Kur’ân ve Sünnete Göre İsimlendirme
Öz
İsim, her varlığı diğerinden ayıran en bariz özelliktir. Aynı kökten gelen “tesmiye” kelimesi ise; Kur’an’da hem çocuğa isim vermek anlamında hem de müşriklerin hiçbir delile dayanmadan putlarını ilah olarak nitelendirmesinin, herhangi bir geçerliliği olmadığını ifade etmek üzere kullanılmaktadır. Bu makalede Müslümanlığın temelini oluşturduğu dini ve kültürel kimliği koruma yolunun, göründüğünden daha büyük bir işleve sahip olan isimlendirmeden geçtiğini dikkate alarak, Kur’an’ın ve Hz. Peygamber’in Müslüman bir toplum ve medeniyet inşa ederken, isimlendirme meselesini nasıl ele aldığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Böylece toplumda bir sorun olarak görülen fakat birçok kişinin doğal karşıladığı isimlendirme konusuna bir perspektif sunulmuş olacaktır. Bir milletin gerek dünyaya yeni gelen çocukları gerekse kullandığı mekânlar için, kendi değerlerine uymayan isimler koymasının, aslında dünya ölçeğinde kültürel istilanın yayılmasıyla da doğrudan ilişkili olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Dr. Öğr. Ü. Feim GASHI Dr. Öğr. Ü. Yakup BIYIKOĞLU
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Araştırmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ahmet Nair
*
0000-0002-7711-7480
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
28 Nisan 2019
Gönderilme Tarihi
12 Mart 2019
Kabul Tarihi
24 Nisan 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 3