Research Article

KADINLARIN İŞGÜCÜNE KATILIM ORANININ BELİRLEYİCİLERİ: TÜRKİYE İÇİN YAPISAL KIRILMALI ZAMAN SERİSİ ANALİZİ

Volume: 4 Number: 2 April 30, 2021
EN TR

KADINLARIN İŞGÜCÜNE KATILIM ORANININ BELİRLEYİCİLERİ: TÜRKİYE İÇİN YAPISAL KIRILMALI ZAMAN SERİSİ ANALİZİ

Öz

Bu çalışmada 1994-2019 veri dönemi boyunca Türkiye’de kadınların işgücüne katılım oranının belirleyicileri araştırılmıştır. Bu amaçla enflasyon oranı, kadın nüfus oranı, büyüme oranı ve reel efektif döviz kuru endeksi değişkenleri kullanılmıştır. Bu çalışma ile birlikte reel efektif döviz kuru değişkeni ekonometrik modele ilk kez dahil edilerek, kadınların işgücüne katılım oranı üzerindeki etkisinin saptanması amaçlanmıştır. Ayrıca analiz aşamasında bugüne dek yapılan çalışmalardan farklı olarak, yapısal kırılmaları dikkate alan Narayan-Popp (2010) birim kök testi ile Maki (2012) eşbütünleşme testi birlikte kullanılarak uzun dönemli ilişki araştırılmıştır. Bu da çalışmanın bir diğer özgünlüğünü oluşturmaktadır.
Analize dahil edilen değişkenlerin uzun dönemde birlikte hareket ettiği belirlendiğinden, uzun dönemli eşbütünleşme katsayıları FMOLS yöntemiyle elde edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; enflasyon oranı, kadın nüfus oranı ve büyüme oranında meydana gelen %1 birimlik artış, kadınların işgücüne katılım oranını sırasıyla %0.06, %40.18, %0.23 artırmaktadır. Reel efektif döviz kuru endeksinde meydana gelen %1 birimlik artış ise kadınların işgücüne katılım oranını %0.30 azaltmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Reel Efektif Döviz Kuru , Kadınların İşgücüne Katılım Oranı , Yapısal Kırılmalı Zaman Serisi Analizi , Türkiye

References

  1. Acar, E. Ö. & Fraker, A. (2016). ‘’Kadınların İşgücüne Katılım Oranının Belirleyicileri: Türkiye Örneği’’, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 30(4), 907-920.
  2. Alcan, D. (2018). ‘’Türkiye’de İşgücüne Katılımın Belirleyicileri ve İşgücüne Katılım Oranı Öngörüleri’’, Uzmanlık Tezi, Ekonomik Modeller ve Stratejik Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara.
  3. Boz, Ç. (2013). ‘’Türkiye’de Reel Döviz Kuru ve İşsizlik İlişkisi: 2003-2012’’, Marmara Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 34(1), 51-61.
  4. Can, M. (2009). ‘’İşletmelerde Zaman Serisi Analizi ile Tahmin’’, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  5. Chen, J. H. & Huang, Y. F. (2013). ‘’The Study of the Relationship between Carbon Dioxide (CO2) Emission and Economic Growth’’, Journal of International and Global Economic Studies, 6(2), 45-61.
  6. Çeviş, İ. & Ceylan, R. (2015). ‘’Kırılgan Beşlide Satın Alma Gücü Paritesi (SAGP) Hipotezinin Test Edilmesi’’, Journal of Yasar University, 10(37), 6381-6477.
  7. Düzyol Tıh, A. (2019). ‘’Kadın İşgücüne Katılımın Ekonomik Belirleyicileri’’, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
  8. Erten, B. & Metzger, M. (2019). ‘’The Real Exchange Rate, Structural Change and Female Labor Force Participation’’, Word Development, 117, 296-312.
  9. Güçlü, M. (2018). ‘’Ekonomik Kalkınma ve Kadınların İşgücüne Katılımı: Türkiye İçin U Hipotezinin Yeniden Test Edilmesi’’, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32, 203-210.
  10. Güçlüoğlu, Ü. M. (2017). ‘’Türkiye’de İstihdam Analizi ve Bazı Makroekonomik Değişkenlerin İstihdam Üzerindeki Etkisi’’, Uzmanlık Tezi, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü, Ankara.