Öğretmen Adaylarının Demokratik Tutumları İle Problem
Abstract
Araştırmanın temel amacı, öğretmen adaylarının demokratik tutumları ile problem çözme becerilerinin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesidir. Araştırmada, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesinin İlköğretim Bölümü (Sınıf Öğretmenliği ABD ve Fen Bilgisi Öğretmenliği ABD) Yabancı Diller Bölümü (İngilizce ABD) ve Türkçe Öğretmenliği bölümlerinde öğrenim gören 360 öğretmen adayı örneklem grubuna alınmıştır. Veri toplamak için Gözütok (1995) tarafından geliştirilen âDemokratik Tutum Ölçeğiâ ve Heppner ve Peterson (1982) tarafından geliştirilen ve Şahin, Şahin ve Heppner (1993; Akt: Savaşır ve Şahin, 1997) tarafından Türkçeâye uyarlanan âProblem Çözme Envanteriâ kullanılmıştır. Ölçek yoluyla elde edilen veriler, t test ve Anova kullanılarak analiz edilmiş ve tablolaştırılarak yorumlanmıştır. Sonuçta, öğretmen adaylarının cinsiyetlerine, öğrenim şekillerine göre demokratik tutumları ile ilgili görüşleri arasında farklılık olduğu, öğrenim gördükleri sınıflara, anabilim dallarına, annelerinin ve babalarının öğrenim durumlarına göre farklılık olmadığı bulunmuştur. Diğer taraftan, problem çözme becerileriyle ilgili olarak da, öğretmen adaylarının öğrenim gördükleri sınıflara, anabilim dallarına ve babalarının öğrenim durumlarına göre görüşleri arasında farklılığın olduğu; cinsiyet, öğrenim şekilleri ve annelerinin öğrenim durumlarına göre farklılığın olmadığı ortaya çıkmıştır.
Keywords
References
- Acun-Kapıkıran, N. Ve Fiyakalı, C. (2006). “Lise Öğrencilerinde Akran Baskısı Ve Problem Çözme.” Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18.
- Altun, İ. (2003). “The Perceived Problem Solving Ability And Values Of Student Nurses And Midwives.” Nurse Education Today, 23, 575–584.
- Altunçekiç, A., Yaman, S. Ve Koray, Ö. (2005). “Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlilik İnanç Düzeyleri Ve Problem Çözme Becerileri Üzerine Bir Araştırma (Kastamonu İli Örneği).” Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 93–102.
- Alnıak, Ş. Ve Dinçer, Ç. (2005). “The Evaluation Of Interpersonal Problem Solving Skills Of The Children Attending To The Preschools Applying Different Educational Approaches.” Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(1), 249–266.
- Arı, R. Ve Seçer, Z. Ş. (2003). “Farklı Ana Baba Tutumlarının Çocukların Psikososyal Temelli Problem Çözme Becerilerine Etkisinin İncelenmesi.” S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10, 451–456.
- Baker, R. S. (2003). “A Prospective Longitudinal Investigation Of Social Problem Solving Appraisals On Adjustment To University, Stress, Health, And Academic Motivation And Performance.” Personality And Individual Differences, 35, 569–591.
- Bora, A. Ve Üstün, İ. (2005). “Sıcak Aile Ortamı: Demokratikleşme Sürecinde Kadın Ve Erkekler.” İstanbul: Tesev Yayınları.
- Çelikten, M. Ve Yeni, Y. (2004). “Okul Müdürlerinin Liderlik Ve Yöneticilik Özelliklerinin Cinsiyet Açısından Değerlendirilmesi.” Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(2), 305–314.
- D’zurılla, T.J. And Goldfrıed, M. R. (1971). “Problem Solving And Behavior Modification.” Journal Of Abnormal Psychology, 78, 107–126.
- Dubow, E.F. And Tısak, J. (1989). “The Relation Between Stressful Life Events And Adjustment İn Elementary School Children: The Role Of Social Support And Social Problem-Solving Skills.” Child Development, 60 (6), 1412–1423.