Review

Nomofobi: Ayırıcı Tanı ve Tedavisi

Volume: 12 Number: 1 March 31, 2020
TR EN

Nomofobi: Ayırıcı Tanı ve Tedavisi

Öz

Gelişen iletişim teknolojileri cep telefonlarının da gelişmesine ve birçok fonksiyonu yerine getirmesine olanak sağlamıştır. Yaygın ve sık olarak kullanılan cep telefonları, insanlarda bazı davranış ve duygu bozukluklarına yol açabilmektedir. Nomofobi de bu bozukluklardan biridir ve insanların cep telefonlarından uzak kalma korkusu olarak adlandırılmaktadır. Nomofobi çeşitli demografik değişkenler (genç yaş), kişilik özellikleri (dışa dönüklük), duygular (gelişmeleri kaçırma korkusu) ve ihtiyaçlar (dokunsal ihtiyaç) ile ilişkili bulunmuştur. Klinik psikoloji açısından nomofobinin kökenlerinde depresyon, kaygı ve stresin etkisini araştırılmıştır. Nomofobinin tanı ölçütleri geliştirilmiş ve bir psikiyatrik tanı olarak DSM-5’e kabul edilmesi için öneriler geliştirilmiştir. Bu çalışmada nomofobi; ayrılık kaygısı, obsesif kompülsif bozukluk, panik bozukluk, dürtü kontrol bozukluğu ve bağımlılık gibi ruhsal rahatsızlıklarla ayırıcı tanı ölçütleri açısından karşılaştırılmıştır. Nomofobinin trafikte ve günlük hayatta kişinin fiziksel sağlığı açısından riskli yönleri olmasının yanı sıra, psikolojik sağlığı da olumsuz olarak etkilediği bilinmektedir. Stresi artırdığı, depresyon ve kaygı bozuklukları ile ilişkili olduğu, insomniaya sebep olabildiği ifade edildiği gibi, genç yetişkin grubun akademik başarısını da olumsuz yönde etkilediği bilinmektedir. Nomofobinin tedavisinde bilişsel davranışçı tedavi müdahalelerinin ve varoluşçu psikoterapi yaklaşımının etkili olduğu belirtilebilir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Al-Khlaiwi T ve Meo SA. (2004). Association of mobile phone radiation with fatigue, headache, dizziness, tension and sleep disturbance in Saudi population. Saudi Med J, 25:732-736.
  2. Amerikan Psikiyatri Birliği (2014) DSM-5 Tanı Ölçütleri Başvuru Elkitabı. (Çeviri Ed. E Köroğlu). Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
  3. Argumosa-Villar L, Boada-Grau J, Vigil-Colet A. (2017). Exploratory investigation of theoretical predictors of nomophobia using the Mobile Phone Involvement Questionnaire (MPIQ). J Adolesc, 56: 127-135. doi: 10.1016/j.adolescence.2017.02.003.
  4. Aydın H. (2018). Sosyal medyadaki gelişmeleri kaçırma korkusunun (FoMO) içgüdüel alımlara etkisinin öz belirleme kuramı ile açıklaması. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 17. Özel Sayısı, 415-426.
  5. Barratt ES (1994) Impulsiveness and aggression. In Violence and Mental Disorder: Developments in Risk Assessment. (Eds J Monahan, HJ Steadman):61-79. Chicago IL US: University of Chicago Press.
  6. Beck AT (1979). Cognitive therapy of depression. Guilford press.
  7. Bianchi A. ve Phillips JG. (2005) Psychological predictors of problem mobile phone use. Cyberpsychol Behav, 8: 39-51. doi.10.1089/cpb.2005.8.39
  8. Bragazzi, N. L., Del Puente, G. (2014). A proposal for including nomophobia in the new DSM-V. Psychol Res Behav Manag, 7:155-160.doi: 10.2147/PRBM.S41386

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Psychiatry , Clinical Psychology

Journal Section

Review

Publication Date

March 31, 2020

Submission Date

February 19, 2019

Acceptance Date

April 9, 2019

Published in Issue

Year 2020 Volume: 12 Number: 1

JAMA
1.Tathan Bekaroğlu E, Yılmaz T. Nomofobi: Ayırıcı Tanı ve Tedavisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar - Current Approaches in Psychiatry. 2020;12:131–142.

Cited By

 
Creative Commons License
Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar - Current Approaches in Psychiatry is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.