileri klinik hemşiresinden öğrenmek için kendisinin çabalamamasını, %60.7’si öğrenci sayısının fazla olmasını, %42.2’si bazı öğretim elemanlarının klinikte yeterince bulunmamasını, %36.0’sı hastane fiziki ortamının yetersiz olmasını öğrenci eğitimine katılmada engel olarak ifade etmiştir. Sonuç: Hemşirelerin öğrenci hemşirelerin eğitimine katılımında hemşirelerden kaynaklanan engellerin daha az, öğrencilerden kaynaklanan engellerin ise daha fazla olduğu belirlenmiştir.